Czwartek 11 Sierpnia 2022r. - 223 dz. roku,  Imieniny: Luizy, W┼éodzmierza

| Strona g┼é├│wna | | Mapa serwisu 

dodano: 29.06.22 - 11:26     Czytano: [149]

Dział: Zakamarki historii

Poznański czerwiec 1956





Szanowni Państwo,

Zgodnie z ustaleniami zawartymi na konferencji pokojowej w Poczdamie (17.07 - 02.08.1945 r.) przez przedstawicieli wielkiej tr├│jki (Prezydent USA Harry Truman, premierzy Wielkiej Brytanii Winston Churchill/Clement Atlee oraz J├│zef Stalin), nast─ůpi┼éo okre┼Ťlenie porz─ůdku w powojennej Europie, w praktyce podj─Öte ustalenia wi─ůza┼éy si─Ö z zatwierdzeniem koncepcji, wypracowanych ju┼╝ wcze┼Ťniej w Teheranie i Ja┼écie. Obok kwestii zwi─ůzanych z odpowiedzialno┼Ťci─ů Niemiec za II wojn─Ö, rozstrzygni─Öta zosta┼éa sprawa Polski. Wynik konferencji by┼é bardzo niekorzystny dla Rzeczypospolitej, przede wszystkim, dlatego ┼╝e Polska znalaz┼éa si─Ö w strefie wp┼éyw├│w ZSRS co wi─ůza┼éo si─Ö utrat─ů niepodleg┼éo┼Ťci, utrat─ů ponad po┼éowy terytorium (niedostatecznie zrekompensowany przez otrzymanie tzw. "Ziem Odzyskanych") oraz sowieck─ů okupacj─ů terytorium Polski w zmienionych granicach przez kolejne kilkadziesi─ůt lat.
Terror, represje, zbrodnie na Polakach, kt├│rzy stawiali czynny op├│r sowieckim okupantom, poch┼éon─ů┼é tysi─ůce ofiar.
Po wojnie z pe┼énym zaanga┼╝owaniem komunistyczna w┼éadza PRL-u, wyposa┼╝ona w bezwzgl─Ödny aparat represji, ┼Ťciga┼éa i neutralizowa┼éa wszelkie pr├│by wyst─ůpienia przeciwko systemowi. Dla wi─Ökszo┼Ťci spo┼éecze┼ästwa polskiego opr├│cz walki z powojenn─ů bied─ů, ci─Ö┼╝k─ů sytuacj─ů ekonomiczn─ů i gospodarcz─ů, kolejnym ciosem by┼éa komunistyczna antynarodowa w┼éadza, dzia┼éaj─ůca zgodnie z wytycznymi Moskwy. Komuni┼Ťci g┼éosili has┼éa o r├│wno┼Ťci ludu, troski o najbiedniejszych, poprawy warunk├│w dla robotnik├│w itd., lecz ich prawdziwe cele by┼éy zgo┼éa inne - bezlitosna eksploatacja na rzecz sowieckiego imperium, kt├│re chcia┼éo podbi─ç reszt─Ö ┼Ťwiata. Komunistyczna dyktatura zniewala┼éa ka┼╝d─ů dziedzin─Ö ┼╝ycia i dzia┼éalno┼Ťci Polak├│w.

POZNAŃSKI CZERWIEC 56

Pozna┼äski Czerwiec 1956 r. by┼é pierwszym, w dziejach tzw. PRL, masowym wyst─ůpieniem robotnik├│w. Nale┼╝y podkre┼Ťli─ç, ┼╝e zgodnie z decyzj─ů ├│wczesnej w┼éadzy naprzeciw strajkuj─ůcym zosta┼éo wys┼éane LWP, KBW oraz si┼éy UB i MO. W wyniku krwawo st┼éumionej manifestacji zgin─Ö┼éo b─ůd┼║ zosta┼éo rannych wielu protestuj─ůcych. Pe┼én─ů odpowiedzialno┼Ť─ç za ┼Ťmier─ç tych ludzi ponosz─ů zar├│wno ci, kt├│rzy bezpo┼Ťrednio si─Ö do tego przyczynili, ale r├│wnie┼╝ ci, kt├│rzy byli u steru w┼éadzy i wydali rozkaz o u┼╝yciu broni b─ůd┼║ to zaakceptowali. Aparat w┼éadzy PRL nigdy nie poni├│s┼é w┼éa┼Ťciwej kary za masakr─Ö pozna┼äsk─ů, kt├│ra jest dowodem zbrodni dokonanych przez re┼╝im PRL-u wobec narodu polskiego.


