Wtorek 30 Listopada 2021r. - 334 dz. roku,  Imieniny: Andrzeja, Maury

| Strona g┼é├│wna | | Mapa serwisu 

dodano: 09.03.09 - 11:59     Czytano: [4351]

Dział: PRL-III RP-UE

POLSKA W UE




CZ─ś┼Ü─ć III


Rozdział 11

POLSKA W UE

Negatywy


W przeci─ůgu ostatnich lat tracili┼Ťmy stopniowo suwerenno┼Ť─ç narodow─ů, nasi przedstawiciele stali si─Ö urz─Ödnikami w┼éadz UE. Jeste┼Ťmy w trakcie wyzbywania si─Ö resztki atrybut├│w niezawis┼éo┼Ťci narodowej i to za zgod─ů naszych przedstawicieli w parlamencie i przez wybranego przez nas prezydenta. Oto co na ten temat pisze jeden z najwi─Ökszych wsp├│┼éczesnych polskich my┼Ťlicieli Ks. Prof. Czes┼éaw Bartnik (Nasz Dziennik z 28. o7. 08r.). Wskazuje na 7 grzech├│w g┼é├│wnych w kt├│rych Polska uczestniczy jako cz┼éonek UE:

1.Ateizacja Europy w kt├│rej g┼é├│wne si┼éy strateg├│w i decydent├│w UE s─ů skierowane do┼Ť─ç cz─Östo w spos├│b zakamuflowany, przeciw religii i Ko┼Ťcio┼éowi katolickiemu. D─ů┼╝─ů do usuni─Öcia religii z ┼╝ycia publicznego, do porzucenia etyki chrze┼Ťcija┼äskiej; W Polsce grzech ├│w pope┼éniaj─ů partie polityczne PO i SLD.

2.Dyktatura mo┼╝nych polegaj─ůca na przej─Öciu w UE w┼éadzy przez nieliczn─ů grup─Ö tzw. eurokrat├│w. Nale┼╝─ů do niej:
a. wy┼╝si politycy tworz─ůcy swoist─ů ”famili─Ö” monarchiczn─ů nowej Europy. Do grupy tej nale┼╝─ů r├│wnie┼╝ oligarchowie, biznesmeni i przyw├│dcy r├│┼╝nych instytucji mi─Ödzynarodowych.
b. biurokraci, urz─Ödnicy, dyrektorzy, doradcy, eksperci, s┼éu┼╝by publiczne wy┼╝szego szczebla. Ta grupa stanowi rol─Ö narz─Ödzia (komputera) w r─Ökach grupy „monarchicznej”, ale praktycznie maj─ů w┼éadz─Ö niekiedy wy┼╝sz─ů ni┼╝ politycy tworz─ůc betonowy ┼Ťwiat biurokracji.(Np. jedna kobieta w Komisji Europejskiej ma w┼éadz─Ö zburzy─ç nasze stocznie i wyrzuci─ç na bruk setki robotnik├│w wbrew polskiemu rz─ůdowi!).
c. r├│┼╝nego rodzaju intelektuali┼Ťci, ideologowie, gwiazdy profesorskie, arty┼Ťci, kulturo - tw├│rcy, wybitniejsi dziennikarze i inni.
Wszystkie trzy grupy stanowi─ů rodzaj nowoczesnej arystokracji, kt├│ra swoje odpowiedniki w pa┼ästwach by┼éego obozu socjalistycznego traktuje jak s┼éu┼╝b─Ö. Cz─Östo dla naszego „arystokraty, ministra a nawet premiera, wielkim zaszczytem jest je┼Ťli kto┼Ť z „monarchii zachodniej” poda mu r─Ök─Ö, poklepie po ramieniu lub powie grzeczno┼Ťciowy bana┼é. Ca┼éa ta dyktatura mo┼╝nych dawno straci┼éa kontakt z ludem.

3.Egoizm i pr├│┼╝niactwo Europeizm przyjmuje model pa┼ästwa opieku┼äczego. Lecz tylko jako asekuracj─Ö przed gniewem i buntem ludu. Warstwa kierownicza ┼╝yje sobie rozkosznie, cechuje j─ů egoizm, pogo┼ä za rozkoszami, deprecjacja pracy zw┼éaszcza fizycznej, niemoralny tryb ┼╝ycia. Szerzy si─Ö tu korupcja. Eurokraci g┼éosz─ů „wolny rynek” ale tylko dla siebie. Dla ludu chc─ů sterowa─ç ka┼╝dym szczeg├│┼éem gospodarczym. Rz─ůd pracuje nominalnie dla dobra wsp├│lnego, lecz tylko w propagandzie. W rzeczywisto┼Ťci jest on dla obrony „warstw wy┼╝szych” i pe┼éni rol─Ö „goryli”. Warstwa rz─ůdz─ůca boi si─Ö pa┼ästwa kieruj─ůcego si─Ö zasad─ů sprawiedliwo┼Ťci i troszcz─ůcego si─Ö o wszystkich. D─ů┼╝y do os┼éabienia jego funkcji przez:
-osłabianie ogólnej władzy państwowej, jej instytucji, tradycji, systemu prawnego;
-tworzenie organizacji, stowarzysze┼ä i korporacji ponadnarodowych, kt├│re pomniejszaj─ů znaczenie pa┼ästwa (np. PZPN ma wy┼╝sz─ů w┼éadz─Ö ni┼╝ rz─ůd i parlament, a Michel Platini jest przyjmowany z horami jakie kiedy┼Ť oddawano cesarzom);
-landyzacja pa┼ästwa, czyli jego podzia┼é na autonomiczne regiony poddane we wszystkim Brukseli (tworzenie przez PO 12 land├│w pod nazw─ů „metropolii”).

4.Integracja przy pomocy oszustwa: Wg prezydenta Czech Vaclava Klausa proces integracji europejskiej miast przebiega─ç wg. modelu polegaj─ůcym na naturalnym usuwaniu tego co pa┼ästwa i narody dzieli, a rozwijania tego co w spos├│b dobrowolny jednoczy, przyj─Öto model integracji przez si┼é─Ö, manipulacj─Ö i przymus.

5.Fa┼észywa wolno┼Ť─ç i pozorowana demokracja Euroentuzja┼Ťci g┼éosz─ů wolno┼Ť─ç i demokracj─Ö, faktycznie nie dla ludu lecz tylko dla siebie. Nast─Öpnie zniewalaj─ů siebie samych przez tzw. „poprawno┼Ť─ç polityczn─ů i ideologiczn─ů”. Je┼Ťli chodzi o demokracj─Ö to w┼éadz─Ö realn─ů maja jakie┼Ť si┼éy poza kurtyn─ů, a wybory prowadzone sa dla pozoru. I tak np. „Parlament Europejski” nie ma ┼╝adnej w┼éadzy i pe┼éni jedynie funkcje opiniodawcza. Ponadto ┼╝aden pose┼é, komisarz, delegat lub urz─Ödnik nie odpowiada przed wyborcami ani przed w┼éadzami swego pa┼ästwa.

