Poniedziałek 18 Grudnia 2017r. - 352 dz. roku,  Imieniny: Bogusława, Laury

| Strona główna | | Mapa serwisu 

dodano: 26.05.17 - 22:29     Czytano: [377]

Piołun (Irena Ewa Idzikowska)





zatroskany masz wzrok
głowę chowasz w dłoniach
zmęczenie z dnia czyni noc
wtulasz się mocniej choć
poduszka wciąż tonie w łzach
niewysuszone perły lśnią
spadając czasem
w serce
kap
kap stuk
stuk kap kap
zasypiając
przesiewasz przez sito
motyle marzeń nabite na szpilki
muzealna bezwartościowa ekspozycja
nikt o nią nie zapyta
nikt jej nie chce
przyczepiona do ciebie
obolałą skórą
goreje
boisz się nocy
bezsennych samotnych
osadzona w płomieniach dni
nie widując słońca
wygaszasz
życie
w serce
czasem spadając
lśnią niewysuszone perły
wciąż poduszka tonie w łzach
choć wtulasz się mocniej
z dnia noc czyni zmęczenie
w dłoniach chowasz głowę
zatroskany masz wzrok


(C) Irena Ewa Idzikowska
16 lutego 2017

Wersja do druku

Danuta Duszyńska - 16.06.17 17:33
Niekoniecznie treść wiersza musi odzwierciedlać stan ducha poetki, ale często tak sie zdarza, że wiersze powstają na skutek osobistych przeżyć czy doświadczeń. I wtedy czas jest najlepszym lekarstwem i jeszcze chęć, aby wyjrzec przez okno i zobaczyć ten piękny świat. Szkoda czasu, aby żyć przeszłością. Pozdrawiam najserdeczniej.

Jan Orawicz - 29.05.17 20:25
Pani poetko Ireno, okrasiła Pani łzami ten wiersz. Czy faktycznie jest Pani
w takim dołku smutku? Jak wyciągnąć Panią z tego dołka?! Pzecież wokół
nas płynie też świetlisty czas! Jego blaski musi Pani zauważyć! Tego Pani
życzę - jak coś!!

Wszystkich komentarzy: (2)   

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami naszych Czytelników. Gazeta Internetowa KWORUM nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

18 Grudnia 1982 roku
Nastąpiło zawieszenie stanu wojennego w Polsce.


18 Grudnia 1529 roku
Zygmunt August został wybrany na króla Polski.


Zobacz więcej