W Czerwcu 56 (jak i r├│wnie┼╝ przed i po do momentu obalenia re┼╝imu komunistycznego) Polska by┼éa podporz─ůdkowana ZSRS, kraj by┼é pozbawiony mo┼╝liwo┼Ťci samostanowienia. Sytuacja gospodarcza i ekonomiczna by┼éa bardzo trudna, szczeg├│lnie dla zwyk┼éych ludzi, kt├│rzy cz─Östo ┼╝yli w warunkach uw┼éaczaj─ůcych ludzkiej godno┼Ťci. Szerz─ůcy si─Ö sowiecki terror mia┼╝d┼╝y┼é wszelkie pr├│by wyst─ůpienia przeciwko w┼éadzy, Polacy byli prze┼Ťladowani, represjonowani, mordowani, a wszechobecna komunistyczna propaganda wymusza┼éa przyporz─ůdkowanie si─Ö systemowi totalitarnego re┼╝imu. Mimo tych dramatycznych okoliczno┼Ťci POZNA┼âSCY ROBOTNICY ODWA┼╗YLI SI─ś WYST─äPI─ć PRZECIWKO W┼üADZY, wyszli na ulice, g┼éosz─ůc has┼éo - "CHLEBA I WOLNO┼ÜCI", kt├│re sw─ů wymow─ů przesz┼éo do historii i jest ┼Ťwiadectwem gniewu ludu i walki o godne ┼╝ycie.

Protest pozna┼äskich robotnik├│w by┼é odpowiedzi─ů i manifestacj─ů og├│lnego niezadowolenia z sytuacji w kraju i regionie. Mo┼╝na powiedzie─ç, ┼╝e by┼éo to, kolejne polskie powstanie.

28 czerwca 1956 r. robotnicy w pozna┼äskich zak┼éadach im. J. Stalina (czyli Zak┼éadach Cegielskiego) rozpocz─Öli strajk generalny, kt├│ry bezpo┼Ťrednio by┼é podyktowany trwaj─ůcym od d┼éu┼╝szego czasu konfliktem w zak┼éadzie. Za┼éoga domaga┼éa si─Ö m.in.: zwrotu niew┼éa┼Ťciwie naliczanych podatk├│w od premii, obni┼╝enia wyj─ůtkowo wysokich norm produkcyjnych, poprawy warunk├│w bezpiecze┼ästwa i higieny pracy. W┼Ťr├│d robotniczych postulat├│w pojawi┼éy si─Ö tak┼╝e ┼╝─ůdania podwy┼╝ki p┼éac i obni┼╝enia cen.

O godz. 6:30 fabryczne syreny da┼éy znak do rozpocz─Öcia protestu. Robotnicy opu┼Ťcili teren zak┼éad├│w i udali si─Ö pod siedzib─Ö Miejskiej Rady Narodowej i Komitetu Wojew├│dzkiego PZPR - partii komunistycznej podleg┼éej rosyjskim komunistom. W trakcie ich marszu do protestuj─ůcych zacz─Öli si─Ö przy┼é─ůcza─ç robotnicy z innych pozna┼äskich zak┼éad├│w. W drodze demonstranci ┼Ťpiewali m.in. hymn narodowy, "Rot─Ö" i pie┼Ťni religijne, mi─Ödzy innymi "Bo┼╝e, co┼Ť Polsk─Ö" z fraz─ů "Ojczyzn─Ö woln─ů racz nam wr├│ci─ç Panie". Pojawi┼éy si─Ö bia┼éo - czerwone sztandary i transparenty z has┼éami np. "┼╗─ůdamy podwy┼╝ki p┼éac", "Chcemy chleba", "Precz z komunistami", "Jeste┼Ťmy g┼éodni", "My chcemy wolno┼Ťci", "Chcemy Polski katolickiej, a nie bolszewickiej".

Strajk robotnik├│w przerodzi┼é si─Ö w manifestacj─Ö licz─ůc─ů kilkadziesi─ůt tysi─Öcy demonstrant├│w.
Delegaci protestuj─ůcych spotkali si─Ö z przewodnicz─ůcym prezydium Miejskiej Rady Narodowej Franciszkiem Fr─ůckowiakiem, a nast─Öpnie z sekretarzem propagandy KW PZPR Wincentym Kra┼Ťk─ů, kt├│rym przedstawili swoje ┼╝─ůdania.

