Wtorek 26 Pa┼║dziernika 2021r. - 299 dz. roku,  Imieniny: Ewarysta, Lucyny

| Strona g┼é├│wna | | Mapa serwisu 

dodano: 15.08.21 - 20:14     Czytano: [302]

Zbieram stare fotografie


Pozna─ç swoje korzenie

Niekiedy spotykamy kogo┼Ť kto m├│wi nam, ┼╝e kocha histori─Ö kraju, z kt├│rego si─Ö wywodzi. Ja natomiast jestem kim┼Ť takim, kto delektuje si─Ö tym, co uwiecznione zosta┼éo na po┼╝├│┼ék┼éych starych fotografiach- relacjonuje Aneta Zawilec.


Przechadzaj─ůc si─Ö po starych ulicach miasta Szyd┼éowca wspominam czasy, w kt├│rych niegdy┼Ť mieszkaj─ůcym tu ludziom nie wolno by┼éo m├│wi─ç w rodzimej mowie polskiej. Nawet waluta, kt├│r─ů p┼éacono tu za chleb nie by┼éa polsk─ů z┼éot├│wk─ů. W swoich licznych zbiorach, mam kilka zdj─Ö─ç z dziewi─Ötnastego wieku, na kt├│rych uwiecznione s─ů osoby, dzia┼éaj─ůce w konspiracji, by ostatkiem swoich si┼é przywr├│ci─ç nasz kraj, w szereg wolnych i suwerennych pa┼ästw. Na moich fotografiach, uwieczniony zosta┼é wielki cz┼éowiek Franciszek Pantoczek, kt├│ry walczy┼é w powstaniu styczniowym i kiedy┼Ť, na terenie dzisiejszego wojew├│dztwa ┼Ťwi─Ötokrzyskiego prowadzi┼é tak zwane k├│┼éka patriotyczne, na kt├│rych m┼éodym rodakom t┼éumaczy┼é, znaczenie s┼éowa patriotyzm i wolno┼Ť─ç narodowa – kontynuuje pani Zawilec.

Na fotografii, kt├│ra uwieczni┼éa t─Ö wielk─ů posta─ç, pan Pantoczek mia┼é spokojn─ů twarz. Nieprzewiduj─ůc─ů tego, ┼╝e za chwil─Ö mo┼╝e on zap┼éaci─ç cen─Ö najwy┼╝sz─ů z┼éo┼╝on─ů ze swojego ┼╝ycia. Za swoj─ů prac─Ö konspiracyjn─ů, trafi┼é on na d┼éugie miesi─ůce w mury Cytadeli Warszawskiej, a potem zosta┼é zes┼éany do syberyjskiej tajgi, sk─ůd ju┼╝ nigdy nie powr├│ci┼é. Ta pogodna i wydawa┼éoby si─Ö dobra twarz, zosta┼éa uwieczniona na tym skrawku papieru fotograficznego, by by─ç mo┼╝e wprawi─ç w zadum─Ö kogo┼Ť, kto kocha wspomina─ç minione lata.

Kolejn─ů fotografi─ů zebran─ů w moim albumie, jest fotografia Anny Wektorowej, modystki z Kielc. Kobieta ta jest pe┼éna temperamentu i ┼╝yciowej werwy. Wiedzia┼éa ona co to znaczy s┼éowo patriotyzm i potrzeba niepodleg┼éo┼Ťci, kt├│ra w wieku XIX, mog┼éa jedynie znajdowa─ç si─Ö w ludzkich pragnieniach. Swoje mieszkanie co drugi dzie┼ä, przeznacza┼éa pani Anna na tajne zgromadzenia podziemnych organizacji wojskowych, kt├│re jedynie w zbrojnej walce upatrywa┼éy naszego wyzwolenia. Wiedz─ůc o mo┼╝liwo┼Ťci swojego aresztowania, pani Wektorowa nie zrezygnowa┼éa nigdy z procederu s┼éu┼╝enia ojczy┼║nie. Na fotografii, o kt├│rej mowa- dopowiada pani Aneta, modystka z Kielc jest u┼Ťmiechni─Öta, pogodna i nad wyraz dobrotliwa. Nikt by nawet nie przypuszcza┼é, ┼╝e trafiaj─ůc na cytadel─Ö, nie powr├│ci ju┼╝ ona z niej nigdy. Patrz─ůc si─Ö w twarz tej kobiety, mo┼╝na wytrze─ç z oczu nie jedn─ů ┼éz─Ö, kt├│ra mo┼╝e wprawi nas w zadum─Ö, czy my te┼╝ zdolni byliby┼Ťmy do tego, co ta kobieta.

