┼Üroda 18 Maja 2022r. - 138 dz. roku,  Imieniny: Alicji, Edwina, Eryka

| Strona g┼é├│wna | | Mapa serwisu 

dodano: 20.10.20 - 19:49     Czytano: [396]

COVIDOWE JE┼╗E – BIOTERROR, cz─Ö┼Ť─ç I


Chcia┼ébym w niniejszym cyklu zatytu┼éowanym „Covidowe je┼╝e” przypomnie─ç to, o czym pisa┼éem w jednej z moich ksi─ů┼╝ek, w roku 2008. Z czasem dojd─Ö do tytu┼éowych je┼╝y.

Wraz z zako┼äczeniem wojny sko┼äczy┼éo si─Ö oficjalne poparcie dla skompromitowanej eugeniki. Naukowcy zeszli do podziemia i podj─Öli dzia┼éania maskuj─ůce. Wielu z nich zosta┼éo antropologami, biologami i wzi─Ötymi genetykami. Od tej chwili eugenika sta┼éa si─Ö Biologi─ů Spo┼éeczn─ů. Dotychczasowa „Liga Kontroli Urodze┼ä” zosta┼éa przemianowana na „Planowanie Rodziny”(1). Wyra┼╝enia „higiena rasowa” i „darwinizm spo┼éeczny” zast─ůpiono nowymi kluczami-wytrychami, w rodzaju: „kontrola populacji”, czy „ochrona ┼Ťrodowiska”. Szef ONZ(2) i eugenik, Julian Huxley, doszed┼é do wniosku, ┼╝e skoro eugenicy zak┼éadaj─ů ruchy ekologiczne, to nale┼╝y je wykorzysta─ç do wsparcia idei tworzenia Og├│lno┼Ťwiatowego Rz─ůdu. Wsp├│lnie z za┼éo┼╝ycielami Klubu Bilderberg, o kt├│rym wi─Öcej pisz─Ö w rozdziale NAFTA, by┼éym oficerem SS – holenderskim ksi─Öciem Bernhardem i ksi─Öciem Filipem(3) z Anglii, utworzy┼é fundusz WWF(4). W ten prosty spos├│b mi┼Ť panda z logo funduszu wszed┼é w kolaboracj─Ö z globalistami. A towarzystwo ma szczeg├│lne. Wed┼éug DPA(5), w sierpniu 1988 roku, ksi─ů┼╝─Ö Filip powiedzia┼é:

- Gdybym m├│g┼é si─Ö zreinkarnowa─ç, chcia┼ébym wr├│ci─ç jako ┼Ťmiertelny wirus, by rozwi─ůza─ç problem przeludnienia.

Czy┼╝ nie jest zupe┼énie fantastycznym tak cudowny zbieg okoliczno┼Ťci, jak przypadaj─ůca dok┼éadnie 11 wrze┼Ťnia 2001 roku, 40 rocznica powstania tego tworu? Ach, ta magia liczb!

┼Ümiertelne wirusy s─ů jednak wszechobecne i nie musimy czeka─ç do ┼Ťmierci ksi─Öcia Filipa, by dostrzec ich niszczycielsk─ů si┼é─Ö. Boimy si─Ö ich, ale czy rozumiemy sk─ůd si─Ö bior─ů i czy naprawd─Ö nie ma na nie leku?

Przyzwyczajono nas do tego, ┼╝e kiedy s┼éyszymy s┼éowo terror, oczyma duszy widzimy uzbrojonych szale┼äc├│w walcz─ůcych w imi─Ö przer├│┼╝nych idei. Media krzycz─ů: boj├│wki, separaty┼Ťci, ekstremi┼Ťci, terrory┼Ťci!

Pokazuj─ů opasanych ta┼Ťmami naboj├│w, zamaskowanych osobnik├│w z karabinkami Ka┼éasznikowa lub eksploduj─ůce na ulicach miast samochody. Czy jednak s─ů to prawdziwi terrory┼Ťci? W ┼Ťwietle encyklopedycznych okre┼Ťle┼ä z pewno┼Ťci─ů tak, bo siej─ů strach i groz─Ö w swoich cyklicznych, spektakularnych atakach. Jednak, jak podaje encyklopedia internetowa Wikipedia: „Terroryzm jest najcz─Ö┼Ťciej definiowany jako u┼╝ycie si┼éy lub przemocy przeciwko osobom lub w┼éasno┼Ťci z pogwa┼éceniem prawa, maj─ůce na celu zastraszenie i w ten spos├│b wymuszenie na danej grupie ludzi realizacji okre┼Ťlonych cel├│w. Dzia┼éania terrorystyczne mog─ů dotyczy─ç ca┼éej populacji, jednak najcz─Ö┼Ťciej s─ů one uderzeniem w jej niewielk─ů cz─Ö┼Ť─ç, aby pozosta┼éych zmusi─ç do odpowiednich zachowa┼ä.”(6) Bardzo trafnie! „…mog─ů dotyczy─ç ca┼éej populacji”. I dotycz─ů. Bowiem najwi─Ökszymi organizacjami terrorystycznymi s─ů te, kt├│re maj─ů bezpo┼Ťredni, zgubny wp┼éyw na ┼╝ycie codzienne milion├│w ludzi. To mo┼╝e brzmie─ç obrazoburczo dla bliskich ofiar zamach├│w ETA(7), IRA(8), Czerwonych Brygad(9), ┼Üwietlistego Szlaku(10), czy Hezbollah(11). Jednak, to nie te grupy s─ů najwi─Ökszymi terrorystami dzisiejszego ┼Ťwiata. S─ů nimi od dawna organizacje wspierane oficjalnie przez rz─ůdy, czyli kartele i rz─ůdy same w sobie.

Pisz─Ö o tym w rozdziale BIOTERROR, bo ten wszechobecny terror dotyka nas od chwili pocz─Öcia, przez ca┼ée nasze ┼╝ycie, a┼╝ do samej ┼Ťmierci. I niekoniecznie musi by─ç kojarzony z materia┼éami wybuchowymi i uprowadzeniami dla okupu. Broni─ů tych terroryst├│w, o kt├│rych m├│wi─Ö s─ů pieni─ůdze i w┼éadza. Amunicj─Ö stanowi─ů media i polityczna poprawno┼Ť─ç. Znajdujemy si─Ö pod ci─ůg┼éym ostrza┼éem doniesie┼ä prasowych i telewizyjnych. Codziennie dosi─Ögaj─ů nas od┼éamki eksplozji nienawi┼Ťci i zmasowany atak prania m├│zg├│w. Zaczynamy bezwiednie bra─ç udzia┼é w tej ci─ůg┼éej terrorystycznej walce, nie wiedz─ůc cz─Östo, ┼╝e w┼éa┼Ťnie stan─Öli┼Ťmy po kt├│rej┼Ť ze stron konfliktu. Najcz─Ö┼Ťciej przegrywamy, jako spo┼éecze┼ästwo i opowiadamy si─Ö po stronie naszych ciemi─Ö┼╝ycieli. Dotyczy to na przyk┼éad, bezzasadnych z za┼éo┼╝enia dyskusji o prawie do zabijania dzieci w ┼éonach matek, nazywanego, by brzmia┼éo strawniej, aborcj─ů. Ju┼╝ m├│wi─ůc o tym takimi s┼éowami oszukujemy sumienia, wi─Öc potem jest tylko ┼éatwiej. Niekt├│re encyklopedie podaj─ů, ┼╝e samo wyra┼╝enie pochodzi od ┼éaci┼äskiego s┼éowa oznaczaj─ůcego poronienie. Tak, ale nie podaj─ů ju┼╝, ┼╝e to abort w j─Özyku angielskim oznacza przerwa─ç, usun─ů─ç, powstrzyma─ç. I to jest dok┼éadne t┼éumaczenie wyrazu, kt├│rym zast─ůpiono s┼éowo zab├│jstwo. Ogarn─ů┼é nas ju┼╝ wszechobecny relatywizm. Mordowanie naszych dziadk├│w i rodzic├│w nazywamy eutanazj─ů. A co pomi─Ödzy? Mi─Ödzy chwil─ů narodzin, je┼Ťli do nich dojdzie, a chwil─ů ┼Ťmierci, kt├│ra nadejdzie na pewno, ludzie terroryzowani s─ů bez przerwy. Sw├│j wp┼éyw na nasze ┼╝ycie maj─ů lekarze, przemys┼é farmaceutyczny, firmy produkuj─ůce ┼╝ywno┼Ť─ç, fabryki wytwarzaj─ůce przedmioty codziennego u┼╝ytku. W skr├│cie, przedsi─Öbiorstwa i reguluj─ůce ich dzia┼éania przepisy prawne. Kartele i politycy. Oba te cia┼éa przenikaj─ů si─Ö zreszt─ů ze sob─ů wzajemnie. Bardzo trafny i interesuj─ůcy opis tego zjawiska przedstawi┼é w swojej ksi─ů┼╝ce „┼Üwiat bez raka” George E. Griffin(12):

„W latach poprzedzaj─ůcych II wojn─Ö ┼Ťwiatow─ů narodzi┼é si─Ö w Niemczech mi─Ödzynarodowy kartel. Opanowa┼é on ┼Ťwiatowy przemys┼é chemiczny i farmaceutyczny. Swoimi dzia┼éaniami obj─ů┼é 93 pa┼ästwa i sta┼é si─Ö pot─Ö┼╝n─ů si┼é─ů polityczno-gospodarcz─ů na ka┼╝dym kontynencie. Nazywa┼é si─Ö I.G. Farben.

I.G. to skr├│t od Interssen Gemeinschaft, po niemiecku "wsp├│lnota interes├│w", innymi s┼éowy "kartel". Farben to po prostu "barwniki". Wsp├│┼éczesny przemys┼é chemiczny rozwin─ů┼é si─Ö dzi─Öki produkcji barwnik├│w. Owa kategoria chemikali├│w brzmi niewinnie, lecz w praktyce obejmuje ca┼é─ů dziedzin─Ö produkcji chemicznej, w tym i farmaceutyk─Ö oraz przemys┼é zbrojeniowy.

Leki i bro┼ä — dwa pot─Ö┼╝ne motory dzia┼éa┼ä ludzko┼Ťci. Jeden obiecuje zdrowie i d┼éu┼╝sze ┼╝ycie, drugi za┼Ť jest ┼Ťrodkiem ┼Ťmierci i zniszczenia. Ze wszystkiego na tym ┼Ťwiecie ludzko┼Ť─ç najbardziej po┼╝─ůda tego pierwszego, za┼Ť najbardziej unika drugiego. Ten, kto ma w gar┼Ťci bro┼ä i leki, trzyma te┼╝ kij i marchewk─Ö dla ca┼éej ludzko┼Ťci.

