┼Üroda 18 Maja 2022r. - 138 dz. roku,  Imieniny: Alicji, Edwina, Eryka

| Strona g┼é├│wna | | Mapa serwisu 

dodano: 08.08.20 - 13:54     Czytano: [988]

Prze┼Ťladowanie Polak├│w-katolik├│w

w archidiecezji wile┼äskiej od II wojny ┼Ťwiatowej


Jezus Chrystus: „Masz mi┼éowa─ç swego bli┼║niego jak samego siebie” (MAT. 22:39)

Jezus, zapytany o najwi─Öksze przykazanie w Prawie, o┼Ťwiadczy┼é: „,Masz mi┼éowa─ç twojego Boga, ca┼éym swym sercem i ca┼é─ů sw─ů dusz─ů, i ca┼éym swym umys┼éem’. To jest najwi─Öksze i pierwsze przykazanie. Drugie, podobne do tego, jest to: ‚Masz mi┼éowa─ç swego bli┼║niego jak samego siebie’” (Mat. 22:37-39). Za Jezusem S┼éowo Bo┼╝e naucza nas: „Wy┼Ťwiadczajmy dobro wszystkim, a zw┼éaszcza tym, kt├│rzy s─ů z nami spokrewnieni w wierze” (Gal. 6:10; odczytaj Rzymian 12:10). Z kolei aposto┼é Piotr napisa┼é: „Oczy┼Ťciwszy swe dusze dzi─Öki pos┼éusze┼ästwu prawdzie, czego wynikiem jest nieob┼éudne uczucie braterskie, jedni drugich ┼╝arliwie, z serca mi┼éujcie”. Poleci┼é te┼╝ wsp├│┼éwyznawcom: „Nade wszystko darzcie jedni drugich ┼╝arliw─ů mi┼éo┼Ťci─ů” (1 Piotra 1:22; 4:8).

Przez sw─ů nauk─Ö chrze┼Ťcija┼ästwo nazywane jest „religi─ů mi┼éo┼Ťci”.

W ┼Ťwietle poni┼╝szych fakt├│w mamy nie tylko prawo i obowi─ůzek zapyta─ç: Czy litewski Ko┼Ťci├│┼é katolicki mo┼╝na nazwa─ç Ko┼Ťcio┼éem Chrystusowym?

W Ko┼Ťciele litewskim wida─ç wyra┼║ne rozdwojenie: z jednej strony w nawi─ůzaniu do nauki Chrystusa wznios┼ée frazesy o mi┼éo┼Ťci bli┼║niego, z drugiej – wyj─ůtkowo cyniczne i niemoralne zachowanie dyktowane poga┼äskim nacjonalizmem. Odpowied┼║ na takie zachowanie musi by─ç tylko jedna – stanowcza i ostra: Nie, litewski Ko┼Ťci├│┼é katolicki jest daleki od chrze┼Ťcija┼ästwa przez odrzucanie przykazania mi┼éo┼Ťci bli┼║niego.

Tymczasem z ubolewaniem nale┼╝y przyj─ů─ç fakt, ┼╝e Watykan – wszyscy papie┼╝e od stu lat nie tylko ignoruj─ů ten fakt, ale tak┼╝e ci─ůgle uwa┼╝aj─ů litewski Ko┼Ťci├│┼é „katolicki” za wsp├│lnot─Ö katolick─ů. Takie zachowanie Stolicy Apostolskiej jest do g┼é─Öbi oburzaj─ůce i przez to wo┼éaj─ůce o pomst─Ö do nieba. Ko┼Ťci├│┼é tak post─Öpuj─ůcy nie mo┼╝e by─ç uwa┼╝any za apostolski i ┼Ťwi─Öty! Bo ┼Ťwi─Öto┼Ť─ç nie ma i nie mo┼╝e mie─ç nic wsp├│lnego z grzechem! Bowiem w chrze┼Ťcija┼ästwie grzech oznacza dobrowolne zerwanie przymierza z Bogiem poprzez dokonanie jakiego┼Ť z┼éego czynu i powoduje oddalenie od ┼╝ycia, kt├│rego ┼║r├│d┼éem jest B├│g.
……….
Pod koniec XIX w. narodzi┼é si─Ö wspierany przez Rosj─Ö i Niemcy – dw├│ch najwi─Ökszych wrog├│w Polski i narodu polskiego separatystyczny ruch litewski, d─ů┼╝─ůcy nie tylko do zerwania 500-letniej harmonijnej unii z Polsk─ů, ale tak┼╝e do zag┼éady Polak├│w i polsko┼Ťci na Litwie. Urzeczywistni┼éo to w spos├│b wyj─ůtkowo brutalny powsta┼ée w 1918 r. niepodleg┼ée pa┼ästwo litewskie. Kiedy w 1918 r. na Litwie mieszka┼éo 200-250 tysi─Öcy Polak├│w, to po pi─Ö─çdziesi─Öciu latach prze┼Ťladowa┼ä pozosta┼éo ich ok. 2500. Starczy┼éy dwa pokolenia, aby zniszczy─ç 250-tysi─Öczn─ů spo┼éeczno┼Ť─ç polsk─ů na Litwie Kowie┼äskiej! To niebywa┼éa rzecz w skali ┼Ťwiatowej. ┼Üwiadcz─ůca o wyj─ůtkowo brutalnej – nie przebieraj─ůcej w ┼Ťrodkach walce Litwin├│w z Polakami.

Terenem, gdzie odrodzeniowy ruch litewski najbardziej bezpo┼Ťrednio zetkn─ů┼é si─Ö z polsko┼Ťci─ů by┼é Ko┼Ťci├│┼é. Oba narody litewski i polski by┼éy katolickie i modli┼éy si─Ö w tych samych ko┼Ťcio┼éach. Separatyzm litewski spowodowa┼é strukturalny wstrz─ůs w Ko┼Ťciele katolickim na Litwie, poniewa┼╝ w┼Ťr├│d Litwin├│w zrodzi┼é si─Ö Kain, kt├│ry postanowi┼é nie tylko przep─Ödzi─ç ze ┼Ťwi─ůty┼ä na Litwie Polaka Abla, ale tak┼╝e go zabi─ç. Ko┼Ťci├│┼é litewski by┼é gorszy w sianiu nienawi┼Ťci do Polak├│w i w ich prze┼Ťladowaniu od rz─ůd├│w litewskich. Bowiem w rz─ůdzie litewskim by┼éo pe┼éno ateist├│w, a biskupi i ksi─Ö┼╝a litewscy pono─ç chrze┼Ťcijanie (mi┼éujcie si─Ö nawzajem) stali si─Ö istnymi diab┼éami w sutannach. Ich sumienia obci─ů┼╝a wi─Ökszy grzech od grzechu rz─ůdz─ůcych. Szczeg├│┼éowo te sprawy omawiane s─ů w I cz─Ö┼Ťci tej ksi─ů┼╝ki.

W pa┼║dzierniku 1939 r. Litwa dosta┼éa w prezencie od antychrysta Stalina, tyrana Zwi─ůzku Sowieckiego, kt├│ry 17 wrze┼Ťnia tego roku napad na Polsk─Ö arcypolskie pod ka┼╝dym wzgl─Ödem Wilno i Wile┼äszczyzn─Ö, gdzie Litwin├│w prawie nie by┼éo od kilkuset lat. Od tej pory, a szczeg├│lnie od 1944 r. rz─ůdz─ůcy w Wilnie komuni┼Ťci litewscy do 1989 r. jak i litewscy nacjonalistyczni administratorzy, a od 1989 r. arcybiskupi wile┼äscy i ich nacjonalistyczni hunwejbinowie w sutannach niszcz─ů teraz Polak├│w i polskich katolik├│w w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie. Tego faktu nikt i nic nie zakryje! Bo w dzisiejszym ┼Ťwiecie niczego nie da si─Ö ukry─ç. Wszystko jest rejestrowane nie tylko w mediach i ksi─ů┼╝kach, ale tak┼╝e w prywatnych telefonach kom├│rkowych.
……….
W 1939 r. kolejnym papie┼╝em zosta┼é kard. Eugenio Pacelli (1876-1958). Znany by┼é ze swego germanofilstwa i by┼é daleki od sympatii wobec Polski i Polak├│w, kt├│ry w przeddzie┼ä wojny zasugerowa┼é rz─ůdowi polskiemu, aby przyj─ů┼é dyktat Hitlera (Zygmunt Zieli┼äski „Papiestwo i papie┼╝e dw├│ch ostatnich wiek├│w”, PAX, Warszawa 1983, str. 490-491) i kt├│ry podczas ca┼éej II wojny ┼Ťwiatowej nigdy nie stan─ů┼é w obronie mordowanych przez hitlerowc├│w Polak├│w, co wi─Öcej nawet w obronie mordowanych ksi─Ö┼╝y polskich (ok. 2500!). Polski na mapie politycznej Europy znowu nie by┼éo, upad┼éa tak┼╝e Francja, los Wielkiej Brytanii wisia┼é na w┼éosku, a hitlerowskie Niemcy wsz─Ödzie triumfowa┼éy, st─ůd Pius XII wierzy┼é w to, ┼╝e hitlerowska Rzesza Niemiecka b─Ödzie trwa┼éa 1000 lat, tak jak g┼éosi┼éa jej propaganda nazistowska. Wierzy┼é tak┼╝e, ┼╝e Polski ju┼╝ nigdy nie b─Ödzie. M├│g┼é wi─Öc nie liczy─ç si─Ö z pa┼ästwem, kt├│rego ju┼╝ nie by┼éo i z podpisanym z rz─ůdem polskim konkordatem w 1925 r. Tote┼╝ kiedy 16 II 1940 r. zmar┼é polski biskup pomocniczy wile┼äski Kazimierz Michalkiewicz (oczywi┼Ťcie Polak) i kiedy rz─ůd litewski za┼╝─ůda┼é od Watykanu mianowania nowym biskupem pomocniczym Wilna Litwina, Pius XII bez wahania 9 VII 1940 r. mianowa┼é na ten urz─ůd obywatela litewskiego, by┼éego litewskiego ministra spraw zagranicznych biskupa Mecislovasa Reinysa, obrzydliwego polako┼╝erc─Ö, kt├│remu jednocze┼Ťnie nada┼é godno┼Ť─ç arcybiskupa tytularnego, aby by┼é r├│wny polskiemu metropolicie wile┼äskiemu, abp Rajmundowi Ja┼ébrzykowskiemu (tak┼╝e dziwne posuni─Öcie, Wilno sta┼éo si─Ö jedynym miastem z dwoma arcybiskupami)! Co wi─Öcej, na wypadek wakansu stolicy biskupiej w Wilnie, abp Reinys otrzymywa┼é prawa administratora apostolskiego z uprawieniami biskupa rezydencjalnego (T. Krahel „Archidiecezja wile┼äska” w: „┼╗ycie religijne w Polsce pod okupacj─ů 1939-1935” Katowice 1992). Tym samym polskie Wilno zosta┼éo bezprawnie powi─ůzane z Ko┼Ťcio┼éem litewskim. Trzeba by┼éo tylko czeka─ç albo spowodowa─ç okazj─Ö do przej─Öcia przez Reinysa pe┼énej w┼éadzy ko┼Ťcielnej w Wilnie z b┼éogos┼éawie┼ästwem Watykanu. Nuncjusz na Litwie ks. Luigi Centoz, nawet nie kontaktowa┼é si─Ö w tej sprawie z aktualnie urz─Öduj─ůcych arcybiskupem wile┼äskim Romualdem Ja┼ébrzykowskim (rzecz zupe┼énie niebywa┼éa!), formalnie – dla zachowania przyj─Ötego zwyczaju. T─ů nominacj─ů Pius XII obrazi┼é Polak├│w, zadrwi┼é z nas – z naszych cierpie┼ä i zawartego konkordatu z Polsk─ů, zgodnie z kt├│rym obywatel obcego pa┼ästwa nie m├│g┼é by─ç mianowany na biskupa w Polsce! Zadrwi┼é przede wszystkim z Polak├│w mieszkaj─ůcych w Wilnie, kt├│rzy pami─Ötali go jak mieszka┼é w Wilnie w latach 1916-22, do kt├│rego przyby┼é tu po zaj─Öciu miasta przez wojsko niemieckie, aby z pomoc─ů niemieck─ů walczy─ç z polskim Wilnem i kt├│ry za swoj─ů wyj─ůtkowo zajad┼é─ů dzia┼éalno┼Ť─ç antypolsk─ů i przeciwko katolikom polskim zosta┼é z miasta wydalony na Litw─Ö. Jego dzia┼éalno┼Ť─ç w Wilnie po 1940 r. tylko pog┼é─Öbi┼éa ┼╝al spo┼éecze┼ästwa polskiego do Piusa XII (Marian Ka┼éuski „Litwa 600-lecie chrze┼Ťcija┼ästwa. 1387 – 1987”, Veritas, Londyn 1987). Ambasada polska przy Stolicy Apostolskiej, w zwi─ůzku z t─ů nominacj─ů, wystosowa┼éa pismo do Sekretariatu Stanu, w kt├│rym t─Ö nominacj─Ö potraktowa┼éa w┼éa┼Ťnie jako naruszenie konkordatu polsko-watyka┼äskiego (T. Krahel). Fakt naruszenia konkordatu przez Watykan wykorzysta┼é p├│┼║niej komunistyczny rz─ůd warszawski, kiedy w 1945 r. oficjalnie zrywa┼é go z Watykanem, w kt├│rym to akcie mia┼é poparcie milion├│w Polak├│w, oburzonych post─Öpowaniem Piusa XII podczas wojny.

O wprost zwyrodnia┼éej niech─Öci Reinysa do Polak├│w ┼Ťwiadczy tak┼╝e i to, ┼╝e po przyje┼║dzie do Wilna nie zamieszka┼é w pa┼éacu biskupim, do czego mia┼é prawo jako biskup sufragan, ale na plebanii jedynego w Wilnie ko┼Ťcio┼éa litewskiego – ┼Ťw. Miko┼éaja, gdy┼╝ mieszkaj─ůc w pa┼éacu biskupim przebywa┼é by w znienawidzonym przez siebie ┼Ťrodowisku polskim. Za okupacji sowieckiej Reinys nie m├│g┼é za wiele podskakiwa─ç. Po zaj─Öciu Wilna przez Niemcy hitlerowskie w czerwcu 1941 r. z pomoc─ů Niemc├│w, kt├│rych sta┼é si─Ö wiernym s┼éug─ů, przyst─ůpi┼é z ich pomoc─ů do brutalnej walki z polskim katolikami na terenie archidiecezji wile┼äskiej. Nast─ůpi─ç to jednak mog┼éo po odsuni─Öciu od w┼éadzy abpa Romualda Ja┼ébrzykowskiego, co zosta┼éo ju┼╝ ukartowane wsp├│lnie z Watykanem i Niemcami. Na pro┼Ťb─Ö Reinysa niespodziewanie i bez specjalnej przyczyny 3 III 1941 r. gestapo uwi─Özi┼éo 13 polskich profesor├│w i 81 alumn├│w wile┼äskiego Seminarium Duchownego oraz Wydzia┼éu Teologicznego, a tak┼╝e 14 polskich ksi─Ö┼╝y pracuj─ůcych w Wilnie i 2 ksi─Ö┼╝y zwi─ůzanych z Seminarium Duchownym. Jednego dnia znalaz┼éo si─Ö w wi─Özieniu 29 kap┼éan├│w i 81 kleryk├│w. Z kolei 22 III 1942 r. gestapo aresztowa┼éo metropolit─Ö wile┼äskiego, arcybiskupa Romualda Ja┼ébrzykowskiego i kanclerza Kurii Arcybiskupiej, ks. Adama Sawickiego. Zostali internowani w klasztorze litewskich marian├│w w Mariampolu na Litwie Kowie┼äskiej i przebywali tam do 5 sierpnia 1944 roku. Dopiero wtedy abp Ja┼ébrzykowski powr├│ci┼é do swojej stolicy biskupiej w Wilnie, kt├│re w lipcu 1944 roku zaj─Ö┼éa Armia Czerwona. Natomiast 26 marca zostali uwi─Özieni polscy zakonnicy (ok. 60) i prawie wszystkie polskie zakonnice z Wilna (ok. 230). P├│┼║niej uwi─Öziono jeszcze polskie dominikanki wile┼äskie. Wszystkie te osoby by┼éy Polakami, a wi─Öc by┼é to wielki cios dla polskiego Ko┼Ťcio┼éa w Wilnie. W aresztowaniu ich uczestniczy┼éa znana ze zwierz─Öcej wprost nienawi┼Ťci do Polak├│w i bestialstwa litewska policja – Sauguma, wsp├│┼épracuj─ůca z Niemcami, w┼Ťr├│d kt├│rej – oczywi┼Ťcie – by┼éo wielu rzekomych katolik├│w, no bo prawie wszyscy Litwini to rzekomo katolicy albo ludzie bawi─ůcy si─Ö w katolik├│w. ┼╗e za tymi zbrodniami sta┼é Reinys/Litwini pisze historyk archidiecezji wile┼äskie, ks. Tadeusz Krahel. Odno┼Ťnie Seminarium Duchownego, pisze: „Wiele wskazuje na to, ┼╝e spowodowali to Litwini, kt├│rym nie podoba┼éo si─Ö "Polskie Seminarium", jak je nazywali („W S┼éu┼╝bie Mi┼éosierdzia”, Bia┼éystok, Nr 3 2007). Natomiast w numerze 7 2008 tego pisma pisze: „W dniu 22 III 1942 r. gestapo wywioz┼éo z Wilna Arcybiskupa Ja┼ébrzykowskiego i kanclerza Kurii Arcybiskupiej, ks. Adama Sawickiego, do klasztoru Ksi─Ö┼╝y Marian├│w w Mariampolu... Tymczasem w nocy z 22 na 23 III 1943 r. mia┼é miejsce nalot samolot├│w sowieckich na Wilno i jedna z bomb trafi┼éa w plebani─Ö (litewskiej) parafii ┼Ťw. Miko┼éaja. Od tej bomby 23 marca zgin─ů┼é (litewski proboszcz tego ko┼Ťcio┼éa) ks. Krzysztof Czybiras, a abp Reinys i (i inny litewski ksi─ůdz) Wincenty Taszkun zostali ranni. Ten ostatni pod wra┼╝eniem ┼Ťmierci ks. Czybirasa oraz odniesionych ran przez siebie i abpa Reinysa, w szpitalu przy ko┼Ťciele ┼Ťw. Jakuba, mia┼é powiedzie─ç do piel─Ögniarki: „To bombardowanie Wilna i ┼Ťmier─ç ks. Czybirasa to kara Bo┼╝a za nasze knowania (przeciwko Polakom). Wszystko wskazuje wi─Öc na to, ┼╝e pewne czynniki litewskie pertraktowa┼éy z Niemcami w sprawie zamkni─Öcia Seminarium Duchownego w Wilnie, a mo┼╝e i w sprawie odsuni─Öcia od w┼éadzy Arcybiskupa Ja┼ébrzykowskiego. Te sprawy jednak wymagaj─ů pog┼é─Öbionych bada┼ä”.

Nie owijajmy wi─Öc tej zbrodni w bawe┼én─Ö, tylko dlatego, ┼╝e pope┼éni┼é j─ů Ko┼Ťci├│┼é katolicki i dlatego, ┼╝e jest w zwyczaju ukrywanie wszelkich grzech├│w Ko┼Ťcio┼éa katolickiego. Zbrodnia, je┼Ťli dokonana nawet przez ksi─Ödza/biskupa czy Ko┼Ťci├│┼é musi by─ç pot─Öpiona, je┼Ťli Ko┼Ťci├│┼é ma by─ç wiarygodny. Powiedzmy wi─Öc prawd─Ö w oczy: r─Öce duchownych litewskich, a ju┼╝ na pewno abpa Reinysa s─ů zbroczone w krwi polskich ksi─Ö┼╝y, zakonnik├│w i zakonnic, kt├│rzy i kt├│re straci┼éy ┼╝ycie w wyniku tej akcji (np. prze┼éo┼╝ona dominikanek z Wilna, s. Julia Rodzi┼äska znalaz┼éa si─Ö potem w obozie koncentracyjnym w Stutthofie i tam zam─Öczona odda┼éa swoje ┼╝ycie 20 II1945 r.; prowadzi┼éa bardzo szerok─ů dzia┼éalno┼Ť─ç charytatywn─ů i spo┼éeczn─ů w Wilnie, a potem da┼éa dowody wielkiego po┼Ťwi─Öcenia dla wsp├│┼éwi─Ö┼║ni├│w w obozie; zosta┼éa zaliczona do b┼éogos┼éawionych m─Öczennik├│w przez papie┼╝a Jana Paw┼éa II w 1999 r.). ┼╗e w og├│le Ko┼Ťci├│┼é litewski pope┼éni┼é i pope┼énia straszliwe zbrodnie i uczynki wobec Ko┼Ťcio┼éa polskiego i Polak├│w sprzeczne z nauk─ů Ko┼Ťcio┼éa.

Oczywi┼Ťcie zaraz po aresztowaniu i internowaniu abpa Romualda Ja┼ébrzykowskiego abp Reinys powiadomi┼é o tym kard. Maglione i pyta┼é, w jakim charakterze ma rz─ůdzi─ç archidiecezj─ů, jako administrator czy wikariusz generalny. Wynika┼éo to z tego, ┼╝e w nocy z 22 na 23 marca, czyli w dzie┼ä wyw├│zki abpa Ja┼ébrzykowskiego z Wilna, by┼é nalot sowiecki na miast, w wyniku kt├│rego straci┼é dokumenty i sam trafi┼é na miesi─ůc do szpitala. Kard. Maglione pismem z 17 VI 1942 r. powiadomi┼é go, ┼╝e ma rz─ůdzi─ç jako administrator apostolski i z uprawnieniami, jakie przys┼éuguj─ů biskupom rezydencjalnym (T. Krahel). Litwin, abp Reinys za zgod─ů Watykanu uzyska┼é wi─Öc pe┼éni─Ö w┼éadzy w polskim w ┼Ťwietle prawa mi─Ödzynarodowego Wilnie i archidiecezji wile┼äskiej. Maj─ůc t─Ö w┼éadz─Ö z miejsca usun─ů┼é Patronat Polski z Msza┼éu i Brewiarza („Kurier Wile┼äski” 23.3.2011). W miejsce polskiego seminarium duchownego otworzy┼é nowe, ale tylko dla kleryk├│w narodowo┼Ťci litewskiej i bia┼éoruskiej – oczywi┼Ťcie za wzorem hitlerowc├│w (s┼éynne z lat okupacji niemieckiej: Nur f├╝r Deutsche – Tylko dla Niemc├│w). Polak nie m├│g┼é zosta─ç kap┼éanem, bo prawdziwym kap┼éanem bo┼╝ym m├│g┼é by─ç – wed┼éug abpa Reinysa – tylko nacjonalista litewski! Rektorem tego seminarium (45 seminarzyst├│w przywiezionych do Wilna z Litwy) zosta┼é tak┼╝e wsp├│┼épracuj─ůcy z Niemcami ks. Vladyslovas Tulaba, szanowany po wojnie w Watykanie rektor Kolegium Litewskiego ┼Ťw. Kazimierza w Rzymie. W wielu domach zakonnych w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie w miejsce Polak├│w prze┼éo┼╝onymi zostali zakonnicy litewscy („┼╗ycie religijne w Polsce pod okupacj─ů niemieck─ů 1939-1945” Warszawa 1982).

Aresztowanie przez Gestapo i litewsk─ů Saugum─Ö wielu ksi─Ö┼╝y polskich w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie otworzy┼éo szeroko drog─Ö abp Raynisowi do litwinizacji dotychczas bardzo polskiego Ko┼Ťcio┼éa katolickiego na Wile┼äszczy┼║nie, z czego skwapliwie skorzysta┼é. Na ich miejsce sprowadzi┼é z Litwy Kowie┼äskiej 25 ksi─Ö┼╝y litewskich (15 osiedli┼éo si─Ö w Wilnie, a 10 na prowincji), kt├│rych tamtejsi biskupi mu nie ┼╝a┼éowali. Wszak mieli oni za zadanie depolonizowanie Wilna i Wile┼äszczyzny. A to dla nich by┼éa sprawa wa┼╝niejsza od wiary w samego Boga, a tym samym wa┼╝niejsza od przykazania mi┼éo┼Ťci bli┼║niego! Opr├│cz przyby┼éych ksi─Ö┼╝y z Litwy s┼éu┼╝y┼éo nie Bogu, a abp Reinysowi ok. 50 ksi─Ö┼╝y litewskich mieszkaj─ůcych w Polsce przed wojn─ů. Oto jeden z wielu przyk┼éad├│w jakimi pseudochrze┼Ťcijanami by┼éo wielu litewskich kap┼éan├│w arcybiskupa Reinysa w polskim Wilnie i na polskiej Wile┼äszczy┼║nie. Oddajmy g┼éos historykowi, ks. Tadeuszowi Krahelowi: „Ksi─ůdz Ambro┼╝y Jakowanis (1886-1944). Kap┼éan ten by┼é postaci─ů tragiczn─ů. Zgin─ů┼é z wyroku Wojskowego S─ůdu Specjalnego Armii Krajowej... W 1934 zosta┼é proboszczem parafii w J─Öczmieniszkach niedaleko Wilna, kt├│ra liczy┼éa 2500 wiernych narodowo┼Ťci polskiej. Bardzo trudne czasy dla wiernych tej parafii nasta┼éy w czasie drugiej wojny ┼Ťwiatowej. W jesieni 1942 r. z teren├│w na p├│┼énoc od Wilna, w tym z parafii podbrzeskiej, mejszagolskiej i j─Öczmieniskiej zacz─Öto wysiedla─ç Polak├│w, a na ich miejsce sprowadzano rodziny litewskie... Wysiedlania by┼éy bardzo brutalne i przeprowadza┼éa je na Wile┼äszczy┼║nie policja litewska. Niestety, proboszcz parafii J─Öczmieniszki, ks. Jakowanis, nie stan─ů┼é na wysoko┼Ťci swego zadania. Wsp├│┼épracowa┼é on z policj─ů litewsk─ů i okaza┼é wielk─ů nie┼╝yczliwo┼Ť─ç dla wyrzucanych rodzin polskich. Zreszt─ů jego szowinizm antypolski znany by┼é ju┼╝ przed wojn─ů. Dzia┼éalno┼Ť─ç antypolska i kolaboracja z policj─ů litewsk─ů (Saugum─ů) sk┼éoni┼éy sztab Okr─Ögu Wile┼äskiego Armii Krajowej do zbadania sprawy i wp┼éyni─Öcia na ks. Jakowanisa, by zaprzesta┼é tego rodzaju dzia┼éa┼ä. Po przybyciu na teren parafii J─Öczmieniszki zrobiono wywiad, kt├│ry potwierdzi┼é zarzuty wobec miejscowego proboszcza. Po po┼éudniu pierwszego dnia ┼Ťwi─ůt Wielkanocnych (w 1944 roku) grupa operatywna, w sk┼éad kt├│rej wchodzi┼éo m.in. dw├│ch oficer├│w kontrwywiadu, przyby┼éa na plebani─Ö. Ksi─ůdz Jakowanis przyj─ů┼é ich wrogo i usi┼éowa┼é zniszczy─ç jakie┼Ť kartki. Okaza┼éo si─Ö, ┼╝e by┼é to „kolejny numerowany donos na polskich parafian z J─Öczmieniszek, adresowany do Saugumy”. W donosie tym chcia┼é przes┼éa─ç wykaz mieszka┼äc├│w swojej parafii, nale┼╝─ůcych do siatki konspiracyjnej AK i wrogich wobec niemieckiego okupanta. Lista zawiera┼éa kilkadziesi─ůt nazwisk i gdyby trafi┼éa w r─Öce litewskiej policji i gestapo, by┼éaby wyrokiem ┼Ťmierci dla tych ludzi i by─ç mo┼╝e grozi┼éaby zes┼éaniem do oboz├│w koncentracyjnych ich rodzin. Proboszcza wzi─Öto poza J─Öczmieniszki i decyzj─ů Wojskowego S─ůdu Specjalnego AK zapad┼é wyrok ┼Ťmierci i konfident zosta┼é rozstrzelany...”. Sw├│j artyku┼é o ks. Jakowanisie ks. Krahel zako┼äczy┼é tak─ů oto uwag─ů: „┼╗yciorys ten jest smutny i tragiczny. Pokazuje on, do czego mo┼╝e doj┼Ť─ç, gdy si─Ö odejdzie od idea┼é├│w kap┼éa┼ästwa na rzecz szowinizmu narodowego” („W S┼éu┼╝bie Mi┼éosierdzia” Nr 3 2009). Jak wielkim szowinist─ů litewskim i wrogiem Polski i Polak├│w by┼é abp Reinys ┼Ťwiadczy tak┼╝e i to, ┼╝e obj─ůwszy w┼éadz─Ö w archidiecezji wile┼äskiej zasuspendowa┼é kap┼éan├│w polskich z tej archidiecezji, kt├│rzy w wyniku II wojny ┼Ťwiatowej znale┼║li si─Ö w Wojsku Polskim na Zachodzie, walcz─ůcym o ponownie niepodleg┼é─ů Polsk─Ö (Zenon Fija┼ékowski „Ko┼Ťci├│┼é katolicki na ziemiach polskich w latach okupacji hitlerowskiej” Warszawa 1983). Obszernie o zbrodniach Ko┼Ťcio┼éa Litewskiego i abp Reinysa pisz─Ö w I tomie „Spraw kresowych bez cenzury” Toru┼ä 2017, str. 536-586).

