
Dodano: 22.12.07 - 20:15 | Dział: Kworum poetów
Święta noc
Wszystko gotowe, stół nakryty
Krochmalem pachnie obrus biały
Jodłowe bory, górskie szczyty
Świąteczną szatę przyodziały.
W bielonej izbie słoma leży
Pod piecem stoi król w przetaku
A na chlebowej starej dzieży
Babuni naszej kołacz z maku.
Na dworze zmierzcha – dzieÅ„ odpÅ‚ywa
Dom drży od ciszy świętej nocy
Na oÅ›nieżonych, polach, niwach…
Ziemia ku niebu wznosi oczy.
Z Empirów schodzą już Anieli
Pokłonem ziemi cześć oddają;
Już gwiazda bÅ‚yska – czas siÄ™ dzielić
Już stare, tęskne pieśni grają.
Z opłatkiem w progu czeka mama
Z wiązeczką siana tata przyszedł;
Klękli przy żłóbku na kolanach
I adorują świętą ciszę.
Pragnę być z tobą w tę noc świętą
Słyszeć jak twoje bije serce
Przytulić ciebie i kolędą
Jezusa witać na Pasterce.
Nie martw siÄ™, proszÄ™? – wszyscy bÄ™dÄ…:
Å»ywi, umarli, zagubieni…
Twój dom rozdzwoni się kolędą
Ten wieczór serca nam odmieni.
Zostaw mi miejsce przy twym boku
PrzyjdÄ™ z opÅ‚atkiem, z życzeniami…
I jak bywało, jak co roku,
Obsypię ciebie całusami.
Zbigniew Szczębara