Podstawowym sk┼éadnikiem niemal┼╝e wszystkich chemikali├│w, tak┼╝e materia┼é├│w wybuchowych i lek├│w, jest smo┼éa w─Öglowa i ropa naftowa. Gdy wynaleziono silniki wewn─Ötrznego spalania, warto┼Ť─ç owych substancji, protoplast├│w benzyny, da┼éa ludziom je przetwarzaj─ůcym w┼éadz─Ö nad ┼Ťwiatem tak wielk─ů, ┼╝e a┼╝ przera┼╝aj─ůc─ů. Innymi s┼éowy, dzi┼Ť rozw├│j cywilizacji nap─Ödza machina chemii. Jej paliwem jest ropa. Kiedy┼Ť w┼éadz─Ö dawa┼éo z┼éoto, dzi┼Ť ropa. I tak si─Ö sta┼éo, ┼╝e teraz oba te bogactwa kontroluj─ů ci sami ludzie.

Howard Ambruster, autor ksi─ůzki "Treasons Peace", tak podsumowuje ten problem:

‘I.G. Farben uwa┼╝a si─Ö zwykle za wielki niemiecki kartel, kt├│ry opanowa┼é ┼Ťwiatowy przemys┼é chemiczny, dzi─Öki czemu jego zyski trafiaj─ů do siedziby we Frankfurcie. Jednak┼╝e Farben nie jest po prostu firm─ů, kt├│r─ů Niemcy za┼éo┼╝yli do zarabiania pieni─Ödzy w swej ojczy┼║nie i poza jej granicami. Musimy j─ů uzna─ç za to, czym jest naprawd─Ö: spiskow─ů organizacj─Ö, kt├│ra dzi─Öki swym filiom zagranicznym i tajnym powi─ůzaniom kieruje szerok─ů i bardzo wydajn─ů siatk─ů szpiegowsk─ů; jej celem jest opanowanie ┼Ťwiata i stworzenie globalnego superpa┼ästwa kierowanego przez I.G. Farben.’

Wi─Ökszo┼Ť─ç naukowej wiedzy, dzi─Öki kt├│rej przemys┼é niemiecki zaj─ů┼é pierwsze miejsce w dziedzinie chemii organicznej, jest wynikiem pionierskich prac s┼éynnego chemika Justusa von Leibiga. Ciekawym zbiegiem okoliczno┼Ťci von Leibig tu┼╝ po uko┼äczeniu studi├│w w 1824 roku zainteresowa┼é ┼Ťwiat nauki swoj─ů prac─ů o chemicznych w┼éa┼Ťciwo┼Ťciach gorzkich migda┼é├│w — kt├│re zawieraj─ů du┼╝o witaminy B17. Stwierdzi┼é w nich obecno┼Ť─ç aldehydu benzoesowego, substancji kt├│ra niszczy kom├│rki rakowe, lecz nie podj─ů┼é dalszych bada┼ä w kierunku zastosowania swych odkry─ç w leczeniu raka.

I.G. Farben powsta┼éo w roku 1926 dzi─Öki geniuszowi dw├│ch os├│b: przemys┼éowca niemieckiego Hermanna Schmitza oraz szwajcarskiego bankiera Eduarda Greuterta. Wk┼éad Greuterta w interes polega┼é na prowadzeniu "lewych" ksi─ůg rachunkowych i machlojek finansowych maj─ůcych ukrywa─ç fakt posiadania przez I.G. Farben rozlicznych sp├│┼éek zale┼╝nych. Schmitz by┼é dyrektorem Deutsche Reichsbank oraz szwajcarskiego Banku Rozrachunk├│w Mi─Ödzynarodowych. Szefowie I.G. Farben byli zatem od pocz─ůtku zwi─ůzani z mi─Ödzynarodowymi bankami.

Do 1 wrze┼Ťnia 1939 roku I.G. Farben sta┼éa si─Ö najwi─Öksz─ů firm─ů przemys┼éow─ů w Europie, najwi─Öksz─ů sp├│┼ék─ů chemiczn─ů na ┼Ťwiecie i cz─Ö┼Ťci─ů najpot─Ö┼╝niejszego kartelu w ca┼éej historii. Trzeba ca┼éej godziny by wymieni─ç nazwy wszystkich sp├│┼éek wchodz─ůc w jego sk┼éad, a by┼éo ich ponad 2000. Gdyby zaw─Özi─ç t─Ö list─Ö do sp├│┼éek, kt├│re I.G. Farben by┼éa bezpo┼Ťrednim w┼éa┼Ťcicielem, zaj─Ö┼éaby ona wiele stron. Poni┼╝ej podajemy kilka najs┼éynniejszych:

Na terenie Niemiec kartel posiada┼é sze┼Ť─ç najwi─Ökszych firm chemicznych i obejmowa┼é praktycznie ca┼éy przemys┼é ci─Ö┼╝ki, szczeg├│lnie przemys┼é stalowy. Hermann Schmitz by┼é cz┼éonkiem rady nadzorczej zak┼éad├│w stalowych Kruppa oraz wielkiego kombinatu stalowniczego Vereinigte Stahlwerke. Kartel kontrolowa┼é ┼é─ůcznie ponad 380 firm niemieckich.

Je┼╝eli chodzi o reszt─Ö Europy, to I.G. Farben zdominowa┼éa takich gigant├│w jak Imperial Chemical z Wielkiej Brytanii, francuskiego Kuhlmanna i Allied Chemical z Belgii. Leslie Waller w swojej ksi─ů┼╝ce "The Swiss Bank Connection" do┼Ť─ç skromnie opisuje wp┼éywy niemieckiego molocha:

‘Poprzez powi─ůzania w Bazylei I.G. Farben podbi┼éa ┼Ťwiatowy przemys┼é chemiczny, zabezpieczaj─ůc swoje interesy w spos├│b niejawny w sp├│┼ékach na terenie Anglii, Belgii, Francji, Grecji, Holandii, Norwegii, Polski, Rumunii i W─Ögier, a tak┼╝e w krajach Ameryki Po┼éudniowej, w Szwecji i Stanach Zjednoczonych.’

W USA kartel podpisał umowy z różnymi spółkami krajowymi, w tym z Abbot Laboratories, Alcoa, Anaconda, Atlantic Oil, Belland Howell, Borden Company, Carnation Company, Ciba-Geigy, Dow Chemical, DuPont, Eastman Kodak, Firestone Rubber, Ford Motor Company, General Drug Company, General Electric, General Mills, General Motors, General Tire, Glidden Paint, Goodyear Rubber, Gulf Oil, M.W. Kellog Company, Monsanto Chemical, National Lead, Nestle, Owl Drug Company, Parke-Davis & Company, Pet Milk, Pittsburgh Glass, Proctor & Gamble, Pure Oil, Remington Arms, Richfield Oil, Shell Oil, Sinclair Oil, Socony Oil, Standard Oil, Texaco, Union Oil, U.S. Rubber oraz setkami innych firm.

Lista firm, kt├│rych I.G. Farben by┼éa jawnym w┼éa┼Ťcicielem lub kt├│rych wi─Ökszo┼Ť─ç akcji posiada┼éa (lub posiad┼éa) jest r├│wnie imponuj─ůca. By┼éy nimi Bayer (producent aspiryny), American I.G. Chemical Corporation (producent b┼éon i akcesori├│w fotograficznych), Lederle Laboratiories, Sterling Drug Company, Hoffman-LaRoche Laboratories, Whitehall Laboratories, Frederick Stearns & Company, Nyal Company, Chef-Boyardee Foods, Breck Inc., Heyden Antibiotics, MacGregor Instrument Company, Antrol Laboratories, International Vitamin Corporation, Cardinal Laboratories, Van Ess Laboratories, William S. Merrill Company, Jensen Salsberry Laboratories, Loesser Laboratories, Taylor Chemical, Ozalid Corporation, Alba Pharmaceutical, Bristol Meyers, Drug Inc., Vegex Inc., Squibb & Sons Pharmaceutical oraz dziesi─ůtki innych, z kt├│rych wi─Ökszo┼Ť─ç by┼éa w┼éa┼Ťcicielami innych firm, za┼Ť te posiada┼éy mniejsze sp├│┼éki (niekoniecznie "ma┼ée").

Do roku 1929 I.G. Farben zawar┼éa szereg um├│w kartelowych ze swoim najwi─Ökszym ameryka┼äskim rywalem, firm─ů DuPont. DuPont by┼éa wielk─ů firm─ů i nie chcia┼éa wsp├│┼épracowa─ç z I.G. Farben, zw┼éaszcza ┼╝e Niemcy chcieli dominowa─ç we wsp├│┼épracy. Dlatego wiele um├│w I.G. Farben podpisa┼éa przez swoj─ů sp├│┼ék─Ö zale┼╝n─ů — Winthrop Chemical, przez Imperial Chemical i Mitsui, partnera z Japonii. W roku 1937 American I.G. posiada┼éa znaczn─ů ilo┼Ť─ç akcji DuPonta i Eastman Kodak. Kolejny holding I.G. Farben, Olin Corporation, zacz─Ö┼éa produkowa─ç celofan na licencji DuPont.

Dlaczego DuPont, gigant przemys┼éu, w ko┼äcu ugi─ů┼é si─Ö i wszed┼é do kartelu z I.G. Farben? Bo zrobi┼éa to firma Standard Oil z New Jersey. Sojusz obu tych Goliat├│w grozi┼é DuPontowi siln─ů konkurencj─ů w USA. I by─ç mo┼╝e poradzi┼éby sobie z I.G. Farben, ale nie z imperium Rockefellera jednocze┼Ťnie. To dzi─Öki Standard Oil powsta┼éa ogromna "wsp├│lnota interes├│w" I.G. Farben, Standard Oil, Imperial Chemical, DuPont oraz — jak dalej przekonamy si─Ö — Shell Oil.

I.G. Farben sfinalizowa┼éo umow─Ö z Shellem i Standard Oil w 1929 roku. Historia tej umowy jest fascynuj─ůca i zdradza zakulisowe dzia┼éania firm, kt├│re dla przeci─Ötnego obserwatora s─ů konkurentami.

Niemcy przegra┼éy I wojn─Ö ┼Ťwiatow─ů z wielu powod├│w, w tym — z braku paliwa. Przyw├│dcy niemieccy uznali, ┼╝e nie mog─ů dopu┼Ťci─ç do tego, by kraj sta┼é si─Ö zale┼╝ny od zewn─Ötrznych dostaw benzyny. Nie dysponowali, co prawda, w┼éasnymi z┼éo┼╝ami ropy, lecz w─Ögla mieli pod dostatkiem. Dlatego jednym z pierwszych zada┼ä niemieckich chemik├│w po pierwszej wojnie by┼éa synteza benzyny z w─Ögla.

W roku 1920 dr Bergius opracowa┼é metod─Ö masowej produkcji wodoru oraz przetwarzania go w ciek┼ée produkty w─Öglowe przy udziale wysokich ci┼Ťnie┼ä, temperatury oraz okre┼Ťlonych katalizator├│w. Niemcy mieli zatem ju┼╝ technologi─Ö rafinacji benzyny. I.G. Farben nagle wkroczy┼éa na rynek paliwowy.