W zwi─ůzku z setn─ů rocznic─ů urodzin metropolity wile┼äskiego, arcybiskupa Romualda Ja┼ébrzykowskiego, 14 XI 1976 r. biskup Edward Kisiel, administrator ├│wcze┼Ťnie istniej─ůcej w Ko┼Ťciele w Polsce cz─Ö┼Ťci archidiecezji wile┼äskiej, ods┼éoni┼é i po┼Ťwi─Öci┼é w prokatedrze bia┼éostockiej (obecnie ko┼Ťci├│┼é katedralny archidiecezji bia┼éostockiej) dwie tablice granitowe z nazwiskami 69 kap┼éan├│w i 2 alumn├│w polskich archidiecezji wile┼äskiej, kt├│rzy zostali um─Öczeni w latach 1939-45 przez okupant├│w sowieckich i niemieckich/litewskich.

Po zaj─Öciu Wilna przez Armi─Ö Czerwon─ů w lipcu 1944 r. Mecislovas Reinys pozosta┼é w Wilnie, chocia┼╝ do miasta – do swych owieczek w 1944 r. powr├│ci┼é arcybiskup Romuald Ja┼ébrzykowski wraz z innymi ksi─Ö┼╝mi polskimi, kt├│rzy rozpocz─Öli znowu prac─Ö w nowej sytuacji. Wznowi┼éo dzia┼éalno┼Ť─ç nawet seminarium duchowne i Wydzia┼é Teologiczny. Arcybiskup i polscy ksi─Ö┼╝a byli jednak niewygodni dla litewskiej w┼éadzy sowieckiej i plan├│w Moskwy, gdy┼╝ Wilno zosta┼éo teraz prawdziwie stolic─ů sowieckiej Litwy. A litewska w┼éadza sowiecka nie tylko by┼éa wrogiem Ko┼Ťcio┼éa, ale, tak jak nacjonali┼Ťci litewscy, wrogiem Polak├│w i wszystkiego co polskie w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie. Wielu tzw. komunist├│w by┼éo de facto nacjonalistami przefarbowanymi na czerwono. 25 I 1945 r. zosta┼é aresztowany przez NKWD abp Romuald Ja┼ébrzykowski i kanclerz Kurii, ks. Adam Sawicki. Umieszczono ich w wi─Özieniu przy ul. Ofiarnej. Abpa Ja┼ébrzykowskiego po miesi─ůcu zwolniono z wi─Özienia i w lipcu wydalono do stalinowskiej Polski w nowych granicach. Arcybiskup osiad┼é w Bia┼éymstoku, kt├│ry nale┼╝a┼é do archidiecezji wile┼äskiej i tu zorganizowa┼é wile┼äsk─ů Kuri─Ö Arcybiskupi─ů i seminarium duchowne oraz zarz─ůdza┼é, a potem jego nast─Öpcy nale┼╝─ůc─ů do Polski cz─Ö┼Ťci─ů archidiecezji wile┼äskiej (5,5 tys. km kw., 63 parafie), a teoretycznie do 1991 r. ca┼é─ů archidiecezj─ů wile┼äsk─ů. Zmar┼é w Bia┼éymstoku 19 VI 1955 r. W latach 1945-47 z archidiecezji wile┼äskiej wchodz─ůcej w sk┼éad Litwy wyjecha┼éo, zazwyczaj pod przymusem, og├│┼éem do stalinowskiej Polski 752 osoby duchowne – ksi─Ö┼╝a, zakonnicy, siostra zakonne i alumni seminarium duchownego; wi─Ökszo┼Ť─ç z nich stanowili katolicy (Jan Czerniakiewicz „Repatriacja ludno┼Ťci polskiej z ZSRR 1944-1948” Warszawa 1987). W cz─Ö┼Ťci archidiecezji wile┼äskiej w┼é─ůczonej do Sowieckiej Litwy pozosta┼éo zaledwie kilkadziesi─ůt polskich ksi─Ö┼╝y, zakonnik├│w i si├│str zakonnych (musia┼éy chodzi─ç po cywilnemu i mieszka─ç osobno). Postanowili tu pozosta─ç i prowadzi─ç prac─Ö duszpastersk─ů w┼Ťr├│d pozosta┼éych Polak├│w. Jednocze┼Ťnie w latach 1945-46 komuni┼Ťci litewscy wyp─Ödzili wi─Ökszo┼Ť─ç Polak├│w z Wilna - 107 tys. i 90 tys. z litewskiej cz─Ö┼Ťci Wile┼äszczyzny. Jednak a┼╝ do lat 80. XX w. wi─Ökszo┼Ť─ç praktykuj─ůcych katolik├│w w archidiecezji wile┼äskiej nadal stanowili Polacy, pomimo wyp─Ödzenia do Polski Ludowej w latach 1957-58 dodatkowo oko┼éo 47 tys. Polak├│w; w 1959 r. by┼éo na Litwie 235 tys. Polak├│w, a w 1989 r. 247 tys.

W Wilnie pozosta┼é abp Mecislovas Reinys, kt├│ry po wyp─Ödzeniu abpa Ja┼ébrzykowskiego ponownie by┼é administratorem litewskiej cz─Ö┼Ťci arcybiskupstwa wile┼äskiego. Jego rz─ůdy by┼éy kr├│tkie. 18 VII 1947 r. zosta┼é aresztowany przez NKWD. Zosta┼é skazany na 10 lat wi─Özienia i by┼é wi─Öziony we W┼éodzimierzu ko┼éo Moskwy, gdzie zmar┼é jak jaki┼Ť pies pod p┼éotem 8 II 1953 r. Tak los ukara┼é go tak za polako┼╝erstwo. Tymczasem nacjonali┼Ťci litewscy i Ko┼Ťci├│┼é litewski uwa┼╝aj─ů abpa Reinysa za bohatera narodowego, wielkiego kap┼éana-m─Öczennika. W 2009 r. Poczta Litewska wyda┼éa znaczek z podobizn─ů Reinysa z okazji 125 rocznicy jego urodzin. Jednak wprost niebywa┼é─ů bezczelno┼Ťci─ů ze strony Ko┼Ťcio┼éa litewskiego s─ů jego starania w Watykanie o wyniesienie Reinysa na o┼étarze (angielska wersja internetowej Wikipedii).

Komuni┼Ťci litewscy drog─ů administracyjna niszczyli struktury administracyjne i organizacyjne Ko┼Ťcio┼éa wile┼äskiego. Zamkni─Öto wi─Ökszo┼Ť─ç ko┼Ťcio┼é├│w wile┼äskich (ponad 20) i tylko kilka na prowincji (bo kraj by┼é ca┼ékowicie katolicki i nawet w┼éadza komunistyczna musia┼éa si─Ö z tym liczy─ç). Jednak doprowadzono do tego, ┼╝e dzia┼éalno┼Ť─ç religijna ogranicza┼éa si─Ö wy┼é─ůcznie do mo┼╝no┼Ťci odprawiania mszy ┼Ťw. Komuni┼Ťci litewscy (nie rosyjscy!) w katedrze urz─ůdzili galeri─Ö obraz├│w, ko┼Ťcio┼éy: Augustian├│w zamieniono na sk┼éad materia┼é├│w do rozbudowy sieci elektrycznej, Bernardyn├│w na sk┼éad Instytutu Sztuki i pracowni─Ö rze┼║biarsk─ů, ┼Ťw. Ignacego na sk┼éad dekoracji studium kinematograficznego i restauracj─Ö, Serca Jezusowego na klub budowlanych, ┼Ťw. Jakuba na sk┼éad dekoracji opery i baletu, ┼Ťw. Jana (akademicki) zosta┼é najpierw sk┼éadem papieru, a potem muzeum „my┼Ťli post─Öpowej” i sal─Ö koncertow─ů, ┼Ťw. Jerzego na sk┼éad makulatury, ┼Ťw. Katarzyny na sk┼éad produkt├│w mi─Ösnych, ┼Ťw. Kazimierza na muzeum ateizmu, Bonifratr├│w na sal─Ö koncertow─ů, ┼Ťw. Micha┼éa (Bernardynek) by┼é sk┼éadem, nast─Öpnie sal─ů wystawow─ů budownictwa, Franciszkan├│w na archiwum centralne, ┼Ťw. Stefana na sk┼éad cementu i innych materia┼é├│w budowlanych, ┼Ťw. Tr├│jcy by┼é sal─ů sportow─ů, nast─Öpnie pracowni─ů muzeum historycznego i etnograficznego, Trynitarzy na sk┼éad wojskowy, Wszystkich ┼Üwi─Ötych na sk┼éad produkt├│w ┼╝ywno┼Ťciowych, nast─Öpnie na wystaw─Ö sztuki ludowej, Wizytek na wi─Özienie dla nieletnich. W zabranym Pa┼éacu Arcybiskupim, wzniesiony w latach 1932–1935 wg proj. Stefana Nar─Öbskiego, umieszczono Prezydium Najwy┼╝szego Sowietu Litewskiej Republiki.

Niestety komunistyczna antykatolicka polityka na Litwie nie zbli┼╝y┼éa do siebie katolik├│w polskich i litewskich. I to wy┼é─ůcznie z winy Litwin├│w i duchownych litewskich, kt├│rzy teraz pod ka┼╝dym wzgl─Ödem dominowali w arcybiskupstwie wile┼äskim, szczeg├│lnie w Kurii. Wikariuszami kapitulnymi w Wilnie w latach 1961-89 byli ksi─Ö┼╝a Ceslovas Krivaitis i Algirdas Gutauskaus. Ci─ůgle paranoicznym celem Ko┼Ťcio┼éa litewskiego by┼éo zniszczenie polskiego katolicyzmu w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie. Tote┼╝ napi─Öcia polsko-litewskie w sferze ko┼Ťcielnej by┼éy tam i w├│wczas ci─ůgle aktualne i og├│lnie Polacy skar┼╝yli si─Ö na nieprzychylny stosunek do nich hierarchii litewskiej i wielu ksi─Ö┼╝y litewskich. W 1975 r. na 9 czynnych ko┼Ťcio┼é├│w w Wilnie, w pi─Öciu odprawiano msze ┼Ťw. dla Litwin├│w i Polak├│w, w dw├│ch tylko dla Litwin├│w i tak┼╝e dw├│ch tylko dla Polak├│w: ko┼Ťcio┼éy ┼Ťw. Ducha i ┼Ťw. Rafa┼éa. Potem Polacy mieli i nadal maj─ů tylko ko┼Ťci├│┼é ┼Ťw. Ducha. W latach 80. ksi─Ö┼╝a litewscy czynili starania, aby z parafii dwuj─Özycznych i z Ostrej Bramy wyrugowa─ç j─Özyk polski.

W 1981 r. dotar┼é na Zach├│d dokument zatytu┼éowany „List otwarty w sprawie religijnych praw Polak├│w na Litwie”, kt├│ry opublikowa┼é „Tydzie┼ä Polski” w Londynie z 7 II 1981 r. Jego autorzy opisuj─ů ci─Ö┼╝k─ů sytuacj─Ö Polak├│w-katolik├│w na Wile┼äszczy┼║nie i na koniec b┼éagaj─ů biskup├│w litewskich o przydzielanie do 40 czysto polskich parafii na Wile┼äszczy┼║nie polskich ksi─Ö┼╝y (a nie kierowanie ich do parafii czysto litewskich) lub ksi─Ö┼╝y znaj─ůcych j─Özyk polski i o nie odrzucanie kandydat├│w z polskich rodzin do seminarium duchownego w Kownie (bo w Wilnie zosta┼éo zamkni─Öte przez komunist├│w). Niestety, postulaty katolik├│w polskich na Wile┼äszczy┼║nie zosta┼éy zupe┼énie zignorowane przez biskup├│w litewskich. A jak „List otwarty” dotar┼é do Watykanu to z pewno┼Ťci─ů od razu wyl─ůdowa┼é w koszu na ┼Ťmieci. Dlatego po pi─Öciu latach od opublikowania „Listu otwartego” czytamy w paryskiej „Kulturze” (Nr 9/468 1986) o nadal pogarszaj─ůcej si─Ö religijnej sytuacji Polak├│w na Wile┼äszczy┼║nie, gdzie ksi─Ö┼╝a litewscy okrutnie post─Öpuj─ů z Polakami-katolikami (np. w Wilnie zabrano Polakom ko┼Ťci├│┼é ┼Ťw. Rafa┼éa). Ko┼äcz─ůc t─Ö relacj─Ö sta┼éy wsp├│┼épracownik „Kultury” J├│zef Mirski pisze: „Trudno jest pisa─ç o wymienionych wy┼╝ej faktach. Lecz te┼╝ nie mo┼╝na o nich milcze─ç w┼éa┼Ťnie dlatego, ┼╝e w interesie Litwin├│w i Polak├│w le┼╝y zrozumienie wzajemnie i przyja┼║┼ä. Nie mo┼╝na jej jednak budowa─ç na przemilczaniu tego, co w ni─ů uderza i s┼éu┼╝y wzbudzaniu wrogo┼Ťci. Bo cho─ç jest to dzie┼éem ludzi o ograniczonych umys┼éach, u kt├│rych motywacja etniczna g├│ruje nad etyczn─ů, to jednak rzutuje to na ca┼éo┼Ť─ç obu spo┼éeczno┼Ťci, litewskiej i polskiej. Katolicy litewscy zyskali sobie sympati─Ö w ┼Ťwiecie dzi─Öki swojej odwadze w obronie praw ludzi wierz─ůcych. Dzia┼éania, o kt├│rych by┼éa tu mowa sympati─Ö t─Ö podwa┼╝aj─ů, nie tylko w┼Ťr├│d Polak├│w. S┼éu┼╝─ů te┼╝ nie dobru Litwy i Ko┼Ťcio┼éa katolickiego w tym kraju, lecz polityce kogo┼Ť innego, kto po mistrzowsku stosuje zasad─Ö „divide et impera””.

W 1991 r. upad┼é Zwi─ůzek Sowiecki co przynios┼éo ze sob─ů odrodzenie si─Ö pa┼ästwa litewskiego.

Polacy na Litwie ┼╝yli teraz nadziej─ů, ┼╝e nar├│d litewski, do┼Ťwiadczony niewol─ů sowieck─ů, kt├│ra mia┼éa do pewnego stopnia tak┼╝e oblicze antylitewskie, oraz „polski” papie┼╝ na tronie Piotrowym w Watykanie poprawi─ů ich los – ich status w Ko┼Ťciele litewskim. Nic takiego nie nast─ůpi┼éo! Chocia┼╝ Litwa jest niby pa┼ästwem demokratycznym, cz┼éonkiem Rady Europy, Unii Europejskeij i NATO i pomimo tego, ┼╝e w 1994 roku rz─ůdy Polski i Litwy podpisa┼éy traktat, w kt├│rym Polska uzna┼éa obecn─ů granic─Ö polsko-litewsk─ů, czyli uzna┼éa przynale┼╝no┼Ť─ç Wilna do Litwy, i w kt├│rym „zapisane s─ů wa┼╝ne sprawy dla mniejszo┼Ťci polskiej na Litwie” („Gazeta Wyborcza” 16.2.2011), rz─ůd litewski, Litwini i Ko┼Ťci├│┼é litewski nie nale┼╝─ů do przyjaci├│┼é Polski i Polak├│w. S─ů nadal obrzydliwymi polonofobami i ci─ůgle walcz─ů brutalnie z Polakami w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie.

I tak twierdzi nie ┼╝aden Polak, a tylko historyk litewski Alfredas Bumblauskas. W audycji „Komentarze tygodnia” w prywatnej litewskiej stacji telewizyjnej TV3 powiedzia┼é: „Ca┼éa nasza litewska to┼╝samo┼Ť─ç jest antypolska. My, wsp├│┼éczesny nar├│d litewski, urodzili┼Ťmy si─Ö jako antypolacy. Najwa┼╝niejsi XIX-wieczni tw├│rcy naszej to┼╝samo┼Ťci narodowej m├│wili, ┼╝e podstawowym d─ů┼╝eniem tworz─ůcego si─Ö narodu litewskiego powinno by─ç wyzwolenie si─Ö spod dominacji polskiej (zasianie nienawi┼Ťci do Polski i Polak├│w i wszystkiego co polskie). St─ůd, przy najmniejszym pretek┼Ťcie, Litwini tak ┼éatwo wpadaj─ů w z┼éo┼Ť─ç na swojego strategicznego s─ůsiada - Polsk─Ö." Zdaniem Bumblauskasa ka┼╝dy humanista i naukowiec litewski powinien zada─ç sobie pytanie, co osobi┼Ťcie zrobi┼é, by przezwyci─Ö┼╝y─ç te uformowane w okresie mi─Ödzywojennym antypolskie stereotypy we wszystkich naukach, a w tym i w polityce. Jego zdaniem w tej dziedzinie nie zrobiono nic albo bardzo ma┼éo (Kresy24.pl 18.5.2011).

Nie, nie tylko ka┼╝dy humanista i naukowiec litewski, ale przede wszystkim ka┼╝dy katolicki biskup i ksi─ůdz litewski powinien zada─ç sobie pytanie, co zrobi┼é, by przezwyci─Ö┼╝y─ç antypolskie stereotypy w katolickiej spo┼éeczno┼Ťci litewskiej.

Ko┼Ťci├│┼é litewski, tak jak i rz─ůd litewski, ci─ůgle uwa┼╝aj─ů za sw├│j cel litwinizacj─Ö Polak├│w w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie i zniszczenie wszelkich znajduj─ůcych si─Ö tam ┼Ťlad├│w polsko┼Ťci. Biskupi i kap┼éani litewscy w ko┼Ťcio┼éach Wilna i Wile┼äszczyzny realizuj─ů ten program skwapliwie i to przy milcz─ůcej zgodzie... Watykanu lub nawet z jego pomoc─ů i milcz─ůcych biskupach polskich.

┼╗e tak jest potwierdza wiele fakt├│w tak tu wymienionych, jak i wszystkie inne, kt├│re nie spos├│b tu wymieni─ç.
……….
Wyb├│r Polaka na papie┼╝a w 1978 r. by┼é niemi┼éym zaskoczeniem dla rz─ůdu sowieckiego, a na Litwie zosta┼é przyj─Öty z trwog─ů przez tamtejszych dygnitarzy partyjnych i z mieszanymi uczuciami przez katolik├│w litewskich, z powodu ci─ůgn─ůcych si─Ö od prawie stu lat animozji polsko-litewskich. Nielegalnie wydawana „Kronika Ko┼Ťcio┼éa Litewskiego” napisa┼éa, ┼╝e „wyb├│r nape┼énia nas nadziej─ů…”, licz─ůc na to, ┼╝e Jan Pawe┼é II b─Ödzie walczy┼é o wi─Öksze prawa dla katolik├│w w pa┼ästwach obozu komunistycznego. Natomiast emigracja litewska, kt├│ra wynios┼éa z przedwojennej i wojennego czasu Litwy wrogo┼Ť─ç do Polski i Polak├│w (w┼Ťr├│d niej by┼éo bardzo wiele os├│b kolaboruj─ůcych z Niemcami podczas wojny) przyj─Ö┼éa wyb├│r Jana Paw┼éa II z nieufno┼Ťci─ů i raczej bu┼äczucznie, ┼╝─ůdaj─ůc od papie┼╝a przy┼é─ůczenia Wilna do litewskiej prowincji ko┼Ťcielnej, kapelusza kardynalskiego dla Litwina, wi─Öcej audycji litewskich w Radiu Watyka┼äskim oraz wymuszenia (!) u w┼éadz sowieckich zgody na wydawanie legalnej prasy katolickiej na Litwie, powi─Ökszenie seminarium duchownego w Kownie i przyznanie wolno┼Ťci wyznawania religii, dodaj─ůc: „O tym nowy Papie┼╝ powinien wiedzie─ç i odpowiednio post─Öpowa─ç, gdy┼╝ tylko konkretne posuni─Öcia przekonaj─ů Litwin├│w, ┼╝e G┼éowa Ko┼Ťcio┼éa narodowo┼Ťci polskiej mo┼╝e si─Ö wznie┼Ť─ç ponad uprzedzenia nacjonalistyczne” („Kultura” Nr 4/379 1979, Pary┼╝). Niemcy mieli wi─Öcej kultury i nie ┼╝─ůdali od papie┼╝a Jana Paw┼éa II oddania im przez Polsk─Ö Ziem Zachodnich (Marian Ka┼éuski „Litwa. 600-lecie chrze┼Ťcija┼ästwa 1387-1987” Londyn 1987).

Niestety, papie┼╝ Jan Pawe┼é II uleg┼é szanta┼╝owi litewskiemu. Kiedy jako Polak kardyna┼é Karol Wojty┼éa wspiera┼é Polak├│w na Wschodzie, w tym tak┼╝e na Litwie i np. tak┼╝e pami─Ö─ç o polskim Wilnie, to po wyborze na papie┼╝a odwr├│ci┼é si─Ö ca┼ékowicie od spraw polskich katolik├│w na Litwie, Bia┼éorusi i Ukrainie. Po wst─ůpieniu na tron Piotrowy sta┼é si─Ö obywatelem Pa┼ästwa Watyka┼äskiego i wiernym jego patriot─ů – i tylko jego patriot─ů. Od tej pory mia┼é s┼éu┼╝y─ç tylko interesom Ko┼Ťcio┼éa i by─ç pasterzem wszystkich katolik├│w. Nie by┼éo by nic w tym z┼éego, gdyby papie┼╝ nie chcia┼é si─Ö podoba─ç wszystkim polskim wrogom – wspieranie ich antypolskich posuni─Ö─ç. Ca┼éa ta jego dzia┼éalno┼Ť─ç jest ukrywana przed spo┼éecze┼ästwem polskim nie tylko przez Ko┼Ťci├│┼é polski, kt├│ry mia┼é obowi─ůzek strzec dobrego imienia papie┼╝a w┼Ťr├│d Polak├│w, ale tak┼╝e przez wszystkich polskich wszystkich partii politycznych rz─ůdz─ůcych Polsk─ů po 1989 r., prowadz─ůcych polsk─ů polityk─Ö wschodni─ů zgodnie z wytycznymi polityki wschodniej dla Polski przez Jerzego Giedroycia - wspierania Litwin├│w, Ukrai┼äc├│w i Bia┼éorusin├│w nawet kosztem ┼╝ywotnych interes├│w narodu polskiego poprzez spe┼énianie wszystkich ┼╝─ůda┼ä tych narod├│w odno┼Ťnie Polski i Polak├│w oraz polskiej przesz┼éo┼Ťci na Kresach, aby w ten spos├│b zbudowa─ç antyrosyjski sojusz tych pa┼ästw. Po upadku Zwi─ůzku Sowieckiego w 1991 r. Jan Pawe┼é II tak┼╝e j─ů popiera┼é widz─ůc w tym korzy┼Ťci dla Ko┼Ťcio┼éa katolickiego. Poprzez jej realizacj─Ö d─ů┼╝y┼é do utworzenia narodowych Ko┼Ťcio┼é├│w katolickich: bia┼éoruskiego i ukrai┼äskiego przez brutaln─ů (!) asymilacj─Ö tamtejszych polskich katolik├│w. Watykan ju┼╝ od czas├│w carskich uwa┼╝a┼é, ┼╝e przez powstanie narodowych Ko┼Ťcio┼é├│w – bia┼éoruskiego i ukrai┼äskiego ┼éatwiej b─Ödzie prowadzi─ç akcj─Ö nawracania prawos┼éawnych Bia┼éorusin├│w i Ukrai┼äc├│w, a nawet Rosjan na katolicyzm. A po zamachu na jego osob─Ö na placu ┼Ťw. Piotra w Rzymie 13 V 1981 r., dokonanym przez tureckiego zamachowca Ali Ağc─Ö, Jan Pawe┼é II mia┼é obsesj─Ö na punkcie nawr├│cenia Rosji. Uwa┼╝a┼é je za swoj─ů misj─Ö ┼╝yciow─ů. Bowiem papie┼╝ wierzy┼é, ┼╝e swoje ocalenie nie zawdzi─Öcza┼é tylko szcz─Ö┼Ťciu – wyrazi┼é to s┼éowami: „Jedna r─Öka strzela┼éa, a inna kierowa┼éa kul─Ö”. Dlatego ┼╝e zamach mia┼é miejsce 13 maja, podobnie jak pierwsze objawienie Matki Boskiej w F├ítimie w 1917 r. zwi─ůza┼é je z nim. A ┼╝e Matka Boska m├│wi┼éa o nawr├│ceniu Rosji, wi─Öc uzna┼é, ┼╝e to on ma doprowadzi─ç do nawr├│cenia si─Ö Rosji (Wikipedia). Rosja po upadku komunizmu w 1991 r. si─Ö nawr├│ci┼éa - ale na prawos┼éawie i nikt z Rosjan nie chce w og├│le s┼éysze─ç o jakim┼Ť nawr├│ceniu si─Ö na katolicyzm, bo uwa┼╝aj─ů, ┼╝e tak┼╝e prawos┼éawie prowadzi do Boga. A Matka Boska nawet nie doprowadzi┼éa do wizyty Jana Paw┼éa II w Rosji, kt├│rej tak bardzo pragn─ů┼é i o kt├│r─ů si─Ö stara┼é, chocia┼╝ danym mu by┼éo odwiedzi─ç inne komunistyczne kraje, jak np. Kub─Ö.