6.Pycha UE-nioni┼Ťci nie lubi─ů polityki wewn─Ötrznej w swoich krajach, bo sa tam emigrantami oraz, ┼╝e tam mog─ů by─ç kontrolowani i krytykowani. Tworz─ů wi─Öc organizacje ponadnarodowe i wyst─Öpuj─ů w ich imieniu w swoich krajach. Gl├│szona przez nich r├│wno┼Ť─ç i r├│wnouprawnienie jest realizowane tylko dla nich samych.

7.B┼é─Ödna filozofia stanowi podstaw─Ö polityki monarchii europejskiej. Jest to mieszanka marksizmu, liberalizmu, a nawet faszyzmu (nadcz┼éowiek wg Nietschego) St─ůd klasowy charakter spo┼éecze┼ästw a jednocze┼Ťnie planowanie, kontrolowanie, regulowanie i wyrokowanie o wszystkim. Cz┼éowiek UE to nadcz┼éowiek, a nowy kszta┼ét spo┼éecze┼ästwa tworzony jest poprzez rozbijanie tradycji, patriotyzmu i dekalogu. .

V├íclav Klaus – Czym jest Europeizm?
Warszawa 2008

(Streszczenie)

V├íclav Klaus za „Europeizm” (ide─Ö trendu do wsp├│┼épracy europejskiej) uwa┼╝a konglomerat idei. Konstytucja europejska (traktat lizbo┼äski) nie da┼é „satysfakcjonuj─ůcej wiedzy na temat europejsko┼Ťci, poniewa┼╝ jego autorzy zatuszowali wiele najistotniejszych cech owego trendu ideowego”. Europeizm jednoczy ludzi o wielu odmiennych ┼Ťwiatopogl─ůdach, jednak przeciwstawienie si─Ö zjednoczonej Europie jawi si─Ö jego zwolennikom jako blu┼║nierstwo, co uniemo┼╝liwia jak─ůkolwiek merytoryczn─ů dyskusj─Ö. Europeizm jest metaideologi─ů godz─ůc─ů nieraz kra┼äcowo przeciwstawne stanowiska.
Arogancka autorytatywno┼Ť─ç europeizmu wynika z tzw. „ politycznej poprawno┼Ťci” i stanowi destruktywn─ů kombinacj─Ö nietolerancji i antywolno┼Ťci.
Kluczow─ů cech─ů europeizmu jest model pa┼ästwa socjalnego i niech─Ö─ç do gospodarki rynkowej, za┼Ť aparat pa┼ästwowy jest broni─ů w r─Ökach dobrze zorganizowanych grup interes├│w, interes├│w nie obro┼äc─ů anonimowego, niezrzeszonego, spo┼éecze┼ästwa. W ostatnich 50 latach toczy┼éa si─Ö dyskusja mi─Ödzy zwolennikami liberalnej koncepcji integracji europejskiej, a zwolennikami modelu unifikacyjnego.

Pierwsza zak┼éada┼éa usuwanie wszystkich niepotrzebnych barier istniej─ůcych na granicach mi─Ödzy pa┼ästwami (takich jak c┼éa, kontrole paszportowe itd.)

Druga koncepcja opiera┼éa si─Ö na homogenizacji wszystkich przejaw├│w ┼╝ycia spo┼éecznego, gospodarczego i politycznego, koordynowane przez unijne instytucje, prowadz─ůce do powstania ponadnarodowej wsp├│lnoty, kontroluj─ůcej wszystkie obszary aktywno┼Ťci swoich cz┼éonk├│w za pomoc─ů ponadnarodowych organ├│w.

Pierwszy model zak┼éada┼é likwidacj─Ö barier mi─Ödzy pa┼ästwami, pobudzaj─ůc wsp├│┼ézawodnictwo.

Drugi d─ů┼╝y do usuni─Öcia regulacji prawnych wewn─ůtrz pa┼ästw, i przyj─Öcia ich oraz rozszerzenia przez organy ponadpa┼ästwowe.

Ostatnio wdra┼╝ane s─ů koncepcje drugiego modelu. Porzucono koncept mi─Ödzypa┼ästwowej integracji (zasad─Ö jednomy┼Ťlno┼Ťci) na rzecz g┼éosowania wi─Ökszo┼Ťciowego i wprowadzanie w ca┼éej wsp├│lnocie jednolitych standard├│w – co eliminuje wsp├│┼ézawodnictwo mi─Ödzy pa┼ästwami. Wszystko ma zosta─ç zharmonizowane pod kontrol─ů unijnej biurokracji i unijnych polityk├│w. Narzucanie wsp├│lnych standard├│w oznacza za┼Ť wzrost koszt├│w i zmniejszenie konkurencyjno┼Ťci. Europeizm jest pot─Ö┼╝n─ů ponadnarodow─ů tendencj─ů przeciwstawiaj─ůc─ů si─Ö polityce prowadzonej na szczeblu pa┼ästwowym.

Europei┼Ťci nie przepadaj─ů za demokracj─ů. Wiele ch─Ötniej widz─ů arbitralne podejmowanie decyzji. Preferuj─ů kolektywizm w miejsce indywidualizmu, socjalizm i korporacjonizm w miejsce klasycznej demokracji. D─ů┼╝─ů do pozbycia si─Ö polityk├│w w sferze decyzji ponadpa┼ästwowych, by uczyni─ç ich podatnymi na kontrol─Ö. Staraj─ůc si─Ö wydosta─ç spod kontroli szarych obywateli, a legitymizacj─Ö swej w┼éadzy szukaj─ů w r├│┼╝nych organizacjach pozarz─ůdowych. Goni─ů za nowo┼Ťciami (feminizm, homoseksualizm, multikulturalizm), a niszcz─ů odwieczne podstawy kulturowe i cywilizacyjne Europy. Podejmuj─ů wiele wysi┼ék├│w by wyemancypowa─ç polityk─Ö i polityk├│w spod demokratycznej odpowiedzialno┼Ťci. To dlatego propaguj─ů has┼éa „mniej pa┼ästwa narodowego, wi─Öcej internacjonalizmu”. Dlatego d─ů┼╝─ů do denacjonalizowania obywatelstwa i wspieraj─ů tworzenie og├│lnoeuropejskich partii politycznych.