W moich zbiorach, znajduj─ů si─Ö te┼╝ fotografie, przedstawiaj─ůce wyposa┼╝enie X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej. Poszarza┼éa po┼Ťciel na zrujnowanych pryczach, ┼Ťwiadczy o minionych czasach, kt├│re z ca┼é─ů pewno┼Ťci─ů nigdy nie da┼éy o sobie zapomnie─ç. Ile ludzkich ┼éez by┼éo wycierane w po┼╝├│┼ék┼ée prze┼Ťcierad┼éa, ile ludzkiego nieszcz─Ö┼Ťcia, potrafi┼éy ud┼║wign─ů─ç „nieczu┼ée i oboj─Ötne” ┼Ťciany tego budynku, w kt├│rych codziennie panoszy┼é si─Ö strach, terror, niepewno┼Ť─ç jutra i …t─Ösknota za utracon─ů nadziej─ů. Blaszane dzbanki, pe┼éne wody, a mo┼╝e ludzkiej goryczy, spr├│chnia┼ée zydle i nigdy niedzia┼éaj─ůce piece kaflowe to sprz─Öt, kt├│ry towarzyszy┼é naszym polskim bohaterom ka┼╝dego dnia tu┼éaczki, poniewierki i polskiej ha┼äby.

Ile ┼éez i ┼╝alu musia┼éy znosi─ç ┼Ťciany tego budynku, ile szukaj─ůcych ┼Ťwiat┼éa dziennego twarzy przyklejonych by┼éo codziennie do zablindowanych szyb, tego nie odgadnie ludzka ciekawo┼Ť─ç, ani te┼╝ nie wypowie ┼╝adna wi─Öziona tam osoba. Tylko wspomniane fotografie ┼Ťwiadcz─ů o tym, co by┼éo, co min─Ö┼éo, ale jest zachowane w ludzikach sercach, bo to przecie┼╝ nasze, polskie korzenie, stanowi─ů nasz─ů historyczn─ů prawd─Ö.

Kolejn─ů fotografi─ů, kt├│ra znajduje si─Ö w moich zbiorach- relacjonuje Aneta Zawilec, jest ta, na kt├│rej widnieje u┼Ťmiechni─Öta twarz porucznika Ostafi┼äskiego. Jego ambitne plany na przysz┼éo┼Ť─ç, jego niczym niezm─ůcona dotychczasowa kariera wojskowa, stawiaj─ů porucznika na piedestale ludzkich szczyt├│w. Jednak wybuch wojny, agresja sowiecka i nieko┼äcz─ůca si─Ö wyprawa zza wschodni─ů granic─Ö Polski, wycisn─Ö┼éy krwawe pi─Ötno na obliczu tego m┼éodego cz┼éowieka. Strza┼é w ty┼é g┼éowy i ciemny gr├│b w katy┼äskiej ziemi spowi┼éy tego, po kt├│rym dzi┼Ť zachowa┼éa si─Ö jedynie ta stara fotografia. Mo┼╝e kto┼Ť znajdzie po nim tabakierk─Ö lub troch─Ö zardzewia┼éych guzik├│w, kt├│re s─ů po dzi┼Ť dzie┼ä niemymi ┼Ťwiadkami minionej historii.

Mam te┼╝ fotografi─Ö m┼éodej blondyneczki, kt├│ra w fa┼édach swojej sp├│dniczki przenosi┼éa meldunki do sztabu AK. Ona to jako jedna z pierwszych zgin─Ö┼éa podczas powstania warszawskiego, do dzi┼Ť nikt nie wie kim by┼éa.



EWA MICHA┼üOWSKA – WALKIEWICZ

Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

26 Pa┼║dziernika 1990 roku
Zmarła Barbara Ludwiżanka, polska aktorka, żona Władysława Hańczy (ur. 1908)


26 Pa┼║dziernika 1929 roku
Urodzi┼éa si─Ö Wanda Chotomska, polska pisarka, autorka ksi─ů┼╝ek dla dzieci i m┼éodzie┼╝y (zm. 2017r.)


Zobacz wi─Öcej