Jan Pawe┼é II znaj─ůc litewskie ┼╝─ůdania kierowane do niego i uwagi Litwin├│w odno┼Ťnie swego polskiego pochodzenia, zaraz po obj─Öciu tronu Piotrowego przyj─ů┼é bardzo ┼╝yczliw─ů postaw─Ö wobec Litwin├│w i postulat├│w litewskich, powoli realizuj─ůc ich szanta┼╝owe ┼╝yczenia. Zapewne wp┼éyw na to mia┼éa bardzo proniemiecka i prolitewska (i skrajnie antypolska!) postawa papie┼╝a Piusa XII, a przez to i wielu dygnitarzy watyka┼äskich. Wykorzystuj─ůc to emigracja litewska wystara┼éa si─Ö o to, aby w Watykanie, w podziemiach bazyliki ┼Ťw. Piotra, w 1970 r. zosta┼éa zbudowana Kaplica Litewska. W o┼étarzu umieszczono – oczywi┼Ťcie - mozaik─Ö przedstawiaj─ůc─ů Ostrobramsk─ů Matk─Ö Mi┼éosierdzia, kt├│r─ů czcili g┼é├│wnie Polacy, a nie Litwini, kt├│rych w Wilnie by┼éo zawsze bardzo ma┼éo; tak wi─Öc i tu Litwini wprowadzili polityk─Ö: mia┼éa ona podkre┼Ťla─ç, ┼╝e Wilno jest litewskie. Aby przypodoba─ç si─Ö Litwinom papie┼╝ Jan Pawe┼é II na samym pocz─ůtku swego pontyfikatu powiedzia┼é, ┼╝e „po┼éowa mego serca jest na Litwie”, chocia┼╝ do tej pory z Litw─ů, Litwinami, Wilnem czy kultem Matki Boskiej Ostrobramskiej nie mia┼é nic czy bardzo niewiele wsp├│lnego, parokrotnie odwiedzi┼é Kaplic─Ö Litewsk─ů ju┼╝ w pierwszych latach pontyfikatu, zacz─ů┼é utrzymywa─ç wyj─ůtkowo serdeczne stosunki z biskupami litewskimi, w 1988 r. mianowa┼é duchownego Vincentasa Sladkevi─Źiusa 27 V przewodnicz─ůcym Konferencji Episkopatu Litwy, 28 VI 1988 r. pierwszym w dziejach kardyna┼éem narodowo┼Ťci litewskiej, a jak zosta┼é przez papie┼╝a 10 marca 1989 r. mianowany arcybiskupem Kowna, to na prze┼éomie 1991-1992 r. z ko┼Ťcio┼éa Wniebowzi─Öcia NMP (tzw. ko┼Ťci├│┼é Witolda) w Kownie usun─ů┼é polskie epitafium hrabi├│w Tyszkiewicz├│w (Juliusz Jadecki „Fikcje i fakty” – „Magazyn Wile┼äski” Nr 17 1993), w 1984 r. z okazji 500 rocznicy ┼Ťmierci ┼Üwi─Ötego Kazimierza (w┼éa┼Ťc. Kazimierz Jagiello┼äczyk 1458 Krak├│w - 1484 Grodno), polskiego kr├│lewicza, od 1481 r. namiestnika kr├│lewskiego w Koronie Kr├│lestwa Polskiego, ┼Ťwi─Ötego Ko┼Ťcio┼éa katolickiego (1602), patrona Polski i Litwy (w tej kolejno┼Ťci) papie┼╝ Jan Pawe┼é II og┼éosi┼é g┼é├│wnym patronem Litwy, a Poczta Watyka┼äska wyda┼éa znaczek pocztowy przedstawiaj─ůcy ┼Ťw. Kazimierza wy┼é─ůcznie jako patrona Litwy (napis), w 1987 r. doprowadzi┼é nie tylko do beatyfikacji pierwszego „Litwina”, czy raczej Litwina i Polaka w jednej osobie – abpa Jerzego Matulewicza/Jurgisa Matulevi─Źiusa (nigdy nie u┼╝ywa┼é nazwiska w litewskiej pisowni!) ale tak┼╝e og┼éosi┼é go jednym z patron├│w Litwy – tylko Litwy, chocia┼╝ ┼╝ycie abpa Matulewicza by┼éo wi─Öcej zwi─ůzane z Polsk─ů, Polakami i polskim Ko┼Ťcio┼éem, a w marcu 1989 r. spe┼éni┼é g┼é├│wne ┼╝─ůdanie Litwin├│w – przeprowadzi┼é reorganizacj─Ö administracji ko┼Ťcielnej na Litwie Sowieckiej dokonuj─ůc oficjalnej nominacji litewskiego duchownego, ks. Julionasa Stepanoviciusa na arcybiskupa wile┼äskiego („Tygodnik Powszechny” 25.3.1989). Stepanovicius odwdzi─Öczy┼é si─Ö „polskiemu” papie┼╝owi Janowi Paw┼éowi w ten spos├│b, ┼╝e podj─ů┼é decyzj─Ö o uczynieniu z arcypolskiej katedry wile┼äskiej w biegu dziej├│w Narodowej Katedry Litewskiej, w kt├│rej nie ma miejsca na msze w j─Özyku polskim i ┼╝e w r├│wnie┼╝ arcypolskim ko┼Ťciele ┼Ťw. Kazimierza w Wilnie nabo┼╝e┼ästwa b─Öd─ů si─Ö odbywa─ç tylko w j─Özyku litewskim i rosyjskim, z wykluczeniem polskiego, chocia┼╝ w Wilnie mieszka┼éo KILKASET razy wi─Öcej polskich katolik├│w ni┼╝ rosyjskich oraz nie zezwoli┼é w 1989 r. na odprawienie w Dzie┼ä Zaduszny nabo┼╝e┼ästwa ku czci Polak├│w pomordowanych w podwile┼äskich Ponarach przez Niemc├│w i Litwin├│w (J. Jadecki, jw.). Mianowanie ks. Stepanoviciusa arcybiskupem wile┼äskim zaowocowa┼éo oderwaniem archidiecezji wile┼äskiej od polskiej prowincji ko┼Ťcielnej w 1991 r. i w┼é─ůczeniem arcybiskupstwa litewskiego w sk┼éad litewskiej prowincji ko┼Ťcielnej. Nacjonali┼Ťci litewscy dopi─Öli swego i triumfowali. Jan Pawe┼é II, z urodzenia Polak, sta┼é si─Ö tym samym grabarzem polskiej archidiecezji wile┼äskiej, kt├│ra odegra┼éa wielk─ů rol─Ö w historii Ko┼Ťcio┼éa polskiego: dzisiaj przedstawia si─Ö je jako histori─Ö Ko┼Ťcio┼éa litewskiego, g┼é├│wnie przez g┼éupi─ů – na chama robion─ů pr├│b─Ö jej litwinizowania/fa┼észowania historii i robienia z Polak├│w Litwin├│w, co cz─Östo odbywa si─Ö za zgod─ů Ko┼Ťcio┼éa polskiego, rzekomo patriotycznego i rzekomo zawsze b─Öd─ůcego z narodem polskim (w co mo┼╝e uwierzy─ç tylko osoba nie znaj─ůca historii Polski). Arcybiskup Wilna Audrys Ba─Źkis nakaza┼é zabranie z ko┼Ťcio┼éa polskiego ┼Ťw. Ducha obrazu Jezusa Mi┼éosiernego, zwi─ůzanego ze ┼Ťw. Faustyn─ů Kowalsk─ů i z okresem jej pobytu w Wilnie, gdy┼╝ ko┼Ťci├│┼é ten stawa┼é si─Ö polskim sanktuarium zwi─ůzanym kultem z t─ů ┼Ťwi─Öt─ů, a Ba─Źkis nie chcia┼é nowego polskiego sanktuarium w Wilnie. Pozwolenie na usuni─Öcie – zabranie Polakom tego obrazu udzieli┼é papie┼╝ Jan Pawe┼é II! (Tadeusz Andrzejewski „Patowa sytuacja” Tygodnik Wile┼äszczyzny 22-28.4.2004).

Jan Pawe┼é II popieraj─ůc antypolsk─ů polityk─Ö wschodni─ů Jerzego Giedroycia szed┼é zawsze na r─Ök─Ö antypolskiemu Ko┼Ťcio┼éowi litewskiemu i przez to, chocia┼╝ by┼é polskiego pochodzenia nigdy nie stan─ů┼é w obronie Polak├│w – polskich katolik├│w na Litwie przed prze┼Ťladowaniami ze strony Ko┼Ťcio┼éa litewskiego! Przykre czy wr─Öcz oburzaj─ůce jest to, ┼╝e Ko┼Ťci├│┼é litewski w walce z Polakami w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie mia┼é sprzymierze┼äca w Watykanie. I ┼╝e ten fakt tolerowa┼é Episkopat Polski.

Oto dwa najbardziej oburzaj─ůce przyk┼éady na uleg┼éo┼Ť─ç Jana Paw┼éa II wobec wrogich Polakom biskup├│w litewskich i Ko┼Ťcio┼éa litewskiego.

Najwi─Ökszym skandalem na tle nietolerancji etnicznej w Ko┼Ťciele litewskim jak i Litwie, kt├│ra ledwo co odzyska┼éa niepodleg┼éo┼Ť─ç, i to z udzia┼éem papie┼╝a Jana Paw┼éa II, by┼éa sprawa odmowy przez rz─ůd litewski i Ko┼Ťci├│┼é litewski osobnego spotkania si─Ö z Polakami podczas pobytu papie┼╝a Jana Paw┼éa II w Wilnie w 1993 roku. By┼éo to skandalem z tego powodu, ┼╝e na Litwie – w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie mieszka┼éo w├│wczas ok. 250 000 Polak├│w, z czego ok. 110 000 w Wilnie, kt├│re by┼éo pierwszym etapem jego podr├│┼╝y, a tak┼╝e dlatego ┼╝e Jan Pawe┼é II podczas swych pielgrzymek po ┼Ťwiecie (ponad 100 podr├│┼╝y) spotyka┼é si─Ö ZAWSZE z lokaln─ů Poloni─ů, nawet je┼Ťli to by┼éa ma┼éa grupa os├│b. Np. w spotkaniu papie┼╝a z Polakami w Gwatemali wzi─Ö┼éo udzia┼é zaledwie 100 os├│b, czyli tyle ilu tam mieszka Polak├│w. O spotkanie papie┼╝a z Polakami na Litwie zabiega┼éo wiele polskich ┼Ťrodowisk („Ojciec ┼Üw. nie wyr├│┼╝ni Polak├│w” S┼éowo. Dziennik Katolicki 28.1.1993). Jednak na takie spotkanie nie zgadza┼é si─Ö rz─ůd litewski, a przede wszystkim biskupi litewscy, oczywi┼Ťcie z powodu swojej wielkiej „mi┼éo┼Ťci” do Polak├│w. Papie┼╝ nie chc─ůc dra┼╝ni─ç tak ich jak i w og├│le polako┼╝erczych Litwin├│w postanowi┼é nie spotyka─ç si─Ö osobno z Polakami. Wybuch┼éy z tego powodu skandal sta┼é si─Ö tak g┼éo┼Ťny i ostry, ┼╝e informacje o nim posz┼éy w ┼Ťwiat. Jan Pawe┼é II ostatecznie by┼é zmuszony spotka─ç si─Ö z Polakami w Wilnie. Jednak, aby to spotkanie „nie rzuca┼éo si─Ö w oczy” ┼Ťwiatowym mediom i by┼éo jak najmniej liczne, Ko┼Ťci├│┼é litewski zgodzi┼é si─Ö jedynie na to, aby urz─ůdzono je w niedu┼╝ym ko┼Ťciele polskim ┼Ťw. Ducha w Wilnie, w kt├│rym mog┼éo si─Ö pomie┼Ťci─ç zaledwie ok. 1000 os├│b („Odnie┼Ťli┼Ťmy zwyci─Östwo!” Merkuriusz Ziem Wschodnich Rzeczypospolitej Nr 4 1993). Tak wi─Öc w spotkaniu mog┼éa wzi─ů─ç udzia┼é jedynie ma┼éa garstka Polak├│w mieszkaj─ůcych na Litwie; w australijskim Melbourne, gdzie mieszka zaledwie 20 000 Polak├│w, spotkanie z papie┼╝em odby┼éo si─Ö na wielkim stadionie MCG! B─Öd─ůc w katedrze wile┼äskiej nie powiedzia┼é ani jednego s┼éowa po polsku, chocia┼╝ w ┼Ťwi─ůtyni by┼éo bardzo du┼╝o Polak├│w.

Podczas pielgrzymki po Litwie, na G├│rze Krzy┼╝y ko┼éo Szawli (┼╗mud┼║) papie┼╝ Jan Pawe┼é II zrobi┼é drugi oburzaj─ůcy uk┼éon w stron─Ö nacjonalist├│w litewskich. W kazaniu w┼Ťr├│d m─Öczennik├│w z okresu komunistycznego wymieni┼é nazwisko abpa Mecislovasa Reinysa, m├│wi─ůc, ┼╝e s─ů to kandydaci na o┼étarze. Litwini to podchwycili i od tego czasu czynione s─ů starania w Watykanie o beatyfikacj─Ö abpa Reinysa (angielska wersja internetowej Wikipedii, polska t─Ö spraw─Ö przemilcza, aby Polacy o tym nie wiedzieli!). Czy jego ┼Ťmier─ç w sowieckim wi─Özieniu zmy┼éa z niego haniebn─ů antypolsk─ů dzia┼éalno┼Ť─ç z okresu II wojny ┼Ťwiatowej?! - Je┼Ťli jaki┼Ť papie┼╝ odwa┼╝y si─Ö wynie┼Ť─ç go na o┼étarze, to w├│wczas powinien mie─ç odwag─Ö og┼éosi─ç go patronem polako┼╝erc├│w! Jednak lata lec─ů i jak dotychczas nie ma ani ┼Ťwi─Ötego, ani nawet b┼éogos┼éawionego Reinysa. Domy┼Ťlam si─Ö, ile trudu zadaj─ů sobie duchowni litewscy i kuriali┼Ťci watyka┼äscy, aby zak┼éama─ç biografi─Ö abpa Reinysa, aby z czarnej owcy zrobi─ç bia┼éego go┼é─ůbka, aby z polako┼╝ercy zrobi─ç go┼é─ůbka pokoju.

Papie┼╝ Jan Pawe┼é II wybra┼é jako intencj─Ö modlitw na XXII ┼Üwiatowy Dzie┼ä Pokoju 1989, kt├│ry jest obchodzony w Ko┼Ťciele 1 stycznia ka┼╝dego roku, temat: „Poszanowanie praw mniejszo┼Ťci warunkiem rozwoju pokoju”, kt├│ry jest jakby naturalnym przed┼éu┼╝eniem intencji modlitw o pok├│j na ┼Ťwiecie z 1988 r.: „Wolno┼Ť─ç religijna warunkiem pokoju”. W zwi─ůzku z tym, ┼╝e wolno┼Ťci religijnej Polakom na Litwie nie chce zapewni─ç Ko┼Ťci├│┼é litewski, b─Öd─ůcy na us┼éugach szowinist├│w litewskich, prawdziwi chrze┼Ťcijanie uznali, ┼╝e skandaliczny konflikt mi─Ödzy katolikami polskimi a litewskimi powinna nareszcie rozwi─ůza─ç Stolica Apostolska, wykorzystuj─ůc powstanie niezale┼╝nej Litwy w 1991 r. Dlatego, jak czytamy w dokumencie Zwi─ůzku Ziem Wschodnich RP w Melbourne w Australii pt. „O prawa dla Polak├│w-katolik├│w w Wilnie” („Tygodnik Polski” 15.7.1989) po oddaniu administracji arcybiskupstwa wile┼äskiego w r─Öce ca┼ékowicie litewskie, chocia┼╝ w tej diecezji ok. 40-50% praktykuj─ůcych katolik├│w stanowi─ů Polacy, nadszed┼é czas, aby Watykan tak┼╝e ugruntowa┼é i zagwarantowa┼é tak wielkiej masie Polak├│w-katolik├│w w archidiecezji wile┼äskiej opiek─Ö duszpastersk─ů w ich j─Özyku. Najlepszym rozwi─ůzaniem b─Ödzie mianowanie Polaka biskupem sufraganem (pomocniczym) wile┼äskim (kt├│rego otrzymali Litwini pod naciskiem Watykanu w 1940 r.) i zabezpieczenie praw polskich katolik├│w w ramach Ko┼Ťcio┼éa litewskiego, a gdyby tego nie mo┼╝na by┼éo zrealizowa─ç, w├│wczas nale┼╝a┼éoby odseparowa─ç katolik├│w polskich od Ko┼Ťcio┼éa litewskiego i mianowanie dla nich administratora apostolskiego z tytu┼éem biskupa, co by┼éo ju┼╝ w przesz┼éo┼Ťci praktykowane przez Stolic─Ö Apostolsk─ů. Sugestie te s─ů ca┼ékowicie usprawiedliwione i mo┼╝liwe do zrealizowania, i s─ů warunkiem rozwoju pokoju mi─Ödzy Polakami i Litwinami na Litwie, zgodnie z tym co napisa┼é litewski humanista Tomas Venclova: „musimy zdoby─ç si─Ö na przyznanie, ┼╝e Wilno i Wile┼äszczyzna by┼éy przez wiele stuleci – i pozostan─ů – co najmniej dwukulturowym. Nie jest to powodem do utyskiwa┼ä. Wprost przeciwnie, daje szans─Ö wsp├│lnego wzbogacenia…” („List otwarty do Litwin├│w i Polak├│w na Litwie” „Kultury” Nr 3/1989, Pary┼╝). R├│wnie┼╝ znany i ceniony dzia┼éacz polski w Wilnie dr Jan Mincewicz, podczas pobytu papie┼╝a Jana Paw┼éa II w Bia┼éymstoku w 1993 r., zwr├│ci┼é si─Ö do niego z pro┼Ťb─ů o mianowanie polskiego biskupa pomocniczego w Wilnie, ale rzekomo polski papie┼╝ Jan Pawe┼é II chc─ůc przypodoba─ç si─Ö Litwinom, a w┼éa┼Ťciwie nacjonalistom litewskim, nie uczyni┼é tego a┼╝ do swojej ┼Ťmierci w 2005 r. Jego nast─Öpc├│w ta sprawa nic nie obchodzi┼éa i nie obchodzi. Bowiem w tradycji Watykanu jest nie wtr─ůcanie si─Ö w konflikty etniczne mi─Ödzy katolikami (zawsze w tych sprawach obmywa┼é r─Öce jak Pi┼éat), chyba ┼╝e sprawa dotyczy mo┼╝nych tego ┼Ťwiata. Wtedy zawsze zabierali g┼éos z poparciem dla tego mo┼╝nego. Tak by┼éo np. z papie┼╝em Grzegorze XVI zamiast stan─ů─ç w obronie prze┼Ťladowanych Polak├│w i prze┼Ťladowanego r├│wnie┼╝ Ko┼Ťcio┼éa polskiego, w swojej encyklice „Cum primum” og┼éoszonej 9 VI 1832 r. pot─Öpi┼é polskie powstanie z 1830 r. przeciwko PRAWOS┼üAWNEMU cesarzowi Rosji, maj─ůce na celu obalenie legalnej w┼éadzy i pot─Öpi┼é je (wed┼éug nauki Ko┼Ťcio┼éa „ka┼╝da w┼éadza pochodzi od Boga”) i napomnia┼é polskich biskup├│w oraz duchowie┼ästwo, aby podporz─ůdkowali si─Ö w┼éadzy zaborc├│w oraz aby zach─Öcali do tego lud (Wikipedia). Dlatego wszelkie skargi kierowane do Watykanu przez prze┼Ťladowane przez biskup├│w grupy etniczne w─Ödruj─ů zawsze, ale to zawsze do kosza na ┼Ťmieci. A ┼╝e ka┼╝dy biskup odpowiada za sw─ů dzia┼éalno┼Ť─ç na terenie powierzonej mu diecezji „tylko przed Bogiem i papie┼╝em”, wi─Öc de facto staje si─Ö udzielnym ksi─Öciem, na kt├│rego, jakby zaistnia┼éa taka konieczno┼Ť─ç, nie ma ┼╝adnego kija: bo B├│g za daleko i w og├│le nie bierze udzia┼éu w ┼╝yciu ludzko┼Ťci, a papie┼╝ w takich sprawach zawsze obmywa r─Öce, zapominaj─ůc o S┼éowie Bo┼╝ym: „Dobry pasterz dwa o owieczki swoje”. Biskupi mog─ů wi─Öc dowolnie prze┼Ťladowa─ç podleg┼é─ů mu grup─Ö etniczn─ů. Z czego biskupi wile┼äscy korzystaj─ů pe┼én─ů gar┼Ťci─ů. Dla mnie jako Polaka i katolika trudno zaakceptowa─ç g┼éuche milczenie Ko┼Ťcio┼éa POLSKIEGO w sprawie prze┼Ťladowania POLSKICH katolik├│w na Litwie. Ko┼Ťcio┼éa, kt├│ry wbrew prawdzie historycznej (!) g┼éosi przy ka┼╝dej okazji, a nawet bez specjalnej okazji, ┼╝e „zawsze by┼é z narodem polskim”. To milczenie wo┼éa o pomst─Ö do nieba!
……….
Sprawa prze┼Ťladowania polskich katolik├│w w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie przez litewski Ko┼Ťci├│┼é katolicki da┼éa o sobie zna─ç ze zdwojon─ů si┼é─ů po og┼éoszeniu przez lidera Zwi─ůzku Sowieckim Michai┼éa Gorbaczowa w 1987 r. tzw. g┼éasnosti, kt├│ra mia┼éa prowadzi─ç „do uzyskania jawno┼Ťci ┼╝ycia publicznego i otwarcia informacyjnego na ┼Ťwiat”. W wyniku g┼éasnosti przeprowadzono m.in. zniesienie cenzury. G┼éasnost zapocz─ůtkowa┼éa r├│wnie┼╝ proces formowania si─Ö w Zwi─ůzku Radzieckim spo┼éecze┼ästw obywatelskich. A wi─Öc tak┼╝e polskiego spo┼éecze┼ästwa obywatelskiego na Litwie. Tamtejsi Polacy zacz─Öli domaga─ç si─Ö wi─Ökszych praw narodowych na gruncie pa┼ästwowym i religijnym. Litwini, kt├│rymi kierowa┼é og├│lnonarodowy ruch Sajudis, walcz─ůcy o te same prawa ani my┼Ťleli o przyznaniu tych praw Polakom na Litwie. W Sajudisie w imieniu Ko┼Ťcio┼éa litewskiego, kt├│ry uwa┼╝a┼é go za swego ambasadora, antypolskie stanowisko reprezentowa┼é ks. Vaclovas Aliulis MIC (Bernardinai.lt 17.2.2020).

Sprawy i troski polskich katolik├│w na Litwie sta┼éy si─Ö g┼éo┼Ťne nie tylko na Litwie, ale tak┼╝e w Polsce, g┼é├│wnie w prasie.

J├│zefa Hennelowa w ukazuj─ůcym si─Ö w Krakowie katolickim „Tygodniku Powszechnym” z 4 XII 1988 r. w artykule zatytu┼éowanym W cieniu Rossy pisze: „Litewsko-polskie wsp├│┼é┼╝ycie kszta┼étowa─ç b─Ödzie w ogromnej mierze tak┼╝e i katolicyzm … Powinien wszak ┼é─ůczy─ç. A tymczasem jest w┼éa┼Ťnie jednym ze ┼║r├│de┼é konfliktu”.

Spraw─ů t─ů zainteresowa┼é si─Ö Jan Pawe┼é Gawlik, znany eseista, teatrolog, krytyk teatralny, publicysta, dramaturg, pisz─ůc w „┼╗yciu Literackim (Sprawa Jana Ciechanowicza Nr 42 1991): „…z perspektywy Wilna pojawiaj─ů ci─Ö cienie nietolerancji… A nas – Polak├│w i Litwin├│w – nie sta─ç na konflikty. ┼ü─ůczy nas wsp├│lnota, nie sprzeczno┼Ť─ç interes├│w. Przysz┼éo┼Ť─ç, kt├│ra si─Ö rysuje w ramach wsp├│lnej i wolnej Europy, Europy Ojczyzn, powinna by─ç przysz┼éo┼Ťci─ů wsp├│┼épracy i tolerancji, rzetelno┼Ťci i prawdy – wszystkich wobec wszystkich. A to, co si─Ö w tej sprawie nad Wili─ů dzi┼Ť dzieje, nie zawsze ma, niestety, taki charakter. By─ç mo┼╝e i my nie jeste┼Ťmy bez winy. By─ç mo┼╝e stajemy si─Ö uczuleni na sposoby post─Öpowania litewskich w┼éadz i litewskiego spo┼éecze┼ästwa, bo lepiej widzi si─Ö i czuje przejawy niech─Öci ni┼╝ lojalno┼Ťci i dobrej woli z przeciwnej strony. Ale gdy napi─Öcia przenosz─ů si─Ö na miejsca kult├│w religijnych, gdy pr─Ö┼╝ny litewski Ko┼Ťci├│┼é katolicki staje si─Ö terenem relacjonowanych tu uczule┼ä, a wierni zbieraj─ů podpisy przeciwko odprawianiu w ich ┼Ťwi─ůtyniach nabo┼╝e┼ästw w j─Özyku polskim, litewska za┼Ť hierarchia lokuje ksi─Ö┼╝y-Polak├│w w parafiach litewskich, ksi─Ö┼╝y Litwin├│w w parafiach polskich, a b─Öd─ůcy zawsze bastionem polsko┼Ťci polski Ko┼Ťci├│┼é katolicki na Litwie prze┼╝ywa wraz z wiernymi swoje trudne dni, to nie jest to dobrze i nie powinni┼Ťmy udawa─ç, ┼╝e nic si─Ö nie dzieje”.

Natomiast Jerzy T. Zalesiak pisze: „…Ko┼Ťci├│┼é litewski zszed┼é na pozycje narodowe, gdy tymczasem Polacy wile┼äscy tradycyjnie przywi─ůzani s─ů do Ko┼Ťcio┼éa Powszechnego. Na co dzie┼ä p┼éac─ů oni bardzo wysok─ů cen─Ö za to… Na Litwie nie dos┼éyszano g┼éosu Papie┼╝a Jana Paw┼éa II w Or─Ödziu „Poszanowanie mniejszo┼Ťci warunkiem pokoju” z 8 grudnia 1988 r. i nie podj─Öto dzie┼éa naprawy: szanowanie wolno┼Ťci religijnej jednostek w ich ┼╝yciu zbiorowym, nieskr─Öpowanego sprawowania kultu wiary, stworzenia warunk├│w do religijnego wykszta┼écenia. Dzisiaj jest wi─Öcej ni┼╝ pewne, ┼╝e ponad trzystutysi─Öczna polska spo┼éeczno┼Ť─ç na Wile┼äszczy┼║nie nie mo┼╝e oczekiwa─ç od hierarchii Ko┼Ťcio┼éa litewskiego rozwi─ůzania jej najbardziej ┼╝ywotnych potrzeb religijnych” (J─Özyk liturgii – tylko cz─Ö┼Ť─ç problemu” „S┼éowo. Dziennik Katolicki” 20.3.1995).

Jeszcze bardziej na temat prze┼Ťladowania polskich katolik├│w przez litewskich biskup├│w wile┼äskich, kt├│rzy jednocze┼Ťnie o┼Ťmielaj─ů si─Ö krytykowa─ç przedwojennego polskiego arcybiskupa wile┼äskiego Romualda Ja┼ébrzykowskiego za rzekome prze┼Ťladowanie litewskich katolik├│w na Wile┼äszczy┼║nie (czyni┼é to np. abp Julionas Stepanovicius, kt├│ry w ten spos├│b usprawiedliwia┼é wykluczenie mszy polskich w katedrze i ko┼Ťciele ┼Ťw. Kazimierza) pisa┼éy i pisz─ů polskie gazety wydawane na Litwie. Np. Jeremi Sidorkiewicz w polskim „Kurierze Wile┼äskim” z 23 marca 2011 r. pisze: „Dzisiejsi litewscy hierarchowie ko┼Ťcielni r├│wnie┼╝ nie raz pokazali niech─Ötne Polakom oblicze”. I dodaje „Polacy nie powinni jednak biernie poddawa─ç si─Ö dyktatowi nacjonalist├│w w sutannach. Warto pisa─ç zbiorowe petycje z ┼╝─ůdania nabo┼╝e┼ästw w j─Özyku polskim nawet do Benedykta XVI. Jest to sprawa honoru i godno┼Ťci ludzkiej. Kto nie szanuje siebie samego, szanowany przez innych nie b─Ödzie”.

Nie spos├│b w tym rozdziale przedstawi─ç wszystkie krzywdy jakie spotka┼éy i spotykaj─ů polskich katolik├│w na Litwie.

Dlatego, ┼╝e wszyscy papie┼╝e od 1918 r. nie przejmowali si─Ö i nie przejmuj─ů losem polskich katolik├│w na Litwie, wi─Öc po wyt─Öpieniu polskich katolik├│w na Litwie Kowie┼äskiej, obecnie do wyt─Öpienia Polak├│w-katolik├│w w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie, kt├│re to miasto i ziemi─Ö sprezentowa┼é Litwinom Stalin po napadzie na Polsk─Ö we wrze┼Ťniu 1939 r., to wed┼éug nich zbo┼╝ne dzie┼éo prowadzili i prowadz─ů litewscy arcybiskupi-metropolici Wilna: Julijonas Steponavi─Źius 1989-91, Audrys Ba─Źkis 1991-2013 i Gintaras Gru┼ías - skrajni nacjonali┼Ťci litewscy wrogo ustosunkowani do Polski, Polak├│w i wszystkiego co polskie na terenie arcybiskupstwa wile┼äskiego. Julijonas Steponavi─Źius zaraz po odzyskaniu katedry wile┼äskiej uczyni┼é z niej - tej wielowiekowej arcypolskiej ┼Ťwi─ůtyni b─Öd─ůcej pod patronatem patrona Polski – ┼Ťw. Stanis┼éawa i z grobami kr├│l├│w i kr├│lowych Polski oraz kr├│lewicza ┼Ťw. Kazimierza, tak┼╝e patrona Polski, wzniesion─ů w obecnym kszta┼écie przez polskich architekt├│w Wawrzy┼äca Gucewicza i Micha┼éa Szulca, w kt├│rej na o┼étarzu g┼é├│wnym jest ci─ůgle obraz Zamordowanie ┼Ťw. Stanis┼éawa przez Boles┼éawa ┼Ümia┼éego polskiego malarza Franciszka Smuglewicza, kt├│r─ů ca┼éy nar├│d polski po wielkiej powodzi w 1931 r. uratowa┼é przed niechybnym zawaleniem si─Ö, LITEWSK─ä ┼Ťwi─ůtyni─ů narodow─ů, tym samym zamkni─Öt─ů dla polskich katolik├│w w Wilnie; msze odprawiane s─ů wy┼é─ůcznie po litewsku. Usuni─Öto ze ┼Ťwi─ůtyni prawie wszystkie pami─ůtki polskie, m.in. zamurowano nagrobek przedwojennego arcybiskupa wile┼äskiego Jana Cieplaka, m.in. m─Öczennika wi─Özie┼ä sowieckich oraz usuni─Öto tablic─Ö upami─Ötniaj─ůc─ů kr├│la W┼éadys┼éawa Jagie┼é┼é─Ö – pierwszego budowniczego katedry wile┼äskiej! (M. Kosman Orze┼é i Pogo┼ä), a prochy biskupa W┼éadys┼éawa Bandurskiego – honorowego kapelana Legion├│w Polskich i biskupa polowego Wojska Polskiego w 1996 r. za abpa Ba─Źkisa, wyp─Ödzono do Warszawy. W ┼Ťwi─ůtyni bo┼╝ej Litwini umie┼Ťcili natomiast bardzo brzydko namalowane portrety nacjonalist├│w litewskich (widzia┼éem te kicze podczas pobytu w Wilnie w 2002 r.). Fakt uczynienia z katedry wile┼äskiej chramu litewskiego na po┼éy poga┼äskiego tak skomentowa┼é znany poeta i pisarz litewski Tomas Venclova w swym „Li┼Ťcie otwartym do Litwin├│w i Polak├│w na Litwie”, zamieszczonym w paryskiej „Kulturze” (Nr 3/1989): „Przera┼╝aj─ů mnie ludzie, kt├│rzy sprzeciwiaj─ů si─Ö dopuszczeniu mszy polskiej w katedrze wile┼äskiej, ostatnio zwr├│conej wierz─ůcym w wyniku presji ca┼éej ludno┼Ťci kraju. M├│wi si─Ö o „┼Ťwi─ůtyni narodowej”, gdzie powinien brzmie─ç wy┼é─ůcznie j─Özyk litewski. Jest to rzecz─ů skandaliczn─ů, bo samo poj─Öcie ┼Ťwi─ůtyni „narodowej” jest niechrze┼Ťcija┼äskie, przeciwne idei braterstwa oraz wsp├│lnego przyznawania si─Ö do warto┼Ťci ponadnarodowych, uniwersalnych… (Ko┼Ťci├│┼é polski dopu┼Ťci┼é j─Özyk litewski do prokatedry w Sejnach). Czy musimy teraz odwdzi─Öcza─ç si─Ö za ten gest Ko┼Ťcio┼éa polskiego gestem wyra┼║nie wrogim?... Postawa ci─ůg┼éego prowokowania Polak├│w jest bezp┼éodna, destruktywna i niebezpieczna”. Napisa┼éa to osoba ┼Ťwiecka. Tymczasem Watykan id─ůc na r─Ök─Ö nacjonalistom litewskim zaakceptowa┼é uczynienie z katedry wile┼äskiej chramu litewskiego. Natomiast biskupi polscy w tej sprawie skulili ogon pod siebie.