Mo┼╝na by podejrzewa─ç, ┼╝e kartel od razu przyst─ůpi do jej produkcji, lecz sta┼éo si─Ö inaczej. Plan Niemc├│w zak┼éada┼é zainteresowanie procesem produkcji ├│wczesnych producent├│w ropy i wykorzystanie ich patent├│w do zdobycia koncesji oraz przewagi w innych dziedzinach biznesu. Tak─ů przyn─Öt─ů zwabiono Standard Oil, kt├│ra poci─ůgn─Ö┼éa za sob─ů DuPonta. Plan wypali┼é.

W marcu 1926 roku do zak┼éadu Baldische w Ludwigshafen przyby┼é Frank Howard ze Standard Oil. Ujrza┼é tam rzecz zdumiewaj─ůc─ů: benzyn─Ö robion─ů z w─Ögla! Zaszokowany napisa┼é do Waltera Teagle a, prezesa Standard Oil, nast─Öpuj─ůce s┼éowa:

‘Na podstawie moich obserwacji i rozm├│w dzi┼Ť przeprowadzonych uwa┼╝am, ┼╝e firma nasza staje przed najpowa┼╝niejsz─ů kwesti─ů w swojej historii (...).

Zak┼éad Baldische jest w stanie wyprodukowa─ç wysokiej jako┼Ťci olej silnikowy z lignitu i innych odmian w─Ögla niskiej jako┼Ťci, w ilo┼Ťci si─Ögaj─ůcej po┼éowy surowca w─Öglowego. Oznacza to ca┼ékowit─ů niezale┼╝no┼Ť─ç Europy od dostaw ropy z zewn─ůtrz. Pozostaje nam jedynie konkurencja cenowa (.).

Nie zamierzam ukrywa─ç ┼╝adnych szczeg├│┼é├│w, jest to po prostu moja opinia.’

Negocjacje mi─Ödzy koncernami trwa┼éy trzy lata. Umow─Ö kartelow─ů podpisano 9 listopada 1929 roku. Jej najwa┼╝niejsze punkty stanowi┼éy: Standard Oil otrzyma po┼éow─Ö praw do procesu uwodorniania we wszystkich krajach poza Niemcami. Dzi─Öki temu Amerykanie mogli kontrolowa─ç swoich konkurent├│w na tym polu, a przynajmniej czerpa─ç z nich zyski. W zamian Standard Oil odda┼éo I.G. Farben 546 tysi─Öcy akcji, wartych ponad 30 milion├│w dolar├│w. Obie strony postanowi┼éy r├│wnie┼╝ nie konkurowa─ç ze sob─ů na rynku paliwowo-chemicznym. Gdyby Standard Oil zamierza┼éa wej┼Ť─ç na rynek farmaceutyczny lub chemii przemys┼éowej, to jedynie jako partner I.G. Farben. Z kolei Farben zgodzi┼éa si─Ö wchodzi─ç na rynek paliw jedynie jako partner Standard Oil. Ka┼╝da ze stron wyrzek┼éa si─Ö "plan├│w lub dzia┼éa┼ä (...) rozwoju domenie dzia┼éania drugiej strony umowy maj─ůcym na celu dzia┼éania konkurencyjne".

Jak to uj─ů┼é Frank Howard ze Standard Oil:

‘Mo┼╝na nazwa─ç I.G. naszym partnerem w przemy┼Ťle chemicznym (...). ┼╗adna ze stron nie zamierza i nie chce ze sob─ů konkurowa─ç.’

Celem realizacji umowy obie strony powo┼éa┼éy wsp├│lne sp├│┼éki. Jedn─ů z nich by┼éa International Hydrogenation Patents Company (IHP). Shell Oil r├│wnie┼╝ zosta┼é partnerem w tym przedsi─Öwzi─Öciu, kt├│rego celem nie by┼éo powszechne promowanie procesu uwodorniania, ale jak naj┼Ťci┼Ťlejsza nad nim kontrola. Wed┼éug oficjalnego memorandum Standard Oil:

‘IHP powinna bacznie ┼Ťledzi─ç rozw├│j sytuacji w krajach w kt├│rych posiada patenty i winna by─ç dok┼éadnie informowana o wszelkim zainteresowaniu procesem uwodorniania i perspektywami jego wprowadzenia (.). Nie powinna jednak wzbudza─ç tego zainteresowania w krajach, w kt├│rych go nie ma.’

Kolejn─ů wsp├│ln─ů sp├│┼ék─Ö Standard Oil i I.G. Farben powo┼éa┼éy w 1930 roku. By┼éa ni─ů Jasco Incorporated. Jej zadaniem by┼éo udost─Öpnianie jednej ze stron przysz┼éych innowacji chemicznych drugiej. Standard Oil i I.G. Farben um├│wi┼éy si─Ö, ┼╝e je┼╝eli jedna z nich opracuje nowy proces chemiczny, zaoferuje drugiej jedn─ů trzeci─ů udzia┼é├│w z jego patentu. Wtedy Jasco mia┼éaby sprzedawa─ç ten proces na ca┼éym ┼Ťwiecie.

Oto doskona┼éy przyk┼éad wsp├│┼édzia┼éania dw├│ch gigant├│w przemys┼éu, by w ko┼äcu w wielu swoich dziedzinach rozpocz─ů─ç zgodn─ů wsp├│┼éprac─Ö jako jeden organizm. Ka┼╝da z tych firm chcia┼éa znie┼Ť─ç konkurencj─Ö rynkow─ů mi─Ödzy sob─ů oraz zagwarantowa─ç sobie wzajemny rozw├│j i przysz┼ée zyski. Dr Carl Bosch, ├│wczesny prezes I.G. Farben, oznajmi┼é, i┼╝ Standard Oil wzi─Ö┼éa ┼Ťlub z jego firm─ů. I nie by┼éa to tylko obrazowa przeno┼Ťnia. Bosch zupe┼énie trafnie uj─ů┼é filozoficzny sens ka┼╝dej umowy kartelowej. (…)

23 pa┼║dziernika 1931 roku I.G. Farben i Alcoa podpisa┼éa umow─Ö, znan─ů jako "Porozumienie Alig", w my┼Ťl kt├│rej obie firmy dzieli┼éy si─Ö patentami i wiedz─ů techniczn─ů dotycz─ůcymi produkcji magnezu. Kolejnym gigantem, kt├│ry wpad┼é w sie─ç kartelu by┼éa firma Ford Motor.

Kiedy Henry Ford za┼éo┼╝y┼é fili─Ö swej firmy w Niemczech, I.G. Farben natychmiast kupi┼éa wi─Ökszo┼Ť─ç 40 procentowego pakietu jej akcji. "┼Ülub" przypiecz─Ötowa┼éo wej┼Ťcie prezesa I.G., Carla Boscha oraz przewodnicz─ůcego jej rady nadzorczej, Carla Kraucha do zarz─ůdu niemieckiego Forda. W USA natomiast do zarz─ůdu American I.G. Company wszed┼é Edsel Bryant Ford — wraz z Charlesem E. Mitchellem, prezesem Rockefeller s National City Bank w Nowym Jorku i Paulem Warburgiem, bratem Maxa Wartburga, dyrektora firmy-matki w Niemczech.

Paul Warburg by┼é jednym z architekt├│w systemu rezerw federalnych, dzi─Öki kt├│remu ludzie z jego kr─Ög├│w po┼éo┼╝yli r─Öce na ameryka┼äskim systemie monetarnym. Wed┼éug wspomnie┼ä Franka Vanderlipa plan ten urodzi┼é si─Ö podczas tajnego spotkania na Jekyll Island w stanie Georgia. Udzia┼é w nim brali Vanderlip, senator Aldrich (obaj reprezentowali Rockefellera), Henry Davidson, Charles Norton i Benjamin Strong (przedstawiciel J.P. Morgana), a tak┼╝e Abraham Piatt Adrew (z ameryka┼äskiego Departamentu Skarbu) i Paul Warburg (przedstawiciel Rotschild├│w w Anglii i Francji). Felix, brat Wartburga, o┼╝eni┼é si─Ö z Fried─ů Schiff, c├│rk─ů Jacoba, kt├│ry kierowa┼é firm─ů bankiersk─ů Kuhn, Loeb i Sp├│┼éka. Wiele lat p├│┼║niej John, wnuk Jacoba Schiffa, zdradzi┼é i┼╝ jego dziadek da┼é Lwu Trockiemu dwadzie┼Ťcia milion├│w dolar├│w, by pom├│c mu w powo┼éaniu w┼éadzy sowieckiej w Rosji.

Wspomniani ludzie znani s─ů z rzeczy znaczniejszych dla historii naszej cywilizacji, niemniej warto wiedzie─ç, ┼╝e nie byli oni jedynie biznesmenami szukaj─ůcymi nowych rynk├│w i dochod├│w. Nale┼╝eli do wyj─ůtkowej grupy ludzi, kt├│rzy wizj─ů si─Ögali poza granic─Ö poj─Öcia zysk├│w i strat — a┼╝ do polityki i intryg na skal─Ö mi─Ödzynarodow─ů.

Aby zrozumie─ç wspomniane aspekty kariery tych ludzi musimy najpierw zrozumie─ç czym s─ů kartele. Kartel to grupa firm powi─ůzanych ze sob─ů kontraktami b─ůd┼║ umowami w my┼Ťl kt├│rych maj─ů one ze sob─ů wsp├│┼épracowa─ç, czyli nie konkurowa─ç. Niekt├│re z takich um├│w mog─ů dotyczy─ç spraw r├│wnie niewinnych co standardy i nomenklatura przemys┼éowa. Wi─Ökszo┼Ť─ç z nich dotyczy jednak wymiany praw do patent├│w, podzia┼éu rynk├│w regionalnych, ustalania cen i um├│w o unikaniu konkurencji w przypadku okre┼Ťlonych rodzaj├│w produkt├│w. Kartel jest sposobem na pomini─Öcie mechanizmu konkurencji wolnorynkowej. Jej wynikiem s─ů zawy┼╝one ceny i mniejsza r├│┼╝norodno┼Ť─ç produkt├│w. Kartele, tak jak monopole, nie s─ů wynikiem wolnej przedsi─Öbiorczo┼Ťci, ale ucieczk─ů od niej. (…)

w roku 1939 kartele w USA kontrolowa┼éy 87 procent sprzeda┼╝y produkt├│w mineralnych, 60 procent produkt├│w rolnych i 42 procent wszystkich produkt├│w. Trend ten gwa┼étownie przyspieszy┼é po roku 1939. Ka┼╝dy mo┼╝e sobie ┼éatwo wyobrazi─ç jak ta sytuacja wygl─ůda dzisiaj. Przemys┼é chemiczny, czyli zarazem farmaceutyka, to kartel. Ju┼╝ w 1937 roku by┼éo to tak oczywiste ┼╝e w artykule wst─Öpnym magazynu "Fortune" napisano:

‘Mimo powolnego spadku cen realnych przemys┼é chemiczny jest nadal ┼Ťci┼Ťle zorganizowany. "Kooperowa┼é" ze sob─ů na d┼éugo przed tym, jak General Johnson wymy┼Ťli┼é "wsp├│┼éprac─Ö" w roku 1933. Rzadko cierpi na nadprodukcj─Ö, nie n─Öka go zapa┼Ť─ç i niecz─Östo wdaje si─Ö w d┼éugie czy kosztowne wojny cenowe. (.) Og├│lnie rzecz bior─ůc przemys┼é chemiczny reguluje siebie w spos├│b, kt├│ry zadowoli┼éby nawet sowieckich komisarzy (...). Przemys┼é ten (...) wyra┼║nie uprawia swoist─ů odmian─Ö gospodarki planowanej.’

