┼Üroda 18 Maja 2022r. - 137 dz. roku,  Imieniny: Alicji, Edwina, Eryka

| Strona g┼é├│wna | | Mapa serwisu 

dodano: 23.01.22 - 20:23     Czytano: [373]

Dom Małego Brata





Wszystko tu jest inne ni┼╝ w potocznej rzeczywisto┼Ťci. Tutaj mieszkaj─ů zamkni─Öci u Ma┼éego Brata ludzie, kt├│rzy przyszli z naszego ┼Ťwiata i byli jednymi z nas. Ze swoimi ┼╝yciorysami, planami, marzeniami. Wszystkim. Ma┼éy Brat obserwuje ich, ┼╝ywi, obejmuje mocno.

Kim jest Ma┼éy Brat? Dom Pomocy Spo┼éecznej? Tak. On nie jest tajemniczym g┼éosem. U niego nie wygrasz jak u Wielkiego Brata nagrody za oryginalne twoje wybryki i kokietowanie rzesz widz├│w. Bohaterem tu nie zostaniesz. Ma┼éy Brat to twoja, mieszka┼äcu jego domu, nadzieja na przetrwanie w twoim dziwnym ┼Ťwiecie zapomnienia, zagubienia w czasie i przestrzeni i zachowaniu beznadziejnie nienormalnym twoim dla tych z wielkiego ┼Ťwiata. I twoim ukochaniu pami─Öci wstecznej i w niej przebywaniu. A tak┼╝e twojej zadziwiaj─ůcej i sta┼éej ch─Öci wyj┼Ťcia z tego bezpiecznego i tylko dla ciebie przeznaczonego miejsca odosobnienia. Zapewne z tego powodu robisz, co pewien czas, tobo┼éki na swoj─ů drog─Ö do domu z dzieci┼ästwa lub pierwszego w┼éasnego zamieszkania miejsca z ukochan─ů ┼╝on─ů, czy te┼╝ m─Ö┼╝em, kt├│rzy wed┼éug ciebie wo┼éaj─ů: wr├│─ç do nas. Tak - ich i domu twego ju┼╝ nie ma. Ale o tym wie tylko Ma┼éy Brat. I pilnuje, aby┼Ť zbyt cz─Östo nie stuka┼é rozpaczliwie do zamkni─Ötych w spos├│b przemy┼Ťlny drzwi jego ma┼éego domu... On wszystko widzi. On m├│wi do ciebie poprzez s┼éu┼╝b─Ö swoj─ů, a opiekun├│w twoich: nie wolno, nie trzeba, tylko tu, ┼Ťniadanie, obiad, kolacja, lekarstwa, budzimy si─Ö, wstajemy, idziemy spa─ç. A ty chodzisz od ┼Ťciany do ┼Ťciany, ┼Ťpisz, patrzysz i widzisz to, czego inni nie widz─ů.

W ┼Ťwietlicy ma┼éego domu Ma┼éego Brata wszystko si─Ö zmienia w czasie zap─Ötlonym. Jedni odchodz─ů a drudzy przybywaj─ů. Stefania nie m├│wi nic, tylko ┼Ťpiewa bez przerwy. Tak, bez s┼é├│w. Bo mo┼╝na bez s┼é├│w ┼Ťpiewa─ç. Rafaela ma zmienno┼Ť─ç nastroj├│w: to jednych b┼éogos┼éawi, to innym ┼║le ┼╝yczy. Ale kto wie, czy tym z przesz┼éo┼Ťci, kt├│rzy wo┼éaj─ů do niej: wr├│─ç do nas, czy opiekun├│w swoich. Tych od Ma┼éego Brata.

Mirek, na tamtym ┼Ťwiecie - profesor chemii, teraz zbiera okruszki chleba dooko┼éa siebie. Najedzony jest po uszy, a zbiera. I myli te okruszki z kawa┼ékami tynku, kt├│ry odpad┼é ze swojego miejsca przeznaczenia, kulkami zgubionych przez kogo┼Ť papierowych koralik├│w i wszystkim, co znajdzie i zjada ze smakiem. Delektuje si─Ö niezwykle zdobyczami swych polowa┼ä na dojadanie. A gdy tylko us┼éyszy, ┼╝e kto┼Ť powie: "ha dwa o" - powa┼╝nieje i g┼éosem belfra m├│wi: woda. Pami─Ö─ç wsteczna. Lola zwykle ┼Ťpi. A przez sen mruczy: c├│reczka jeste┼Ť moja ukochana. I rozmarzona jest w tym swoim ┼Ťnie. Jadwiga siedzi lub stoi - wedle w┼éasnego pomys┼éu i trwa tak w swych pozach bez s┼éowa jednego zapatrzona w bezkres, kt├│ry do niej tylko nale┼╝y.

Jadzia, gdy powiesz: spoko, o┼╝ywia si─Ö i odpowiada: spoko, spoko, spoko i radosna jest przez chwil─Ö. By┼é Tadeusz, kt├│ry cz─Östo nagle wstawa┼é ze swojego fotela na k├│┼ékach i krzycza┼é. A kto wie dlaczego? Co go bola┼éo? I czy Ma┼éy Brat, kt├│ry wszystko widzi i s┼éyszy, zna┼é przyczyn─Ö b├│lu Tadeusza? On odszed┼é, czyli umar┼é podczas snu. Opiekunowie m├│wili, ┼╝e to dobry znak. A pokojowe kiwa┼éy g┼éowami na znak potwierdzenia. Asia tuli lalk─Ö swoj─ů. Asia jest tu, w tej chwili, w ma┼éym domu, najstarsz─ů mieszkank─ů. A w czasie i pami─Öci swojej zdarzy┼éo si─Ö jej by─ç teraz, czyli zawsze - m┼éod─ů mam─ů. Inni ┼Ťlini─ů si─Ö, sikaj─ů do pampers├│w, pokrzykuj─ů licho wie dlaczego, s─ů stale w drodze, a tworz─ů ┼╝ywy obraz z gabinetu woskowych figur.

I tak ju┼╝ tu jest. I tak b─Ödzie. Jak by┼éo: to dla Ma┼éego Brata nie jest istotne. On widzi mieszka┼äc├│w ma┼éego domu i pilnuje, aby nic z┼éego si─Ö im nie sta┼éo. Ich ┼Ťwiat musi by─ç tylko u niego. To nagroda najwi─Öksza. Widz├│w tu nie ma. Tak do ko┼äca.

Lech Galicki

Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

18 Maja 1910 roku
Zmarła Eliza Orzeszkowa, pisarka ("Nad Niemnem") (ur. 1841)


18 Maja 1862 roku
Otwarto pierwszy odcinek Kolei Warszawsko-Petersburskiej z Warszawy do Białegostoku.


Zobacz wi─Öcej