Z kolei abp Ba─Źkis uczyni┼é z katedry wile┼äskiej chram bo┼╝ka nacjonalizmu litewskiego. Tym bo┼╝kiem dla nacjonalist├│w litewskich jest jego i wsp├│┼étw├│rca niepodleg┼éo┼Ťci Jonas Basanavi─Źius (zm. 1927), kt├│ry by┼é zaciek┼éym polonofobem. To on pierwszy powiedzia┼é jak┼╝e k┼éamliwe s┼éowa: „Ka┼╝dy, kto zna si─Ö na przesz┼éo┼Ťci Litwy, wie, ┼╝e w szeregu wrog├│w narodu litewskiego Polacy zajmuj─ů pierwsze miejsce” i nawo┼éywa┼é do „przerobienia Ko┼Ťcio┼éa (na Litwie) w litewski narodowy, kt├│ry b─Ödzie lekiem na przekl─Öt─ů polonizacj─Ö”. Poza tym by┼é raczej ateist─ů. Tymczasem w katedrze wile┼äskiej ustawiono na widocznym miejscu jego popiersie i to w rozmiarach wi─Ökszych od figury jakiegokolwiek ┼Ťwi─Ötego, a nawet i Chrystusa. Pomnik cz┼éowieka nic nie maj─ůcego wsp├│lnego z wiar─ů i z mi┼éo┼Ťci─ů do bli┼║niego, a wr─Öcz przeciwnie, pa┼éaj─ůcego ogniem nienawi┼Ťci do drugiego cz┼éowieka, do Polak├│w (Zbigniew Siemienowicz “B┼é─ůdz─ůca Pogo┼ä – relacje polsko-litewskie” Kurier Wile┼äski 10.9.2010). Bowiem w Ko┼Ťciele katolickim jest tak, ┼╝e ordynariusz diecezji jest „panem ┼╝ycia i ┼Ťmierci” – mo┼╝e robi─ç co mu si─Ö rzewnie podoba i wara innym do tego, co samo w sobie jest skandalem, a przede wszystkim niechrze┼Ťcija┼äskie. A je┼Ťli kto┼Ť widzi z┼éo w Ko┼Ťciele, to nie ma prawa milcze─ç. Je┼Ťli milczy, to bierze na swoje sumienie grzechy upad┼éego biskupa! Przestaje by─ç nie tylko nast─Öpc─ů Aposto┼é├│w, ale r├│wnie┼╝ chrze┼Ťcijaninem!

W pierwszej cz─Ö┼Ťci tej ksi─ů┼╝ki pisa┼éem obszernie o tym, ┼╝e przed I wojn─ů ┼Ťwiatow─ů duchowie┼ästwo litewskie, a w okresie mi─Ödzywojennym Ko┼Ťci├│┼é litewski na r├│wni z nacjonalistami by┼é najwi─Ökszym wrogiem Polak├│w i j─Özyka polskiego. W okresie mi─Ödzywojennym biskupi litewscy nie tylko zlikwidowali w prawie stu procentach odprawianie polskich mszy ┼Ťw. w ko┼Ťcio┼éach na Litwie, ale tak┼╝e w og├│le usun─Öli j─Özyk polski z ko┼Ťcio┼é├│w, zabraniaj─ůc na przyk┼éad s┼éuchania spowiedzi w j─Özyku polskim, nawet w przypadku os├│b starszych, kt├│re nie mia┼éy okazji nauczy─ç si─Ö j─Özyka litewskiego, a w p├│┼║niejszym wieku nie by┼éy w stanie opanowa─ç bardzo trudnego j─Özyka litewskiego. Arcybiskup wile┼äski w latach 1991-2013 Audrys Ba─Źkis nie chcia┼é i nie nauczy┼é si─Ö j─Özyka polskiego, chocia┼╝ co najmniej po┼éow─Ö ludzi ucz─Öszczaj─ůcych do ko┼Ťcio┼éa stanowili i zapewne nadal stanowi─ů Polscy (litewski portal internetowy „Delfi” w kwietniu 2010 r. poda┼é, ┼╝e wed┼éug przeprowadzonych bada─ç zaledwie 16% Litwin├│w zadeklarowa┼éo chodzenie do ko┼Ťcio┼éa). Abpa Ba─Źkis id─ůc w ┼Ťlady przedwojennych biskup├│w litewskich postanowi┼é wyrugowa─ç j─Özyk polski z ko┼Ťcio┼é├│w na terenie arcybiskupstwa wile┼äskiego. I wytrwale d─ů┼╝y┼é do tego.

W zachowaniu czy podtrzymywaniu polsko┼Ťci w┼Ťr├│d Polak├│w poza granicami dzisiejszej Polski wa┼╝n─ů rol─Ö odgrywa┼é i odgrywa j─Özyk polski. Wsp├│lnoty polskie pozbawione polskie duszpasterza i polskich nabo┼╝e┼ästw wynaradawiaj─ů si─Ö ju┼╝ w drugim pokoleniu. Zdaj─ů sobie spraw─Ö z tego litewscy biskupi wile┼äscy i ca┼é─ů gar┼Ťci─ů – bez ┼╝adnych skrupu┼é├│w wykorzystywali i wykorzystuj─ů to w walce z polskim katolicyzmem na terenie arcybiskupstwa. Od czas├│w sowieckich likwiduj─ů polskie nabo┼╝e┼ästwa. Zmar┼éych ksi─Ö┼╝y polskich zast─Öpuj─ů proboszczami litewskimi, chocia┼╝ na Litwie wyst─Öpuje drastyczny brak ksi─Ö┼╝y. Wed┼éug artyku┼éu Petrasa Gaucasa pt. „J─Özyk liturgii w ko┼Ťcio┼éach archidiecezji wile┼äskiej” („Lietuvos Aidas” 6.1.1995) w 1994 r. na 100 czynnych w Wilnie i na terenie diecezji wile┼äskiej ko┼Ťcio┼é├│w, w 32 nabo┼╝e┼ästwa by┼éy odprawiane po polsku, w 29 po litewsku, w 38 po litewsku i po polsku. W 1994 r. w parafiach autor artyku┼éu przyznaje, ┼╝e w grupie ko┼Ťcio┼é├│w dwuj─Özycznych s─ů takie, w kt├│rych Litwini stanowi─ů zaledwie 7% og├│┼éu parafian. Jednak nale┼╝─ůc do grupy katolik├│w panuj─ůcego narodu maj─ů zabezpieczone nabo┼╝e┼ästwa w ojczystym j─Özyku, czego nie mo┼╝na powiedzie─ç o parafiach z nabo┼╝e┼ästwami tylko litewskimi, chocia┼╝ Polacy cz─Östo stanowi─ů w nich du┼╝o wi─Öcej ni┼╝ 7% wiernych. W parafiach dwuj─Özycznych ewangelia jest czytana po litewsku, za┼Ť kazania wyg┼éaszane s─ů po litewsku i polsku, z tym, ┼╝e ksi─Ö┼╝a litewscy pos┼éuguj─ů si─Ö cz─Östo j─Özykiem rzekomo polskim, ca┼ékowicie niezrozumia┼éym przez Polak├│w (Aleksander Dawidowicz W sprawie Polak├│w na Wile┼äszczy┼║nie „Nowy ┼Üwiat”, Warszawa 25-26.7.1992). W praktyce jednak, jak zaznacza Gaucas j─Özyk liturgii nale┼╝y od ksi─Ödza. Gdy ksi─ůdz ma przypisane dwie czy trzy parafie, to w├│wczas nie ma czasu na dwuj─Özyczn─ů liturgi─Ö i msze odprawiane s─ů po litewsku, co wykorzystuj─ů ksi─Ö┼╝a litewscy, kt├│rzy z regu┼éy pracuj─ů w takich parafiach. Ksi─Ö┼╝a ci w wielu wypadkach prowadz─ů g┼é├│wnie dzia┼éalno┼Ť─ç nie duszpastersk─ů, ale polityczn─ů, skierowan─ů na lituanizacj─Ö spo┼éeczno┼Ťci polskiej, g┼é├│wnie polskich dzieci” (A. Dawidowicz). Czasami przy komunikowaniu wiernych pos┼éuguje ksi─Ödzu litewskiemu ministrant trzymaj─ůcy chor─ůgiewk─Ö o barwach narodowych Litwy. Poza tym ksi─Ö┼╝a litewscy w ksi─Ödze metrykalnej wpisuj─ů imi─Ö chrzczonego dziecka polskiego nie po polsku tylko po litewsku (Jerzy T. Zalesiak J─Özyk liturgii – to tylko cz─Ö┼Ť─ç problemu „S┼éowo. Dziennik Katolicki” 20.3.1995). Gorzej, w Druskiennikach, Marcinka┼äcach, Olanach, Ignalinie, Rymszanach, Duksztach i kilkunastu innych parafiach, w kt├│rych Polacy stanowi─ů du┼╝y odsetek wiernych, nie maj─ů oni mo┼╝liwo┼Ťci modlenia si─Ö w tych ko┼Ťcio┼éach po polsku. Dzia┼éacz spo┼éeczno┼Ťci polskiej w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie i w latach 1992-96 pose┼é na Sejm litewski Zbigniew Siemienowicz w „Kurierze Wile┼äskim” (B┼é─ůdz─ůca Pogo┼ä – relacje polsko-litewskie, 10.9.2010) pisze, ┼╝e niekt├│rzy ksi─Ö┼╝a litewscy potrafi─ů zwalcza─ç nawet polskie s┼éowo w ko┼Ťciele: „W wielu ko┼Ťcio┼éach zaniechano nie tylko kaza┼ä polskich, ale nawet odczytywania po polsku polskiej ewangelii”. Carskie og┼éoszenie w ├│wczesnym Wilnie, kt├│re ostrzega┼éo Polak├│w: „Goworit polskij wospreszczaetsia” (m├│wienie po polsku zabronione) od┼╝y┼éo na dzisiejszej Litwie – w pa┼ästwie niby demokratycznym i tolerancyjnym oraz katolickim, nale┼╝─ůcym z polsk─ů pomoc─ů do Unii Europejskiej i NATO. Na odbytym w dniach 6-8 V 2016 r. Narodowym Kongresie Mi┼éosierdzia w Wilnie, 90 tys. Polak├│w mieszkaj─ůcych w Wilnie, „nie mia┼éo okazji us┼éysze─ç j─Özyka ojczystego w modlitwach og├│lnych… Polskie ┼Ťrodowisko zn├│w si─Ö czuje pokrzywdzone, poniewa┼╝ po raz kolejny to, co jest polskie, jest traktowane po macoszemu” - pisze w „Tygodniku Wile┼äszczyzny” Teresa Worobiej i dodaje (Bowiem litewscy) „organizatorzy nie zatroszczyli si─Ö o to, ┼╝eby chocia┼╝ cz─ůstk─Ö koronki do Bo┼╝ego Mi┼éosierdzia, kt├│r─ů modlono si─Ö w sobot─Ö na Placu Katedralnym podczas nabo┼╝e┼ästwa pokutnego, odm├│wi─ç w j─Özyku polskim, przecie┼╝ w diecezji wile┼äskiej sporo wiernych jest polskoj─Özycznych. Tym bardziej, ┼╝e jest to j─Özyk, w kt├│rym Jezus j─ů podyktowa┼é ┼Ťw. Faustynie. Mimo ┼╝e Kongres Mi┼éosierdzia odbywa┼é si─Ö na poziomie og├│lnokrajowym, to wiernym, przyby┼éym ze ┼╗mudzi, czy Kowie┼äszczyzny, chyba nie przeszkadza┼éoby kilka s┼é├│w wypowiedzianych w j─Özyku polskim” („Tygodnik Wile┼äszczyzny”, „Kresy.pl., „L24.lt 6.8.2016). W 1994 r. w┼Ťr├│d ok. 250 tys. katolik├│w polskich pracowa┼éo zaledwie 24 ksi─Ö┼╝y polskich, w tym wielu w podesz┼éym wieku. Bowiem w okresie sowieckim do jedynego seminarium duchownego na Litwie – w Kownie przyjmowano bardzo niewielu polskich kandydat├│w do kap┼éa┼ästwa. W pierwszych latach po odzyskaniu przez Litw─Ö niepodleg┼éo┼Ťci by┼éo jeszcze gorzej. W 1989/90 roku nie przyj─Öto do seminarium ani jednego z 6 polskich kandydat├│w (Piotr B┼éaszczykowski Epopeja Polak├│w Ziemi Wile┼äskiej Gda┼äsk 1990). W Polsce od 1932 r. istnieje Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej – chrystusowcy, czyli rzymskokatolickie zgromadzenie zakonne, kt├│rego celem jest apostolstwo poprzez prac─Ö duszpastersk─ů na rzecz Polak├│w mieszkaj─ůcych poza granicami kraju. Chrystusowcy prowadz─ů duszpasterstwo w┼Ťr├│d Polak├│w w kilkudziesi─Öciu krajach, w tam w dalekiej Australii, gdzie mieszkam. Mogliby pracowa─ç tak┼╝e w┼Ťr├│d polskich katolik├│w na Litwie, jednak biskupi litewscy nie wyra┼╝aj─ů na to zgody, gdy┼╝ ksi─Ö┼╝a z Polski byliby psychicznie od nich niezale┼╝ni i ocalali by polsko┼Ť─ç, kt├│r─ů oni chc─ů koniecznie zniszczy─ç (P. B┼éaszczykowski). W takiej sytuacji ksi─Ö┼╝a z Polski udawali si─Ö na wyjazd na Wile┼äszczyzn─Ö na wakacje, aby m├│c odprawia─ç polskie nabo┼╝e┼ästwa w tamtejszych parafiach poe┼énych Polak├│w. Nieliczni ksi─Ö┼╝a polscy uzyskali zgod─Ö na prac─Ö duszpastersk─ů na Wile┼äszczy┼║nie. W┼Ťr├│d nich by┼é m.in. ks. Dariusz Sta┼äczyk. Przyby┼é na Wile┼äszczyzn─Ö w 1991 r. i pracowa┼é w parafiach w Kalwarii Wile┼äskiej, Taboryszkach i Szumsku. By┼é dobrym kap┼éanem, ale tak┼╝e zas┼éu┼╝onym dzia┼éaczem spo┼éecznym i obro┼äc─ů polsko┼Ťci. Nie podoba┼éo si─Ö to arcybiskupowi Ba─Źkisowi, kt├│ry go odwo┼éa┼é 10 lipca 1996 r. ze stanowiska proboszcza czysto polskiej parafii szumskiej. Wywo┼éa┼éo to g┼éo┼Ťny sprzeciw parafian i w og├│le Polak├│w na Wile┼äszczy┼║nie oraz w Polsce. Biskup radomski Edward Materski (kt├│ry urodzi┼é si─Ö w Wilnie) w o┼Ťwiadczeniu wydrukowanym w katolickim dzienniku „S┼éowo” napisa┼é, ┼╝e nie odwo┼éuje z Litwy ┼╝adnego z ksi─Ö┼╝y radomskich, w tym ksi─Ödza Dariusza Sta┼äczyka. Dzia┼éacze polscy na Wile┼äszczy┼║nie zwr├│cili si─Ö z pro┼Ťb─ů o pomoc do Nuncjusza Apostolskiego na Litwie i nawet niedawny i znany ze swej pro litewsko┼Ťci ambasador RP w Wilnie Widacki popar┼é akcj─Ö na rzecz zatrzymania na Litwie ks. Sta┼äczyka. Protestowa┼éa prasa polska na Litwie, m.in. „Nasza Gazeta”. Abpa Ba─Źkis zosta┼é zmuszony do zmiany swej decyzji. Ksi─ůdz Dariusz Sta┼äczyk pracowa┼é nast─Öpnie w parafii ┼Ťw. Siostry Faustyny na Antokolu (Wilno). Ca┼éym sercem wspiera┼é i pomaga┼é Polakom na Wile┼äszczy┼║nie. Inicjowa┼é i prowadzi┼é budow─Ö wielu obiekt├│w sakralnych /wcze┼Ťniej w Polsce by┼é wsp├│┼ébudowniczym Bazyliki - sanktuarium Matki Bo┼╝ej Ostrobramskiej w Skar┼╝ysku-Kamiennej –kopia Ostrej Bramy w Wilnie), z jego inicjatywy powsta┼é pierwszy na Litwie pomnik Jana Paw┼éa II w Kowalczukach, gdzie tak┼╝e wybudowa┼é nowy ko┼Ťci├│┼é. By┼é gorliwym obro┼äc─ů i ambasadorem kultu Bo┼╝ego Mi┼éosierdzia na Litwie oraz miejsca objawie┼ä na Antokolu w Wilnie, gdzie znajduje si─Ö klasztor ┼Ťw. Faustyny Kowalskiej. W 2003 r. zosta┼é Polakiem Roku na Litwie i otrzyma┼é tytu┼é Honorowego Obywatela Rejonu Wile┼äskiego. W 2016 r. zosta┼é odznaczony przez Prezydenta RP Krzy┼╝em Oficerskim Orderu Zas┼éugi Rzeczypospolitej Polskiej za wybitne zas┼éugi w krzewieniu polskiej kultury i tradycji narodowych oraz za dzia┼éalno┼Ť─ç na rzecz polskich mniejszo┼Ťci narodowych (Urszula G─ůssowska „Wile┼äskie racje i ┼╝ale” My┼Ťl Polska o Kresach Nr 9 1996). Ksi─ůdz Dariusz Sta┼äczyk by┼é komendantem Wile┼äskiego Hufca Maryi im. Pani Ostrobramskiej. Przed 150. rocznic─ů wybuchu Powstania Styczniowego 1863 r. w┼éadze litewskie g┼éo┼Ťno zach─Öca┼éy do uczczenia tej rocznicy, jednak w ┼╝aden spos├│b zainteresowanym ┼Ťrodowiskom nie okaza┼éy wsparcia. Przeciwnie, kiedy Wile┼äski Hufca Maryi im. Pani Ostrobramskiej 22 stycznia br. 2013 r., akurat w dzie┼ä wybuchu powstania, poprowadzi┼é w ulicami Wilna Marsz Wolno┼Ťci dla uczczenia tej rocznicy, kt├│ry zako┼äczono msz─ů ┼Ťw. na G├│rze Trzykrzyskiej, celebrowan─ů przez komendanta Hufca, ks. Dariusza Sta┼äczyka. Harcerzy nie by┼éo sta─ç na zap┼éacenie a┼╝ 2500 lit├│w za prawo do „Parady Wolno┼Ťci”, a tym bardziej do zap┼éacenia 200 000 lit├│w za obs┼éug─Ö i ochron─Ö parady. Tymczasem kilka dni wcze┼Ťniej samorz─ůd wile┼äski wyda┼é zezwolenie na zorganizowanie w Wilnie parady r├│wno┼Ťci „Za r├│wno┼Ť─ç" („U┼ż lygyb─Ö"). W tym wypadku koszty obs┼éugi i ochrony parady zosta┼éy pokryte z kieszeni podatnika. Ksi─ůdz Sta┼äczyk, dostrzegaj─ůc w tym ogromn─ů niesprawiedliwo┼Ť─ç (r├│wnie┼╝ wobec m┼éodzie┼╝y i warto┼Ťci chrze┼Ťcija┼äskich), uzna┼é, ┼╝e tym razem przeciwstawi si─Ö literze prawa, za co zosta┼é poci─ůgni─Öty do odpowiedzialno┼Ťci karnej (youtube Rozprawa ksi─Ödza D. Sta┼äczyka www.wilnoteka.lt 21.2.2013). Prze┼Ťladowany przez Litwin├│w ks. Sta┼äczyk po 25 latach pracy w┼Ťr├│d Polak├│w w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie opu┼Ťci┼é czy raczej zosta┼é zmuszony do opuszczenia Litwy.

Poza katedr─ů wile┼äsk─ů polskich nabo┼╝e┼ästw nie dopuszcza si─Ö tak┼╝e do tak bardzo polskich historycznie dw├│ch innych ko┼Ťcio┼é├│w wile┼äskich: w zwr├│conym przez litewskie w┼éadze komunistyczne katolikom ko┼Ťciele ┼Ťw. Kazimierza (bastionu polskich jezuit├│w na Litwie) i ┼Ťw. Anny i tak jest po dzi┼Ť dzie┼ä. W ko┼Ťciele ┼Ťw. Kazimierza postanowiono obok mszy litewskich odprawia─ç tak┼╝e msze w j─Özyku rosyjskim. W tej sprawie wypowiedzia┼é si─Ö znany w├│wczas dzia┼éacz Polak├│w na Wile┼äszczy┼║nie Jan Ciechanowicz z Polskiej Partii Praw Cz┼éowieka w jej oficjalnym o┼Ťwiadczeniu zatytu┼éowanym „Bez j─Özyka polskiego”, w kt├│rym czytamy m.in.: „…Na fali gorbaczowskiej pierestrojki wiernym w roku 1989 uda┼éo si─Ö Ko┼Ťci├│┼é ┼Ťw. Kazimierza odzyska─ç i po gruntownym remoncie w 1991 r. zacz─ů┼é on ponownie pe┼éni─ç sobie w┼éa┼Ťciwe funkcje. Ale tylko cz─Ö┼Ť─ç (litewska) tych, kt├│rzy walczyli o zwrot ┼Ťwi─ůtyni Bo┼╝ej, cieszy si─Ö dzi┼Ť z odniesionego zwyci─Östwa; inna (polska) zosta┼éa w spos├│b poni┼╝aj─ůcy godno┼Ť─ç ludzk─ů tej mo┼╝liwo┼Ťci pozbawion─ů. Post─Öpowanie takie r├│wnoznaczne jest z umieszczeniem na bramie ko┼Ťcio┼éa tabliczek: „Tolko dla Russkich” oraz „Tik Lietuvimas”. Nawet w ko┼Ťciele, podobnie jak i w o┼Ťwiacie i innych sferach, szowini┼Ťci litewscy preferuj─ů Rosjan i dyskryminuj─ů Polak├│w. Pod adresem wi─Öc litewskiego Ko┼Ťcio┼éa katolickiego wypada z┼éo┼╝y─ç gratulacje z powodu „godnej” kontynuacji zar├│wno nazistowskiej, jak i neobolszewickiej tradycji: podobnie jak w ci─ůgu dziesi─Öcioleci funkcjonowania Muzeum Ateizmu Litewskiej SRR (w ko┼Ťciele ┼Ťw. Kazimierza) kierowali i pracowali w nim wy┼é─ůcznie Litwini, ┼╗ydzi i Rosjanie, tak┼╝e i dzi┼Ť wst─Öp do skradzionej Polakom ┼Ťwi─ůtyni maj─ů zagwarantowany tylko te „wybrane” narody, ci za┼Ť, kt├│rzy ko┼Ťci├│┼é ┼Ťw. Kazimierza wznie┼Ťli i ozdobili, nie s─ů puszczani w jego progi. Wydaje si─Ö wszelako, ┼╝e w post─Öpowaniu takim wi─Öcej jest poga┼äskiej nienawi┼Ťci co do polsko┼Ťci i prowincjonalnego szowinizmu ni┼╝ chrze┼Ťcija┼äskiego uniwersalizmu i europejsko┼Ťci, kt├│re powinny cechowa─ç duchownych katolickich”.

Prawie sto tysi─Öcy Polak├│w w Wilnie ma do swojej wy┼é─ůcznej dyspozycji tylko jeden ko┼Ťci├│┼é – ┼Ťw. Ducha, a do wi─Ökszo┼Ťci parafii na Wile┼äszczy┼║nie biskupi litewscy kieruj─ů ksi─Ö┼╝y litewskich, cz─Östo nacjonalist├│w, kt├│rzy, jak np. proboszczowie w Dziewieniszkach i Oranach usun─Öli pomniki polskie z dziedzi┼äc├│w ko┼Ťcielnych. W Oranach dokona┼é tego mianowany przez abp Ba─Źkisa w 2004 r. na stanowisko proboszcza jego kolega, znany litewski szowinista, ksi─ůdz Valentinas Virvi─Źius. Przyst─ůpi┼é tu od razu do robienia antypolskich porz─ůdk├│w: zburzy┼é 4-metrowy pomnik-kolumn─Ö upami─Ötniaj─ůcy polskich ┼╝o┼énierzy poleg┼éych w latach 1919-1923, kt├│ry sta┼é na dziedzi┼äcu ko┼Ťcio┼éa. Ten pono─ç katolicki kap┼éan – s┼éuga Chrystusa, „kochaj─ůcy” ka┼╝dego bli┼║niego 16 II 2010 r. pope┼éni┼é samob├│jstwo. Pomimo tego, ┼╝e samob├│jstwo w katolicyzmie jest uznawane za grzech ┼Ťmiertelny, kt├│ry skazuje samob├│jc─Ö na wieczne pot─Öpienie, ora┼äski proboszcz zosta┼é pochowany ze wszystkimi honorami katolickimi, a w uroczysto┼Ťciach po┼╝egnalnych wzi─ů┼é udzia┼é sam arcybiskup wile┼äski, kardyna┼é Audrys Juozas Ba─Źkis („Kurier Wile┼äski” 19.2.2010). Przecie┼╝ trzeba by┼éo podzi─Ökowa─ç za prac─Ö dobremu polako┼╝ercy.

Jak ju┼╝ wspomnia┼éem, w 2005 r. dosz┼éo do ostrego konfliktu mi─Ödzy polskimi katolikami w Wilnie, a arcybiskupem Audrysem Backisem, kt├│ry w spos├│b wyj─ůtkowo brutalny nakaza┼é wynie┼Ť─ç z polskiego ko┼Ťcio┼éa ┼Ťw. Ducha znany dzisiaj na ca┼éym ┼Ťwiecie (dos┼éownie) obraz Jezu Ufam Tobie, namalowany w 1934 r. przez polskiego malarza Eugeniusza Kazimirowskiego wed┼éug wskaz├│wek przebywaj─ůcej w├│wczas w klasztorze wile┼äskim ┼Ťwi─Ötej Faustyny Kowalskiej, usuwaj─ůc z niego jednocze┼Ťnie polski napis Jezu Ufam Tobie. Obraz zosta┼é umieszczony w innym ko┼Ťciele, aby nie by┼é uto┼╝samiany z polskim katolicyzmem (Polakom ukradziono obraz „Goniec” 30.9. – 6.10.2005, Kanada). W 2009 r. Wile┼äska Kuria Arcybiskupia odrzuci┼éa pro┼Ťb─Ö Spo┼éecznego Komitetu Uczczenia Pami─Öci J├│zefa Mackiewicza o umieszczenie pami─ůtkowej tablicy na budynku nale┼╝─ůcym obecnie do niej, a w kt├│rym w okresie mi─Ödzywojennym mie┼Ťci┼éa si─Ö redakcja redagowanego przez jego brata – Stanis┼éawa Cat-Mackiewicza „S┼éowa”, jednego z najwa┼╝niejszych – opiniotw├│rczych dziennik├│w polskich. Komitet wyrazi┼é ubolewanie podstaw─ů Kurii Arcybiskupiej. Swoj─ů inicjatyw─ů chcia┼é bowiem do┼éo┼╝y─ç cegie┼ék─Ö do polsko-litewskiego pojednania. W jego uzasadnieniu pisa┼é m.in.: „Uwa┼╝amy, ┼╝e wmurowanie w Wilnie tablicy utrwalaj─ůcej pami─Ö─ç postaci J├│zefa Mackiewicza i jego starszego brata Stanis┼éawa b─Ödzie s┼éu┼╝y┼éo w przysz┼éo┼Ťci przyjaznej koegzystencji naszych narod├│w oraz stanowi┼éo cenn─ů pami─ůtk─Ö historyczn─ů dla wielu Polak├│w i Litwin├│w, niezale┼╝nie od ich miejsca zamieszkania” („Kurier Wile┼äski”; Kresy.pl 2.10.2009).