Cze┼Ť─ç manifestant├│w przedosta┼éa si─Ö do gmachu MRN i KW PZPR. Pozrywano czerwone sztandary i wywieszono has┼éa protestacyjne, a tak┼╝e zosta┼éy niszczone portrety i popiersia sowieckich oraz komunistycznych aparatczyk├│w z PZPR. W┼Ťr├│d protestuj─ůcych rozesz┼éa si─Ö nieprawdziwa informacja, ┼╝e w┼éadze aresztowa┼éy delegacj─Ö robotnik├│w, kt├│ra w ich imieniu prowadzi┼éa negocjacje w Warszawie. Ta wiadomo┼Ť─ç wywo┼éa┼éa ogromne poruszenie, cz─Ö┼Ť─ç demonstrant├│w ruszy┼éa w stron─Ö wi─Özienia przy ul. M┼éy┼äskiej. Rozbito wi─Özienie oraz uwolniono ponad 250 wi─Ö┼║ni├│w, a protestuj─ůcy zdobyli bro┼ä.
Inni demonstranci wtargn─Öli do s─ůsiaduj─ůcego z wi─Özieniem budynku S─ůdu Rejonowego i prokuratury. Wyrzucan─ů przez nich dokumentacj─Ö palono na ulicy.

KRWAWA PACYFIKACJA

W dniu 28 czerwca 1956r pierwsze strzały padły z okien budynku Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. Ubowcy strzelali w tłum.
Demonstranci odpowiedzieli ogniem ze zdobytej broni. Trzeba pami─Öta─ç, ┼╝e 11 lat po zako┼äczeniu II Wojny ┼Üwiatowej, wi─Ökszo┼Ť─ç m─Ö┼╝czyzn starszych ni┼╝ 30 lat mia┼éa jakie┼Ť do┼Ťwiadczenie bojowe. Wed┼éug ┼Ťwiadk├│w z budynku UB komuni┼Ťci strzelali r├│wnie┼╝ do kobiet i dzieci.

W starciach robotnicy u┼╝ywali butelek z benzyn─ů oraz broni zdobytej w wi─Özieniu i na posterunkach MO. Walki stawa┼éy si─Ö coraz bardziej zaciek┼ée (w konsekwencji obj─Ö┼éy ca┼ée miasto). Komuni┼Ťci z Biura Politycznego KC PZPR zdecydowali si─Ö wys┼éa─ç wojsko - LWP - do pacyfikacji Poznania.
Dowodzenie akcj─ů powierzono wiceministrowi obrony narodowej gen. Stanis┼éawowi Pop┼éawskiemu, Rosjaninowi przebranemu za Polaka. Do Poznania wys┼éano r├│wnie┼╝ delegacj─Ö partyjno - rz─ůdow─ů z Warszawy w sk┼éadzie J├│zef Cyrankiewicz, Wiktor K┼éosiewicz i Jerzy Morawski - komunistycznych zaprza┼äc├│w i renegat├│w.

28 czerwca 1956 r. oko┼éo godziny 14.00 gen. Pop┼éawski wyda┼é rozkaz wprowadzenia wojska do Poznania. Oko┼éo dw├│ch godzin p├│┼║niej do centrum miasta wkroczy┼éa 19. Dywizja Pancerna ┼Ül─ůskiego Okr─Ögu Wojskowego. Wieczorem do┼é─ůczy┼éy do niej jednostki Sudeckiej 10. Dywizji Pancernej oraz 4. i 5. Dywizji Piechoty. Miasto zosta┼éo obl─Ö┼╝one przez ponad 10 tys. ┼╝o┼énierzy, 359 czo┼ég├│w, 31 dzia┼é pancernych i blisko 900 samochod├│w i motocykli. Obok wojska w krwawej pacyfikacji miasta brali udzia┼é funkcjonariusze UB, MO i ┼╝o┼énierze KBW.

W┼éadze wprowadzi┼éy r├│wnie┼╝ blokad─Ö telekomunikacyjn─ů miasta i godzin─Ö policyjn─ů (od 21 do 4 rano).