Poniższe sentymenty w swym raporcie dla Senatu z roku 1973 wyraziła amerykańska Komisja Taryfowa:

‘W najwi─Ökszych i najbardziej z┼éo┼╝onych korporacjach mi─Ödzynarodowych planowanie i monitorowanie realizacji planu osi─ůgn─Ö┼éy zakres i drobiazgowo┼Ť─ç, kt├│ra, o ironio, przypomina w og├│le i szczeg├│le planowanie gospodarcze w krajach komunistycznych.’

Por├│wnania do gospodarki planowanej przez komisarzy sowieckich w krajach komunistycznych s─ů bardzo celne. M├│wi─ů bardzo wiele o filozofii karteli. Je┼╝eli kartele i monopole nie s─ů wynikiem dzia┼éa┼ä wolnego rynku, lecz ucieczk─ů od niego, to najlepsz─ů ucieczk─ů od wolnego rynku jest ca┼ékowicie jego zniszczenie. Dlatego kartele i rz─ůdy kolektywistyczne wsp├│┼épracuj─ů ze sob─ů. Maj─ů wsp├│lnego wroga i wsp├│lny cel: zniszczenie wolno┼Ťci gospodarczej.

Je┼╝eli kto┼Ť da politykom milion dolar├│w, by przeg┼éosowali wygodn─ů dla niego ustaw─Ö o taryfach celnych, tak zwan─ů ustaw─Ö o uczciwej konkurencji czy ustaw─Ö przeciwdzia┼éaj─ůc─ů oszustom i szarlatanom, mo┼╝e na niej ogromnie zyska─ç. Prawa te maj─ů jakoby chroni─ç dobro i interesy obywateli, lecz tak naprawd─Ö s┼éu┼╝─ů wykorzystaniu machiny administracyjnej przeciwko konkurentom danego kartelu. Taka inwestycja w polityk─Ö jest dla kartelu bardzo op┼éacalna. Przero┼Ťni─Öta administracja za┼Ť, kt├│ra jest w stanie kontrolowa─ç wszelkie aspekty gospodarki, jest naturalnym sojusznikiem karteli i monopoli.

Bez pomocy rz─ůd├│w kartele i monopole mia┼éyby bardzo ci─Ö┼╝kie ┼╝ycie, przynajmniej w ich obecnej formie. Wystarczy spojrze─ç na najwi─Öksze rynki towar├│w — cukru, herbaty, czekolady, gumy, stalowy, naftowy, motoryzacyjny czy spo┼╝ywczy — w┼éa┼Ťciwie na ka┼╝dy z nich, a znajdziemy istn─ů g├│r─Ö rz─ůdowych przepis├│w dotycz─ůcych r├│┼╝nych zakaz├│w, kontyngent├│w i odg├│rnie okre┼Ťlanych cen produkt├│w. Za┼Ť po zboczach tej g├│ry hasa armia lobbyst├│w, przedstawicieli okre┼Ťlonych interes├│w, kt├│ra naciska na polityk├│w, za┼Ť ci forsuj─ů przepisy maj─ůce pono─ç chroni─ç obywateli. (…)

Mi─Ödzynarodowe korporacje maj─ů w swoich radach nadzorczych znanych polityk├│w. Nie dla presti┼╝u, lecz z konieczno┼Ťci. Na przyk┼éad ameryka┼äska firma telekomunikacyjna ITT w swym nowojorskim zarz─ůdzie mia┼éa takie "s┼éawy" jak Eugene Black, by┼éy szef Banku ┼Üwiatowego i John McCone, by┼éy dyrektor CIA. W Europie zasiada┼éy takie tuzy jak Trygve Lie, pierwszy sekretarz generalny ONZ, Paul-Henri Spocka z Belgii oraz lord Caccia z Wielkiej Brytanii. ITT pr├│bowa┼éa r├│wnie┼╝ zwerbowa─ç brytyjskiego premiera Harolda McMillana.

I nie jest to wcale przypadek, ┼╝e ci ludzie uwa┼╝aj─ů si─Ö za socjalist├│w, a przynajmniej politycznych libera┼é├│w. ┼╗aden z nich nie popiera wolnej przedsi─Öbiorczo┼Ťci. Oni dobrze wiedz─ů, ┼╝e drogi do bogactwa nie pokonuje obecnie si─Ö powozem gospodarczej bieg┼éo┼Ťci, a sportowym bolidem politycznych wp┼éyw├│w. Wszystko dzieje si─Ö w rz─ůdach.

Konsekwencje tego wida─ç wsz─Ödzie, zw┼éaszcza w ┼Ťwiecie finans├│w mi─Ödzynarodowych. Sytuacj─Ö t─Ö opisa┼é Bank of Hawaii w styczniowym numerze swojego "Monthly Review" z 1973 roku:

‘Nie spos├│b wyja┼Ťni─ç wprost obecnej sytuacji w kraju i na arenie mi─Ödzynarodowej. Najcz─Ö┼Ťciej przegrywaj─ů ci, kt├│rzy chc─ů za┼éo┼╝y─ç w┼éasny interes oraz niezale┼╝ne firmy krajowe chc─ůce konkurowa─ç na tradycyjnym wolnym rynku. Napotykaj─ů coraz wi─Öcej biurokratycznych obostrze┼ä i przepis├│w oraz rynki zablokowane przez konkurencj─Ö dotowan─ů przez rz─ůd.

Problemy te nie dotycz─ů mi─Ödzynarodowych korporacji. Dzi─Öki ogromnym inwestycjom zagranicznym, skutecznemu lobbingowi i powi─ůzaniu z rynkiem ┼Ťwiatowym, nieskr─Öpowanym lokalnymi rz─ůdami i konkurencj─ů, radz─ů sobie z obecn─ů sytuacj─ů rynku, co wi─Öcej — mog─ů j─ů nawet kreowa─ç.’ (…)

kartele i monopole nie mog─ů rozkwita─ç gdy rz─ůd ma ograniczon─ů w┼éadz─Ö nad pa┼ästwem. Im wi─Öksza w┼éadza rz─ůdu i im ┼éatwiej obywatele akceptuj─ů j─ů jako w┼éa┼Ťciwy regulator handlu, tym lepiej rozwijaj─ů si─Ö kartele i monopole.

Zatem je┼╝eli przero┼Ťni─Öty rz─ůd jest dobry dla karteli, to rz─ůd jeszcze silniejszy b─Ödzie jeszcze lepszy... za┼Ť najlepszy b─Ödzie rz─ůd sprawuj─ůcy w┼éadz─Ö absolutn─ů. Z tego powodu w ca┼éej swej historii kartele zawsze potajemnie wspiera┼éy wszelk─ů w┼éadz─Ö totalitarn─ů. Wspiera┼éy nazist├│w w Niemczech, w┼éoskich faszyst├│w i rosyjskich bolszewik├│w. Dzi┼Ť z kolei s─ů si┼é─ů nap─Ödow─ů nieokre┼Ťlonego rodzaju totalitaryzmu, kt├│ry staje si─Ö ponurym faktem w Stanach Zjednoczonych.

"Super bogacze" kt├│rzy ch─Ötnie wspieraj─ů socjalizm i socjalistyczne metody — na pierwszy rzut oka to jaki┼Ť paradoks! Przecie┼╝ bogacze to pierwsze ofiary socjalizmu. Tyle ┼╝e w ustroju socjalistycznym, czy ka┼╝dym innym w kt├│rym istnieje silna w┼éadza, nie istnieje konkurencja ani wolny rynek. Dla kogo┼Ť, kto dzia┼éa w kartelu i ma wp┼éywy polityczne "na g├│rze" to system idealny. Nie boj─ů si─Ö oni progresywnych podatk├│w, kt├│re s─ů zmor─ů klasy ┼Ťredniej. Dzi─Öki politycznym wp┼éywom mog─ů ustanawia─ç fundacje zwolnione od opodatkowania, dzi─Öki czemu pomna┼╝aj─ů bogactwo w┼éa┼Ťciwie nie oddaj─ůc niczego pa┼ästwu. Dlatego monopoli┼Ťci nigdy nie b─Öd─ů prawdziwymi kapitalistami.


Kapitalista, w w─ůskim tego poj─Öcia znaczeniu, to osoba, kt├│ra wierzy we w┼éasno┼Ť─ç prywatn─ů. Definicja ta to zbyt ma┼éo by zrozumie─ç, na czym polega konflikt mi─Ödzy powszechnie rozumianym kapitalizmem a komunizmem i socjalizmem. (…)

Monopoli┼Ťci nigdy nie b─Öd─ů kapitalistami wolnorynkowymi. Ka┼╝dy z nich wspiera socjalizm b─ůd┼║ inn─ů form─Ö kolektywizmu, bowiem s─ů one absolutn─ů form─ů monopolu. Obywatele toleruj─ů monopol wspierany przez pa┼ästwo, uwa┼╝aj─ů bowiem — czy to dzi─Öki magii demokracji, czy te┼╝ sile g┼éosu wyborczego — ┼╝e to wszystko dla ich dobra. By┼éoby to prawd─ů o ile obywatele postarali si─Ö dowiedzie─ç czego┼Ť na temat tych proces├│w, gdyby mogli g┼éosowa─ç na niezale┼╝nych i uczciwych kandydat├│w, gdyby partie polityczne nie by┼éy zdominowane przez "super bogaczy" i gdyby ludziom udawa┼éo si─Ö wygrywa─ç wybory bez wydawania ogromnych sum na kampanie. Innymi s┼éowy, by─ç mo┼╝e na jakiej┼Ť innej planecie, gdzie ┼╝yj─ů istoty o motywacji innej ni┼╝ nasza i w innym ustroju politycznym monopole by┼éyby dobre dla przeci─Ötnego obywatela. U nas jest to niemo┼╝liwe.