Europei┼Ťci nie lubi─ů polityki wewn─Ötrznej, kt├│ra pozostaje pod znacznie ┼Ťci┼Ťlejsz─ů kontrol─ů demokratyczn─ů. W jej miejsce promuj─ů pozbawione demokracji podejmowanie decyzji na ponadnarodowym poziomie. Ch─Ötnie powo┼éuj─ů do ┼╝ycia ponadpa┼ästwowe organizacje. Wysi┼éek zmierzaj─ůcy do wyemancypowania polityki i polityk├│w spod demokratycznej odpowiedzialno┼Ťci jest jednym z g┼é├│wnych aspekt├│w ich dzia┼éalno┼Ťci. St─ůd ich g┼é├│wne zawo┼éanie „mniej pa┼ästwa narodowego a wi─Öcej internacjonalizmu”. Celowo uto┼╝samiaj─ů pa┼ästwo narodowe z nacjonalizmem, propaguj─ů multikultur─Ö i nienawidz─ů polityki asymilacyjnej. D─ů┼╝─ů do denacjonalizacji obywatelstwa i wspieraj─ů tworzenie og├│lnoeuropejskich partii politycznych. Marz─ů o pojawieniu si─Ö europejskiej to┼╝samo┼Ťci, co ze wzgl─Ödu na histori─Ö tego kontynentu jest raczej niemo┼╝liwe.
V. Klaus uwa┼╝a, ┼╝e argumenty europeist├│w s─ů jedynie zas┼éon─ů dymn─ů, kt├│ra kryje bardzo przyziemne interesy: pozbycie si─Ö pa┼ästwa jako gwaranta demokracji, jednostki politycznej w systemie demokratycznym, jedynej rozs─ůdnie zorganizowanej przestrzeni ┼╝ycia politycznego i najwi─Ökszej z mo┼╝liwych bazy politycznej reprezentacji. W rezultacie takie my┼Ťlenie prowadzi do nowych rywalizacji, antyamerykanizmu, konfliktu Zachodu z Islamem i starcie cywilizacji.

Europei┼Ťci nie wierz─ů w spontaniczn─ů, nieuregulowan─ů, niekontrolowan─ů ludzk─ů tw├│rczo┼Ť─ç. Wierz─ů „wybra┼äcom” (nie wybranym w wyborach) sobie i swoim protegowanym. Wierz─ů w hierarchiczn─ů wizj─Ö spo┼éecze┼ästwa, w kt├│rym jedni powinni s┼éu┼╝y─ç drugim. Pragn─ů rz─ůdzi─ç, planowa─ç, regulowa─ç, poniewa┼╝ uwa┼╝aj─ů, ┼╝e wiedz─ů lepiej od innych, co jest dla nich dobre. Europeizm jest podobnie jak komunizm now─ů utopi─ů, st─ůd jest niebezpiecznie naiwny.

Europeizm jest produktem elit, kt├│rym nie chce si─Ö pracowa─ç, jest produktem ludzi, kt├│rzy chc─ů przewodzi─ç, rozkazywa─ç, poucza─ç innych. Obejmuj─ů on polityk├│w, zwi─ůzanych z nimi biurokrat├│w, medialnych intelektualist├│w powi─ůzanych z politykami. Ta pot─Ö┼╝na grupa, dzi─Öki swej pozycji:
- chce mie─ç pewno┼Ť─ç, ┼╝e jej uprzywilejowana pozycja i zwi─ůzane z ni─ů zyski b─Öd─ů wieczne;
- chce wy┼é─ůczenia jej spod oceny elektoratu, opinii publicznej i dzia┼éa┼ä standardowych mechanizm├│w demokratycznych;
- chce wy┼é─ůczenia spod odpowiedzialno┼Ťci za podejmowane decyzje i ich koszta (poprzez niejasno┼Ť─ç wsp├│lnotowego prawa i oddalenie od obywateli)

Ze wzgl─Ödu na ponadnarodowy charakter struktur, w kt├│rych piastuj─ů stanowiska, europei┼Ťci s─ů politykami ca┼ékowicie odci─Ötymi od elektoratu. W tej grupie wa┼╝n─ů rol─Ö pe┼éni─ů czo┼éowi biurokraci, posiadaj─ůcy ogromn─ů w┼éadz─Ö nad politykami, poniewa┼╝ to oni kieruj─ů do polityk├│w rodzaj i jako┼Ť─ç informacji. Politycy zazwyczaj jedynie akceptuj─ů przygotowany przez biurokrat├│w materia┼é. Przewa┼╝aj─ůca wi─Ökszo┼Ť─ç propozycji i decyzji zapada na spotkaniach dyrektor├│w departament├│w ekspert├│w, doradc├│w i ambasador├│w – poza lud┼║mi posiadaj─ůcymi mandat spo┼éeczny.

W wyniku wy┼╝ej wymienionych tendencji UE z coraz wi─Öksz─ů pr─Ödko┼Ťci─ů powi─Öksza┼éa rozmiar legislacji, kt├│ra dzi┼Ť reguluje wszystkie dziedziny ludzkiego ┼╝ycia i aktywno┼Ťci. Zamiar przy┼Ťpieszania procesu unifikacyjnego wewn─ůtrz UE przez uchwalenie traktatu konstytucyjnego nie zosta┼é, dzi─Öki Irlandii zrealizowany, jednak „pe┼ézaj─ůca” unifikacja wci─ů┼╝ jest faktem, jakby nic si─Ö nie sta┼éo.

Proces integracyjny mia┼é miejsce od chwili powstania UE, jednak w pierwszym okresie mia┼éa miejsce liberalizacja wszelkich przejaw├│w ludzkiej aktywno┼Ťci, usuwanie barier na granicach pa┼ästw. Cech─ů tego czasu by┼éo usuwanie przeszk├│d i wsp├│┼épraca mi─Ödzyrz─ůdowa. Drugi okres, dzisiaj obserwowany charakteryzuje si─Ö centralizmem, odg├│rnymi regulacjami i ujednolicaniem standard├│w unijnych w polityce, gospodarce i homogenizacj─Ö ┼╝ycia. Kr├│luje dzisiaj: „odg├│rne przeprowadzenie unifikacji oraz ponad narodowo┼Ť─ç”. V. Klaus opowiada si─Ö za owym pocz─ůtkowym modelem. Pisze:

„Nie ma w─ůtpliwo┼Ťci, w jakim miejscu znajdujemy si─Ö obecnie. Jestem w pe┼éni przekonany, ┼╝e unifikacja przeprowadzana w ramach drugiego modelu zasz┼éa dalej, ni┼╝ by┼éo to konieczne, racjonalne i gospodarczo uzasadnione. Nie jest to teza nie poparta dowodami, Jestem szczerze zaniepokojony takimi zjawiskami jak: "nadmierne rezultaty" czy "europejskie dobro powszechne". Te fenomeny niezaprzeczalnie istniej─ů i powinny znale┼║─ç nied┼éugo odbicie w europejskim prawodawstwie i regulacjach. Lecz kiedy m├│wi─Ö "istniej─ů", nie mam na my┼Ťli ich dominacji.

