Środa 27 Maja 2026r. - 147 dz. roku,  Imieniny: Amandy, Jana, Juliana

| Strona główna | | Mapa serwisu 

dodano: 14.12.24 - 22:05     Czytano: [453]

Dział: Śladami naszych przodków

Bukieciarstwo

Wykonywanie bukietĂłw w czasie jesieni

Bukiety wykonane chociażby z polnych kwiatów, budzą w człowieku zawsze pozytywne uczucia. Estetyczną jakość tworzenia bukietów, osiągnąć można poprzez dobór kolorów i specyfikację dekoracyjną.

Pierwsze bukiety

Pierwszy ślad układania kwiatów, stanowi piaskowa rzeźba wykonana na ścianie sarkofagu, która przedstawia człowieka wiążącego kwiatowe girlandy. Pochodzi ona z pierwszej połowy IV wieku naszej ery. Sztuka układania kwiatów w naczyniach jest natomiast datowana na VI w.n.e., Narodzenie się zatem florystyki zostało zauważone już w wiekach średnich, W średniowieczu kwiatami (np. tymiankiem czy szałwią i lawendą) dekorowano świątynie oraz domostwa. Zioła te miały odstraszać złe moce, bądź sprowadzać miłość. Symbolika kwiatów odgrywała tu bardzo duże znaczenie. Kompozycje często wykonywano z użyciem mirtu, jaśminowca i bukszpanu.

Odrodzenie

Od renesansu, w bukieciarstwie wykształcił się pozbawiony symboliki kierunek dekoracyjny o estetyce równoległej do ogólnych przemian stylistycznych. W renesansie, bukiety stawały się bardziej okazałe, pojawiły się w nich także nowe rośliny takie jak koniczyna, poziomka, czy też stokrotki. Kwiaty zaczęto układać w bogato zdobionych naczyniach ceramicznych oraz w szklanych naczyniach, zaś motywy roślinne zdobiły także dekoracyjne tkaniny. Powróciły również girlandy zdobiące wnętrza bogatych domów.

Wiek siedemnasty

Barok to przepych i obfitość piękna. Od XVII do połowy XVIII wieku kompozycje nabrały symetrii, a ulubionymi kolorami baroku były: biały, różowy oraz czerwony. Najczęściej używane w kompozycjach kwiaty, to: maki, lilie, peonie, zawilce, floksy, róże, dalie, czy irysy, a także tulipany. Bukiety osadzane były zazwyczaj w bogato zdobionych naczyniach oraz wazonach ze szkła, kamienia bądź porcelany. Nurt rozwijający się we Francji w 1740 roku czyli rokoko, to styl pełen dekoracji oraz ozdób, zaś kompozycje kwiatowe tego okresu charakteryzowała płynność formy i łagodność linii. Zaczęto cenić kwiaty wysublimowane, o delikatnych, postrzępionych płatkach; bukiety układano w wyszukanych szklanych bądź kryształowych wazach. Klasycystyczne formy z XVII wieku to z kolei wyrafinowane kompozycje, układane w lśniących naczyniach. Epoka ta charakteryzowała się symetrią i prostymi liniami, takie były też bukiety, układane najczęściej w kształcie trójkąta. Dominującymi kolorami była purpura, zieleń a także czerwień i kolor różowy. Używane najczęściej kwiaty to lilie, peonie oraz narcyzy. Po raz pierwszy zaczęto też stosować preparowane kwiaty i liście.

W osiemnastym wieku

Romantyzm, epoka XVIII i XIX wieku, to z kolei czas, w którym rozwinął się zwyczaj bukietów ślubnych. Trend służący podkreślaniu kobiecej urody i jej delikatności zyskał również odbicie w bukietach. Były to proste formy zdobione wstążkami, często nawet były to pojedyncze gałązki kwiatów.

Przełom wieków

Na przełomie wieków XIX i XX pod wpływem kultury japońskiej, a także sztuki nowoczesnej, w Europie i Ameryce zaczął wykształcać się trwający do dziś styl ekspresjonistyczno-abstrakcyjny. Niezależnie jednak od okresu w historii, florystyka stanowiła odzwierciedlenie panujących trendów, zwyczajów i zainteresowań. Była i jest obecna w życiu człowieka, zaś jej historyczny dorobek wskazuje, że będzie obecna na ziemi dotąd, dopóki są na niej ludzie.

W czasie jesieni, warto jest także ułożyć sobie kilka bukietów kwiatowych, które będą nam przypominać o pięknie lata. Można do tego wykorzystać na przykład suchotniki i wrotycz.

Ewa Michałowska- Walkiewicz

Wersja do druku

• Strona główna
• Powitanie
• Napisz artykuł
• Redakcja
• Działy
• Bannery Kworum
• Współpraca
• Linki
• Kontakt