W rzeczywisto┼Ťci rz─ůd staje si─Ö narz─Ödziem si┼é, kt├│re jakoby ma kontrolowa─ç przepisami. Kartele zaakceptowa┼éy owe przepisy prawa wcze┼Ťniej, teraz dzi─Öki sile politycznej pa┼ästwa mog─ů wprowadza─ç je w ┼╝ycie. Dzi─Öki temu polityczne i finansowe interesy mog─ů zabezpieczy─ç si─Ö przed wszelk─ů konkurencj─ů. Prawo zaczyna szkodzi─ç owym mi─Ödzynarodowym firmom i instytucjom finansowym jedynie gdy jedna grupa prowadzi wewn─Ötrzn─ů wojn─Ö z drug─ů, po to by wspi─ů─ç si─Ö wy┼╝ej lub j─ů "zdyscyplinowa─ç". "Lud" nigdy na tym nie zyskuje. (…)

Pierwszym z przyk┼éad├│w totalitaryzmu wspieranego przez kartele by┼éy Niemcy przed I wojn─ů ┼Ťwiatow─ů, a konkretnie za czas├│w Bismarcka. Kartele te, kt├│re p├│┼║niej przy┼é─ůczy┼éy si─Ö do I.G. Farben wspar┼éy "┼╗elaznego Kanclerza" bowiem w jego kolektywistycznej wizji rz─ůd├│w dojrza┼éy znakomit─ů okazj─Ö do wkradni─Öcia si─Ö w ┼éaski w┼éadzy, udaj─ůc patriotyzm.

Bismarck jako pierwszy wprowadzi┼é socjaln─ů opiek─Ö medyczn─ů, znan─ů nam do dzi┼Ť. Wiedzia┼é, ┼╝e spodoba si─Ö ona masom. i ┼╝e to idealny spos├│b na uzyskanie wi─Öksz─ů kontrol─Ö gospodarki w przysz┼éo┼Ťci. Bismarck wierzy┼é, ┼╝e socjalistyczna opieka zdrowotna doprowadzi do powstania pa┼ästwa socjalistycznego. Plan ten przeanalizowa┼éy i wprowadzi┼éy w czyn w nast─Öpnych latach wszystkie re┼╝imy totalitarne, w tym i faszy┼Ťci. (…)

Ju┼╝ w roku 1925 kartel I.G. Farben dyktowa┼é polityk─Ö Niemiec. Przemawiaj─ůc przed centraln─ů organizacj─ů przemys┼éow─ů, Reichsverband der Deutschen, Karl Duisberg wyja┼Ťnia┼é:

‘Jednoczmy si─Ö, jednoczmy, jednoczmy! To wezwanie dla wszystkich partii (...) Reichstagu. (...) ┼╗ywimy nadziej─Ö, i┼╝ dzisiejsze s┼éowa padn─ů na podatny grunt oraz ┼╝e znajdziemy silnego cz┼éowieka kt├│ry w ko┼äcu sprowadzi wszystkich pod jedne skrzyd┼éa, bowiem my, Niemcy, zawsze potrzebowali┼Ťmy takiego cz┼éowieka, co wiemy od czas├│w Bismarcka.’

Z pocz─ůtku kartel nie wierzy┼é ┼╝e Hitler b─Ödzie owym "silnym cz┼éowiekiem", kt├│ry zrealizuje jego d─ů┼╝enia. Jednak┼╝e program narodowego socjalizmu Hitlera oraz zdolno┼Ť─ç do poruszania t┼éum├│w przem├│wieniami przewa┼╝y┼éa: kartel zacz─ů┼é go bacznie obserwowa─ç i ostro┼╝nie przekazywa─ç pieni─ůdze. Niekt├│rzy z przyw├│dc├│w trustu postawili na Hitlera jeszcze w 1928 roku, lecz dopiero w 1931 kartel pocz─ů┼é oficjalnie i szczodrze dofinansowywa─ç nazistowsk─ů machin─Ö wojenn─ů. Max Ilgner, siostrzeniec Hermanna Schmitza, pierwszy nawi─ůza┼é osobiste kontakty z Hitlerem. Piastowa┼é on oficjalnie stanowisko dyrektora finansowego I.G. Farben, w praktyce szefowa┼é mi─Ödzynarodowej siatce szpiegowskiej kartelu. Siatka ta pierwotnie mia┼éa zbiera─ç informacje o konkurencyjnych firmach, lecz gwa┼étownie obj─Ö┼éa ┼Ťwiat polityki i niewiele z ├│wczesnych s┼éu┼╝b wywiadowczych mog┼éo jej si─Ö r├│wna─ç. Sasuly stwierdza:

‘Siatka posiada┼éa tak dok┼éadne informacje o sytuacjach za granic─ů (Niemiec) ┼╝e I.G. Farben sta┼éa si─Ö podstawowym or─Ö┼╝em wywiadu Wehrmachtu i NSDAP. (...) Zdumienie budzi fakt, ┼╝e niemieckie dow├│dztwo naczelne wojsk l─ůdowych, kt├│re szczyci┼éo si─Ö najlepsz─ů agentur─ů na ┼Ťwiecie, zleca┼éo swe zadania prywatnemu koncernowi. Jeszcze bardziej zaskakuje informacja Ilnera, ┼╝e stosunki z OKW [naczelnym dow├│dztwem armii] nawi─ůzano ju┼╝ w 1928 roku.’

W kolejnych latach stosunki owe zacie┼Ťni┼é kolejny pracownik I.G. Farben, niejaki Gattineau. By┼é on osobistym asystentem Duisberga, za┼Ť p├│┼║niej Boscha. W koncernie pe┼éni┼é r├│wnie┼╝ funkcj─Ö specjalisty od public relations.

Jesieni─ů 1932 roku NSDAP zacz─Ö┼éa traci─ç grunt pod nogami. Jednak┼╝e tylko ona odpowiada┼éa najlepiej zamiarom Duisberga. W krytycznym momencie kartel skierowa┼é ku Hitlerowi ca┼é─ů swoj─ů pomoc. Pierwsza darowizna dla nazist├│w wynosi┼éa 3 miliony marek! A by┼é to dopiero pocz─ůtek rzeki pieni─Ödzy.

Sasuly pisze:

‘Hitler otrzyma┼é wsparcie, o jakim nawet mu si─Ö nie ┼Ťni┼éo. Finansowi i przemys┼éowi liderzy Niemiec z I.G. Farben na czele zwarli swe szeregi i zacz─Öli pomaga─ç Hitlerowi. (...) Dzi─Öki takiemu wsparciu uda┼éo mu si─Ö szybko ustanowi─ç krwawy, faszystowski re┼╝im.’

Nie sko┼äczy┼éo si─Ö tylko na pieni─ůdzach, kt├│rych zas├│b wydawa┼é si─Ö by─ç niewyczerpany. Wiele najwi─Ökszych niemieckich gazet, kt├│re by┼éy w┼éasno┼Ťci─ů bezpo┼Ťredni─ů i po┼Ťredni─ů kartelu, r├│wnie┼╝ stan─Ö┼éo za Hitlerem. Stworzy┼éy potrzebny wizerunek powszechnej popularno┼Ťci przysz┼éego Fuerhera. Dzi─Öki temu nar├│d uzna┼é go za swego wielkiego wodza. Tak w┼éa┼Ťnie nagle pojawi┼é si─Ö "silny cz┼éowiek" Niemiec.

R├│wnie tward─ů strategi─Ö stosowano w... Stanach Zjednoczonych. Je┼╝eli jaka┼Ť ameryka┼äska gazeta odnosi┼éa si─Ö wrogo do nazist├│w, I.G. przestawa┼éa zamawia─ç w niej reklamy. By┼é to znakomity ┼Ťrodek nacisku. W 1938 roku I.G. Farben wys┼éa┼éa list do firmy Sterling Products, swojej sp├│┼éki zale┼╝nej w USA. Sugerowa┼éa w nim, ┼╝e w przysz┼éo┼Ťci wszelkie umowy na reklam─Ö w prasie musz─ů zawiera─ç "(...) klauzul─Ö na mocy kt├│re umowa zostaje natychmiast zerwana je┼╝eli gazeta zmieni swoje nastawienie wobec Niemiec."

Po doj┼Ťciu Hitlera do w┼éadzy Schmitz zosta┼é honorowym cz┼éonkiem Reichstagu oraz otrzyma┼é stanowisko Geheimrata, czyli tajnego radcy. Inny pracownik I.G. Farben, Karl Krauch zosta┼é doradc─ů Goeringa podczas Planu Czteroletniego. Jednak┼╝e przyw├│dcy kartelu z zasady unikali oficjalnych stanowisk w rz─ůdzie, mimo i┼╝ mogli dosta─ç prawie ka┼╝de. W ramach tej polityki Schmitz wielokrotnie unika┼é stanowiska komisarza przemys┼éu niemieckiego.

Re┼╝im nazistowski by┼é Frankensteinem stworzonym przez I.G. Farben. I mimo ┼╝e koncern stara┼é si─Ö by wszyscy my┼Ťleli, i┼╝ jest bezbronn─ů ofiar─ů swego tworu, tak naprawd─Ö by┼é ca┼éy czas jego panem. Strategia ta by┼éa bardzo m─ůdra, co wykazano p├│┼║niej podczas proces├│w w Norymberdze. Prawie wszyscy szefowie I.G. Farben byli g┼é─Öboko zaanga┼╝owani w okre┼Ťlanie polityki nazistowskiej podczas wojny, a nawet kierowali prac─ů oboz├│w w O┼Ťwi─Öcimiu, Bitterfeld, Walfen, Hoechst, Agfie, Ludwigshafen i Buchenwaldzie, z powodu warto┼Ťci ich si┼éy roboczej. Koncern ten stworzy┼é najwi─Ökszy na ┼Ťwiecie przemys┼é gaz├│w bojowych, za┼Ť jego produkty testowano na tysi─ůcach ofiar tych oboz├│w.

W maju 1941 roku Richard Krebs, by┼éy komunista a potem by┼éy nazista (i kt├│ry w ko┼äcu sprzeciwi┼é si─Ö obu ideologiom), zeznawa┼é przed komisj─ů Kongresu ds. dzia┼éalno┼Ťci antyameryka┼äskiej:

‘Z osobistego do┼Ťwiadczenia wiem ┼╝e I.G. Farbenindustrie by┼éo ju┼╝ w 1934 roku ca┼ékowicie w r─Ökach Gestapo. Gestapo mia┼éo nawet w┼éasne wi─Özienie na terenach ich fabryki w Leunie (.) i zacz─Ö┼éo, zw┼éaszcza po przej─Öciu w┼éadzy przez Hitlera, dzia┼éa─ç w zagranicznych filiach fabryk.’

Jednak┼╝e w Norymberdze s─Ödziowie potraktowali przyw├│dc├│w koncernu nie jak nazistowskich zbrodniarzy wojennych, kt├│rymi byli ich podw┼éadni w mundurach, lecz biznesmen├│w nadgorliwie szukaj─ůcych zysku. Kilku z nich dosta┼éo lekkie wyroki, lecz wi─Ökszo┼Ť─ç wysz┼éa wolno z sali s─ůdowej. O tak! Strategia trzymania si─Ö poza scen─ů by┼éa niew─ůtpliwie bardzo m─ůdra.

Trudno nie por├│wna─ç tamtejszych wydarze┼ä z rzeczywisto┼Ťci─ů polityczn─ů w Stanach Zjednoczonych. Coraz cz─Ö┼Ťciej dowiadujemy si─Ö, ┼╝e ludzie maj─ůcy najwi─Öcej w┼éadzy w Ameryce to nie ci z list wyborczych, lecz ci, kt├│rzy podpisuj─ů czeki, szczeg├│lnie te na koszty kampanii wyborczych.