Drugi etap europejskiej integracji zosta┼é oparty na kompletnie b┼é─Ödnej idei nadrz─Ödno┼Ťci wspomnianych zjawisk. Sztuczne narzucanie rozwi─ůza┼ä opartych na tej idei jest b┼é─Ödem. Wszyscy na tym tracimy, nikt nie zyskuje. Zdecydowanie powinno si─Ö co┼Ť z tym zrobi─ç. Sugerowa┼ébym ca┼ékowite przedefiniowanie koncepcji Unii Europejskiej, bowiem przeprowadzenie zmian kosmetycznych. a nie gruntownych, jest niewystarczaj─ůce. Powinno si─Ö powr├│ci─ç do mi─Ödzyrz─ůdowego modelu integracji. do oryginalnego pomys┼éu, polegaj─ůcego na usuwaniu barier ekonomicznych, konsekwentnej liberalizacji i otwieraniu wszystkich rynk├│w (nie tylko ekonomicznych). Nast─Öpnie nale┼╝a┼éoby zminimalizowa─ç polityczny interwencjonizm w sferze ludzkich dzia┼éa┼ä, a wsz─Ödzie, gdzie interwencja by┼éaby nieunikniona, powinna si─Ö ona dokonywa─ç jak najbli┼╝ej obywateli (tzn. na poziomie samorz─ůdowym - gmin, powiat├│w, region├│w), a nie w Brukseli. Unia Europejska potrzebuje zmian. Musimy zarzuci─ç obecny model integracji i cofn─ů─ç si─Ö do tego, co by┼éo przed nim. Musimy porzuci─ç slogan "mniej pa┼ästwa narodowego, wi─Öcej internacjonalizmu", poniewa┼╝ pa┼ästwo jest nie zast─Öpowalnym gwarantem swob├│d demokratycznych, w przeciwie┼ästwie do wszelkiego rodzaju "Rzeszy", imperi├│w i zwi─ůzk├│w pa┼ästw.

Potrzebujemy systemu politycznego, kt├│rego nie da si─Ö zniszczy─ç przez postmodernistyczn─ů interpretacj─Ö praw cz┼éowieka z jej naciskiem na prawo pozytywne, dominacj─ů praw grupowych nad indywidualnymi, poprzez os┼éabienie instytucji demokratycznych, kt├│rych korzenie znajduj─ů si─Ö na terytoriach pa┼ästwowych, przez multikulturalizm os┼éabiaj─ůcy wewn─Ötrzn─ů sp├│jno┼Ť─ç pa┼ästwa narodowego oraz poprzez dzia┼éalno┼Ť─ç r├│┼╝norakich organizacji pozarz─ůdowych.

Potrzebujemy systemu ekonomicznego, kt├│ry nie b─Ödzie niszczony przez niepohamowane regulacje rz─ůdowe, deficyt bud┼╝etowy, wszechpot─Ö┼╝n─ů kontrol─Ö biurokratyczn─ů, pr├│by poprawiania praw rz─ůdz─ůcych wolnym rynkiem.

Przysz┼éo┼Ť─ç Europy nie mo┼╝e i nie musi by─ç kwesti─ů decyzji podejmowanych przez brukselskich prominent├│w i powi─ůzanych z nimi biurokrat├│w, kt├│rzy nie akceptuj─ů istnienia alternatywy dla ich pomys┼é├│w, nie s─ů otwarci na dyskusj─Ö i nie szanuj─ů potrzeb i uczu─ç zwyk┼éych ludzi.

Do tej pory forma integracji europejskiej by┼éa zmonopolizowana przez grup─Ö agresywnie odrzucaj─ůc─ů i lekcewa┼╝─ůc─ů wszelkie inne, odmienne od ich w┼éasnych, pomys┼éy na przysz┼éo┼Ť─ç Europy. Rezultat tej zmiany jest powszechnie znany - Unia Europejska w obecnym kszta┼écie to biurokratyczny kombinat, charakteryzuj─ůcy si─Ö coraz wi─Ökszym deficytem demokracji. Jest to tw├│r, kt├│ry porzuci┼é przy┼Ťwiecaj─ůc─ů mu na pocz─ůtku istnienia ide─Ö znoszenia wszelkiego rodzaju barier.

Odrzucona zosta┼éa r├│wnie┼╝ koncepcja stworzenia demokratycznej, wolnorynkowej przestrzeni obejmuj─ůcej ca┼éy kontynent, kt├│rego mieszka┼äcy mogliby cieszy─ç si─Ö wolno┼Ťci─ů i dobrobytem. W zamian za to dzisiejsz─ů Europ─Ö charakteryzuje nie ko┼äcz─ůcy si─Ö wzrost regulacji prawnych, odnosz─ůcych si─Ö do wszelkich mo┼╝liwych sfer ludzkiego ┼╝ycia, protekcjonizm, sztuczna harmonizacja i unifikacja praktycznie wszystkiego, wreszcie post─Öpuj─ůce odbieranie suwerenno┼Ťci poszczeg├│lnym narodom. Tendencje te stanowi─ů zagro┼╝enie nie tylko dla samej przysz┼éo┼Ťci procesu integracji, ale r├│wnie┼╝ dla wzajemnych stosunk├│w pa┼ästw cz┼éonkowskich.

Nie pozw├│lmy, by idee europejskie zosta┼éy zaprzepaszczone i zdyskredytowane przez adwokat├│w tego scentralizowanego, biurokratycznego i antydemokratycznego systemu, kt├│ry dawno straci┼é poparcie w┼Ťr├│d obywateli. Jest naszym obowi─ůzkiem zabranie g┼éosu w tej sprawie i uczynienie wszystkiego, co tylko mo┼╝liwe, by zawr├│ci─ç Uni─Ö Europejsk─ů na w┼éa┼Ťciw─ů drog─Ö, prowadz─ůc─ů do stworzenia demokratycznej, wolnorynkowej i mi─Ödzyatlantyckiej przysz┼éo┼Ťci."


V. Klaus m├│wi─ůc o aktualnej sytuacji Czech m├│wi, ┼╝e s─ů one cz─Ö┼Ťci─ů Unii Europejskiej - tej osobliwej struktury o coraz wi─Ökszej liczbie ponadnarodowych cech, deficycie demokracji i bardzo ograniczonej, szcz─ůtkowej suwerenno┼Ťci tworz─ůcych j─ů pa┼ästw. Czesi spodziewali si─Ö dobrodziejstw wolnego rynku a znale┼║li si─Ö w systemie wykazuj─ůcym wiele podobie┼ästw do komunizmu.