W 2018 r. polskim ko┼Ťciele w Turgielach na Litwie dosz┼éo do szokuj─ůcego incydentu. Grupa litewskich aktor├│w przebranych za ksi─Ö┼╝y wtargn─Ö┼éa do ┼Ťwi─ůtyni zak┼é├│caj─ůc Msz─Ö ┼Ťw. Proponowali alternatywny litewski spos├│b wiary. Cel by┼é tylko jeden – zadrwi─ç z uczu─ç religijnych zgromadzonych Polak├│w (przecie┼╝ mogli swoje przedstawienie cyrkowe odby─ç w ko┼Ťciele litewskim)” (PAP, Polsat News, wPolityce 16.8.2018). Do sieci trafi┼éo wideo dokumentuj─ůce prowokacj─Ö. Jak podkre┼Ťla redakcja strony „Wile┼äski Pegaz z u┼Ťmiechem i smutkiem” na Facebooku, to ju┼╝ kolejny przypadek atakowania modl─ůcych si─Ö w ko┼Ťcio┼éach Polak├│w przez Litwin├│w. „Wile┼äski Pekaz” zauwa┼╝a dalej: „Takie rzeczy s─ů mo┼╝liwe tylko w polskich ko┼Ťcio┼éach na Litwie, bo kiedy Polacy z Litwy zwracaj─ů si─Ö o pomoc do prezydenta i premiera Polski, Polska milczy i tylko polski MSZ t┼éumaczy, ┼╝e prze┼Ťladowania Polak├│w nie zmieni─ů stosunk├│w Polski i Litwy, ┼╝e wszystkie prze┼Ťladowania Polak├│w i polsko┼Ťci na Litwie to wewn─Ötrzna sprawa Litwy… i Polski to nie dotyczy, i dodaje: podnoszenie kwestii Polak├│w na Litwie mo┼╝e stanowi─ç istotne zagro┼╝enie dla bezpiecze┼ästwa Polski, co jest zgodne z doktryn─ů opracowan─ů przez Biuro Bezpiecze┼ästwa Narodowego. W┼éadze zamieszka┼éego przez Polak├│w rejonu solecznickiego, na terenie, kt├│rego znajduj─ů si─Ö Turgiele, s─ů oburzone zachowaniem litewskich aktor├│w. Twierdz─ů, ┼╝e naruszona zosta┼éa konstytucja i prawo wolno┼Ťci religijnej. Zgodnie z kodeksem karnym aktorom grozi kara w postaci prac publicznych, grzywna b─ůd┼║ kara pozbawienia wolno┼Ťci. Turgielanie oczekuj─ů nie tylko dzia┼éa┼ä policji, ale tak┼╝e reakcji litewskich w┼éadz ko┼Ťcielnych i pa┼ästwowych. Jak informuje w czwartek polski portal wilnoteka.lt, b─Öd─ůca w r─Ökach tylko Litwin├│w kuria wile┼äska odm├│wi┼éa komentowania incydentu w Turgielach. Rzeczniczka kurii Santa Kanczyte o┼Ťwiadczy┼éa, ┼╝e „nie ma tu nic do komentowania i nie warto la─ç wody na m┼éyn tej reklamy”. „Nie jest to jakie┼Ť wa┼╝ne wydarzenie” doda┼éa”. A teraz pomy┼Ťlmy sobie co by by┼éo, gdyby grupa polskich aktor├│w dokona┼éa profanacji w ko┼Ťciele litewskim w Pu┼äsku ko┼éo Sejn. Rz─ůd i Ko┼Ťci├│┼é litewski darli by si─Ö na ca┼éy ┼Ťwiat o nietolerancji Polak├│w. Tymczasem polski rz─ůd i Ko┼Ťci├│┼é zamkn─Öli g─Öb─Ö na k┼é├│dk─Ö w sprawie profanacji polskiego ko┼Ťcio┼éa w Turgielach na Litwie. No bo przecie┼╝ tak polski rz─ůd jak i Ko┼Ťci├│┼é nie mog─ů si─Ö wtr─ůca─ç w wewn─Ötrzne sprawy litewskie.

Cmentarz na Rossie, na kt├│rym spoczywa setki wybitnych wilnian, jest zaniedbywany przez litewskie w┼éadze pa┼ästwowe i Wilna, gdy┼╝ nie jest to cmentarz litewski, a tylko polski. To panteon polsko┼Ťci Wilna i czwarty polski panteon narodowy (nie ma natomiast panteonu litewskiego w Wilnie!). Podobnie jest z Ostr─ů Bram─ů w Wilnie, w kt├│rej znajduje si─Ö cudowny obraz MB Ostrobramskiej. To tak┼╝e ca┼ékowicie polska pami─ůtka – polskiego katolicyzmu i dlatego Litwini i obecny arcybiskup Wilna (zrezygnowa┼é w 2013 z urz─Ödu), Audrys Juozas Ba─Źkis, znany z szowinizmu litewskiego i antypolskiej postawy nie troszcz─ů si─Ö o Ostr─ů Bram─Ö, a jedynie o to jak zniszczy─ç jej polski charakter. Na jego polecenie przyst─ůpiono wi─Öc do jej „remontu”, kt├│ry okaza┼é si─Ö zwyk┼éym wandalizmem i antypolsk─ů hucp─ů. Departament Ochrony Zabytk├│w przy Ministerstwie Kultury Litwy okre┼Ťli┼é dokonany remont w kaplicy Matki Boskiej Ostrobramskiej „przera┼╝aj─ůcym wandalizmem” i za┼╝─ůda┼é wstrzymania dalszych prac („Rzeczpospolita” 25.2.2010). Zaplanowano m.in. przebudow─Ö samej kaplicy i cofni─Öcie o oko┼éo 3-4 metr├│w w g┼é─ůb Cudownego Obrazu. Taka ingerencja spowodowa┼éaby bowiem, ┼╝e po ponad 400 latach Cudowny Obraz Matki Bo┼╝ej Ostrobramskiej znikn─ů┼éby z oczu wiernych modl─ůcych si─Ö z ulicy. A wierni ci to g┼é├│wnie Polacy, co rzuca si─Ö w oczy mieszka┼äcom Wilna i turystom, co dra┼╝ni szowinist├│w litewskich. Z „Naszego Dziennika” (1.3.2010) dowiadujemy si─Ö, ┼╝e po "remoncie" z kaplicy Matki Bo┼╝ej Ostrobramskiej zgin─Ö┼éa cz─Ö┼Ť─ç wot├│w sk┼éadanych od setek lat przez polskich pielgrzym├│w. Poza tym przesuwaj─ůc obraz w g┼é─ůb kaplicy arcybiskup Backis zaplanowa┼é zlikwidowanie skarbca, w kt├│rym od wiek├│w przechowywane si─Ö cenne wota – polskie wota, kt├│re s─ů polskimi pami─ůtkami narodowymi. Litwini weszli w posiadanie POLSKIEGO w ca┼éym tego s┼éowa znaczeniu Wilna w 1939 r. Sprezentowa┼é im miasto J├│zef Stalin po wsp├│lnym z Hitlerem podboju Polski we wrze┼Ťniu 1939 r. Litwini i Ko┼Ťci├│┼é litewski przyw┼éaszczyli sobie wszystko w mie┼Ťcie co nale┼╝a┼éo PRAWNIE do Polak├│w. W tym tak┼╝e Ostr─ů Bram─Ö i jej polskie pami─ůtki. Je┼Ťli Litwini chc─ů te pami─ůtki jak prawdziwi barbarzy┼äcy zniszczy─ç, to tak rz─ůd jak i Ko┼Ťci├│┼é polski powinny energicznie za┼╝─ůda─ç przekazania Ko┼Ťcio┼éowi polskiemu tych pami─ůtek. To jest psim obowi─ůzkiem polskiego rz─ůdu i polskiego Ko┼Ťcio┼éa! Te polskie pami─ůtki narodowe powinny znale┼║─ç si─Ö w Polsce!

I jeszcze jedna sprawa. Arcybiskupem Wilna od 2013 r. jest Gintaras Linas Gru┼ías, kt├│ry ma do pomocy a┼╝ dw├│ch biskup├│w pomocniczych, chocia┼╝ arcybiskupstwo wile┼äskie jest raczej mniej ┼Ťredniej wielko┼Ťci (ma tylko 95 parafii i tylko 171 ksi─Ö┼╝y): Arūnasa Poni┼íkaitisa (od 2010 r.) i Dariusa Trijonisa (od 2017 r.). Oczywi┼Ťcie ca┼éa ta nie┼Ťwi─Öta tr├│jca to Litwini – nacjonali┼Ťci litewscy. Tymczasem w arcybiskupstwie wile┼äskim oko┼éo 40% katolik├│w to Polacy. Sprawiedliwie by by┼éo, aby jeden z biskup├│w pomocniczych by┼é Polakiem, kt├│ry dba┼éby o interesy polskich katolik├│w w archidiecezji wile┼äskiej. Litwini na to nie p├│jd─ů, Watykan im ulega, a Ko┼Ťci├│┼é polski ma gdzie┼Ť t─Ö spraw─Ö. A ja si─Ö pytam: gdzie w tym wszystkim jest chrze┼Ťcija┼ästwo?

Bezczelno┼Ť─ç i antypolsko┼Ť─ç Ko┼Ťcio┼éa litewskiego jest bezgraniczna. Jest faktem historycznym i dobrze udokumentowanym, ┼╝e Litwini, czyli litewscy katolicy z b┼éogos┼éawie┼ästwem kleru litewskiego (!) brali udzia┼é w zag┼éadzie ┼╗yd├│w (oraz Polak├│w) podczas niemieckiej okupacji Litwy Kowie┼äskiej oraz Wilna i Wile┼äszczyzny (┼╗ydzi tutejsi mieli obywatelstwo polskie i cz─Ö┼Ť─ç z nich uwa┼╝a┼éa si─Ö za Polak├│w). Razem z Niemcami zamordowali 250 000 tamtejszych ┼╗yd├│w. Tymczasem jak podaje „Kronika Sejmowa” (Stycze┼ä 2020, str. 125) „Litewski pose┼é partii rz─ůdz─ůcej Arunas Gumuliauskas przygotowuje rezolucj─Ö, w kt├│rej ma si─Ö pojawi─ç zapis, ┼╝e ani Litwa, ani nar├│d litewski nie uczestniczy┼é w Holocau┼Ťcie…” (bo to nar├│d bez ┼╝adnej skazy, a k┼éamanie w ┼╝ywe oczy to ich specjalno┼Ť─ç!). Z kolei z internetowej angielskiej Wikipedii dowiadujemy si─Ö (Wikipedia litewska i polska ten fakt ukrywaj─ů przed Polakami), ┼╝e biskupi litewscy Teofilius Matulionis and Vincentas Borisevi─Źius w 1990 r. rozpocz─Öli w Watykanie starania o kanonizacj─Ö biskupa Me─Źislovasa Reinysa, jednego z najwi─Ökszych litewskich polako┼╝erc├│w XX wieku, kt├│ry po aresztowaniu w marcu 1942 r. przez Niemc├│w we wsp├│┼épracy z Litwinami arcybiskupa wile┼äskiego Romualda Ja┼ébrzykowskiego oraz za zgod─ů Watykanu (proniemieckiego Piusa XII), co by┼éo sprzeczne z konkordatem polsko-watyka┼äskim z 1925 r., by┼é administratorem archidiecezji i na tym stanowisku niemi┼éosiernie prze┼Ťladowa┼é w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie polskich katolik├│w – bez w─ůtpienia ma on polsk─ů krew na r─Ökach, w tym szeregu ksi─Ö┼╝y polskich! (sprawy te omawia szczeg├│┼éowo ks. Tadeusz Krahel w serii artyku┼é├│w opublikowanych w 2007 r. na ┼éamach wydawanego w Bia┼éymstoku miesi─Öcznika „W S┼éu┼╝bie Mi┼éosierdzia” oraz Marian Ka┼éuski w I tomie Spraw kresowych – bez cenzury Toru┼ä 2017, str. 536-586).

Podobnych przyk┼éad├│w mo┼╝na by by┼éo podawa─ç w niesko┼äczono┼Ť─ç. S─ů one zarejestrowane w czasopismach polskich wydawanych w Wilnie.

Najwymowniejszym dokumentem m├│wi─ůcym o tym jak Ko┼Ťci├│┼é litewski t─Öpi polski katolicyzm w archidiecezji wile┼äskiej jest wys┼éany w czerwcu 2005 r. do arcybiskupa wile┼äskiego A.J. Backisa przez polskich katolik├│w w Wilnie „List otwarty do J. E. Kardyna┼éa Audrysa Juozasa Ba─Źkisa Arcybiskupa Metropolity Wile┼äskiego”, kt├│ry opublikowa┼é „Tygodnik Wile┼äszczyzny” z 12-18 maja, a nast─Öpnie „Kurier Wile┼äski” z 14-16 maja, kt├│ry w Polsce – przez polskie g┼é├│wne media w ramach rzekomej przyja┼║ni polsko-litewskiej prawdopodobnie zosta┼é zupe┼énie przemilczany. Dlatego przytaczam go tu w ca┼éo┼Ťci jako wa┼╝ny dokument odnosz─ůcy si─Ö do najnowszych stosunk├│w polsko-litewskich – tych prawdziwych, a nie zak┼éamanych:

„Jego Eminencjo,

Wierni narodowo┼Ťci polskiej w okresie bolszewizmu, pomimo prze┼Ťladowa┼ä, trwali w wierze swych ojc├│w, utrzymywali ko┼Ťcio┼éy i bronili ksi─Ö┼╝y bez wzgl─Ödu na ich narodowo┼Ť─ç.

S─ůdzili┼Ťmy, ┼╝e gdy Litwa odzyska niepodleg┼éo┼Ť─ç, nastanie okres rozwoju i rozkwitu Ko┼Ťcio┼éa Katolickiego na Litwie, ┼╝e hierarchia ko┼Ťcielna oceni nasze po┼Ťwi─Öcenie i Polacy na Litwie b─Öd─ů mogli bez przeszk├│d si─Ö modli─ç (w swoim j─Özyku). Szczeg├│lne nadzieje ┼╝ywili┼Ťmy w stosunku do Jego Eminencji jako osoby nieska┼╝onej nacjonalizmem litewskim, wychowanej w tradycjach chrze┼Ťcija┼äskiej Europy (ks. Ba─Źkis wychowa┼é si─Ö na emigracji, od 1964 r. pracowa┼é w Watykanie, w latach 1988-91 by┼é nuncjuszem apostolskim w Holandii i w 1991 r. przyby┼é do Wilna; by┼é pupilkiem Jana Paw┼éa II – wida─ç, ┼╝e papie┼╝ postawi┼é na z┼éego konia; czyli wrogo┼Ť─ç do Polak├│w Ba─Źkis wypi┼é z mlekiem matki wychowanej na Litwie Kowie┼äskiej – M.K.). Z ┼╝alem w sercu stwierdzamy, ┼╝e postawa i dzia┼éalno┼Ť─ç, jak─ů Jego Eminencja i szczeg├│lnie wikariusz Metropolity Wile┼äskiego ks. pra┼éat Kestutis Latoza prowadz─ů w stosunku do nas, wiernych narodowo┼Ťci polskiej, jest dla nas krzywdz─ůca.

┼Üwiadczy o tym, mi─Ödzy innymi, brak nabo┼╝e┼ästw w j─Özyku polskim w Archikatedrze Wile┼äskiej, ostatnio odmowna odpowied┼║ Jego Eminencji na pro┼Ťb─Ö nawet o jednorazow─ů Msz─Ö ┼Ťw. w intencji Papie┼╝a Jana Paw┼éa II w 30. dniu po jego ┼Ťmierci, brak tych┼╝e nabo┼╝e┼ästw i uroczysto┼Ťci po polsku podczas obchod├│w 400-lecia ┼Ťw. Kazimierza, faktyczne wyp─Ödzenie (polskich) dominikan├│w o. Witolda i o. Dariusza z (polskiego) ko┼Ťcio┼éa Ducha ┼Üwi─Ötego, brak rozk┼éad├│w nabo┼╝e┼ästw w j─Özyku polskim np. przy wej┼Ťciu do ko┼Ťcio┼éa Wszystkich ┼Üwi─Ötych, ko┼Ťcio┼éa ┼Ťw. Piotra i Paw┼éa. W ko┼Ťciele ┼Ťw. Piotra i Paw┼éa, polskiemu ch├│rowi ko┼Ťcielnemu zabrania si─Ö ┼Ťpiewa─ç na g┼éosy – przez co ubli┼╝a si─Ö godno┼Ťci ludzkiej, poni┼╝a si─Ö wiernych. W czasie bierzmowania w roku ubieg┼éym kilkuset dzieci w polskim ko┼Ťciele Ducha ┼Üwi─Ötego Kardyna┼é by┼é nieobecny.

Przyjmujemy to jako ignorancj─Ö w stosunku do wiernych Polak├│w ze strony Kardyna┼éa. Siostry benedyktynki, wile┼äskie Polski, czekaj─ů wci─ů┼╝ na zwrot ko┼Ťcio┼éa ┼Ťw. Katarzyny i klasztoru. W jednym z wywiad├│w Kardyna┼é powiedzia┼é, ┼╝e nie b─Ödzie tworzy─ç nowej parafii (dla Polak├│w). Wi─Öc lepiej sprzeda─ç lub odda─ç je w dzier┼╝aw─Ö, a siostry niech ┼éaskawie czekaj─ů kolejne 25 lat?

A los innych klasztor├│w czy┼╝ nie jest podobny? Ca┼ékowitej ruinie uleg┼é klasztor polskich bernardynek przy ko┼Ťciele ┼Ťw. Micha┼éa. Jak m├│wi w jednym z wywiad├│w cz┼éonek Pa┼ästwowej Komisji Ochrony Zabytk├│w przy Sejmie Republiki Litewskiej Grazina Dramait, Kuria planowa┼éa odda─ç ten budynek we w┼éadanie w┼éa┼Ťcicieli pobliskiego hotelu „Mabre”.

Jedena┼Ťcie lat parafianie ko┼Ťcio┼éa Ducha ┼Üwi─Ötego czekaj─ů i nie mog─ů us┼éysze─ç brzmienia s┼éynnych organ├│w, kt├│re wci─ů┼╝ znajduj─ů si─Ö w renowacji u niejakiego Gucasa…

Czy nieprzyj─Öcie do seminarium duchownego dw├│ch braci franciszkan├│w narodowo┼Ťci polskiej nie by┼éo dyskryminacj─ů? Czy zamkni─Öcie wst─Öpu do klasztoru s. Faustyny (Kowalskiej) pielgrzymom z Polski nie jest dyskryminacj─ů? A znikanie (polskich) dzie┼é sztuki z ko┼Ťcio┼é├│w wile┼äskich?

Ko┼Ťci├│┼é powinien by─ç instytucj─ů, kt├│ra chroni swoje dziedzictwo i zapewnienie tego na terenie Archidiecezji Wile┼äskiej jest obowi─ůzkiem w┼éa┼Ťnie Jego Eminencji.

W Ko┼Ťciele Katolickim obowi─ůzuj─ů zasady hierarchii, obowi─ůzuje Kodeks Prawa Kanonicznego. Czy Kodeks Prawa Kanonicznego obowi─ůzuje r├│wnie┼╝ Jego Eminencj─Ö? Czy dekrety z 2004.03.08 Nr 42 i Nr 43 odno┼Ťnie rekonsekracji ko┼Ťcio┼éa Tr├│jcy ┼Üwi─Ötej i przekazaniu obrazu Jezusa Mi┼éosiernego do Wile┼äskiej Kurii Diecezjalnej s─ů zgodne z tym prawem? Uwa┼╝amy, ┼╝e decyzje w Ko┼Ťciele powinny by─ç wywa┼╝one, poparte wa┼╝kimi argumentami. Czy obecny ko┼Ťci├│┼éek Mi┼éosierdzia Bo┼╝ego mo┼╝e pomie┼Ťci─ç 2-3 tys. wiernych, kt├│rzy si─Ö gromadz─ů na nabo┼╝e┼ästwa w ko┼Ťciele Ducha ┼Üwi─Ötego w czasie Tygodnia Mi┼éosierdzia Bo┼╝ego?

Jego Eminencja wcale nie liczy si─Ö ze zdaniem wiernych. Nie tylko niekt├│re wypowiedzi Jego Eminencji przed kamerami telewizyjnymi, ale te┼╝ w wywiadach prasowych rozmijaj─ů si─Ö z prawd─ů. Chrystus powiedzia┼é: Nie wy mnie, lecz ja was wybra┼éem, nie wy mnie s┼éu┼╝ycie, lecz ja przyszed┼éem s┼éu┼╝y─ç wam. Czy tak jest w przypadku Kardyna┼éa? Sk─ůd ten brak mi┼éo┼Ťci i szacunku dla wiernych? Mo┼╝e st─ůd, ┼╝e Jego Eminencja jest zarz─ůdc─ů ogromnych ko┼Ťcielnych d├│br sakralnych i materialnych i dysponuje nimi wed┼éug w┼éasnego uznania?

B├│g wszystko widzi: i nasze intencje Jego Eminencji. W sytuacji, gdy codziennie s─ů naruszane prawa wiernych narodowo┼Ťci polskiej, gdy Jego Eminencja czyni wszystko, by tych wiernych nastawi─ç przeciwko sobie, a przez to i przeciwko Ko┼Ťcio┼éowi Katolickiemu, nie mo┼╝emy milcze─ç i zwracamy si─Ö do Ksi─Ödza Kardyna┼éa o zaprzestanie tych dzia┼éa┼ä, o liczenie si─Ö ze zdaniem wiernych, o odpowiedzialny stosunek do powierzonych Kardyna┼éowi przez Ojca ┼Üwi─Ötego obowi─ůzk├│w. Je┼╝eli Ksi─ůdz Kardyna┼é nie zmieni swego post─Öpowania, zwr├│cimy si─Ö do Stolicy Apostolskiej z pro┼Ťb─ů o zmian─Ö Metropolity Archidiecezji Wile┼äskiej.

Niniejszy list wysy┼éamy r├│wnie┼╝ do przedstawicieli zorganizowanej spo┼éeczno┼Ťci polskiej: Zwi─ůzkowi Polak├│w na Litwie, Katolickiemu Stowarzyszeniu Polak├│w na Litwie, pos┼éom na Sejm Litwy z pro┼Ťb─ů o po┼Ťrednictwo we wsp├│lnym poszukiwania rozwi─ůza┼ä tych, jak┼╝e bolesnych dla nas spraw.

Z wyrazami chrze┼Ťcija┼äskiej mi┼éo┼Ťci i wielkiej nadziei.

Parafianie ko┼Ťcio┼éa pw. Odnalezienia Krzy┼╝a ┼Ťw. i ko┼Ťcio┼éa ┼Ťw. ┼Ťw. Piotra i Paw┼éa”.

List ten abp Ba─Źkis na pewno „wyrzuci┼é do kosza” albo jak m├│wili Polacy w Wilnie: „wytar┼é sobie nim ty┼éek” i do ko┼äca swej w┼éadzy arcybiskupiej w Wilnie, czyli do 2013 r. kontynuowa┼é antypolski kurs w Ko┼Ťciele wile┼äskim. Chocia┼╝ by┼é arcybiskupem wile┼äskim przez 22 lata w diecezji, w kt├│rej Polacy stanowi─ů ok. 40% wiernych, nigdy nie nauczy┼é si─Ö nawet jako tako po polsku. Czy to nie by┼éa pogarda i buta oraz nietolerancja, rasizm i deptanie nauki Chrystusa ze strony tego purpurata okazywane polskim katolikom na terenie archidiecezji wile┼äskiej?! Czy po ┼Ťmierci tak┼╝e i on zostanie przez Watykan wyniesiony na o┼étarze Ko┼Ťcio┼éa katolickiego, tym bardziej, ┼╝e od czasu pontyfikatu Jana Paw┼éa II wynosi si─Ö na o┼étarze zwyk┼éych grzesznik├│w, jak np. ukrai┼äskich biskup├│w-nacjonalist├│w i polako┼╝erc├│w Josifa Jozafata Kocy┼éowskiego i Andreja Szeptyckiego (┼╝aden nacjonalista nie powinien by─ç wynoszony na o┼étarze!; czy Polacy maj─ů si─Ö modli─ç do tych dw├│ch jawnych polako┼╝erc├│w tylko dlatego, ┼╝e tak chc─ů Ukrai┼äska Cerkiew Grekokatolicka i Watykan, kt├│ry za to dosta┼é pieni─ůdze?; zobacz: Marian Ka┼éuski Sprawy kresowe bez cenzury. Tom I Toru┼ä 2017, str. 193-208)? Bo Watykan r├│wnie┼╝ nic nie zareagowa┼é, czyli uzna┼é, ┼╝e nie ma problemu i ┼╝e kardyna┼é Ba─Źkis spe┼énia nale┼╝ycie pos┼éug─Ö kap┼éa┼äsk─ů.

W Warszawie w 2019 r. w t┼éumaczeniu na j─Özyk polski (z francuskiego) ukaza┼éa si─Ö ksi─ů┼╝ka Martela Frederica Sodoma. Hipokryzja i w┼éadza w Watykanie (640 stron), w kt├│rej autor pisze – przekonywuj─ůco dowodzi (przez cztery lata zbiera┼é materia┼é), ┼╝e 80% duchownych zatrudnionych w Watykanie to upadli kap┼éani. O nic nie oskar┼╝am kardyna┼éa Audrysa Ba─Źkisa, bo nie ma na to dowod├│w. Ale faktem jest, ┼╝e w latach 1964-73 i 1988-91 pracowa┼é w Watykanie – w s┼éu┼╝bie dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej, a w latach 1973-88 pozostawa┼é zwi─ůzany z Rad─ů Spraw Publicznych Ko┼Ťcio┼éa przy watyka┼äskim Sekretariacie Stanu, a od 1979 r. zast─Öpc─ů sekretarza Rady Spraw Publicznych Ko┼Ťcio┼éa. Czy┼╝by nale┼╝a┼é do grona upad┼éych duchownych zatrudnionych w Watykanie lub do katolickiej mafii (Matthias Mettner „Katolicka mafia” Warszawa 1995) i st─ůd by┼é nietykalny? Inaczej trudno zrozumie─ç postaw─Ö

Watykanu w tej sprawie.

Bo┼╝e, Ty to wszystko widzisz i nie reagujesz?

Nast─Öpca abpa Ba─Źkisa na wile┼äskiej stolicy biskupiej, tak┼╝e emigrant, czyli obce cia┼éo w Wilnie (nie ma ksi─Ö┼╝y litewskich urodzonych w Wilnie, kt├│rzy mogliby zosta─ç biskupami!) i osoba nie znaj─ůca j─Özyka polskiego, Gintaras Grusas (od 2013 r.), latem 2016 r. m.in. zlikwidowa┼é prowadzone od 1989/90 Studia Teologiczne w Wilnie w j─Özyku polskim, kszta┼éc─ůce nauczycieli religii do polskich, rosyjskich i bia┼éoruskich szk├│┼é archidiecezji wile┼äskiej, tak bardzo potrzebnych, gdy┼╝ czasy sowieckie spowodowa┼éy braki kadrowe w tej sferze, szczeg├│lnie w zakresie katechezy w j─Özyku polskim („Litewski arcybiskup likwiduje Centrum Katechetyczne ucz─ůce w j─Özyku polskim” L24.lt 6.8.2016). Wcze┼Ťniej, jako sekretarz komitetu organizacyjnego pielgrzymki Jana Paw┼éa II na Litwie w 1993 r. doprowadzi┼é do tego, ┼╝e nie mia┼éo w og├│le doj┼Ť─ç do spotkania „polskiego” papie┼╝a z wile┼äskimi Polakami, pomimo tego, ┼╝e tradycyjnie Jan Pawe┼é II podczas swoich bardzo licznych pielgrzymek po ┼Ťwiecie zawsze spotyka┼é si─Ö z Polakami o czym Litwini bardzo dobrze wiedzieli (niestety, Jan Pawe┼é II id─ůc zawsze na r─Ök─Ö antypolskiemu Ko┼Ťcio┼éowi litewskiemu, zaakceptowa┼é antypolski plan pielgrzymki na Litwie. Dosta┼éem ostatnio list (21.12.2019) z informacj─ů, ┼╝e: „Sytuacja si─Ö troch─Ö poprawia dla polskich katolik├│w w Wilnie. W Seminarium Wile┼äskim rektor, prefekt i wi─Ökszo┼Ť─ç profesor├│w, i alumn├│w to Polacy”. Ale zapewne tylko dlatego, ┼╝e, nie ma powo┼éa┼ä kap┼éa┼äskich w┼Ťr├│d m┼éodych „katolik├│w” litewskich oraz wystarczaj─ůcej liczby teolog├│w litewskich i seminarium wile┼äskiemu – w stolicy Litwy - grozi┼éo zamkni─Öcie. Bior─ůc jednak pod uwag─Ö ci─ůg┼é─ů wrogo┼Ť─ç hierarchii litewskiej do Polak├│w – polskich katolik├│w, mo┼╝na przypuszcza─ç, ┼╝e za wzorem przedwojennych biskup├│w litewskich abp Grusas nowo wy┼Ťwi─Öconych ksi─Ö┼╝y polskiego pochodzenia b─Ödzie kierowa┼é do parafii litewskich zamiast polskich. Czyli nic si─Ö nie zmieni i lituanizacja polskich parafii na terenie Wile┼äszczyzny b─Ödzie dalej kontynuowana, a wstyd z likwidacji pono─ç litewskiego seminarium wile┼äskiego oszcz─Ödzony.

