Wtorek 16 Czerwca 2026r. - 167 dz. roku,  Imieniny: Aliny, Anety, Benona

| Strona główna | | Mapa serwisu 

dodano: 16.05.11 - 20:32     Czytano: [1921]

Dział: Śladami naszych przodków

Zwyczaj glinianych garnkĂłw

W poszukiwaniu szczęścia

Od dawien dawna, na ziemiach polskich obowiązywał zwyczaj zakopywania żywności dla bogów podziemia. Żywność tę zakopywano w specjalnie do tego przeznaczonych glinianych garnkach, przewiązanych czerwoną kokardką. Bogowie podziemia, nosili nazwę Tomioków, a składano im sute pokarmy w maju, aby ich udobruchać przed okresem żniw.

Tyle na temat dawnych rytuałów mówi nam historia. Ale zwyczaj składania darów w glinianych naczyniach, pozostał w pamięci niejednego Polaka. Z czasem otrzymał on nazwę zwyczaju glinianych garnków, a obowiązywał on do końca dziewiętnastego stulecia.

Do glinianych garnków, często wkładano kartki z napisanymi na nich imionami młodych kochanków, po czym zakopywano je pod progiem domostwa ukochanej dziewczyny. Wierzono, że tym sposobem Matka Ziemia dopomoże młodym w zawarciu małżeństwa.

Zwyczaj glinianych garnków, służył także do majowego uzdrawiania chorych ludzi. Często właśnie, na kartkach zapisywano nazwę choroby danego człowieka i zakopywano ją wraz z garnkiem do ziemi, by Matka Ziemia, dopomogła oddalić od chorego tę patologiczną przypadłość.

Bywało też i tak, że zamiast nazwy choroby, w glinianych garnkach zamieszczano nazwisko chorego. Ten rytuał, dopomagał rozstać się z tym światem chorej osobie, która z niecierpliwością oczekiwała na rychłe wyzdrowienie.

W czasach zaborów, z tego rytuału korzystali wolnomularze, którzy w magiczny sposób chcieli pozbyć się z terenu drogiej ojczyzny siejących grozę zaborców. Podobno Antoni Lebioda, do glinianych garnków wkładał karteczki z nazwiskiem Iwana Paskiewicza, który po latach terroru opuścił nasz kraj. I o dziwo do swojej rosyjskiej rezydencji kazał zabrać z Polski pomnik księcia Józefa Poniatowskiego i nakazał ustawić go tuż obok bramy wjazdowej.

Często też z rytuału glinianych garnków korzystano w okresie wybuchu II wojny światowej. Wpisywano tam nazwiska naszych oprawców, ale historia nie donosi nam czy rytuał ten przynosił upragniony skutek.

W chwili obecnej, wszyscy wiemy, że rytuał ten powinien być całkowicie wyrugowany z życia prawdziwych chrześcijan. Ponieważ w dawnych czasach stanowił on część naszej kultury, dlatego warto jest sobie o nim przypomnieć. Dzisiaj lepiej z każdą prośbą zagłębić się w modlitwie, a nie czerpać przyjemności z magii, która należy do pradawnych czasów pogan.

Ewa Michałowska – Walkiewicz

Wersja do druku

• Strona główna
• Powitanie
• Napisz artykuł
• Redakcja
• Działy
• Bannery Kworum
• Współpraca
• Linki
• Kontakt