Wed┼éug V. Klausa istnieje przepa┼Ť─ç pomi─Ödzy Europ─ů rzeczywist─ů, a polityczn─ů; pomi─Ödzy zwyk┼éymi lud┼║mi a elitami politycznymi; pomi─Ödzy obywatelami kraj├│w cz┼éonkowskich a instytucjami unijnymi... Deficyt demokracji stworzony przez przesuni─Öcie o┼Ťrodka decyzyjnego z poziomu pa┼ästw na poziom ponadnarodowy os┼éabia tradycyjne mechanizmy demokratyczne po┼é─ůczone z istnieniem pa┼ästwa narodowego. Pa┼ästwo takie jest domem i gwarantem demokracji parlamentarnej.

W jednym ze swoich przem├│wie┼ä (06.05.06 w Nowym Yorku) prezydent zwr├│ci┼é uwag─Ö na pojawienie si─Ö w ostatnich czasach wielu nowych ideologii nie powi─ůzanych z ┼╝adn─ů stron─ů sceny politycznej, ale cz─Östo bardzo agresywnych takich jak "obro┼äcy praw cz┼éowieka", "ekologizm", feminizm, multikulturalizm, ruch gej├│w, itp. Te ruchy dzia┼éaj─ůce przewa┼╝nie przez "organizacje pozarz─ůdowe" s─ů w wielu wypadkach zagro┼╝eniem dla naszej wolno┼Ťci. Ko┼äczy sw─ů publikacj─Ö s┼éowami wyg┼éoszonymi w Woodrow Wilson International Center for scholars: (19.11.03): "Nie chcemy aby nas chroniono przed nami samymi".


Rozdział 12

Pozytywy:

Podsumowanie pracy pt.: 4 lata cz┼éonkostwa Polski w UE – Bilans koszt├│w i korzy┼Ťci spo┼éeczno – gospodarczych

(Wyda┼é Urz─ůd Integracji Europejskiej w r.2008))


• 78% Polak├│w popiera cz┼éonkostwo Polski w UE. Chocia┼╝ okres od maja 2007 do maja 2008 r. obfitowa┼é w wydarzenia polityczne, zar├│wno na arenie europejskiej (negocjacje nad Traktatem z Lizbony), jak i w kraju (przyspieszone wybory parlamentarne jesieni─ů 2007 r.), mog─ůce wp┼éywa─ç na postrzeganie koszt├│w i korzy┼Ťci cz┼éonkostwa, to badania opinii publicznej wskazywa┼éy na kontynuacj─Ö wcze┼Ťniej obserwowanych trend├│w akceptacji dla akcesji. Polacy pozytywnie oceniaj─ů perspektywy Polski w zjednoczonej Europie. 69% obywateli uwa┼╝a, ┼╝e w ci─ůgu 10-20 lat Polska zyska na cz┼éonkostwie w UE.

• W okresie od maja 2007 do maja 2008 r. da┼éy sobie zna─ç pierwsze ┼Ťrednio- i d┼éugookresowe efekty akcesji, odzwierciedlone w poziomie wzrostu gospodarczego, kt├│ry na koniec 2007 r. osi─ůgn─ů┼é 6,5%. Tym samym by┼é to drugi z kolei rok przyspieszonego rozwoju, w kt├│rym stopa wzrostu przekroczy┼éa 6%. Kontynuowany by┼é tak┼╝e trend spadku bezrobocia i wzrostu dochodu rozporz─ůdzalnego w gospodarstwach domowych, co powodowa┼éo znaczne zwi─Ökszenie konsumpcji (o 5,2% w skali roku).

• Jeszcze w 2003 r. stopa bezrobocia wynosi┼éa 20%, ┼Ťrednia p┼éaca w sektorze przedsi─Öbiorstw kszta┼étowa┼éo si─Ö na poziomie 537 euro, a nap┼éyw bezpo┼Ťrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) si─Öga┼é 3,7 mld euro. Po prawie czterech latach cz┼éonkostwa, na koniec 2007 r., wska┼║niki te wynosi┼éy odpowiednio: bezrobocie – 11,4%, p┼éaca – 850 euro, BIZ za┼Ť by┼éy ponad trzykrotnie wy┼╝sze i osi─ůgn─Ö┼éy warto┼Ť─ç 12,8 mld euro. Oznacza to, ┼╝e w ci─ůgu niespe┼éna czterech lat od momentu uzyskania przez Polsk─Ö cz┼éonkostwa w UE bezrobocie spad┼éo prawie o po┼éow─Ö, czemu dodatkowo towarzyszy┼é nominalny wzrost o 58% wynagrodze┼ä wyra┼╝onych w euro.

• Wspomniane ┼Ťrednio- i d┼éugookresowe efekty akcesji s─ů zwi─ůzane m.in. z rosn─ůcym wsparciem i wykorzystaniem przyznanych Polsce funduszy przedakcesyjnych i strukturalnych. Transfery z bud┼╝etu UE wynosi┼éy w 2007 r. ponad 8 mld euro, co stanowi┼éo ponad 2% polskiego PKB. Dost─Öpno┼Ť─ç tych ┼Ťrodk├│w by┼éa czynnikiem, kt├│ry mia┼é zasadniczy wp┼éyw m.in. na przebieg proces├│w modernizacyjnych i inwestycyjnych w polskim rolnictwie czy rozw├│j infrastruktury transportowej w kraju. Konsekwentnie, od dnia akcesji, poprawia si─Ö dodatnie saldo przep┼éyw├│w finansowych z UE, kt├│re na koniec 2007 r. wynios┼éo 5,2 mld euro.

• Wa┼╝nym czynnikiem wp┼éywaj─ůcym na wzrost gospodarczy okaza┼é─ů si─Ö migracja zarobkowa polskich obywateli do „starych” pa┼ästw cz┼éonkowskich. Otwarcie rynk├│w pracy wp┼éyn─Ö┼éo po┼Ťredni na obni┼╝enie bezrobocia, a tak┼╝e wzrost presji p┼éacowej w Polsce. Efektem tego by┼éo podnoszenie wynagrodze┼ä przez pracodawc├│w w kraju, obawiaj─ůcych si─Ö utraty najlepiej wykwalifikowanych kadr. Istotne znaczenie dla sytuacji gospodarczej Polski mia┼éy ponadto transfery dochod├│w, dokonywane przez polskich obywateli zatrudnionych za granic─ů. W 2007r., wed┼éug szacunk├│w Narodowego Banku Polskiego (NBP), transfery te ┼é─ůcznie przekroczy┼éy kwot─Ö 20 mld z┼éotych, tj. warto┼Ť─ç BIZ w roku poprzedzaj─ůcym akcesj─Ö.