Celem Ko┼Ťcio┼éa litewskiego, podobnie jak to by┼éo za czas├│w Litwy Kowie┼äskiej, jest ca┼ékowita depolonizacja Ko┼Ťcio┼éa w archidiecezji wile┼äskiej, do czego d─ů┼╝─ů wytrwale litewscy biskupi wile┼äscy. To jest dla niego sprawa priorytetowa, a nie na przyk┼éad religijno┼Ť─ç Litwin├│w (tylko 16% Litwin├│w chodzi do ko┼Ťcio┼éa!) czy zastraszaj─ůce pija┼ästwo w┼Ťr├│d Litwin├│w – katolik├│w litewskich. Na 191 kraj├│w, uj─Ötych w rankingu ┼Üwiatowej Organizacji Zdrowia z lat 2010 – 2015, Litwa znajduje si─Ö na niechlubnym 3 miejscu ze ┼Ťrednim rocznym spo┼╝yciem czystego alkoholu na poziomie 16,2 litr├│w (Polska na 21 miejscu ze ┼Ťrednio 11,5 litrami czystego alkoholu na osob─Ö; przed Polsk─ů jest nie tylko Rosja i Ukraina, ale tak┼╝e np. Czechy i Australia); najnowsze dane m├│wi─ů, ┼╝e Litwa wysun─Ö┼éa si─Ö na 1 miejsce, a Litwini s─ů nazywani zapijaczonym narodem. Przez alkoholizm Litwa przoduje tak┼╝e w ┼Ťwiatowej statystyce samob├│jstw (Co gryzie Litwina „Express Wieczorny” 10.8.2008). Ko┼Ťci├│┼é litewski i jego ksi─Ö┼╝a nie s─ů dla Litwin├│w ┼╝adnym przyk┼éadem moralnym (sianie nienawi┼Ťci mi─Ödzy mieszka┼äcami Litwy, niemoralno┼Ť─ç, pija┼ästwo, pedofilia, luksusowe ┼╝ycie). Z braku g┼é─Öbokiej wiary wyst─Öpuje chroniczny brak ksi─Ö┼╝y (wed┼éug Catholic Hierarchy w 2017 r. w archidiecezji wile┼äskiej, maj─ůcej 600 tys. katolik├│w, pracowa┼éo zaledwie 174 ksi─Ö┼╝y i by┼éo zaledwie 50 zakonnik├│w i 167 si├│str zakonnych; z braku ksi─Ö┼╝y i przez sprzeciw arcybiskup├│w wobec tworzenia nowych parafii, kt├│re musia┼éyby by─ç polskie, w samym Wilnie jest zaledwie 19 parafii katolickich na 350 tys. wiernych, po 1991 r, zbudowano tylko 1 ko┼Ťci├│┼é; w przedwojennym polskim Wilnie by┼éo 12 parafii dla 135 tys. katolik├│w), coraz wi─Öcej Litwin├│w zrywa z Ko┼Ťcio┼éem (KAI 15.5.2017) albo staje si─Ö ┼Üwiadkami Jehowy (w 2012 r. powsta┼é w Wilnie tak┼╝e polski zb├│r i z pewno┼Ťci─ů niekt├│rzy Polacy wst─ůpili do innych wsp├│lnot protestanckich) i cz┼éonkami kilkunastu innych wsp├│lnot protestanckich, w kt├│rych dostrzegaj─ů wi─Öcej chrze┼Ťcija┼ästwa ni┼╝ w Ko┼Ťciele katolickim oraz kwitnie neopoga┼ästwo: powsta┼éa Romuva – zwi─ůzek wyznaniowy odwo┼éuj─ůcy si─Ö do przedchrze┼Ťcija┼äskich wierze┼ä Ba┼ét├│w.

Wspomniany wy┼╝ej Jerzy T. Zalesiak pisze: „Te i inne przyk┼éady litwinizowania i nietolerancji religijnej wobec Polak├│w mo┼╝na mno┼╝y─ç. Ich liczba dowodzi, ┼╝e Ko┼Ťci├│┼é litewski zszed┼é na pozycie narodowe… Na Litwie nie dos┼éyszano g┼éosu Papie┼╝a Jana Paw┼éa II w or─Ödziu Poszanowanie mniejszo┼Ťci warunkiem pokoju z 8 grudnia 1996 r. i nie podj─Öto dzie┼éa naprawy: szanowania wolno┼Ťci religijnej jednostek w ich ┼╝yciu zbiorowym, nieskr─Öpowanego sprawowania kultu wiary, stworzenia warunk├│w do religijnego wykszta┼écenia”. W─ůtpliwe, aby wzi─Öli sobie do serca r├│wnie┼╝ s┼éowa papie┼╝a Franciszka, kt├│ry w drugi dzie┼ä ┼Üwi─ůt Bo┼╝ego Narodzenia, obchodzony przez Ko┼Ťci├│┼é jako uroczysto┼Ť─ç ┼Ťwi─Ötego Szczepana - pierwszego m─Öczennika, powiedzia┼é, ┼╝e chrze┼Ťcija┼äski styl ┼╝ycia to ┼éagodno┼Ť─ç, odwaga, pokora i braterstwo (Polsat News 26.12.2019).

Du┼╝a jest w tym wina samej Stolicy Apostolskiej i polskiego Episkopatu, kt├│rzy dla ┼Ťwi─Ötego spokoju i w trosce o dobre imi─Ö Ko┼Ťcio┼éa katolickiego, jak Pi┼éat obmywaj─ůc r─Öce, nie reaguj─ů wcale na sprzeczne z duchem Ewangelii i nauki Ko┼Ťcio┼éa powszechnego post─Öpowanie Ko┼Ťcio┼éa litewskiego (polscy biskupi tym samym bior─ů na swoje sumienie zag┼éad─Ö Polak├│w i polskiego katolicyzmu w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie; gdzie jest u nich odwaga i braterstwo w odniesieniu do prze┼Ťladowanych rodak├│w-katolik├│w na Litwie?!), kt├│ry przez takie post─Öpowanie wyklucza si─Ö ze wsp├│lnoty chrze┼Ťcija┼äskiej, staj─ůc si─Ö jakim┼Ť pseudochrze┼Ťcija┼äskim chramem, czyli ┼Ťwi─ůtyni─ů poga┼äsk─ů. Litwini powr├│cili w┼éa┼Ťciwie do poga┼ästwa! Dla Litwin├│w chrze┼Ťcija┼ästwo sta┼éo si─Ö bardziej kultur─ů ni┼╝ religi─ů. Ko┼Ťci├│┼é litewski sta┼é si─Ö narz─Ödziem w r─Ökach diab┼éa – rozsadnikiem nacjonalizmu i to w najgorszym wydaniu! Dlatego powinien by─ç przez Stolic─Ö Apostolsk─ů, nazywan─ů tak┼╝e ┼Üwi─Öt─ů, oficjalnie wykluczony ze ┼Ťwiatowej wsp├│lnoty katolickiej.

Mog─Ö pr─Ödzej zrozumie─ç, jak rz─ůdy prze┼Ťladuj─ů mniejszo┼Ťci narodowe, bo nacjonalizm i rasizm siedzi w mniejszym lub wi─Ökszym stopniu w ka┼╝dym z nas (tak pokaza┼éy przeprowadzone badania). „Jezus Chrystus wybra┼é dwunastu aposto┼é├│w w tym celu, aby byli ┼Ťwiadkami Jego nauki, ┼╝ycia i cud├│w, a potem uczyni┼é ich pierwszymi kap┼éanami Nowego Testamentu” (Katechizm religii katolickiej Warszawa 1957). Dlatego nie mog─Ö zrozumie─ç i nigdy tego nie zaakceptuj─Ö jak rzekomy chrze┼Ťcijanin, a tym bardziej ksi─Ö┼╝a i biskupi s─ů plugawymi rasistami i Watykan na to nie reaguje. To skandal nad skandale! To gorszy grzech od cz─Östo wyst─Öpuj─ůcej w┼Ťr├│d duchownych chrze┼Ťcija┼äskich pedofilii, bardzo nag┼éo┼Ťnionej w ostatnich latach. Przecie┼╝ to co robi Ko┼Ťci├│┼é litewski jest jawnym deptaniem nauki Boga i Jezusa Chrystusa! W Starym Testamencie przykazanie mi┼éo┼Ťci Boga uzupe┼énia drugie przykazanie: B─Ödziesz mi┼éowa┼é bli┼║niego Twego jak siebie samego (Kp┼é 19,18). Postaw─Ö oboj─Ötn─ů lub wrog─ů wobec bli┼║nich uznawano za obraz─Ö wyrz─ůdzon─ů Bogu samemu (Rdz 3,12). W or─Ödzie na XXII ┼Üwiatowy Dzie┼ä M┼éodzie┼╝y (2007) papie┼╝ Benedykt XVI napisa┼é:

Drodzy Młodzi!

Z okazji XXII ┼Üwiatowego Dnia M┼éodzie┼╝y, kt├│ry b─Ödzie obchodzony w diecezjach w tegoroczn─ů Niedziel─Ö Palmow─ů, chcia┼ébym, aby┼Ťcie rozwa┼╝yli s┼éowa Jezusa: «Mi┼éujcie si─Ö wzajemnie, tak jak Ja was umi┼éowa┼éem» (por. J 13, 34).

Czy mi┼éo┼Ť─ç jest mo┼╝liwa?

Ka┼╝dy cz┼éowiek pragnie kocha─ç i by─ç kochany. A jednak jak┼╝e trudno jest kocha─ç, ile┼╝ b┼é─Öd├│w pope┼éniamy w mi┼éo┼Ťci, ile┼╝ spotyka nas niepowodze┼ä! Niekt├│rzy wr─Öcz w─ůtpi─ů, ┼╝e mi┼éo┼Ť─ç jest mo┼╝liwa. Niedobory i rozczarowania uczuciowe mog─ů zrodzi─ç my┼Ťl, ┼╝e mi┼éo┼Ť─ç to utopia, nieosi─ůgalne marzenie, ale czy trzeba si─Ö z tym pogodzi─ç? Nie! Mi┼éo┼Ť─ç jest mo┼╝liwa, a celem tego mojego przes┼éania jest rozbudzi─ç w ka┼╝dym z was — kt├│rzy jeste┼Ťcie przysz┼éo┼Ťci─ů i nadziej─ů ludzko┼Ťci — ufno┼Ť─ç w prawdziw─ů, wiern─ů i mocn─ů mi┼éo┼Ť─ç. W mi┼éo┼Ť─ç, kt├│ra rodzi pok├│j i rado┼Ť─ç; w mi┼éo┼Ť─ç, kt├│ra ┼é─ůczy osoby i sprawia, ┼╝e czuj─ů si─Ö one wolne, wzajemnie si─Ö szanuj─ůc…”.

Niech za pi─Öknymi s┼éowami cz─Östo wypowiadanymi przez kap┼éan├│w id─ů czyny. Niech oni sami wezm─ů sobie do serca s┼éowa Benedykta XVI i niech realizuj─ů je w swojej pracy duszpasterskiej, daj─ůc przyk┼éad wiernym.

Adolf Hitler urodzi┼é si─Ö w rodzinie katolickiej i prawdopodobnie by┼é wychowywany w tej wierze. I co? I sta┼é si─Ö jednym z najwi─Ökszych zbrodniarzy w dziejach ludzko┼Ťci. Ile za to jest odpowiedzialna dzia┼éalno┼Ť─ç niekt├│rych przesi─ůkni─Ötych nacjonalizmem ksi─Ö┼╝y niemieckich, kt├│rzy co innego m├│wili z ambony, a co innego robili w sferze mi┼éo┼Ťci bli┼║niego – wie tylko sam B├│g. Z naszej historii wiemy jak Ko┼Ťci├│┼é niemiecki prze┼Ťladowa┼é Polak├│w w zaborze pruskim. Na pocz─ůtku XX w. Ko┼Ťci├│┼é litewski poszed┼é w jego ┼Ťlady – widzia┼é w nim natchnienie i swego mistrza, i w tym nacjonalizmie - w tym bagnie moralnym brnie po dzi┼Ť dzie┼ä.

Jest jeszcze jedna bardzo wa┼╝na sprawa zwi─ůzana z zachowaniem biskup├│w i bardzo wielu kap┼éan├│w litewskich.

W Katechizmie religii katolickiej (Warszawa 1957, str. 5 i 45-46) czytamy: „Aby posi─ů┼Ť─ç Boga, trzeba: 1. Wierzy─ç w to, co B├│g objawi┼é, 2. Czyni─ç to, co B├│g nakaza┼é, czyli zachowywa─ç Jego przykazania… Jezus za┼éo┼╝y┼é Ko┼Ťci├│┼é w tym celu, by Ko┼Ťci├│┼é prowadzi┼é ludzi do zbawienia i rozszerza┼é Kr├│lestwo Bo┼╝e na ziemi”. Podczas ostatniej Wieczerzy Jezus powiedzia┼é: „Id─ůc tedy nauczajcie wszystkie narody, chrzcz─ůc je w imi─Ö Ojca i Syna, i Ducha ┼Üwi─Ötego, nauczaj─ůc je zachowywa─ç wszystko, cokolwiek wam przykaza┼éem” (Mt. 28, 19-20).

A wi─Öc kap┼éan ma by─ç po┼Ťrednikiem mi─Ödzy Bogiem a lud┼║mi. Kap┼éan musi poddawa─ç si─Ö okre┼Ťlonym wymogom religijnym, a wi─Öc samemu przestrzega─ç 10 przykaza┼ä Bo┼╝ych. Ko┼Ťci├│┼é katolicki naucza, ┼╝e ludzie/kap┼éani odrzucaj─ůcy Boga i Jego nauk─Ö zostan─ů umieszczeni w piekle.

Tymczasem mo┼╝emy z czystym sumieniem – w ┼Ťwietle namacalnych fakt├│w stwierdzi─ç, ┼╝e wszyscy katoliccy biskupi litewscy i zdecydowana wi─Ökszo┼Ť─ç kap┼éan├│w w odniesieniu do Polak├│w i polskich katolik├│w na Litwie od ponad stu lat ┼éami─ů na ka┼╝dym kroku co najmniej dwa przykazania Bo┼╝e: V: „Nie zabijaj”, gdy┼╝: „Ka┼╝dy, kto nie mi┼éuje brata swego, morderc─ů jest” (I J. 3, 15) i VII: „Nie kradnij – „Nie po┼╝─ůdaj ┼╝adnej rzeczy bli┼║niego swego”.

W ┼Ťwietle przytoczonych przeze mnie powy┼╝szych fakt├│w ┼éamanie V przykazania w odniesieniu do Polak├│w i polskich katolik├│w na Litwie przez Ko┼Ťci├│┼é litewski nie podlega najmniejszej dyskusji. Je┼Ťli chodzi o ┼éamanie VII przykazania, to dotyczy ono m.in. opracowania i wdro┼╝enia w ┼╝ycie przez litewskiego ksi─Ödza katolickiego Mykolasa Krupavi─Źiusa, w latach 1923-26 ministra rolnictwa, skrajnie antypolskiej – wyra┼║nie rasistowskiej reformy rolnej, kt├│ra pozbawi┼éa Polak├│w zazwyczaj bez godziwego lub ┼╝adnego odszkodowania 700 tys. ha grunt├│w rolnych i 500 tys. ha las├│w i przy tym gwa┼écie poczyni┼éa drugi gwa┼ét: tylko ma┼éorolnym gospodarzom polskim ┼Ťwiadomie nie poprawi┼éa po┼éo┼╝enia i nadal ┼╝yli w biedzie (L. Mitkiewicz). Doprowadzi┼éo to do og├│lnego wielkiego zubo┼╝enia Polak├│w na Litwie. Zgodnie z planem ksi─Ödza Krupavi─Źiusa Polacy na Litwie mieli si─Ö sta─ç biednymi i bez ┼╝adnych praw pariasami. Inny przyk┼éad to bezczelna kradzie┼╝ z polskiego ko┼Ťcio┼éa ┼Ťw. Ducha obrazu Jezu ufam Tobie przez arcybiskupa wile┼äskiego Ba─Źkisa w 2005 r.

Natomiast Jezus Chrystus ustanowi┼é przykazanie mi┼éo┼Ťci, czyli wed┼éug Ewangelii dwa przykazania zestawione ze sob─ů przez Jezusa Chrystusa: mi┼éo┼Ťci do Boga i mi┼éo┼Ťci bli┼║niego. Zwane s─ů te┼╝ najwi─Ökszym przykazaniem. Ewangelie przedstawiaj─ů przykazanie mi┼éo┼Ťci jako centralny motyw etyki Jezusa. Ustanowienie najwi─Ökszego przykazania wyst─Öpuje w relacji ewangelii synoptycznych. W 22 rozdziale Ewangelii Mateusza Jezus zosta┼é zapytany przez faryzeuszy, kt├│re przykazanie w Prawie jest najwi─Öksze - odpowiedzia┼é: B─Ödziesz mi┼éowa┼é Pana Boga swego ca┼éym swoim sercem, ca┼é─ů swoj─ů dusz─ů i ca┼éym swoim umys┼éem. To jest najwi─Öksze i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: B─Ödziesz mi┼éowa┼é swego bli┼║niego jak siebie samego. Na tych dw├│ch przykazaniach opiera si─Ö ca┼ée Prawo i Prorocy.

Wspomniany wy┼╝ej ksi─ůdz katolicki Mykolas Krupavi─Źius okaza┼é ca┼ékowit─ů pogard─Ö dla przykazania mi┼éo┼Ťci Jezusa Chrystusa. Bowiem podczas posiedzenia litewskiego sejmu ustawodawczego 6 lipca 1921 r. publicznie nazwa┼é polskiego ksi─Ödza zasiadaj─ůcego w Sejmie litewskim Bronis┼éawa Lausa „wsz─ů” i podobnym epitetem ten grzesznik, cham i rasista w sutannie obdarzy┼é ca┼é─ů mniejszo┼Ť─ç polsk─ů na Litwie – „wszy naszego litewskiego narodu” (Wikipedia). Oczywi┼Ťcie nie by┼éo ┼╝adnego pot─Öpienia ks. Krupavi─Źiusa przez jego biskupa i Ko┼Ťci├│┼é litewski! Z pewno┼Ťci─ů ci s┼éudzy szatana w sutannach cieszyli si─Ö, ┼╝e Krupavi─Źius wypowiedzia┼é g┼éo┼Ťno to, co oni sami my┼Ťleli i Polakach. Nie czyta┼éem nigdzie, ┼╝e polscy biskupi pot─Öpili wypowied┼║ „ks.” Krupavi─Źiusa. Zapewne przez cz─Östo niemoraln─ů solidarno┼Ť─ç kap┼éa┼äsk─ů: bo nie wypada, aby jeden ksi─ůdz krytykowa┼é nawet w s┼éusznej sprawie drugiego kap┼éana. Czy┼╝by?! Nast─Öpcy aposto┼é├│w powinni by─ç nieskazitelni - niemaj─ůcy ┼╝adnej skazy moralnej. Z┼éo jest zawsze z┼éem i zawsze wo┼éa o pomst─Ö do nieba!

Przez deptanie godno┼Ťci Polak├│w i kradzie┼╝ ich maj─ůtku przez biskup├│w i wi─Ökszo┼Ť─ç litewskich duchownych katolickich zachwia┼éa si─Ö wiara u wielu Polak├│w na Litwie Kowie┼äskiej. Redaktor polskiego dziennika ukazuj─ůcego si─Ö w Kownie – „Dnia Polskiego” Edmund Jakubowski napisa┼é „Rola jak─ů odegra┼é (ks. Krupavi─Źius) wp┼éyn─Ö┼éa na och┼éodzenie w┼Ťr├│d Polak├│w uczu─ç religijnych” (Na Reszt├│wkach „Tygodnik Polski” 20.10.1984). Podobnie dzieje si─Ö tak┼╝e dzisiaj. Wielu Polak├│w przez polako┼╝erstwo biskup├│w i ksi─Ö┼╝y litewskich odchodzi od Ko┼Ťcio┼éa. Nie widz─Ö nigdzie, aby nadal istnia┼éo Katolickie Stowarzyszenie Polak├│w na Litwie. O. Pawe┼é Gu┼╝y┼äski OP m├│wi: „O faktycznej sile Ko┼Ťcio┼éa, jako wsp├│lnoty przede wszystkim religijnej, decyduje jego wierno┼Ť─ç Ewangelii” (Onet.pl 3.1.2020). Bez wierno┼Ťci Ewangelii Ko┼Ťci├│┼é katolicki upada. Ka┼╝dego roku miliony ludzi opuszcza jego szeregi. W┼Ťr├│d nich s─ů tak┼╝e Polacy i Litwini, kt├│rzy nie widz─ů w nim Boga; w litewskim – ci trze┼║wo my┼Ťl─ůcy widz─ů ┼Ťmierdz─ůcy na mil─Ö wprost zwierz─Öcy nacjonalizm (300 tys. przesta┼éo by─ç katolikami). M├│wi si─Ö o dechrystianizacji Europy. Wiele innych milion├│w katolik├│w z urodzenia szuka Boga w innych wsp├│lnotach religijnych. Sto lat temu ca┼éa Ameryka ┼üaci┼äska by┼éa katolicka. Dzisiaj, dla przyk┼éadu katolicy stanowi─ů w Brazylii tylko 62% ludno┼Ťci (protestanci 25%), w Argentynie 70% (protestanci 14%), a w Meksyku jest dzisiaj 9 milion├│w protestant├│w (Wikipedia).

Obowi─ůzkiem ksi─Ö┼╝y katolickich jest przybli┼╝a─ç ludzi do Boga, a nie odpycha─ç ich od Niego! Bo to jest robota szatana. Je┼Ťli tak czyni─ů to grzesz─ů i bior─ů ten grzech na swoje i na sumienie ca┼éego Ko┼Ťcio┼éa katolickiego. Udowadniaj─ů, ┼╝e s─ů narz─Ödziem w r─Ökach diab┼éa (Pawe┼é VI by┼é pierwszym i chyba jedynym papie┼╝em, kt├│ry mia┼é odwag─Ö powiedzie─ç 29 czerwca 1972 r., ┼╝e „wdar┼é si─Ö do Ko┼Ťcio┼éa Bo┼╝ego sw─ůd (dym) szatana”). Je┼Ťli tak czyni─ů, je┼Ťli grzesz─ů, a tym bardziej je┼Ťli bez przerwy grzesz─ů, to nie zas┼éuguj─ů na miano „s┼éug Chrystusa”, na miano chrze┼Ťcijan, na miano cz┼éonk├│w Ko┼Ťcio┼éa katolickiego. Na te nazwy z pewno┼Ťci─ů nie zas┼éuguj─ů biskupi litewscy i wi─Ökszo┼Ť─ç ich kap┼éan├│w! A przez to samo zas┼éuguj─ů na wykluczenie ze wsp├│lnoty katolickiej.

Znany i ceniony dzia┼éacz polski w Wilnie dr Jan Mincewicz, podczas pobytu papie┼╝a Jana Paw┼éa II w Bia┼éymstoku w 1993 r., zwr├│ci┼é si─Ö do niego z pro┼Ťb─ů o mianowanie polskiego biskupa pomocniczego w Wilnie, ale rzekomo polski papie┼╝ Jan Pawe┼é II chc─ůc przypodoba─ç si─Ö Litwinom, a w┼éa┼Ťciwie nacjonalistom litewskim, nie uczyni┼é tego a┼╝ do swojej ┼Ťmierci w 2005 r. Jego nast─Öpc├│w ta sprawa nic nie obchodzi┼éa i nie obchodzi. Katolik w Ko┼Ťciele katolickim nie ma prawa o nic prosi─ç, a tym bardziej ┼╝─ůda─ç. Musi pos┼éusznie wykonywa─ç polecenia Watykanu, biskup├│w i ksi─Ö┼╝y, uwa┼╝aj─ůcych si─Ö za r├│wnych Bogu. Nawet jak s─ů one w jawnej sprzeczno┼Ťci z nauk─ů Jezusa Chrystusa i samego Ko┼Ťcio┼éa czy, w wypadku Polski i Polak├│w, szkodliwe dla sprawy polskiej i polskich katolik├│w. Taki Ko┼Ťci├│┼é na pewno nie jest Ko┼Ťcio┼éem Jezusa Chrystusa, bo daleko mu do ┼Ťwi─Öto┼Ťci. I tak┼╝e przez to traci wiernych.

Prawdziwi chrze┼Ťcijanie/katolicy uwa┼╝aj─ů za skandaliczne i sprzeczne z nauk─ů Ko┼Ťcio┼éa zachowanie si─Ö Ko┼Ťcio┼éa litewskiego wobec polskich katolik├│w na Litwie i utrzymuj─ů, ┼╝e Stolicy Apostolska powinna zapewni─ç im wolno┼Ť─ç religijn─ů. Stolica Apostolska powinna wy┼é─ůczy─ç polskich katolik├│w na Litwie spod jurysdykcji biskup├│w litewskich i mianowa─ç ordynariusza dla Polak├│w na Litwie z tytu┼éem biskupa. I ten ordynariusz powinien mie─ç stanowcze poparcie ze strony Stolicy Apostolskiej (np. sprawa polskich ko┼Ťcio┼é├│w, kt├│re w 1945 r. prawem kaduka przej─ů┼é Ko┼Ťci├│┼é litewski). By┼éo to ju┼╝ w przesz┼éo┼Ťci praktykowane w innych pa┼ästwach przez Watykan. Np. dnia 5 czerwca 1945 r. Stolica Apostolska zamianowa┼éa ks. abpa J├│zefa Gawlin─Ö ordynariuszem dla Polak├│w w Niemczech i Austrii, z okre┼Ťleniem zakresu jurysdykcji, stwarzaj─ůc kuri─Ö biskupi─ů z pe┼én─ů niezale┼╝n─ů jurysdykcj─ů nad duchowie┼ästwem i wiernymi. Wed┼éug prawa ko┼Ťcielnego kuria podlega┼éa bezpo┼Ťrednio Stolicy Apostolskiej.

Je┼Ťli Watykan tego nie uczyni (kto zna histori─Ö ten wie, ┼╝e podczas tysi─ůclecia katolicyzmu w Polsce, Watykan prawie zawsze nale┼╝a┼é do wrog├│w Polski i narodu polskiego; ta historia, kt├│ra jest ukrywana przed Polakami, jest uczciwie opisana w ksi─ů┼╝ce: Marian Ka┼éuski W┼éochy – druga ojczyzna Polak├│w Toru┼ä 2016, str. 187-227), to polscy katolicy na Litwie powinni sami od┼é─ůczy─ç si─Ö od Ko┼Ťcio┼éa katolickiego. Poza Ko┼Ťcio┼éem katolickim te┼╝ jest zbawienie. Bowiem nikt nie ma monopolu na wiar─Ö i dzisiaj Ko┼Ťci├│┼é nie jest ju┼╝ potrzebny do zachowania wiary w┼Ťr├│d ludzi naprawd─Ö wierz─ůcych i do uzyskania zbawienia. Szczeg├│lnie tego monopolu nie maj─ů grzesznicy, jak np. upadli ksi─Ö┼╝a i opanowane przez nich lokalne ko┼Ťcio┼éy. Oto przyk┼éad na to: do jego upadku w 1991 r. w Zwi─ůzku Sowieckim, jak np. na Syberii a┼╝ przez siedemdziesi─ůt lat (to trzy pokolenia ludzi) wiara katolicka i innych wyzna┼ä chrze┼Ťcija┼äskich przetrwa┼éa bez biskup├│w, bez ksi─Ö┼╝y i bez ko┼Ťcio┼é├│w, a wi─Öc tak┼╝e bez sakrament├│w. Ci ludzie wierzyli w Boga i si─Ö do Niego modlili. I wszyscy zmarli bez w─ůtpienia dost─ůpili zbawienia. Bo B├│g jest mi┼éosierny i pe┼éen ┼éaski, i sam Ko┼Ťci├│┼é uczy, ┼╝e bez wiary w Boga nie ma zbawienia. Wiara w Boga, po┼é─ůczona z Jego umi┼éowaniem i modlitw─ů do Niego oraz przestrzeganie Jego Dekalogu jest najwa┼╝niejsze. Jest w┼éa┼Ťnie drog─ů do zbawienia. Wszystko inne to zazwyczaj mniej istotne lub ca┼ékowicie zb─Ödne dodatki wymy┼Ťlone przez cz┼éowieka-kap┼éana i cz─Östo wcale nie z my┼Ťl─ů o Bogu, jak np. czy┼Ťcie─ç kt├│ry ma straszy─ç ludzi i zach─Öca─ç do p┼éatnej modlitwy przez ksi─Ö┼╝y za dusze zmar┼éych (przekupienie Boga nie jest mo┼╝liwe: kto na co zas┼éu┼╝y┼é za ┼╝ycia, temu to b─Ödzie dane; przys┼éowia s─ů m─ůdro┼Ťci─ů ludzi, a jedno z polskich powiedze┼ä m├│wi: „tyle to mu pomo┼╝e co umar┼éemu kadzid┼éo”, czyli nic mu nie pomo┼╝e), i przez to jego istnienie jest odrzucane nie tylko przez wszystkie inne ko┼Ťcio┼éy protestanckie, ale tak┼╝e przez Cerkiew prawos┼éawn─ů, czy wymy┼Ťlone dla wy┼éudzania pieni─Ödzy od wiernych skandaliczne odpusty, kt├│re doprowadzi┼éy do powstania protestantyzmu – do rozbicia chrze┼Ťcija┼ästwa. Na pewno rani Boga nale┼╝enie i chodzenie do Ko┼Ťcio┼éa pseudochrze┼Ťcija┼äskiego, w kt├│rym kap┼éan sieje nienawi┼Ť─ç do drugiego cz┼éowieka (to Ko┼Ťci├│┼é litewski)! A pisze to katolik, kt├│remu – a B├│g mi ┼Ťwiadkiem – na sercu le┼╝y troska o ┼Ťwi─Öto┼Ť─ç i rozw├│j Ko┼Ťcio┼éa katolickiego. I przez to za sw├│j obowi─ůzek – za sw├│j psi obowi─ůzek uwa┼╝a walk─Ö z wszelkim grzechem, tak┼╝e tym rozpanoszonym w Ko┼Ťciele – nazywanym przecie┼╝ przez sam Ko┼Ťci├│┼é „Ko┼Ťcio┼éem grzesznik├│w” (Jezus: „NIKT z was nie jest bez winy”). Zach─Öt─ů dla mnie do tej walki jest tak┼╝e nauka samego Ko┼Ťcio┼éa: „obowi─ůzkiem chrze┼Ťcijanina jest walka ze z┼éem”.