29 czerwca 1956 r. premier J├│zef Cyrankiewicz wyg┼éosi┼é pami─Ötne przem├│wienie radiowe skierowane do manifestuj─ůcych, w kt├│rym pad┼éa bezpo┼Ťrednia gro┼║ba stanowi─ůca o tym, w jaki spos├│b re┼╝im komunistyczny rozprawi si─Ö ze strajkuj─ůcymi - "ka┼╝dy prowokator czy szaleniec, kt├│ry odwa┼╝y si─Ö podnie┼Ť─ç r─Ök─Ö przeciw w┼éadzy ludowej, niech b─Ödzie pewien, ┼╝e mu t─Ö r─Ök─Ö w┼éadza ludowa odr─ůbie".

Nad ranem 30 czerwca 1956 r. zakończyły się ostatnie walki.

Brutalne zd┼éawienie manifestacji mia┼éo dramatyczny bilans. ┼Ümier─ç na ulicach Poznania ponios┼éo ok. 79 os├│b, blisko 600 by┼éo rannych. 28 czerwca rozpocz─Ö┼éy si─Ö r├│wnie┼╝ liczne aresztowania. Wszyscy, kt├│rzy wed┼éug aparatu w┼éadzy byli podejrzani o udzia┼é w walkach, zostali zatrzymani, a podczas przes┼éucha┼ä maltretowano ich fizycznie i psychicznie, funkcjonariusze UB i MO bezwzgl─Ödnie zn─Öcali si─Ö nad aresztowanymi. W ten spos├│b komuni┼Ťci m┼Ťcili si─Ö za wyst─ůpienie robotnik├│w, daj─ůc tym samym wyra┼║ny sygna┼é spo┼éecze┼ästwu, ┼╝e wszelkie pr├│by przeciwstawienia si─Ö w┼éadzy b─Öd─ů mia┼╝d┼╝one z u┼╝yciem wszelkich ┼Ťrodk├│w przymusu i si┼é zbrojnych.

Dramat Pozna┼äskiego Czerwca 56 ni├│s┼é za sob─ů konsekwencje dla w┼éadz PRL: gniew ludu i pierwsze wyst─ůpienie robotnik├│w przeciwko re┼╝imowi w powa┼╝nym stopniu przyspieszy┼éy zmiany polityczno - gospodarcze PRL. Czerwiec 56 sta┼é si─Ö kamieniem w─Ögielnym antykomunistycznych zryw├│w, kt├│re rozegra┼éy si─Ö w kolejnych dziesi─Öcioleciach PRL. By┼éo to powstanie antykomunistyczne, a robotnicy obalili k┼éamliw─ů tez─Ö, ┼╝e Polska Zjednoczona Partia Robotnicza reprezentuje klas─Ö robotnicz─ů. Tak wi─Öc, gdy wygas┼éo powszechne Powstanie Antykomunistyczne prowadzone przez ┼╗o┼énierzy Niez┼éomnych - to robotnicy polscy podj─Öli trud walki o woln─ů Ojczyzn─Ö, co zako┼äczy┼éo si─Ö zwyci─Östwem Solidarno┼Ťci.
Trzeba o tym pami─Öta─ç, zw┼éaszcza ┼╝e prawda o wysi┼éku polskich robotnik├│w w walce o wolno┼Ť─ç Polski jest obecnie zak┼éamywana przez rozmaite neomarksistowskie fantazje. Czerwiec 1956, Grudzie┼ä 1970, Grudzie┼ä 1981 i okres nocy stanu wojennego - to by┼éa ich walka, ich wysi┼éek, gdy nie sta┼éo ju┼╝ pomordowanych ┼╗o┼énierzy Niez┼éomnych. Polscy robotnicy byli ich zmiennikami w walce o woln─ů Polsk─Ö.

Dzi┼Ť w kolejn─ů rocznic─Ö Pozna┼äskiego Czerwca 56 wspominamy ofiary re┼╝imu komunistycznego. Jeste┼Ťmy zobowi─ůzani upami─Ötni─ç tamte wydarzenia, wyra┼║nie wskazuj─ůc oprawc├│w, kt├│rzy dopu┼Ťcili si─Ö zbrodni wobec ludzi walcz─ůcych o godne ┼╝ycie dla swoich rodzin, ale r├│wnie┼╝ o wolno┼Ť─ç dla zniewolonej przez sowiecki terror Ojczyzny.
Czyn ten zapisa┼é si─Ö na kartach historii, dokumentuj─ůc si┼é─Ö polskich robotnik├│w. Cze┼Ť─ç ich pami─Öci!.