• Wzrost wynagrodze┼ä przek┼éada┼é si─Ö na wy┼╝szy poziom konsumpcji i tym samym wp┼éywa┼é na dynamik─Ö rozwoju gospodarczego. Jednocze┼Ťnie wzrost popytu konsumpcyjnego poci─ůgn─ů┼é za sob─ů presj─Ö inflacyjn─ů. Inflacja wzros┼éa z 1% w 2006 r. do 2,5% w 2007 r. i 4,1% w pierwszym kwartale 2008 r. Warto jednak zauwa┼╝y─ç, ┼╝e u ┼║r├│de┼é wzrostu cen znalaz┼éy si─Ö tak┼╝e zjawiska o charakterze globalnym (m.in. wzrost cen energii i ┼╝ywno┼Ťci) i krajowe uwarunkowania, niezwi─ůzane bezpo┼Ťrednio z cz┼éonkostwem Polski w UE.

• Po┼Ťrednim efektem akcesji pozostawa┼é wci─ů┼╝ wysoki nap┼éyw bezpo┼Ťrednich inwestycji zagranicznych, kt├│rych warto┼Ť─ç w 2007 r. wynios┼éa prawie 12,8 mld euro. Warto przy tym zaznaczy─ç, ┼╝e o ile do 2004 r. znacz─ůca cz─Ö┼Ť─ç nap┼éywu BIZ zwi─ůzana by┼éa z procesami prywatyzacyjnymi, to obecnie udzia┼é inwestycji z tego tytu┼éu pozostaje na stosunkowo niewielkim poziomie. Szacuje si─Ö, ┼╝e do chwili obecnej w Polsce utworzono dzi─Öki bezpo┼Ťrednim inwestycj─ů zagranicznym ok. 1,2 mln miejsc pracy. Tak┼╝e ze wzgl─Ödu na BIZ Polska jest dzi┼Ť potentatem w produkcji ekran├│w LCD, sprz─Ötu AGD, czy znacz─ůcym eksporterem samochod├│w. Miniony rok potwierdzi┼é obserwowane w ci─ůgu ostatnich lat zainteresowanie du┼╝ych zagranicznych przedsi─Öbiorstw i koncern├│w lokowaniem swoich centr├│w naukowo-badawczych czy logistycznych w Polsce. Do takich inwestycji sk┼éania je m.in. wysoko wykwalifikowana si┼éa robocza. Podstawowym powodem wzrostu atrakcyjno┼Ťci Polski dla inwestor├│w zagranicznych, po wej┼Ťciu do UE, by┼éo te┼╝ znacz─ůce ograniczenie ryzyka inwestycyjnego. Innymi s┼éowy, warunki prowadzenia biznesu sta┼éy si─Ö bardziej stabilne i przewidywalne, co pozwoli┼éo inwestorom na planowanie swoich dzia┼éa┼ä w d┼éugiej perspektywie czasowej.

• Z perspektywy minionych 4 lat wyra┼║nie wida─ç, ┼╝e wej┼Ťcie Polski do Unii Europejskiej zdynamizowa┼éo zmiany na wsi: przyspieszy┼éo proces modernizacji i restrukturyzacji rolnictwa, korzystnie wp┼éyn─Ö┼éo na rozw├│j obszar├│w wiejskich. Instrumenty i dzia┼éania WPR przyczyni┼éy si─Ö do stabilizacji warunk├│w produkcyjnych, da┼éy impuls finansowy do dzia┼éa┼ä inwestycyjnych, zmieni┼éy obraz i funkcjonowanie wsi. Udzia┼é we wsp├│lnym rynku umo┼╝liwi┼é wykorzystanie przez Polsk─Ö przewag komparatywnych w produkcji rolnej wzgl─Ödem pa┼ästw UE-15, a tak┼╝e wzgl─Ödem innych ,,nowych” pa┼ästw cz┼éonkowskich UE. Wzrost cen produkt├│w rolnych w 2007 r. oraz w pierwszej po┼éowie 2008 r. skompensowa┼é dynamiczny wzrost cen ┼Ťrodk├│w produkcji. Dzi─Öki korzystnej koniunkturze w rolnictwie oraz transferom z bud┼╝et├│w wsp├│lnotowego i krajowego dochody polskich rolnik├│w wzros┼éy w 2007r. o 13,7% (podczas gdy w UE-27 wzros┼éy ┼Ťrednio o 5,4%). Pozytywne efekty dostrzegaj─ů sami rolnicy- grupa spo┼éeczna, kt├│ra przed 2004 r. mia┼éa najbardziej sceptyczne podej┼Ťcie do wej┼Ťcia Polski do Unii Europejskiej.

• Nale┼╝y podkre┼Ťli─ç, ┼╝e Polska unikn─Ö┼éa scenariusza rozwoju gospodarczego, kt├│rego do┼Ťwiadczy┼éy pa┼ästwa ba┼étyckie, do niedawna uznawane za prymus├│w w┼Ťr├│d ,,nowych” pa┼ästw cz┼éonkowskich. Mimo, ┼╝e przeci─Ötne tempo wzrostu gospodarczego w Estonii, na Litwie i ┼üotwie w latach 2004-2006 wynosi┼éo 7,5%, cen─ů za szybki rozw├│j, kt├│remu towarzyszy┼é znaczny wzrost konsumpcji i p┼éac (┼Ťredni ponad 24% w 2007 r.), okaza┼éa si─Ö wysoka inflacja i niebezpiecznie wysoki deficyt na rachunku obrot├│w bie┼╝─ůcych . Wzrost p┼éac powodowa┼é przede wszystkim wzrost koszt├│w pracy, co z kolei doprowadzi┼éo do spadku konkurencyjno┼Ťci tych gospodarek. Gospodarek konsekwencji istnieje realna obawa, ┼╝e w krajach tych dojdzie do za┼éamania gospodarczego, co zdaj─ů si─Ö potwierdza─ç aktualne dane dotycz─ůce zmiany podstawowych wska┼║nik├│w makroekonomicznych.