Czasami udaje si─Ö obna┼╝y─ç przed oczami opinii publicznej dzia┼éania owych "polityk├│w finansowych" — wtedy przez kr├│tk─ů chwil─Ö widzimy, ┼╝e s─ů w┼éa┼Ťciwie wsz─Ödzie w ameryka┼äskim rz─ůdzie. Co rusz dowiadujemy si─Ö, ┼╝e jaki┼Ť sektor prywatny ma nadmierny wp┼éyw na polityk─Ö zagraniczn─ů, strategi─Ö walutow─ů, programy rolne, prawa zwi─ůzkowe, c┼éa, reform─Ö podatkow─ů, kontrakty wojskowe itd. Jednak┼╝e uspokaja si─Ö nas, ┼╝e ludzie ci s─ů zwyk┼éymi biznesmenami, i ┼╝e nie kieruj─ů nimi ambicje polityczne. Bo w przeciwnym razie ubiegaliby si─Ö o kadencj─Ö lub przyjmowali wa┼╝ne stanowiska publiczne, prawda? Gdyby wyznawali jak─ů┼Ť ideologi─Ö polityczn─ů (je┼╝eli ju┼╝), musieliby przecie┼╝ sprzeciwia─ç si─Ö socjalizmowi — przecie┼╝ s─ů bogatymi kapitalistami! Na sumieniu mog─ů mie─ç najwy┼╝ej chciwo┼Ť─ç i ┼éap├│wkarstwo... i nic wi─Öcej, prawda?

Miejmy nadziej─Ö, ┼╝e pami─Ö─ç o O┼Ťwi─Öcimiu i Buchenwaldzie rozwieje te pozory p├│ki jeszcze
czas. (…)

W roku 1932 wielu obserwator├│w wydarze┼ä niemieckich zrozumia┼éo, ┼╝e Trzecia Rzesza szykuje si─Ö do wojny. R├│wnie oczywista by┼éa rola I.G. Farben w tych przygotowaniach — zaplanowa┼éa i wspiera┼éa je. W┼éa┼Ťnie w tych latach przemys┼é niemiecki prze┼╝y┼é najwi─Ökszy rozw├│j i odnotowa┼é najwi─Öksze zyski.

W USA natomiast partnerom kartelu i jego filiom nie sz┼éo a┼╝ tak dobrze. Ameryka┼äskie firmy, zgodnie z umowami, dzieli┼éy si─Ö z kartelem patentami i nowymi procesami technologicznymi. Z kolei I.G. Farben, im bli┼╝ej by┼éo do wojny, tym rzadziej dzieli┼éa si─Ö swoimi — zw┼éaszcza informacjami o potencjalnej warto┼Ťci dla przemys┼éu zbrojeniowego, kt├│rych zreszt─ů mia┼éa najwi─Öcej. Gdy ameryka┼äscy partnerzy zacz─Öli narzeka─ç, koncern natychmiast o┼Ťwiadcza┼é, ┼╝e rz─ůd Rzeszy zabroni┼é mu dzieli─ç si─Ö tymi informacjami, w przeciwnym razie I.G. Farben mia┼éaby k┼éopoty ze strony w┼éadz!

Ameryka┼äskie firmy dotrzymywa┼éy wci─ů┼╝ umowy z koncernem — przewa┼╝nie ze strachu. I.G. Farben posiada┼éa prawa do patent├│w istotnych dla operacji prawie ka┼╝dego ze swoich ameryka┼äskich partner├│w. Wszelkie jawne zatargi sko┼äczy┼éyby si─Ö utrat─ů opatentowanych proces├│w, czyli kl─Ösk─ů dla ameryka┼äskich partner├│w. Na tak─ů strat─Ö byli nara┼╝eni szczeg├│lnie producenci gumy.

Guma jest kluczowym produktem dla wsp├│┼éczesnego transportu. Jest nieod┼é─ůcznym towarzyszem benzyny — tak jak nieod┼é─ůczne s─ů gumowe ko┼éa nap─Ödzane silnikami benzynowymi. Bez gumy normalna gospodarka jest bardzo trudna, za┼Ť prowadzenie wojen niemal┼╝e niemo┼╝liwe.

I.G. Farben opracowa┼é technologi─Ö produkcji kauczuku syntetycznego, lecz nie podzieli┼é si─Ö ni─ů z Amerykanami. Z kolei Standard Oil pracowa┼éa nad inn─ů technologi─ů wytwarzania kauczuku butylowego i przekaza┼éa ca┼é─ů wiedz─Ö o niej Niemcom.

Sasuly podsumowuje tamt─ů sytuacj─Ö nast─Öpuj─ůco:

‘Standard Oil w ramach swoich zobowi─ůza┼ä wobec nazist├│w przekaza┼éa im wiedz─Ö o produkcji kauczuku butylowego, za to nie czu┼éa si─Ö zobowi─ůzana do przekazania jej U.S. Navy. Po 1 wrze┼Ťnia 1939 roku laboratoria Standard Oil odwiedzi┼é przedstawiciel biura konstrukcyjno-remontowego ameryka┼äskiej marynarki, lecz zamiast otrzyma─ç cokolwiek na temat kauczuku butylowego odszed┼é z kwitkiem.

Standard Oil nie mia┼éa pe┼énej wiedzy o produkcji kauczuku syntetycznego. Przekaza┼éa j─ů ameryka┼äskim producentom gumy dopiero podczas wojny, po silnych naciskach ze strony rz─ůdu. Licencj─Ö na produkcj─Ö kauczuku butylowego wyda┼éa dopiero w marcu 1942 (...).

Kartelizacja producent├│w gumy naturalnej sprawi┼éa, ┼╝e Stany Zjednoczone w┼é─ůczy┼éy si─Ö do wojny bez zapas├│w tego produktu. Przez wsp├│┼éprac─Ö I.G. i Standard Oil nie istnia┼é w Ameryce wydajny program produkcji gumy syntetycznej.’

Aluminium jest kolejnym surowcem kluczowym dla produkcji wojennej. Kartel nie pozwoli┼é rozwin─ů─ç si─Ö ameryka┼äskiemu przemys┼éowi aluminiowemu. Pomimo ┼╝e USA by┼éy najwi─Ökszym rynkiem zbytu aluminium i pomimo, ┼╝e ameryka┼äski przemys┼é by┼é wtedy najwydajniejszy na ┼Ťwiecie, w roku 1942 to Niemcy przodowali w produkcji tego metalu. Alcoa (Aluminium Company of America) mia┼éa w Kanadzie swoj─ů fili─Ö, Alted, kt├│ra by┼éa wa┼╝n─ů cz─Ö┼Ťci─ů ┼Ťwiatowego kartelu aluminiowego. Kartel ten ogranicza┼é produkcj─Ö aluminium w ka┼╝dym kraju, poza Niemcami, prawdopodobnie w zamian za cenne patenty oraz obietnic─Ö niekonkurowania w innych ga┼é─Öziach przemys┼éu. Alcoa nigdy nie przyzna┼éa ┼╝e ma umowy z kartelem, lecz fakty m├│wi─ů za siebie. Ograniczy┼éa produkcj─Ö aluminium w czasie wojny znacznie poni┼╝ej popytu. St─ůd przed Stanami stan─Ö┼éa kolejna przeszkoda w produkcji przemys┼éowej, w┼éa┼Ťnie gdy zaczyna┼éa bra─ç udzia┼é w wojnie.

Kartel hamowa┼é r├│wnie┼╝ produkcj─Ö atabryny, leku na malari─Ö. Na malari─Ö przepisywano wtedy chinin─Ö, lecz jej produkcj─Ö kontrolowa┼é holenderski monopol, posiadaj─ůcy jej jedyne ┼║r├│d┼éo na Jawie. Holenderska firma widocznie nie chcia┼éa w┼é─ůczy─ç si─Ö do kartelu, bowiem konkurowa┼éa z ni─ů I.G. Farben promuj─ůc sw├│j w┼éasny lek, Atabryn─Ö, substytut syntetyczny. Kiedy Japo┼äczycy zaj─Öli Jaw─Ö, USA musia┼éy uzale┼╝ni─ç dostawy antymalaryk├│w od Trzeciej Rzeszy. Nie trzeba chyba dodawa─ç, ┼╝e kartel, nie podzieli┼é si─Ö z Amerykanami procesem produkcyjnym atabryny. Dopiero kilka miesi─Öcy po ataku na Pearl Harbor ameryka┼äska farmaceutyka zacz─Ö┼éa produkowa─ç skuteczny lek na malari─Ö. Przez ca┼éy ten czas pierwsi ┼╝o┼énierze wys┼éani na wyspy Pacyfiku chorowali na malari─Ö — zn├│w dzi─Öki kartelowi.

Kolejn─ů ofiar─ů tamtych czas├│w by┼é ameryka┼äski przemys┼é przyrz─ůd├│w optycznych. W USA najwi─Ökszym producentem najlepszych soczewek wszelkiego rodzaju by┼é koncern Bausch & Lomb. Wi─Ökszo┼Ť─ç z nich produkowa┼é niemiecki Zeiss. I zn├│w kartel umy┼Ťlnie op├│┼║nia┼é ameryka┼äsk─ů produkcj─Ö, tak jak to by┼éo z Atabryn─ů, aluminium i kauczukiem.

Stany Zjednoczone przyst─ůpi┼éy do wojny z niewielkimi zapasami lub kompletnym brakiem takich w┼éa┼Ťnie produkt├│w: gumy, aluminium, Atabryny oraz soczewek do peryskop├│w, dalmierzy, lornetek czy celownik├│w dla bombowc├│w. Gdyby braki te dotkn─Ö┼éy mniej produktywny i zaradny kraj, z pewno┼Ťci─ů zadecydowa┼éyby o jego pora┼╝ce.

Tymczasem hitlerowcy korzystali na wsp├│┼épracy z ameryka┼äskimi cz┼éonkami kartelu i ich technologii. Z dokument├│w I.G. Farben przej─Ötych przez aliant├│w pod koniec wojny wyziera jednostronno┼Ť─ç wsp├│┼épracy z Amerykanami. W jednym z raport├│w dla Gestapo koncern tak t┼éumaczy sw├│j maria┼╝ ze Standard Oil i podsumowuje:

‘Nie trzeba wyja┼Ťnia─ç dlaczego nowoczesne dzia┼éania zbrojne by┼éyby niemo┼╝liwe bez tetraetyloo┼éowiu. (...) Nie musieli┼Ťmy opracowywa─ç technologii jego produkcji samodzielnie — mogli┼Ťmy zacz─ů─ç produkcj─Ö w oparciu o wieloletnie do┼Ťwiadczenia Amerykan├│w.’