Szanowni Państwo,

Odzyskanie przez Polsk─Ö niepodleg┼éo┼Ťci i suwerenno┼Ťci wi─ůza┼éo si─Ö z przelaniem krwi setek tysi─Öcy Polak├│w, kt├│rzy na przestrzeni wiek├│w walczyli o odzyskanie wolno┼Ťci.
Jeste┼Ťmy zobowi─ůzani dba─ç o woln─ů Polsk─Ö, tym bardziej ┼╝e obecna sytuacja - napa┼Ť─ç Rosji na Ukrain─Ö - jednoznacznie wskazuje, ┼╝e imperialne plany Rosji odzyskania strefy wp┼éyw├│w ZSRS s─ů nadal aktualne i bezwzgl─Ödnie wdra┼╝ane przez w┼éadze Kremla. Krwawa historia Europy ┼Ürodkowo-Wschodniej wcale si─Ö nie sko┼äczy┼éa. Zagro┼╝enie ze strony rosyjskiej satrapii dalej istnieje. Dlatego te┼╝ musimy wyci─ůgn─ů─ç wnioski z historii, musimy trze┼║wo ocenia─ç sytuacj─Ö i konfrontowa─ç poczynania Rosji z histori─ů, kt├│ra jasno wskazuje, ┼╝e mentalno┼Ť─ç rosyjska nie zmienia si─Ö od wiek├│w.

Plany Moskwy dotycz─ůce przyporz─ůdkowania s─ůsiednich pa┼ästw s─ů wprost og┼éaszane przez Putina. Ogrom bestialstwa dokonywanego przez Rosjan na Ukrainie powinien dobitnie uzmys┼éowi─ç tak┼╝e Polakom, ┼╝e od wiek├│w Rosja stanowi realne zagro┼╝enie, a dzia┼éania rosyjskiej armii to zbrodnie przeciwko ludzko┼Ťci. Dzi┼Ť w obronie Europy wykrwawia si─Ö Ukraina, to pierwszy raz od 300 lat, kiedy to Polacy nie przelewaj─ů krwi w walce o wolno┼Ť─ç.

Chc─ůc nie dopu┼Ťci─ç, by Polska sta┼éa si─Ö aren─ů zbrodni rosyjskich, musimy by─ç odpowiedzialni i zjednoczeni w obronie Polski, powinni┼Ťmy dzia┼éa─ç na wielu p┼éaszczyznach, by wspiera─ç tych, kt├│rzy dzia┼éaj─ů zgodnie z polsk─ů racj─ů stanu.

Jednym z element├│w, kt├│ry wi─ů┼╝e si─Ö z trosk─ů o woln─ů Ojczyzn─Ö, jest obrona prawdy o Polsce i Polakach. Zach─Öcamy Pa┼ästwa do dzia┼éania wraz z Redut─ů, prosz─ůc o regularne wsparcie dla naszej fundacji. Dzi─Öki Pa┼ästwa ofiarno┼Ťci mo┼╝emy realizowa─ç nasze cele - podejmowa─ç interwencje wobec oszczerstw, znies┼éawie┼ä, zak┼éamywania historii. Mo┼╝emy popularyzowa─ç prawdziw─ů histori─Ö naszego kraju, a tak┼╝e wspiera─ç pokrzywdzonych w ich walce o prawd─Ö i nale┼╝n─ů sprawiedliwo┼Ť─ç.
Wszystkie te dzia┼éania maj─ů wsp├│ln─ů cech─Ö obron─Ö dobrego imienia Polski i Polak├│w.

Pragniemy z ca┼éego serca podzi─Ökowa─ç za Pa┼ästwa hojno┼Ť─ç i zaanga┼╝owanie si─Ö w dzie┼éo Reduty, co stanowi dla nas nieocenion─ů pomoc, ale tak┼╝e ┼Ťwiadczy o tym, ┼╝e razem z Pa┼ästwem mo┼╝emy zrobi─ç wiele dobrego dla Polski i Polak├│w.

Z wyrazami szacunku,
Zespół Reduty Dobrego Imienia

Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

11 Sierpnia 1920 roku
Rada Obrony Państwa ustanowiła Krzyż Walecznych - polskie odznaczenie wojskowe.


11 Sierpnia 1945 roku
Zmarł Stefan Jaracz, polski aktor, reżyser (ur. 1883)


Zobacz wi─Öcej