• Nie sprawdzi┼éy si─Ö optymistyczne prognozy dotycz─ůce kilkunastoprocentowego wzrostu liczby turyst├│w. W 2007 r. wyni├│s┼é on 6%. Warto jednak odnotowa─ç, ┼╝e Polska zosta┼éa po raz pierwszy sklasyfikowana w presti┼╝owym rankingu Country Brand Index (CBI), opublikowanym w listopadzie 2007 r., i to od razu na ├│smym miejscu, w jednej z podkategorii, tzw. Rising Star – Seen as on their way to becoming major destinations. Oznacza to, ┼╝e Polska ma w najbli┼╝szych latach szanse sta─ç si─Ö atrakcyjnym kierunkiem turystycznym. Na razie jednak wci─ů┼╝ przegrywamy w rankingach atrakcyjno┼Ťci turystycznej z Czechami i W─Ögrami a udzia┼é turystyki w PKB pozostaje na stosunkowo niskim poziomie. W 2006 r. wp┼éywy dewizowe z turystyki wynios┼éy 7,2 mld USD, co odpowiada┼éo ok. 2% PKB. Wej┼Ťcie do Strefy Schengen powinno sta─ç si─Ö dodatkowym „psychologicznym” impulsem wzrostu atrakcyjno┼Ťci turystycznej Polski.

• W okresie od maja 2007 r. do maja 2008 r. g┼é├│wnym kierunkiem migracji Polak├│w by┼éa Wielka Brytania, Niemcy i Irlandia, chocia┼╝ w drugiej po┼éowie roku widoczne sta┼éy si─Ö oznaki spowolnienia tempa przyrostu liczby Polak├│w na Wyspach Brytyjskich. Skala legalnej emigracji zatrudnieniowej Polak├│w w 2007 r. wynios┼éa ok. 900-1100 tys. os├│b (tylu obywateli jest ┼Ťredniorocznie zatrudnionych w krajach EDG). W drugiej po┼éowie 2007 r. odnotowano jednak pewne zmniejszenie liczby wyjazd├│w.

• Badania opinii publicznej pokazuj─ů, ┼╝e Polacy pracuj─ůcy za granic─ů s─ů coraz bardziej sk┼éonni wr├│ci─ç do kraju. Ponadto, odsetek os├│b, kt├│re nie s─ů zainteresowane emigracj─ů zarobkow─ů, wzr├│s┼é z 53% w 2003 r. do 76,3% w 2007 r. S─ů przes┼éanki, by s─ůdzi─ç, ┼╝e w 2008 r. powr├│t do kraju planuje dwa razy wi─Öcej Polak├│w przebywaj─ůcych w Wielkiej Brytanii i Irlandii ni┼╝ w roku ubieg┼éym. Deklarowane powody, kt├│re sk┼éaniaj─ů rodak├│w do powrotu to: t─Ösknota za Polsk─ů i najbli┼╝szymi, znacznie wi─Öksze mo┼╝liwo┼Ťci rozwoju, wzgl─Ödy osobiste, s┼éabn─ůce (w stosunku do z┼éotego) waluty kraj├│w przyjmuj─ůcych pracownik├│w migruj─ůcych. Dwie trzecie reemigrant├│w chce rozpocz─ů─ç lub kontynuowa─ç karier─Ö zawodow─ů. Prawie jedna trzecia deklaruje ch─Ö─ç podj─Öcia na nowo przerwanych studi├│w, a blisko co czarty respondent zastanawia si─Ö nad za┼éo┼╝eniem w┼éasnej firmy.

• Polscy emigranci to przede wszystkim tzw. ‘target – earners’ – osoby wyje┼╝d┼╝aj─ůce g┼éownie w celach zarobkowych, z zamiarem powrotu do kraju, lub ‘global – cosmopolitans’ m┼éodzi wykszta┼éceni ludzie, chc─ůcy podwy┼╝szy─ç poziom swojego ┼╝ycia, otwarci na mo┼╝liwo┼Ťci, jakie otwiera przed nimi zjednoczona Europa. Migracje specjalist├│w czy te┼╝ os├│b z wysokimi kwalifikacjami, szczeg├│lnie personelu medycznego, sta┼éy si─Ö jednym z najwa┼╝niejszych temat├│w o debatach o migracji. Wiele wskazuje na to, ┼╝e obecnie mamy do czynienia bardziej z tzw. cyrkulacj─ů ni┼╝ drena┼╝em m├│zg├│w. Wyjazdy personelu medycznego, jak dot─ůd, nie przybra┼éy charakteru masowego, jednak┼╝e migracje tej grupy mog─ů mie─ç negatywne konsekwencje na szczeblu lokalnym oraz w wypadku najbardziej deficytowych specjalizacji lekarskich. W kontek┼Ťcie skutk├│w spo┼éecznych, istotny wydaje si─Ö problem cz─Östego podejmowania pracy poni┼╝ej kwalifikacji, okre┼Ťlany mianem „deprecjacji kwalifikacji”.

• Jednym z najwa┼╝niejszych wydarze┼ä w czwartym roku cz┼éonkostwa Polski w UE by┼éo wej┼Ťcie Polski do strefy Schengen w grudniu 2007 r. By┼éo to zwie┼äczenie wieloetapowego procesu dostosowawczego, kt├│ry wymaga┼é zmian w uregulowaniach prawnych, sporego wysi┼éku administracyjno-organizacyjnego i inwestycyjnego. Nie bez znaczenia by┼é tak┼╝e aspekt finansowy, cho─ç w tym przypadku nale┼╝y odnotowa─ç, ┼╝e dzi─Öki pokryciu znacz─ůcych koszt├│w z funduszy unijnych udzia┼é Polski w systemie Schengen w stosunkowo ma┼éym stopniu obci─ů┼╝y┼é bud┼╝et pa┼ästwa. W pierwszych miesi─ůcach 2008 r. uczestnictwo we wsp├│lnej polityce wizowej skutkowa┼éo utrudnieniami – w wi─Ökszo┼Ťci o charakterze czasowym – we wje┼║dzie do Polski dla obywateli Bia┼éorusi, Ukrainy i Rosji. Jednak korzy┼Ťci s─ů ewidentne nie tylko dla przeci─Ötnego obywatela, lecz tak┼╝e dla sfery gospodarki. U┼éatwione zosta┼éy wewn─ůtrzwsp├│lnotowe dostawy towar├│w a dzi─Öki zlikwidowaniu kolejek na granicach z 4 pa┼ästwami UE mo┼╝liwe s─ů dostawy just in time.

• Cz┼éonkostwo Polski w Unii Europejskiej mia┼éo istotny wp┼éyw na rozw├│j infrastruktury transportowej, wsp├│┼éfinansowany ze ┼Ťrodk├│w z Funduszu Sp├│jno┼Ťci (FS), Sektorowego Systemu Operacyjnego Transport (SPOT), oraz Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozw├│j Regionalny. Oszacowano, ┼╝e w okresie finansowania 2004 – 2006 (pierwsze lata cz┼éonkostwa oraz okres bezpo┼Ťrednio przedakcesyjny, z terminem wydatkowania 31 grudnia 2008 r.) do sektora transportowego w Polsce powinna trafi─ç kwota ok. 4,8 mld euro. Stopie┼ä rzeczywistego wykorzystania ┼Ťrodk├│w z Funduszu Sp├│jno┼Ťci z ZPORR jest ni┼╝szy (wynosi ok. 70-80%) i nie jest on w pe┼éni zadowalaj─ůcy.