Amerykanie zwi─ůzali si─Ö z przemys┼éem niemieckim dzie┼ä po tym, gdy zamilk┼éy dzia┼éa obwieszczaj─ůc koniec I wojny ┼Ťwiatowej. W tamtym czasie Krupp by┼é synonimem niemieckiej broni i amunicji. Mimo to zak┼éady Kruppa dos┼éownie podniesiono z gruz├│w w grudniu 1924 roku — dzi─Öki 10 milionom dolar├│w po┼╝yczki od Hallgarten & Company oraz Goldman, Sachs & Company, firm z Nowego Jorku.

Amerykańska finansjera pożyczyła 100 milionów dolarów na korzystnych warunkach spłaty Vereignite Stahlwerk, firmie kontrolowanej przez I.G. Farben.

W raporcie amerykańskiego urzędu ds. gospodarki zagranicznej znalazł się taki wniosek:

‘Trust [I.G. Farben] m├│g┼é dokona─ç ekspansji i modernizacji wy┼é─ůcznie dzi─Öki pomocy ameryka┼äskiego inwestora.’

Nazi┼Ťci otrzymali tak┼╝e co┼Ť znacznie lepszego od samych pieni─Ödzy. Opr├│cz po┼╝yczek Niemcy dosta┼éy ameryka┼äsk─ů technologi─Ö, in┼╝ynier├│w a nawet ca┼ée ameryka┼äskie sp├│┼éki. Przyk┼éadem tych ostatnich jest Ford.

Wiemy ju┼╝, ┼╝e kartel I.G. Farben z rado┼Ťci─ů przyj─ů┼é niemieck─ů fili─Ö Ford Motor Company. Ford wypu┼Ťci┼é 40 procent akcji filii na rynek niemiecki, za┼Ť I.G. kupi┼éa niemal┼╝e wszystkie. Niewiele p├│┼║niej Bosch i Krauch weszli do rady nadzorczej niemieckiego Forda, poniewa┼╝ posiadali jako firma znaczne udzia┼éy. Nadal jednak ponad po┼éowa akcji nale┼╝a┼éa do rodziny Ford├│w.

W ramach przygotowa┼ä do wojny Rzesza skonfiskowa┼éa lub "upa┼ästwowi┼éa" niemal┼╝e wszystkie firmy zagraniczne na swoim terenie. Ford by┼é najbardziej ┼éakomym k─ůskiem. Jednak┼╝e pa┼ästwo nie przej─Ö┼éo go, g┼é├│wnie dzi─Öki zabiegom Karla Kraucha, ├│wczesnego prezesa zarz─ůdu I.G. Farben. Podczas przes┼éucha┼ä w Norymberdze Krauch wyja┼Ťni┼é, dlaczego:

‘Zna┼éem Henry ego Forda osobi┼Ťcie i bardzo go podziwia┼éem. Poszed┼éem ze spraw─ů do Goeringa. Powiedzia┼éem mu r├│wnie┼╝. ┼╝e znam Edsela, syna Forda. Oznajmi┼éem Goeringowi, ┼╝e je┼Ťli przejmiemy niemieckiego Forda, to nasze przysz┼ée stosunki z ameryka┼äskim przemys┼éem mog─ů by─ç nieprzyjemne. Bardzo zale┼╝a┼éo mi na wprowadzeniu ameryka┼äskich metod do przemys┼éu niemieckiego — a to wymaga┼éo wsp├│┼épracy w atmosferze przyja┼║ni.
Goering wys┼éucha┼é mnie i oznajmi┼é: ‘Zgadzam si─Ö. Deutsche Fordwerke nie b─Ödzie cz─Ö┼Ťci─ů Hermann Goering Werke, gwarantuj─Ö.’

Regularnie uczestniczy┼éem w zebraniach rady nadzorczej by by─ç na bie┼╝─ůco z interesami Henry ego Forda i w miar─Ö mo┼╝liwo┼Ťci poprze─ç zak┼éady Forda po wybuchu wojny.

Dzi─Öki temu uda┼éo si─Ö nam zapewni─ç ci─ůg┼éo┼Ť─ç produkcji Fordwerke i utrzyma─ç jej niezale┼╝no┼Ť─ç.’

Pomoc ameryka┼äskich partner├│w, jakiej udzielili do budowy hitlerowskiej machiny wojennej okaza┼éa si─Ö podczas ┼Ťledztw pod koniec wojny wyj─ůtkowo niewygodn─ů prawd─ů. Nie polega┼éa wy┼é─ůcznie na umowach zawartych przed wojn─ů, lecz tak┼╝e na bezpo┼Ťredniej kolaboracji w czasie, gdy hitlerowcy zabijali ameryka┼äskich ┼╝o┼énierzy na polach bitew.

Ford Company, na przyk┼éad, nie do┼Ť─ç ┼╝e przez ca┼é─ů wojn─Ö by┼éa "niezale┼╝nym" dostawc─ů sprz─Ötu wojskowego dla hitlerowc├│w, to prowadzi┼éa interesy z nimi w okupowanej Francji. Maurice Dollfus, prezes zarz─ůdu francuskiej filii Forda przez wi─Ökszo┼Ť─ç wojny regularnie wysy┼éa┼é raporty Edselowi Fordowi o ilo┼Ťci ci─Ö┼╝ar├│wek montowanych tygodniowo dla Wehrmachtu, zyskach ze sprzeda┼╝y i prognozach rynkowych. W jednym z list├│w doda┼é on:

‘┼Üci┼Ťle neutralna postawa pa┼äska i pa┼äskiego ojca wobec wojny jest niezwykle cennym wk┼éadem w produkcj─Ö waszych firm w Europie.’

Wida─ç, ┼╝e wojna miedzy USA a Rzesz─ů nie mia┼éa wi─Ökszego znaczenia. Dwa miesi─ůce po ataku na Pearl Harbor Dollfus przedstawi┼é Fordowi raport o zyskach za 1941 rok: 58 milion├│w dolar├│w. Dollfus doda┼é wtedy:

‘Z powodu konfliktu USA z Niemcami trudno mi z panem pisywa─ç. Poprosi┼éem Lest─Ö by pojecha┼é do Vichy i nada┼é ten list. (...)

Produkcja wci─ů┼╝ idzie naprz├│d. (...) Wyniki finansowe z ostatniego roku s─ů bardzo dobre. (...) Powo┼éali┼Ťmy nasz─ů sp├│┼ék─Ö w Afryce (.. .).’

Je┼╝eli Edsel Ford odpisywa┼é Dollfusowi, list├│w tych nigdy nie odnaleziono. Prawdopodobnie odpisywa┼é, ┼Ťwiadczy o tym ilo┼Ť─ç list├│w wysy┼éanych przez Dollfusa. Nie spos├│b udowodni─ç, ┼╝e Ford popiera┼é pomys┼é produkowania w jego fabrykach sprz─Ötu dla armii, kt├│ra walczy┼éa z USA. Nie ma za to ┼╝adnych w─ůtpliwo┼Ťci, ┼╝e Dollfus i niemieckie dow├│dztwo przez ca┼é─ů wojn─Ö uwa┼╝a┼éy fabryki Forda za ameryka┼äskie. Nie mogli trwa─ç tak d┼éugo w owym przekonaniu bez jakiejkolwiek gwarancji o "┼Ťcis┼éej neutralno┼Ťci". W ka┼╝dym razie przypadek Forda jest jednym najwi─Ökszych dziw├│w tamtej wojny, gdzie z powodu udzia┼éu w kartelu firma ta produkowa┼éa w Niemczech i Francji ci─Ö┼╝ar├│wki dla hitlerowc├│w, w Stanach — dla Aliant├│w i zarabia┼éa na obu klientach krocie. Gdyby to pa┼ästwa Osi wygra┼éy wojn─Ö, szefowie Forda z pewno┼Ťci─ů weszliby do elity rz─ůdz─ůcej nazist├│w. Z Boschem i Krauchem u boku Ford po prostu nie m├│g┼é straci─ç.

Ford Company nie by┼éa wyj─ůtkiem, lecz regu┼é─ů. Stocking i Watkins wyja┼Ťniaj─ů:

‘Po wybuchu II wojny ┼Ťwiatowej I.G. oraz Mitsui nie zerwa┼éy ca┼ékowicie "stosunk├│w dyplomatycznych" z DuPontem, ICI i Standard Oil. Wojna przerwa┼éa bezpo┼Ťrednie kana┼éy ┼é─ůczno┼Ťci, lecz firmy te zaledwie "zawiesi┼éy" wsp├│┼éprac─Ö. Powszechnie uwa┼╝a si─Ö, ┼╝e po zako┼äczeniu wojny podj─Ö┼éyby j─ů z powrotem w atmosferze zgody.’

To zbyt ostro┼╝na ocena sytuacji. Z dowod├│w wynika ┼╝e szefowie owych firm wcale nie zawiesili wsp├│┼épracy, oni jedynie j─ů utajnili i ograniczyli do niezb─Ödnego minimum. W pa┼║dzierniku 1939 roku Frank Howard ze Standard Oil przyjecha┼é do Europy by podtrzyma─ç istnienie kartelu I.G.-Standard Oil w czasie dzia┼éa┼ä wojennych. Tak Howard opisuje swoje zadanie:

‘Zrobili┼Ťmy wszystko by zaplanowa─ç p┼éaszczyzn─Ö porozumienia w czasie wojny, niezale┼╝nie od tego czy Stany Zjednoczone wzi─Ö┼éyby w niej udzia┼é, czy nie.’ [podkre┼Ťlenie autora]

26 czerwca 1940 roku, dzie┼ä po kapitulacji Francji w hotelu Waldorf-Astoria odby┼éo si─Ö spotkanie potentat├│w przemys┼éowych Ameryki, kt├│rzy zamierzali chroni─ç swoje interesy w Niemczech podczas wojny. Spotkanie zarz─ůdzi┼é Torkild Rieber, prezes zarz─ůdu Texaco. Uczestniczyli w nim Jamek Money, kierownik ds. zagranicznych General Motors, Edsel Ford, kierownicy Eastman Kodak oraz pu┼ékownik Behn, szef ITT.

Przyk┼éad ITT jest wielce pouczaj─ůcy. Firma ta zacz─Ö┼éa inwestowa─ç w gospodark─Ö hitlerowc├│w ju┼╝ w latach trzydziestych. Powo┼éa┼éa holding zwany Standard Elektrizitats, a po nim wydzieli┼éa z Philipsa firm─Ö Lorenz. ITT wiedzia┼éo, ┼╝e wojna nadchodzi szybko, wi─Öc stara┼éa si─Ö z ca┼éej si┼éy, by nowe holdingi wygl─ůda┼éy na firmy wy┼é─ůcznie niemieckie. Gdy w 1938 Rzesza planowa┼éa atak na Polsk─Ö, ITT kupi┼éa przez Lorenza 28 % akcji firmy Focke-Wulf, kt├│ra ju┼╝ wtedy montowa┼éa bombowce i my┼Ťliwce. Tego ruchu ITT nie mog┼éa wyt┼éumaczy─ç niewiedz─ů lub niewinnymi zamiarami. Ona po prostu inwestowa┼éa w wojn─Ö.