Z┼éem - grzechem i to wyj─ůtkowo obrzydliwym jest prze┼Ťladowanie polskich katolik├│w na Litwie przez Ko┼Ťci├│┼é litewski, nazywaj─ůcy siebie chrze┼Ťcija┼äskim.

Czas najwy┼╝szy powiedzie─ç biskupom litewskim i Watykanowi: Basta! Wybierajcie ostatecznie Boga czy Szatana. Innej drogi nie ma do bycia chrze┼Ťcijaninem czy antychrystem, kt├│rym jest dzisiaj Ko┼Ťci├│┼é litewski.

Powr├│t do Boga i do mi┼éo┼Ťci bli┼║niego jest jednak ci─ůgle mo┼╝liwy i na pewno wskazany, a przede wszystkim oczekiwany przez Boga, tak dla dobra samego Ko┼Ťcio┼éa jak i wiernych, kt├│rzy przez z┼éo w Ko┼Ťciele nie tylko odchodz─ů od niego, ale cz─Östo trac─ů tak┼╝e wiar─Ö w Boga, a przez to zbawienie. Nie po to Chrystus zmar┼é na krzy┼╝u i za┼éo┼╝y┼é nasz ┼Üwi─Öty Ko┼Ťci├│┼é katolicki.

(Tekst ten wraz z odpowiednim listem zosta┼é wys┼éany 6 I 2020 r. do: abpa Stanis┼éawa G─ůdeckiego – przewodnicz─ůcego Episkopatu Polski (skep1@episkopat.pl), Nuncjatury Stolicy Apostolskiej w Warszawie (nuncjatura@episkopat.pl - ks. pra┼é. Kryspin Dubiel) i do Kurii Arcybiskupiej w Wilnie (curia@vilnensis.lt), a tak┼╝e do kancelarii polskiej Rady Ministr├│w (kontakt@kprm.gov.pl), Ministerstwa Spraw Zagranicznych (sekretariat.minister@msz.gov.pl), bo to jest ich psi obowi─ůzek walczy─ç o prawa Polak├│w na obczy┼║nie, czego jak wida─ç nie robi─ů - tacy to „Polacy”!, oraz Ambasadzie Polskiej w Wilnie (amb.pl@urm.lt), Ambasadzie Litewskiej w Warszawie (ambasada@lietuva.pl) i redakcji „Kuriera Wile┼äskiego” (r.mickiewicz@kurierwilenski.lt.

Nikt nawet nie raczy┼é potwierdzi─ç jego odbioru. Tacy to Polacy i chrze┼Ťcijanie!!!).

Jeremi Sidorkiewicz w „Kurierze Wile┼äskim” z 23 III 2011 r. pisa┼é: „Dzisiejsi litewscy hierarchowie ko┼Ťcielni r├│wnie┼╝ nie raz pokazali niech─Ötne Polakom oblicze. Polacy nie powinni jednak biernie poddawa─ç si─Ö dyktatowi nacjonalist├│w w sutannach. Warto pisa─ç zbiorowe petycje z ┼╝─ůdania nabo┼╝e┼ästw w j─Özyku polskim nawet do Benedykta XVI. Jest to sprawa honoru i godno┼Ťci ludzkiej. Kto nie szanuje siebie samego, szanowany przez innych nie b─Ödzie”.

Tak, Polacy w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie i og├│lnie Polacy nie maj─ů prawa si─Ö poddawa─ç w walce o prawa cz┼éowieka-Polaka w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie. S┼éuszno┼Ť─ç jest po naszej stronie. Wi─Öcej, po naszej stronie jest sam B├│g i Jezus Chrystus. Spraw─Ö polskich katolik├│w w Wilnie i na Wile┼äszczy┼║nie nale┼╝y rozwi─ůza─ç drog─ů pokojow─ů lub rewolucyjn─ů i to jak najszybciej, i w duchu prawdziwie chrze┼Ťcija┼äskim. Tego przede wszystkim od Watykanu spodziewa si─Ö sam B├│g i Jezus Chrystus, kt├│ry przez Ko┼Ťci├│┼é wile┼äski i Watykan jest obecnie ponownie krzy┼╝owany! Je┼Ťli do tego nie dojdzie, to b─Ödzie to najlepszym dowodem na to, ┼╝e Ko┼Ťci├│┼é za┼éo┼╝ony przez Jezusa Chrystusa sta┼é si─Ö przez swych purpurat├│w narz─Ödziem w r─Ökach Szatana!

Marian Kałuski
(Jest to cz─Ö┼Ť─ç 6 pracy „Zag┼éada Polak├│w na Litwie Kowie┼äskiej 1918-1968”)

Wersja do druku

Oleńka - 23.08.20 15:16
A jednak na co┼Ť si─Ö przyda┼éam. Odpowiadaj─ůc mi jak zwykle po swojemu przy okazji zareklamowa┼é pan swoje ksi─ů┼╝ki. A to sie liczy... W wolnym czasie zajrz─Ö znowu do kilkudziesi─Öciu pa┼äskich internetowych ┼╝yciorys├│w i kworumowskich dyskusji aby sobie co┼Ť nieco┼Ť przypomnie─ç to sobie podyskutujemy.

Marian Kałuski - 23.08.20 4:37
Widzę, że "Oleńka" nie za dobrze orientuje się w tym o czym pisze.
Mo┼╝na napisa─ç np. og├│ln─ů histori─Ö Gda┼äska, architektury gda┼äskiej, Gda┼äska w historii wojskowo┼Ťci czy og├│ln─ů histori─Ö mieszka┼äc├│w miasta - Niemc├│w, Polak├│w, ┼╗yd├│w albo z osobna tych narodowo┼Ťci. Ja np. napisa┼éem "Polskie dzieje Gda┼äska do 1945 roku", kt├│ry wyda┼éo Wydawnictwo Bernardinum w Pelplinie w 2004 roku, a w 2019 r. ukaza┼éa si─Ö moja ksi─ů┼╝ka pt. "Polskie Wilno 1919-1939". I nikt temu si─Ö nie dziwi┼é. A wi─Öc tak samo mo┼╝na interesowa─ç si─Ö tylko i wy┼é─ůcznie dziejami Polak├│w na Bia┼éorusi, Litwie czy Ukrainie.
Ka┼╝da inteligentna osoba interesuj─ůca si─Ö polityk─ů wie, ┼╝e polityka zagraniczna danego pa┼ästwa jest ustalana przez rz─ůd. Jednak obok premiera formu┼éuje j─ů na r├│wni z nim minister spraw zagranicznych - osoba bardziej kompetentna w tych sprawach od premiera i cz─Östo tak┼╝e prezydenta. Niestety, w Polsce tego nie ma. Minister spraw zagranicznych jest jedynie wykonawc─ů tego co kto┼Ť innych postanowi┼é. I, "Ole┼äka" w┼éa┼Ťnie dlatego, tak jak sam/sama piszesz, minister spraw zagranicznych Czaputowicz by┼é ";ministrem, kt├│ry by┼é ...a jakby go nie by┼éo". Z nowym ministrem b─Ödzie tak samo, bo od ponad 30 lat polityka zagraniczna Polski jest taka sama, niezale┼╝nie od tego jaka partia sprawuje w┼éadz─Ö. W jednej tylko sprawie pod rz─ůdami PiS jest TROCH─ś inna: stara si─Ö, aby Polska by┼éa bardziej niezale┼╝na od biurokracji i zamordyzmu Unii Europejskiej. Ale tylko troch─Ö, bo niewiele w tej sprawie mo┼╝na zrobi─ç. Jeste┼Ťmy na dobre i na z┼ée w szponach UE. Na to si─Ö zgodzili Polacy w referendum i na dodatkowe podporz─ůdkowanie Polski Unii Europejskiej prezydent Lech Kaczy┼äski w Lizbonie 23 grudnia 2007 roku - tzw. Traktat lizbo┼äski, kt├│ry ograniczy┼é suwerenno┼Ť─ç pa┼ästw narodowych (Wikipedia). Natomiast niewzruszona od 31 lat pozostaje polityka wschodnia Polski/paryskiej "Kultury" (Jerzego Giedroycia), skazuj─ůca na powoln─ů zag┼éad─Ö Polak├│w na wsch├│d od Bugu, aby t─ů drog─ů pozyska─ç Ukrain─Ö i Litw─Ö do walki z imperialistyczn─ů Rosj─ů. Przedstawiam to szczeg├│┼éowo na przyk┼éadzie Litwy (Wilna - Wile┼äszczyzny) w ksi─ů┼╝ce pod warsztatowym tytu┼éem "Tragiczny los Polak├│w w dzisiejszej Litwie (Wilno - Wile┼äszczyzna)", kt├│ra powinna ukaza─ç si─Ö jeszcze w tym roku.
Marian Kałuski
Australia

Oleńka - 22.08.20 1:38
Dziwne to, zajmowanie si─Ö POLSKIMI Kresami, bo na Bia┼éorusi mieszka oko┼éo 200 tys. os├│b polskiego pochodzenia, a na Litwie 162 344 osoby polskiego pochodzenia (spis w 2016). My┼Ťl─Ö wi─Öc, ┼╝e nie mo┼╝na rozdzieli─ç spraw Polak├│w od spraw danego kraju w kt├│rym oni mieszkaj─ů.
Uwaga, ┼╝e MSZ nie ma "wolnej r─Öki", zdziwia mnie; a w jakim to cywilizowanym kraju istnieje pa┼ästwo w pa┼ästwie? Czy w kraju, kt├│ry pan zamieszkuje, premier wywodz─ůcy si─Ö z jego partii (o ile wiem z Libera┼é├│w ?) nie wie co czyni jego ministerstwo MSZ?
Dlatego uwa┼╝am, ┼╝e podj─Öta ostatnia decyzja Premiera oczywi┼Ťcie uzgodniona z prezydentem i prezesem PiS Kaczy┼äskim o zmianie ministra MSZ (Czaputowicza) wyjdzie Polsce na dobrze, bo to by┼é minister kt├│ry by┼é ...a jakby go nie by┼éo.

Marian Kałuski - 21.08.20 1:25
Je┼Ťli chodzi o mnie, to ja si─Ö zajmuj─Ö wy┼é─ůcznie POLSKIMI Kresami, a nie sprawami Bia┼éorusi, Litwy i Ukrainy.
Nie tylko w┼Ťr├│d czytelnik├│w Kworum nie ma os├│b interesuj─ůcych si─Ö bie┼╝─ůcymi wydarzeniami w tych krajach, ale tak┼╝e w┼Ťr├│d polskich politolog├│w, a ci co s─ů to s─ů w przygniataj─ůcej wi─Ökszo┼Ťci giedroyciowcami, czyli Polakami wypranymi z patriotyzmu. Bo to w Polsce rz─ůdzonej przez giedroyciowc├│w od 1989 r. bez wzgl─Ödu na ich przynale┼╝no┼Ť─ç partyjn─ů po prostu si─Ö op┼éaca. Akurat w dzisiejszych mediach (np. Do Rzeczy) pisz─ů, ┼╝e nawet polski MSZ nie ma wolnej r─Öki przy prowadzeniu polityki zagranicznej i dyplomacji. Dyrektywy przychodz─ů od Kaczy┼äskiego, a przedtem przychodzi┼éy od Tuska i jego poprzednik├│w. Ze cierpi na tym polska racja stanu i Polacy na Kresach nikogo to nie obchodzi.
Marian Kałuski
Australia

Oleńka - 19.08.20 12:10
Tyle tu s┼é├│w o KRESACH. Ale ani s┼éowa o Bia┼éorusi. Czy Bia┼éoru┼Ť to te┼╝ Kresy?
A przecie┼╝ co┼Ť si─Ö tam dzisiaj dzieje.

Marian Kałuski - 15.08.20 22:35
I bez Agaty Roli-Bruni wiedzia┼éem, ┼╝e Pius XII spotka┼é si─Ö z ┼╝o┼énierzami II Korpusu Polskiego gen. W┼éadys┼éawa Andersa na Placu ┼Ťw. Piotra w Rzymie. W prasie emigracyjnej, na kt├│rej si─Ö wychowa┼éem, pokazywano niekiedy zdj─Öcia z tej politycznej imprezy. Bo tak─ů ona by┼éa. Pius XII zrozumia┼é, ┼╝e jego ukochane Niemcy diabli bior─ů i ┼╝e w zwi─ůzku z tym trzeba przestawi─ç poci─ůg na inne tory.
Kiedy Piusa XII zast─ůpi┼é Jan XXIII nawet, czy przede wszystkim w prasie katolickiej (mo┼╝na to sprawdzi─ç w wielu bibliotekach) pisano, ┼╝e papie┼╝a POLITYKA zast─ůpi┼é papie┼╝ DUSZPASTERZ.
Pius XII nie by┼é duszpasterzem kochaj─ůcym wszystkie narody i im s┼éu┼╝─ůcy. By┼é to prawie ca┼ée ┼╝ycie dyplomata i polityk. I jako taki s┼éu┼╝y┼é wybranym narodom. By┼é przede wszystkim wielkim germanofilem. A dyplomacj─Ö watyka┼äsk─ů rozpocz─ů┼é, kiedy Watykan stanowczo odrzuca┼é powstanie niepodleg┼éego pa┼ästwa polskiego (powiedziano to wyra┼║nie Romanowi Dmowskiemu podczas jego wizyty w Watykanie w 1916 r.; wida─ç z tego, ┼╝e Watykan stawia┼é na zwyci─Östwo Niemiec i Austrii w I wojnie ┼Ťwiatowej). Starczy poczyta─ç jego biografi─Ö.
Wielki Polak, lwowiak, pisarz etc. Marian Hemar, dzia┼éaj─ůcy na emigracji od czasu II wojny ┼Ťwiatowej, w swojej ksi─ů┼╝ce "Awantury w rodzinie" (Londyn 1967, str. 84) pisze: "...Polityka jest amoralna, co wi─Öcej musi by─ç amoralna, w tym jej si┼éa i realizm. Polityka jest bowiem sztuk─ů dzia┼éania dla dobra w┼éasnego narodu (w tym wypadku na rzecz Watykanu - M.K.), dla ┼╝adnych innych cel├│w, jest sztuk─ů ┼Ťwi─Ötego egoizmu, ┼Ťwi─Ötego oportunizmu, ┼Ťwi─Ötej hipokryzji, ┼Ťwi─Ötego profitu".
Watykan zawsze stawiał na silniejszych i ich popierał. Nawet protestanckie Prusy przeciwko katolickiej Polsce (m.in. brał udział w rozbiorach Polski i całkowicie popierał zaborców aż do 1918 r.!).
Uwa┼╝am, ┼╝e Watykan powinien oficjalnie przeprosi─ç Polsk─Ö i Polak├│w w┼éa┼Ťnie za chocia┼╝by wsp├│┼éudzia┼é w rozbiorach Polski i ca┼ékowite popieranie okupacji Polski przez zaborc├│w.
Pius XII nie by┼é przyjacielem Polski i Polak├│w. I tego faktu NIKT i NIGDY nie przekre┼Ťli. I tylko dlatego - dlatego, ┼╝e nie by┼é dobrym pasterze ("Jam jest pasterz dobry. Dobry pasterz dba o WSZYSTKIE owieczki swoje") nie powinien by─ç wyniesiony na o┼étarze. Polacy powinni protestowa─ç przeciwko temu planowi. Chyba, ┼╝e maj─ů ju┼╝ swoj─ů ojczyzn─Ö w nosie (na pewno ma j─ů 10 milion├│w ludzi g┼éosuj─ůcych na Trzaskowskiego).
Na tym kończę polemikę na ten temat.
Marian Kałuski
Australia

Artur Sołonka - 15.08.20 13:46
Nie będę "nudził" pana więcej... ale...
Motto:
"Mali pisarze zajmuj─ů si─Ö kucharkami i gosposiami.
Wielcy bitwami i zwyci─Östwami" (...)

Dziwne, ze pisz─ůc ksi─ů┼╝k─Ö o "Polonii we W┼éoszech" (?) o kt├│rej nas p. Ka┼éuski poinformowa┼é nie spotka┼é dziennikarki p. Agaty Rola-Bruni, kt├│ra w swoim atykule pisze m.in., ┼╝e: "Kazimierz Pap├ęe - ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej w latach 1939-1958. "w cieniu kopu┼éy ┼Ťw. Piotra" przebywa┼é do czasu wkroczenia wojsk alianckich do Rzymu w czerwcu 1944 roku.
W okresie tym (Papee) prowadził dziennik, którego niewielki fragment opublikowany został w numerze specjalnym "Kroniki Rzymskiej", wydanym z okazji 40. rocznicy bitwy o Monte Cassino (nr 24 z maja 1984 r.) Znajdujemy w nim m.in. informację o udzieleniu przez papieża Piusa XII błogosławieństwa 2 Korpusowi Polskiemu oraz jego Dowódcy, o czym natychmiast poinformowała urbi et orbi polska sekcja Radia Watykańskiego. O uzyskanym dla wojska polskiego błogosławieństwie informował również na łamach "Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza" (nr 158 z 6 lipca 1944 r.) biskup polowy ks. Józef Gawlina.

Fragment "Dziennika" Ambasadora z dnia 5 czerwca 1944 roku:
"Jak wiadomo Papie┼╝ nie udziela b┼éogos┼éawie┼ästwa armjom, jako takim i dlatego te┼╝ nie b┼éogos┼éawi sztandar├│w wojskowych. Przyjmuje natomiast i b┼éogos┼éawi poszczeg├│lnych ┼╝o┼énierzy. Ot├│┼╝ wtedy, w dniu 5 czerwca 1944 roku, w czasie naszej audjencji prywatnej, zdarzy┼é si─Ö, mo┼╝e pod wp┼éywem euforji radosnego dnia wyzwolenia Rzymu, wyj─ůtek od tej tradycji: Papie┼╝ Pius XII b┼éogos┼éawi┼é II Korpus W.P. i jego dow├│dc─Ö. W moim dzienniku znajduj─Ö pod 5.VI.1944 taki ust─Öp na ten temat: Papie┼╝ interesuje si─Ö bardzo polskim wojskiem, kt├│re tak wspaniale si─Ö bi┼éo i udziela dla niego i jego dow├│dcy swego b┼éogos┼éawie┼ästwa i obiecuje sobie widywa─ç i przyjmowa─ç ┼╝o┼énierzy polskich. Sekcja polska Radja Watyka┼äskiego og┼éosi┼éa o tym w├│wczas urbi et orbi."
("Kronika Rzymska" - nr 24 z maja 1984 r.)
Czy tak post─Öpuje Papie┼╝, wr├│g Polski i Polak├│w???

Artur Sołonka - 15.08.20 12:47
A i mnie tak znudzi┼éa si─Ö ta polemika, ┼╝e a┼╝ wzdrygam si─Ö aby znowu przypomina─ç niekt├│re sprawki powtarzane za Onetem, Wyborcz─ů, i innymi niemieckimi, polako┼╝erczymi be┼ékotami. Bo p. Ka┼éuski p├│jdzie znowu w zaparte!
Pewne rzeczy trzeba jednak zapami─Öta─ç a) debilny wiersz:o "┼Üwirze", jako balsam na polsk─ů nienawi┼Ť─ç, kt├│ra dotyka tw├│rc─Ö na Antypodach: b) ┼╝e p┼éynie w nim niemiecka czy te┼╝ pruska krew. c) ┼╝e nienawidzi Polski i Polak├│w, wstydzi si─Ö ni─ů i gardzi i dlatego jego zdaniem powinni┼Ťmy si─Ö upodabnia─ç do Niemc├│w...
I to wystarczy p. Kałuski aby się z panem pożegnać.

Niechaj Czcigodny S┼éuga Bo┼╝y Papie┼╝ Pius XII, Jan Pawe┼é II Wielki, na kt├│re to Postaci przyczepia┼é pan r├│┼╝ne swoje pos─ůdzenia i przywidzenia, wybacz─ů panu!!! Zmar┼éy Niemiec, pod┼éy kombinator, autor "Namiestnika" przyzna┼é si─Ö przed ┼Ťmierci─ů, ┼╝e jego "sztuka" by┼éa inspirowana przez szpieg├│w komunistycznych i niemieckich aby wybieli─ç Niemc├│w za bestialskie zbrodnie... Ale i ta kombinacja zmowy i zbrodni przeciwko Piusowi XII i Ko┼Ťcio┼éowi b─Ödzie dla pana zbyt trudn─ů do zrozumienia

Jestem pewien, ┼╝e Matka Bo┼╝a, Kr├│lowa Polski - Matka Boska ┼üaskawa - w Dniu JEJ Zwyci─Östwa - Cudu nad Wis┼é─ů - nie b─Ödzie pami─Ötliwa i wybaczy panu, ┼╝e kilkakrotnie zrywa┼é Jej z g┼éowy (tu na Kworum) Kr├│lewsk─ů Koron─Ö! Koron─Ö Kr├│lowej Polski! Przynajmniej pan tego (chyba) nie zaprzeczy!

PS. Czy widzia┼é pan unosz─ůcy si─Ö dym z okien Stolicy Piotrowej kiedy palono 3 wory dokument├│w obci─ů┼╝aj─ůcych Piusa XII. I jaki on (dym) by┼é, bia┼éy czy czarny?
A to, że się pan urodził - jak pisze pan na wstępie - to wiemy, a jak i kiedy pan umrze (?), to tylko pańska sprawa i pana rodziny...

Marian Kałuski - 15.08.20 9:25
Nudzi mnie ta polemika z panem, pani─ů, ksi─Ödzem Arturem So┼éonk─ů, gdy┼╝ nie jest on znawc─ů tego tematu.
Na pocz─ůtek trzy prawdy: 1) urodzi┼éem si─Ö Polakiem i umr─Ö Polakiem i nikt i nic ze mnie nie zrobi ┼╝adnego Niemca (to w┼éa┼Ťciwie powinno mnie zwalnia─ç od prowadzenia wszelkiej polemiki z A.S.); 2) urodzi┼éem si─Ö w rodzinie katolickiej, by┼éem ochrzczony w Ko┼Ťciele katolickim (mam ┼Ťwiadectwo chrztu) i umr─Ö katolikiem, niezale┼╝nie od tego czy si─Ö ze wszystkim zgadzam co si─Ö dzieje w Ko┼Ťciele katolickim; 3) ca┼ée moje ┼╝ycie by┼éem NIEZALE┼╗NIE my┼Ťl─ůc─ů i post─Öpuj─ůc─ů osob─ů. Pomimo tego nie czytam ┼╝adnych antypolskich gadzin├│wek, jak np. "Gazet─Ö Wyborcz─ů". Dlatego prosz─Ö to sobie zapami─Öta─ç i przesta─ç pisa─ç bzdury, ┼╝e w swoich artyku┼éach czy ksi─ů┼╝kach powo┼éuj─Ö si─Ö na "Gazet─Ö Wyborcz─ů", ┼╝e ona stanowi dla mnie jak─ů┼Ť wyroczni─Ö. "Onetu" tak┼╝e nie czytam; jedynie przypadkowo szukaj─ůc w Interencie jakich┼Ť informacji natrafiam na jaki┼Ť tekst z "Onetu". Czy jest w tym co┼Ť z┼éego, je┼Ťli to co pisz─ů jest prawd─ů?
Wspomniana powy┼╝ej trzecia prawda r├│┼╝ni mnie od Artura So┼éonki. Ja staram si─Ö by─ç w temacie Piusa XII bezstronny, So┼éonka okopa┼é si─Ö w propagandzie katolickiej, na dobre czy na z┼ée. A ┼╝e na z┼ée, to rzuci si─Ö w oczy ka┼╝dej osobie lepiej znaj─ůcej temat Pius XII a Polska.
Tak, Arturze So┼éonka: "Prawda jest tam, gdzie jest - na swoim miejscu. Staram si─Ö stosowa─ç maksym─Ö Stefana ┼╗eromskiego: "Prawd─Ö sw─ů nale┼╝y m├│wi─ç g┼éo┼Ťno, nie schlebiaj─ůc ani rzeczom, ani wypadkom, ani stosunkom, ani ideom", a od siebie doda┼ébym: i nie ulega─ç niczyjej propagandzie.
So┼éonka pisze: "...je┼Ťli mam wierzy─ç w to co napisa┼é Niemiec Rudolf Fischer-Wolpert albo to co napisa┼é inny Niemiec i zatytu┼éowa┼é to "Namiestnik". To jednak za prawdziwe uwa┼╝am s┼éowa Stefana Kardyna┼éa Wyszy┼äskiego". Po pierwsze, wida─ç z tego, ┼╝e So┼éonka nie zna ksi─ů┼╝ki Rudolfa Fischera-Wolperta, gdy┼╝ on nie pisze NICZEGO Z┼üEGO o Piusie XII. Dlatego wyb├│r mi─Ödzy Fischerem-Wolpertem a kard. Wyszy┼äskim jest nietrafny i o┼Ťmieszaj─ůcy So┼éonk─Ö. So┼éonka nieuczciwie tu post─ůpi┼é, bo cytowane przeze mnie s┼éowa DOMINIKANINA polskiego Zygmunta Mazura przypisa┼é Rudolfowi Fischer-Wolpertowi (Takimi nieuczciwymi metodami So┼éonka chce postawi─ç na swoim!). Po drugie, kard. Wyszy┼äski nie by┼é nie tylko naocznym ┼Ťwiadkiem, ale w og├│le ┼Ťwiadkiem post─Öpowania Piusa XII odno┼Ťcie Polski i Polak├│w podczas wojny; zreszt─ů ca┼éy czas podczas wojny ukrywa┼é si─Ö, co r├│wnie┼╝ nie sprzyja┼éo jego kontaktom "ze ┼Ťwiatem". Wniosek z tego jest taki, ┼╝e nie jest ani ┼Ťwiadkiem, ani autorytetem w tej sprawie. Po prostu powt├│rzy┼é, mo┼╝e nawet i w dobrej wierze, to co Ko┼Ťci├│┼é polski zacz─ů┼é m├│wi─ç o Piusie XII, ale wybieli─ç jego wojenne zachowanie wobec Polski i Polak├│w. Jak─ů warto┼Ť─ç dla historyk├│w ma archiwum Piusa XII, je┼Ťli 3 worki jego prawdopodobnie wa┼╝nych i zapewne kompromituj─ůcych go dokument├│w zosta┼éy spalone zaraz po jego ┼Ťmierci?!
Je┼Ťli chodzi o spraw─Ö konkordatu, to to co pisze So┼éonka jest stekiem bzdur. Po pierwsze: konkordat Polski z Watykanem zosta┼é rozwi─ůzany 22 WRZE┼ÜNIA 1945 r. ?Uchwa┼é─ů Tymczasowego Rz─ůdu Jedno┼Ťci Narodowej z uzasadnieniem, ┼╝e konkordat zawarty pomi─Ödzy Rzecz─ůpospolit─ů Polsk─ů a Stolic─ů Apostolsk─ů przesta┼é obowi─ůzywa─ç wskutek jednostronnego zerwania go przez Stolic─Ö Apostolsk─ů przez akty prawne zadzia┼éane w czasie okupacji, a sprzeczne z jego postanowieniami? (Wikipedia). Po drugie: kanonik katedralny we W┼éoc┼éawku Stefan Wyszy┼äski DOPIERO
4 marca 1946 r. zosta┼é prekonizowany przez papie┼╝a Piusa XII biskupem diecezjalnym diecezji lubelskiej. Co ma wi─Öc wsp├│lnego zerwanie konkordatu z nominacj─ů ks. Wyszy┼äskiego na biskupa? Tym bardziej, ┼╝e w tym samym 1946 r. Pius XII mianowa┼é nowych biskup├│w ordynariuszy tak┼╝e dla Pelplina, ┼üodzi, P┼éocka, Siedlec, Sandomierza, Tarnowa i Warszawy.
Z┼éo┼Ťliwo┼Ťci─ů jest czepianie si─Ö tego, ┼╝e cytuj─Ö samego siebie z jakiej┼Ť ksi─ů┼╝ki (So┼éonka nie pisze jakiej). Sta┼éo si─Ö tak prawdopodobnie dlatego, ┼╝e to co napisa┼éem jest to, do czego sam doszed┼éem. A prawdziwy chrze┼Ťcijanin powinien wiedzie─ç, ┼╝e z┼éo┼Ťliwo┼Ť─ç jest sprzeczna na nauk─ů Jezusa Chrystusa.
Zgadzam się z tym, bo sam o tym pisałem, że Polska albo będzie katolicka, albo nie będzie jej wcale.
To jest powa┼╝ne wezwanie dla narodu polskiego, kt├│ry coraz bardziej odchodzi od Ko┼Ťcio┼éa (na co wskazuj─ů dane samego Ko┼Ťcio┼éa). Ale aby zachowa─ç Polak├│w przy wierze potrzebna jest g┼é─Öboka reforma polskiego Ko┼Ťcio┼éa katolickiego. Nie w duchu ?post─Öpowc├│w?, ale w duchu Ewangelii.
Marian Kałuski
Australia

Artur Sołonka - 14.08.20 4:51
Prawda jest tam gdzie jest - na swoim miejscu. Staram si─Ö stosowa─ç maksym─Ö Stefana ┼╗eromskiego: "Prawd─Ö sw─ů nale┼╝y m├│wi─ç g┼éo┼Ťno, nie schlebiaj─ůc ani rzeczom, ani wypadkom, ani stosunkom, ani ideom".
Ale je┼Ťli mam wierzy─ç w to co napisa┼é Niemiec Rudolf Fischer-Wolpert albo to co napisa┼é inny Niemiec i zatytu┼éowa┼é to "Namiestnik". To jednak za prawdziwe uwa┼╝am s┼éowa Stefana Kardyna┼éa Wyszy┼äskiego - o czym tutaj wspomnia┼éem. Aby by─ç przekonanym co jest w dokumentach watyka┼äskich nale┼╝y dowiedzie─ç si─Ö o tym samemu - tak robi─ů uczciwi historycy w poszukiwaniu prawdy. I jestem pewien, ┼╝e powstan─ů na ten temat ksi─ů┼╝ki i prace naukowe - a nie oczekuj─ů co b─Ödzie zniekszta┼écone przez "Onet", "Wyborcz─ů" czy te┼╝ przez niemieckie imperium Z┼üA Axel Springer - i p├│┼║niej przepisywane i przenoszone na Kworum.