Podczas wojny zak┼éady ITT w Niemczech by┼éy wa┼╝nymi producentami wojskowego sprz─Ötu komunikacyjnego. Wi─Ökszo┼Ť─ç strategicznych linii telefonicznych rz─ůdu Trzeciej Rzeszy r├│wnie┼╝ powsta┼éa i by┼éa utrzymywana przez ITT.

Amerykanie uwa┼╝ali ITT za firm─Ö niezwykle patriotyczn─ů. Opracowa┼éa ona namiernik wysokiej cz─Östotliwo┼Ťci, zwany Huff-Duff, kt├│ry s┼éu┼╝y┼é do wykrywania niemieckich u-boot├│w na Atlantyku. Za opracowanie linii naziemnych dla US Army pu┼ékownik Behn, ├│wczesny szef ITT, zosta┼é odznaczony Medal of Merit, najwy┼╝szym ameryka┼äskim odznaczeniem cywilnym.

Anthony Sampson w "The Sovereign State of ITT" tak podsumowuje działania firmy:

‘I tak, gdy focke-wulfy montowane przez ITT bombardowa┼éy statki Aliant├│w, za┼Ť przeka┼║niki ITT firmy przesy┼éa┼éy rozkazy dla niemieckich okr─Öt├│w podwodnych, namierniki tej samej firmy chroni┼éy statki Aliant├│w przed torpedami (...).

W roku 1967, czyli niemal┼╝e 30 lat po wojnie ITT otrzyma┼éa od rz─ůdu ameryka┼äskiego 27 milion├│w dolar├│w odszkodowa┼ä wojennych za zniszczenie jej fabryk w Niemczech, w tym i 5 milion├│w za zak┼éady Focke-Wulfa, argumentuj─ůc, ┼╝e to ameryka┼äskie zak┼éady zosta┼éy zniszczone przez alianckie bombowce. Wybitne osi─ůgni─Öcie jak na firm─Ö, kt├│ra celowo inwestowa┼éa w niemieck─ů machin─Ö wojenn─ů i starannie udawa┼éa niemiecko┼Ť─ç.

Gdyby nazi┼Ťci wygrali wojn─Ö, ITT w Niemczech obwo┼éanoby firm─ů czysto nazistowsk─ů. Jednak┼╝e Rzesza przegra┼éa, wi─Öc ITT okaza┼éa si─Ö nieskazitelnie ameryka┼äska.’

Nie b─Ödziemy analizowali tu wszystkich motyw├│w ludzi, kt├│rzy wp─Ödzili nas w dwie wojny ┼Ťwiatowe. Zwyk┼ée podr─Öczniki wyja┼Ťniaj─ů oba konflikty historyczn─ů rywalizacj─ů, walk─ů o surowce, militaryzmem, ura┼╝on─ů dum─ů narodow─ů lub rasizmem, i tak dalej. Owe rzeczy, rzecz jasna, mia┼éy wp┼éyw na wybuch obu konflikt├│w, lecz by┼é to wp┼éyw niewielki w por├│wnaniu z finansowymi i politycznymi ambicjami ludzi, kt├│rzy tak naprawd─Ö rozp─Ötali te wojny.

Wojna op┼éaci┼éa im si─Ö na wiele sposob├│w. Mo┼╝na zarobi─ç naprawd─Ö ogromne pieni─ůdze na produkcji wojennej monopoli wspieranych przez rz─ůdy. Jednak┼╝e najbardziej odpowiedzialni za wojn─Ö uwa┼╝ali j─ů za ┼Ťrodek gwa┼étownej i ca┼ékowitej zmiany politycznej. Ludzie, kt├│rzy stali za Hitlerem, Mussolinim, Stalinem czy nawet za Rooseveltem wiedzieli, ┼╝e w czasie wojny ludzie lepiej znosz─ů trudy, wi─Öksz─ů w┼éadz─Ö rz─ůdu i zgadzaj─ů si─Ö na skupienie w┼éadzy w r─Ökach pojedynczych przyw├│dc├│w — co┼Ť, co jest nie do pomy┼Ťlenia w czasie pokoju. Gdyby nie narodowy i mi─Ödzynarodowy kryzys, obywatele ameryka┼äscy nie zgodziliby si─Ö na wszechw┼éadny rz─ůd, a ju┼╝ zw┼éaszcza nie poci─ůga┼éaby ich wizja rz─ůdu ┼Ťwiatowego. Owszem, pomog┼éy w tym kryzysy gospodarcze, lecz to nie wystarczy┼éo. Sporadyczne zamieszki i gro┼║by powsta┼ä narodowych r├│wnie┼╝, lecz i tego by┼éo ma┼éo. Dopiero wojna okaza┼éa si─Ö skutecznym sposobem, szczeg├│lnie w Europie i w Azji — wystarczy por├│wna─ç mapy obu kontynent├│w sprzed roku 1939 z tymi z po 1945. Lenin mia┼é racj─Ö, twierdz─ůc ┼╝e "nowy porz─ůdek" buduje si─Ö nie stopniowo, lecz niszcz─ůc stary i buduj─ůc na jego gruzach.

Widzimy ju┼╝, ┼╝e "politycy finansowi" popieraj─ů wojn─Ö, gdy sprzyja ona ich planom gwa┼étownych spo┼éecznych i politycznych przemian, zw┼éaszcza je┼╝eli mog─ů na nich zyska─ç — szczeg├│lnie gdy graj─ů po obu stronach konfliktu. Wojna mo┼╝e by─ç wyj─ůtkowo dochodowa dla tych, kt├│rzy wiedz─ů jak gra─ç w te klocki.


Doskona┼éa ocena i ukazanie jednej, podstawowej zasady, jak─ů kieruj─ů si─Ö kartele: ca┼ékowity brak zasad. Poza umacnianiem stref wp┼éyw├│w.(13)


1.- W┼éa┼Ťciwie ju┼╝ w 1942 roku powsta┼éa Planned Parenthood Federation of America, kt├│ra zast─ůpi┼éa kojarz─ůc─ů si─Ö zbyt eugenicznie Birth Control League. Wsparta ogromnymi funduszami, pochodz─ůcymi z przer├│┼╝nych fundacji i towarzystw oraz ┼Ťrodk├│w pochodz─ůcych od mi─Ödzynarodowych organizacji, w tym ONZ i jej r├│┼╝nych agend. Natomiast w roku 1952 powsta┼éa Mi─Ödzynarodowa Federacja Planowania Rodziny. Przychody tej organizacji id─ů w setki milion├│w USD, otrzymywanych z r├│┼╝nych fundacji i koncern├│w. Wbrew pi─Öknie brzmi─ůcej nazwie jest to typowa organizacja proaborcyjna.
2.- Organizacja Narod├│w Zjednoczonych, powsta┼éa 24 pa┼║dziernika 1945 roku wraz z wek┼Ťciem w ┼╝ycie Karty Narod├│w Zjednoczonych. Organizacja jest nast─Öpczyni─ů Ligi Narod├│w
3.- Filip ksi─ů┼╝─Ö Edynburga, Filip Mountbatten (ur. 10 czerwca 1921), m─ů┼╝ kr├│lowej brytyjskiej El┼╝biety II. Pochodzi z du┼äskiego dworu kr├│lewskiego Schleswig-Holstein-Sonderburg-Gl├╝cksburg, jest krewnym swojej ┼╝ony. Jego pe┼ény tytu┼é to Ksi─ů┼╝─Ö Edynburga, Hrabia Merioneth, Baron Greenwich, Kanclerz uniwersytetu w Edynburgu. Z El┼╝biet─ů II maj─ů czworo dzieci - Karola, Ann─Ö, Andrzeja i Edwarda.
4.- WWF - organizacja ekologiczna (World Wildlife Fund). Powsta┼éa 11/09/1961 roku. Jej znakiem firmowym – logo jest wizerunek czarno-bia┼éej pandy.
5.- Deutsche Presse-Agentur GmbH (DPA) - agencja prasowo-informacyjna Niemiec, maj─ůca siedzib─Ö w Hamburgu. Powsta┼éa w 1949 z po┼é─ůcznenia trzech agencji zachodnich stref okupacyjnych: DENA, Suedena, DPD. Publikuje serwisy informacyjne w j─Özykach angielskim, arabskim i francuskim.
6.- http://pl.wikipedia.org/wiki/Terroryzm
7.- ETA – (Euskadi Ta Askatasuna – Ojczyzna i Wolno┼Ť─ç Bask├│w). Militarno-polityczna organizacja walcz─ůca o niezale┼╝no┼Ť─ç Baskonii, za┼éo┼╝ona w 1959 r. przez radykalnych dzia┼éaczy Nacjonalistycznej Partii Bask├│w (PNV); dzia┼éa g┼é├│wnie na terytorium Hiszpanii.
8.- Irlandzka Armia Republika┼äska, (ang. Irish Republican Army; irl. ├ôglaigh na h├ëireann, czyli Irlandzcy Ochotnicy), to zbrojna organizacja walcz─ůca pocz─ůtkowo o niepodleg┼éo┼Ť─ç Irlandii, a od 1921 roku o przy┼é─ůczenie Irlandii P├│┼énocnej do Republiki Irlandii.
9.- Czerwone Brygady (w┼é. Brigate Rosse) - najs┼éynniejsze w┼éoskie ugrupowanie terrorystyczne, utworzone 20 pa┼║dziernika 1970. W roku 1978 Czerwone Brygady zamordowa┼éy by┼éego premiera W┼éoch – Aldo Moro. Organizacja porwa┼éa r├│wnie┼╝ ameryka┼äskiego genera┼éa Jamesa Doziera, kt├│ry zosta┼é uwolniony przez w┼éosk─ů policj─Ö we wsp├│┼épracy z ameryka┼äsk─ů jednostk─ů Delta Force.
10.- ┼Üwietlisty Szlak Sendero Luminoso - maoistowska organizacja terrorystyczna w Peru nazywaj─ůca siebie wprost Komunistyczn─ů Parti─ů Peru (El Partido Comunista del Per├║).
11.- Hezbollah (arab. حزب الله - Hizb-allah – Partia Boga) to liba┼äska partia polityczna islamskich szyit├│w, utworzona w roku 1982. Hezbollah okre┼Ťlany jest mianem organizacji terrorystycznej przez USA i ich g┼é├│wnych sojusznik├│w, jednak wi─Ökszo┼Ť─ç pa┼ästw nie traktuje tej partii, jako terrorystycznej. Dotyczy to tak┼╝e Unii Europejskiej.
12.- „┼Üwiat bez raka”, George E. Griffin, Fundacja PRO SCIENTIAE, Za zgod─ů Oficyny Wydawniczej 3,49.
13.- „Oko Cyklopa”, fragm. rozdz. „Bioterror”, S┼éawomir M. Kozak, 2008, www.oficyna-aurora.pl



Sławomir M. Kozak
CDN

Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

18 Maja 1862 roku
Otwarto pierwszy odcinek Kolei Warszawsko-Petersburskiej z Warszawy do Białegostoku.


18 Maja 1674 roku
Jan III Sobieski został wybrany królem Polski.


Zobacz wi─Öcej