Widz─Ö wi─Öcej prawdy w dokumentach zawartych w ksi─ů┼╝ce Marka Piotrowskiego pt. Ko┼Ťci├│┼é oskar┼╝ony. Historyczne fakty i antyklerykalne mity. Ksi─ů┼╝ka porusza temat zarzut├│w dotycz─ůcych post─Öpowania ludzi Ko┼Ťcio┼éa w trakcie jego dwutysi─ůcletniej historii. Autor stara si─Ö dok┼éadnie i obiektywnie zbada─ç 231 najcz─Östszych oskar┼╝e┼ä, podobnych do tych m.in. p. Ka┼éuskiego. Autor Marek Piotrowski tak pisze w swoim pos┼éowiu: (...) "zarzuty wobec dziej├│w Ko┼Ťcio┼éa s─ů wyolbrzymiane. Widz─Ö to szczeg├│lnie dzi┼Ť, po zako┼äczeniu pisania tej ksi─ů┼╝ki, po zbadaniu 231 historycznych zarzut├│w. Stara┼éem si─Ö to zrobi─ç najdok┼éadniej, zachowuj─ůc obiektywizm (czy mi si─Ö to uda┼éo, oceni─ů Czytelnicy). Wiedzia┼éem, ┼╝e oskar┼╝yciele maj─ů sk┼éonno┼Ť─ç do przesady, ale musz─Ö przyzna─ç, ┼╝e skala antyko┼Ťcielnych przek┼éama┼ä mnie zaskoczy┼éa. Fakty s─ů przekr─Öcane, liczby wymy┼Ťlane, zaniedbywany jest kontekst, a zdarza si─Ö i to, ┼╝e oskar┼╝yciele przypisuj─ů Ko┼Ťcio┼éowi SWOJE W┼üASNE WINY! Eugenio Pacelli (p├│┼║niejszy papie┼╝ XII) zostaje nuncjuszem apostolskim w Niemczech, b─Ödzie nim 12 lat. Z 44 przem├│wie┼ä, jakie wyg┼éosi w Niemczech w tym czasie, 40 b─Ödzie pot─Öpia┼éo kt├│ry┼Ť z aspekt├│w rodz─ůcej si─Ö ideologii nazistowskiej"!

A je┼Ťli chodzi o niemieckich autor├│w, jak np. Rudolf Fischer-Wolpert, to dlaczego mam nie wierzy─ç innemu wr─Öcz precyzyjnemu pisarzowi Louis owi de Wohl urodzonemu w Berlinie jako Ludwig von Wohl - autorowi licznych powie┼Ťci historycznych oraz ksi─ů┼╝ek o tematyce religijnej. Wsr├│d wielu jego ksi─ů┼╝ek t┼éumaczonych na 12 j─Özyk├│w, jest ta kt├│r─ů p. Ka┼éuski powinien przeczyta─ç! Tytu┼é: "Pius XII- Pasterz ┼Üwiata".
A z konkordatem to by┼éo tak: w 1945 roku w┼éadze PRL uzna┼éy, ┼╝e zawarta w mi─Ödzywojniu umowa mi─Ödzy Polsk─ů a Stolic─ů Apostolsk─ů przesta┼éa obowi─ůzywa─ç, za┼Ť Watykan uwa┼╝a┼é, ┼╝e nadal trwa. Bo nic po prostu samo z siebie nie ustaje. Ideolodzy, kt├│rzy zwyci─Ö┼╝yli w sporze z pragmatykami o faktyczne zerwanie tej umowy, kt├│ra prawnie nie zosta┼éa wypowiedziana, do┼Ť─ç szybko si─Ö przekonali, ┼╝e pope┼énili b┼é─ůd. Po pierwsze nadal funkcjonowa┼éa ambasada Rz─ůdu Londy┼äskiego przy Watykanie, a po wt├│re przed nominacj─ů Stefana Wyszy┼äskiego na lubelskiego biskupa Stolica Apostolska zwr├│ci┼éa si─Ö - zgodnie z za┼éo┼╝eniami konkordatu - o opini─Ö na jego temat do... Rz─ůdu Londy┼äskiego. Rozsierdzi┼éo to komunist├│w okrutnie, ale czuli si─Ö zupe┼énie bezradni. Sw─ů bezsilno┼Ť─ç wy┼éadowywali w skoncentrowanych atakach na papie┼╝a i kuri─Ö rzymsk─ů. Co i dlaczego
składa się, że Piusa XII traktuje się tak wybiorczo i"Wyborczo"?
Dlaczego atakuje si─Ö to, o czym nawet nie ma si─Ö poj─Öcia, ┼éami─ůc tak brutalnie Dekalog? Dokumenty Archiwum Watyka┼äskiego s─ů otwarte, pomniki kardyna┼éa Wyszy┼äskiego i Jana Paw┼éa II (o kt├│rym p. Ka┼éuski napisa┼é ksi─ů┼╝k─Ö) zdobi─ů polski krajobraz. Autor co rusz przedstawia si─Ö jako obro┼äca Ko┼Ťcio┼éa katolickiego (przynajmniej w Polsce) a jednak nie da si─Ö swobodnie i normalnie dyskutowa─ç o miejscu Ko┼Ťcio┼éa i religii w wolnej Polsce, o dziedzictwie, jakie obaj zostawili. Autor pozwala sobie nawet cytowa─ç samego siebie - przekonuj─ůc, ┼╝e to jedna i jedyna prawda... Zakrawa na paradoks, ┼╝e z up┼éywem czasu w wolnej Polsce staje si─Ö to coraz trudniejsze. Przeciwnicy tego co przez wieki ukszta┼étowa┼éo Nar├│d Polski doskonale wiedz─ů, ┼╝e Polska albo b─Ödzie katolicka, albo nie b─Ödzie jej wcale. I w┼éa┼Ťnie dlatego walcz─ů z Ko┼Ťcio┼éem. K┼éamliwie, brutalnie i na o┼Ťlep.

Marian Kałuski - 14.08.20 2:49
UWAGA dotycz─ůca wspomnianego tu Archiwum Watyka┼äskiego i archiwum papie┼╝a Piusa XII (Eugeniusz Pacelli):
Od 1917 do ┼Ťmierci papie┼╝a Piusa XII w 1958 r., czyli od kiedy zosta┼é nuncjuszem apostolskim w Bawarii i a┼╝ przez 41 lat jego ochmistrzyni─ů (gospodyni─ů) i sekretark─ů oraz osob─ů bardzo blisko z nim zwi─ůzan─ů (wielka i dozgonna przyja┼║┼ä) by┼éa niemiecka siostra zakonna Pascalina Lehnert (1894-1989). Podczas pontyfikatu Piusa XII cieszy┼éa si─Ö bezgraniczn─ů w┼éadz─ů. A┼╝ tak─ů, ┼╝e decydowa┼éa, kiedy kto i kiedy, a dotyczy┼éo to tak┼╝e kardyna┼é├│w, mo┼╝e mie─ç audiencj─Ö z Piusem XII. Np. kardyna┼éa Domenico Tardiniego z Kurii Rzymskiej nakaza┼éa Gwardii Szwajcarskiej usun─ů─ç z Pa┼éacu Watyka┼äskiego, jak ten okaza┼é swe oburzenie z powodu wielogodzinnego czekana na audiencj─Ö z papie┼╝e, biskupa Giuseppe Roncalliemu (p├│┼║niejszy papie┼╝ Jan XXIII) tak┼╝e kaza┼éa czeka─ç wiele godzin przed audiencj─ů (wielogodzinne czekania na audiencj─Ö by┼éa oznak─ů, ┼╝e Pius XII nie lubi danej osoby); doprowadzi┼éa do usuni─Öcia z Watykanu podsekretarza stanu do bie┼╝─ůcych spraw ko┼Ťcielnych Mons. Giovenniego Montiniego (p├│┼║nieszy papie┼╝ Pawe┼é VI). Godzin─Ö po ┼Ťmierci Piusa XII francuski kardyna┼é Eugene Tisserant z Kurii Rzymskiej stwierdzi┼é, ┼╝e siostra Pascalina opr├│┼╝ni┼éa trzy tajemnicze kufry zmar┼éego papie┼╝a, a ich zawarto┼Ť─ç - dokumenty w trzech workach zosta┼éa zosta┼éy wyniesione do watyka┼äskiej kot┼éowni i spalone. Kard. Tisserant pot─Öpi┼é ten czyn, gdy┼╝ dokumenty ka┼╝dego zmar┼éego papie┼╝a s─ů zaraz po ┼Ťmierci papie┼╝a przenoszone do sekretnego watyka┼äskiego archiwum w celu ich p├│┼║niejszego zbadania i sklasyfikowania (cenzura?). Siostra Pascalina t┼éumaczy┼éa si─Ö, ┼╝e taki wy┼é wyra┼║ny rozkaz Piusa XII i dlatego go wykona┼éa (Paul J. Murphy "La Popessa. The Controwersial Biography of Sister Pascalina, the Most Powerful Woman in Vatican History" New York 2003: tytu┼é po polsku: Kontrowersyjna biografia siostry Pascaliny, najpot─Ö┼╝niejszej kobiety w historii Watykanu). - Jak─ů wi─Öc warto┼Ť─ç poznawcz─ů ma archiwum Piusa XII?
Pius XII zanim zosta┼é papie┼╝em w 1939 r. by┼é od 1930 roku watyka┼äskim sekretarzem stanu, czyli ministrem spraw zagranicznych. Z pracy Krzysztofa Krasowskiego "Mi─Ödzy Warszaw─ů a Watykanem...", zamieszczonej w "Szkicach z dziej├│w papiestwa" T. 1, Warszawa 1989 dowiadujemy si─Ö, ┼╝e kard. Eugeniusz Pacelli uwa┼╝a┼é Gda┼äsk za miasto niemieckie i ┼╝e Polska nie ma do niego ┼╝adnego prawa.
Pius XII rozpływał się nad losem wypędzonych Niemców ze Wschodniej Europy po 1945 roku. Nigdy jednak nie skierował żadnego listu apostolskiego do wypędzonych 2,5 mln Polaków z Kresów po 1945 roku.
Wyniesieniu Piusa XII na o┼étarze sprzeciwiaj─ů si─Ö ┼╗ydzi, kt├│rzy bezpodstawnie atakuj─ů go za brak rzekomej pomocy ┼╗ydom podczas wojny. Tymczasem najwi─Ökszy sprzeciw powinni wnosi─ç Polacy i Ko┼Ťci├│┼é polski. Czy namiestnik Chrystusa na ziemi mo┼╝e by─ç wyniesiony na o┼étarze za brak empatii wobec tragedii wielu miliom├│w Polak├│w i Ko┼Ťcio┼éa polskiego podczas II wojny ┼Ťwiatowej i w jej wyniku? Niekt├│rzy hierarchowie i osoby zwi─ůzane z Ko┼Ťcio┼éem polskim twierdz─ů, ┼╝e w┼éa┼Ťnie udost─Öpnione archiwum Piusa XII udowodni, ┼╝e Pius XII nie by┼é wrogiem Polski i Polak├│w. Uwa┼╝am, ┼╝e dopiero wtedy, je┼Ťli tak by si─Ö sta┼éo, powinno zacz─ů─ç si─Ö m├│wi─ç o ewentualnym wyniesieniu Piusa XII na o┼étarze. Ale i wtedy powinien by─ç sprzeciw ze strony polskiej. Bowiem prawda jest inna od tej, kt├│r─ů dzisiaj g┼éosz─ů polscy obro┼äcy Piusa XII. Ot├│┼╝ podczas wojny ambasadorem polskim przy Stolicy Apostolskiej by┼é Kazimierz Papee. Gdyby Pius XII naprawd─Ö prowadzi┼é tajn─ů dyplomacj─Ö w obronie prze┼Ťladowanych Polak├│w i Ko┼Ťcio┼éa polskiego to w┼éa┼Ťnie on pierwszy wiedzia┼éby o tym i informowa┼é rz─ůd polski w Londynie. Tymczasem rz─ůd polski wielokrotnie krytykowa┼é Piusa XII i Watykan za milczenie w sprawach polskich.
Nie ma ┼╝adnej obrony dla Piusa XII!
A og├│lna moja uwaga w tej sprawie jest taka, ┼╝e tylko B├│g wie kto zas┼éuguje na tytu┼é ┼Ťwi─Ötego. Za papie┼╝a Paw┼éa VI z kalendarza ┼Ťwi─Ötych usuni─Öto a┼╝ 30 "┼Ťwi─Ötych", kt├│rzy, jak to udowodnili badacze KATOLICCY, wcale nie istnieli. Poza tym, w┼éa┼Ťnie dlatego, ┼╝e si─Ö tymi sprawami interesuj─Ö, uwa┼╝am, ┼╝e w┼Ťr├│d ┼Ťwi─Ötych s─ů osoby, kt├│re wcale nie zas┼éuguj─ů na ten tytu┼é. Problem polega na tym, ┼╝e nikt si─Ö tym nie interesuje, nikogo to nie obchodzi. Cierpi na tym PRAWDA, Ko┼Ťci├│┼é i wiara.

Ania - 13.08.20 18:44
Panie Marianie czy zna Pan kogo┼Ť kto si─Ö zajmowa┼é analizowaniem dzia┼éa┼ä brytyjskich s┼éu┼╝b w III Rzeszy maj─ůcych na celu przej─Öcie niemieckich ┼╗yd├│w pracuj─ůcych nad broni─ů atomow─ů ?

Marian Kałuski - 12.08.20 21:47
W 1990 roku KATOLICKIE Wydawnictwo ZNAK w Krakowie wyda┼éo ksi─ů┼╝k─Ö niemieckiego autora Rudolfa Fischer-Wolperta "Leksykon papie┼╝y", w kt├│rej dodatkowe informacje dotycz─ůce Ko┼Ťcio┼éa w Polsce opracowa┼é dominikanin Zygmunt Mazur.
W biogramie papie┼╝a Piusa XII o. Mazur pisze m.in.: "...Wiele posuni─Ö─ç Stolicy Apostolskiej spotka┼éo si─Ö z krytyczn─ů ocen─ů rz─ůdu polskiego w Londynie i spo┼éecze┼ästwa w kraju. Do takich mocno kontrowersyjnych kwestii niew─ůtpliwie nale┼╝a┼éo powierzenie niemieckiemu biskupowi administracji diecezji che┼émi┼äskiej, ustanowienie administratora apostolskiego dla katolik├│w niemieckich w Wielkopolsce czy mianowanie Niemca sufraganem w Wilnie. Katolicy polscy oczekiwali otwartego pot─Öpienia przez papie┼╝a zbrodni hitlerowskich. Po wojnie, mniej wi─Öcej z tych powod├│w, w┼éadze Polski Ludowej zerwa┼éy konkordat z Watykanem".
Otwarte dopiero teraz archiwa watyka┼äskie (czy ca┼ée?!) nic jeszcze nie wyja┼Ťni┼éy. Przede wszystkim stosunku Piusa XII do spraw polskich podczas II wojny ┼Ťwiatowej. Jestem pewny, ┼╝e ju┼╝ polscy historycy szukali materia┼é├│w na ten temat. Gdyby co┼Ť by┼éo w tej sprawie, to co by wybiela┼éo Piusa XII to na pewno ju┼╝ by┼Ťmy co┼Ť us┼éyszeli. Tymczasem cisza. I obawiam si─Ö, ┼╝e b─Ödzie ona wieczna. Bowiem na pewno nie ma ┼╝adnych dowod├│w na to, ┼╝e Pius XII uprawia┼é "cich─ů dyplomacj─Ö" w sprawach polskich, ┼╝e si─Ö troszczy┼é tym, co si─Ö w Polsce dzia┼éo.
Duchowni Ko┼Ťcio┼éa katolickiego (i zapewne innych Ko┼Ťcio┼é├│w) stanowi─ů korporacj─Ö i popieraj─ů si─Ö w nawet grzesznych sprawach. Tym nale┼╝y t┼éumaczy─ç obron─Ö Piusa XII przez wielkiego Prymasa Tysi─ůclecia, kard. Stefana Wyszy┼äskiego, kt├│rego poni┼╝y┼é podczas jego pierwszej wizyty w Watykanie po uwolnieniu przez komunist├│w, zmuszaj─ůc go do kilkugodzinnego czekania na przyj─Öcie przed jego gabinetem.
Jest bezsprzecznym faktem, ┼╝e Pius II zasugerowa┼é rz─ůdowi polskiemu przyj─Öcie dyktatu Hitlera.
Jest bezsprzecznym faktem i osobi┼Ťcie NIGDY tego nie kwestionowa┼éem, ┼╝e Pius XII ratowa┼é Zyd├│w podczas wojny.
Ale jest także faktem, że Watykan umożliwił wielu hitlerowskim zbrodniarzom wojennym ucieczkę z Europy; że Pius XII przez swe skrajne germanofilstwo odrzucał tezę o kolektywnej winie wszystkich Niemców za popełnione zbrodnie (na palcach można było policzyć przyzwoitych Niemców podczas wojny!); że Pius XII nie uznawał granicy polsko-niemieckiej na Odrze i Nysie i mianował administratorów dla przesiedleńców niemieckich z diecezji na wschód od tych rzek, czego nie zrobił dla wypędzonych Polaków z Kresów.
Pius XII na pewno nie by┼é przyjacielem Polski i Polak├│w, a tak┼╝e Ko┼Ťcio┼éa polskiego. I nikt i nic tej prawdy nie przekre┼Ťli. Dlatego do tej pory nie ukaza┼éa si─Ö w Polsce ani jedna ksi─ů┼╝ka przedstawiaj─ůca Piusa XII jako przyjaciela Polski i Polak├│w. I nigdy nie uka┼╝e.
Natomiast na emigracji ukaza┼éa si─Ö ksi─ů┼╝ka znanego polskiego historyka Oskara Haleckiego o Piusie XII jako papie┼╝u pokoju. Bo jest prawd─ů, ┼╝e dzia┼éa┼é on na rzecz pokoju.
Obowi─ůzkiem prawdziwego chrze┼Ťcijanina i Polaka oraz historyka jest pisanie PRAWDY na ten temat. Nawet gorzkiej prawdy. Wybielanie koloru czarnego nigdy si─Ö nie powiedzie.
Marian Kałuski
Australia

Ania - 12.08.20 20:45
Jak Brytyjczycy ujawni─ů swoje archiwa z pierwszej po┼éowy XX w. to b─Ödziemy mogli powiedzie─ç, ┼╝e znamy prawd─Ö o historii tamtych czas├│w. A zw┼éaszcza dzia┼éania ich agentury w Rosji potem w Zwi─ůzku Radzieckim i III Rzeszy.
Na razie czytam gdybania "spec├│w" co ogl─ůdali czterech pancernych i Klossa a to im si─Ö jeszcze miesza z tym co im pani w szkole m├│wi┼éa i Franek spod budki z piwem.
I tacy "spece" od historii dokonuj─ů oceny dzia┼éa┼ä os├│b od kt├│rych zale┼╝a┼é bieg historii.

Artur Sołonka - 12.08.20 16:13
Nie mogę milczeć wobec kłamstwa więc znowu piszę...
Aby dostrzec prawdziwe oblicze Piusa XII, trzeba z jego wizerunku zetrze─ç warstw─Ö fa┼észu, k┼éamstw i insynuacji. Etap procesu beatyfikacyjnego s┼éugi Bo┼╝ego Piusa XII powinien oczy┼Ťci─ç pami─Ö─ç o papie┼╝u, kt├│ry kierowa┼é Ko┼Ťcio┼éem w latach 1939-1958.
2 marca 2020 roku otwarto tajne archiwa watyka┼äskie dotycz─ůce pontyfikatu Piusa XII. Swoja decyzj─Ö papie┼╝ Franciszek og┼éosi┼é podczas spotkania z pracownikami archiw├│w. Ta bardzo oczekiwana decyzja obali┼éa dotychczasowe obelgi komunistycznych, lewackich i w ko┼äcu pseudohistoryk├│w, ┼╝eruj─ůcych na Imieniu Piusa XII. Dlatego d┼éugo jeszcze potrwa przepisywanie historii od nowa nawet przez tych co na k┼éamstwie chcieli lub nawet zarobili fortuny. A my czytaj─ůcy i pisz─ůcy do Kworum nie powtarzajmy bzdur kt├│re s─ů tutaj wypisywane. Bzdura powielana wielokrotnie wymaga reakcji i jej odrzucenia. A zaczyna si─Ö od zdania: "W 1939 r. kolejnym papie┼╝em zosta┼é kard. Eugenio Pacelli (1876-1958). Znany by┼é ze swego germanofilstwa i by┼é daleki od sympatii wobec Polski i Polak├│w, kt├│ry w przeddzie┼ä wojny zasugerowa┼é rz─ůdowi polskiemu, aby przyj─ů┼é dyktat Hitlera (Zygmunt Zieli┼äski "Papiestwo i papie┼╝e dw├│ch ostatnich wiek├│w", PAX, Warszawa 1983. Nie zarzucam ks. prof. Zieli┼äskiemu z┼éej woli ale prosz─Ö zwr├│ci─ç uwag─Ö, ┼╝e jego ksi─ů┼╝ka zosta┼éa wydana w 1983 roku, a wi─Öc w czasie kiedy archiwa by┼éy zamkni─Öte w murach Watykanu, a pisarze powielali poprzednie zak┼éamania, bo nie mogli sprawdzi─ç dowod├│w i dokument├│w, w dodatku wyda┼é j─ů PAX co wymaga napisania d┼éugiego artyku┼éu.
K┼éamstwa na Papie┼╝a Piusa XII temat by┼éy pracowicie gromadzone przez dziesi─Öciolecia. Powielano je w formie rozpraw naukowych, film├│w oraz dzie┼é literackich. Pocz─ůtek tej niebywa┼éej kampanii da┼éa premiera w 1963 r. w Berlinie dramatu NIEMIECKIEGO pisarza Rolfa Hochhuta pt. "NAMIESTNIK. Tragedia chrze┼Ťcijan". Sztuka, przet┼éumaczona na wiele j─Özyk├│w, sta┼éa si─Ö ┼║r├│d┼éem czarnej legendy Piusa XII.
Zachowane dokumunty m├│wi─ů, ┼╝e w czasie wojny prymas Tysi─ůclecia Stefan Wyszy┼äski pod pseudonimem dr Stefan Zuzelski, napisa┼é kilka artyku┼é├│w na ten temat, m.in. takich jak "Watykan i Polska", "Pius XII i Polska". Wyja┼Ťni┼é m.in. stanowisko Watykanu: "Je┼Ťli czasami wiadomo┼Ťci o Polsce by┼éy sk─ůpe i tragiczne momenty by┼éy przemilczane, to by┼éo zrobione tylko na pro┼Ťb─Ö katolickich polskich ┼Ťrodowisk, kt├│re obawia┼éy si─Ö ┼╝e Niemcy zemszcz─ů si─Ö za to na niewinnych i nie tylko na duchownych. (...)
W przem├│wieniach po ┼Ťmierci Piusa XII kard. Wyszy┼äski ukaza┼é ca┼é─ů g┼é─Öbi─Ö mi┼éo┼Ťci Piusa XII do Polski.
Przypomnia┼é wyj─ůtkowy znak troski papie┼╝a o nasz─ů ojczyzn─Ö, jakim by┼éo wspomnienie Polski, zamieszczone w pierwszej encyklice Piusa XII Summi pontificatus, wydanej 21 pa┼║dziernika 1939 r.: "Narody pogr─ů┼╝one w odm─Ötach wojny s─ů mo┼╝e dopiero u pocz─ůtk├│w bole┼Ťci, a oto ju┼╝ tysi─ůce rodzin zosta┼éy dotkni─Öte przez ┼Ťmier─ç, zniszczenie, ┼ézy i n─Ödz─Ö. Krew tysi─Öcy ludzi, nawet tych, kt├│rzy nie brali udzia┼éu w s┼éu┼╝bie wojskowej, a jednak zostali zabici, zanosi bolesn─ů skarg─Ö, zw┼éaszcza w POLSCE, narodzie tak Nam drogim, tej POLSCE, kt├│ra przez sw─ů niez┼éomn─ů wierno┼Ť─ç dla Ko┼Ťcio┼éa i przez wielkie zas┼éugi, jakie zdoby┼éa, broni─ůc chrze┼Ťcija┼äskiej kultury i cywilizacji - o czym historia nigdy nie zapomni - ma prawo do ludzkiego i braterskiego wsp├│┼éczucia ca┼éej ludzko┼Ťci. Po┼éo┼╝ywszy sw─ů ufno┼Ť─ç w Bogarodzicy Dziewicy, "Wspomo┼╝ycielce Wiernych", czeka ONA upragnionego dnia, w kt├│rym, jak tego domagaj─ů si─Ö zasady sprawiedliwo┼Ťci i prawdziwie trwa┼éego pokoju, wy┼éoni si─Ö wreszcie
zmartwychwsta┼éa z owego jak gdyby potopu, kt├│ry si─Ö na ni─ů zwali┼é"
(...) To tylko cz─ůstka tego co ujawniaj─ů dokumenty ale i to wystarczy aby zetrze─ç plugawe s┼éowa skierowane pod adresem tego Wielkiego S┼éugi Chrystusa i Ko┼Ťcio┼éa Piusa XII.
BBC wycofa┼éo si─Ö z fa┼észywych wiadomo┼Ťci, wed┼éug kt├│rych Ko┼Ťci├│┼é katolicki, a zw┼éaszcza Pius XII, milcza┼é wobec zag┼éady ┼╗yd├│w podczas II wojny ┼Ťwiatowej. Czas na pana, panie Ka┼éuski.

Wszystkich komentarzy: (15)   

Publikowane komentarze s─ů prywatnymi opiniami naszych Czytelnik├│w. Gazeta Internetowa KWORUM nie ponosi odpowiedzialno┼Ťci za tre┼Ť─ç opinii.

18 Maja 1920 roku
Urodził się Karol Wojtyła, polski duchowny katolicki, arcybiskup krakowski, kardynał, papież - Jan Paweł II, od 2014 roku Święty (zm. 2005)


18 Maja 1944 roku
Zdobycie Monte Cassino przez Wojsko Polskie pod dowództwem gen. Władysława Andersa


Zobacz wi─Öcej