• Najwi─Öksze inwestycje drogowe dofinansowane z funduszy Unii Europejskiej w okresie cz┼éonkostwa (lub bezpo┼Ťrednio przed akcesj─ů – ISPA) koncentrowa┼éy si─Ö na g┼é├│wnych korytarzach planowanych docelowo jako autostrady i drogi ekspresow─ů. Du┼╝a cz─Ö┼Ť─ç projekt├│w znajduje si─Ö nadal w realizacji. Do najwi─Ökszych inwestycji, kt├│re zosta┼éy w pe┼éni uko┼äczone w latach 2004-2008 nale┼╝─ů np.: odcinek autostrady A-2 Konin-Stryk├│w (nowa inwestycja) oraz Legnica-Wroc┼éaw (modernizacja), odcinek autostrady A-6 Klucz-Kijewo (modernizacja). Pomoc unijna na modernizacj─Ö i rozw├│j transportu kolejowego ogranicza┼éa si─Ö w pierwszym okresie cz┼éonkostwa do kilku projekt├│w. Przyk┼éadowo zmodernizowano odcinek linii kolejowej E-20 Rzepin – granica niemiecka. Mankamentem projekt├│w transportowych wsp├│┼éfinansowanych ze ┼Ťrodk├│w unijnych (unijnych tak┼╝e planowanych na okres 2007-2013) jest niski udzia┼é inwestycji rozwi─ůzania intermodalne, wi─ů┼╝─ůce ze sob─ů poszczeg├│lne systemy transportowe.

• Czwarty rok obecno┼Ťci Polski w Unii uwidoczni┼é zwi─Ökszony popyt na po┼é─ůczenia infrastrukturalne Polski centralnej i wschodniej z Niemcami oraz innymi krajami „starej” Unii. Zwi─Ökszy┼éo si─Ö tak┼╝e zapotrzebowanie na tranzyt od granicy litewskiej, przez Warszaw─Ö i Wroc┼éaw w kierunku granicy czeskiej oraz popyt na infrastruktur─Ö obs┼éuguj─ůc─ů powi─ůzania o┼Ťrodk├│w metropolitalnych z ich stref─ů zewn─Ötrzn─ů oraz ┼é─ůcz─ůc─ů g┼é├│wne miasta Polski.

• Cz┼éonkostwo Polski w Unii Europejskiej to tak┼╝e jej udzia┼é w systemie decyzyjnym i instytucjonalnym. Do┼Ťwiadczenia ostatnich dwunastu miesi─Öcy potwierdzaj─ů, ┼╝e Polska aktywnie wp┼éywa na kszta┼ét samej Unii i podejmowane w jej ramach decyzje, tak, by by┼éy one jak najbardziej zgodne z polskimi interesami i priorytetami polityki europejskiej kolejnych rz─ůd├│w. Dotyczy to zar├│wno spraw o fundamentalnym znaczeniu, takich jak zako┼äczone sukcesem negocjacje Traktatu z Lizbony, anga┼╝owanie UE w zacie┼Ťnianie stosunk├│w z jej wschodnimi s─ůsiadami, jak i kwestii mniej spektakularnych, obejmuj─ůcych m.in. codzienn─ů dzia┼éalno┼Ť─ç prawotw├│rcz─ů UE, kt├│ra ma olbrzymi wp┼éyw na funkcjonowanie gospodarki, dzia┼éalno┼Ť─ç przedsi─Öbiorc├│w czy ┼╝ycie „zwyk┼éego obywatela”.

• Pozytywnym i oczekiwanym nast─Öpstwem cz┼éonkostwa Polski w UE jest umocnienie pozycji Polski w relacjach z pa┼ästwami spoza UE. Przyk┼éad jednoznacznego zaanga┼╝owania pa┼ästw cz┼éonkowskich i instytucji UE w rozwi─ůzaniu sprawy rosyjskiego embarga na import mi─Ösa z Polski by┼é potwierdzeniem zasady solidarno┼Ťci, kt├│ra ma podstawowe znaczenie dla zachowania sp├│jno┼Ťci dzia┼éa┼ä i samej UE.

• Cz┼éonkostwo Polski w UE nada┼éo nowy i bardziej realny wymiar polskiemu zaanga┼╝owaniu na rzecz kontynuacji polityki dalszego rozszerzania UE. Dotyczy to nie tylko udzia┼éu w wypracowanie kluczowych dokument├│w UE w tym zakresie, ale tak┼╝e wspierania tempa i jako┼Ťci negocjacji akcesyjnych z Turcj─ů i Chorwacj─ů oraz europejskich aspiracji pa┼ästw Europy Wschodniej, a w szczeg├│lno┼Ťci Ukrainy. Dzi─Öki takiej postawie, cz┼éonkostwo Polski przyczyni┼éo si─Ö do kszta┼étowania pozytywnego wizerunku w pa┼ästwach aspiruj─ůcych do UE, a ponadto wp┼éyn─Ö┼éo pozytywnie na intensyfikacj─Ö wsp├│┼épracy z partnerami UE popieraj─ůcymi polityk─Ö rozszerzenia. Udana transformacja oraz dotychczasowy bilans koszt├│w i korzy┼Ťci akcesji stanowi─ů dla wielu pa┼ästw aspiruj─ůcych do cz┼éonkostwa wa┼╝ny argument w pod─ů┼╝aniu przyj─Öt─ů ┼Ťcie┼╝k─ů reform.

• Wsp├│┼épraca z organami s─ůdowymi UE, w tym z Trybuna┼éem Sprawiedliwo┼Ťci Wsp├│lnot Europejskich (TSWE), dowodz─ů, ┼╝e Polska aktywnie broni swoich interes├│w tam, gdzie wyst─Öpuj─ů w─ůtpliwo┼Ťci czy kontrowersje w stosowaniu unijnego prawodawstwa. Dost─Öpne statystyki potwierdzaj─ů, ┼╝e w post─Öpowaniach prejudycjalnych, w kt├│rych pa┼ästwa cz┼éonkowskie maj─ů mo┼╝liwo┼Ť─ç przedstawiania w┼éasnego stanowiska w kwestii interpretacji prawa wsp├│lnotowego, jeste┼Ťmy jednym z aktywniejszych pa┼ästw. Aktualne pozostaj─ů natomiast problemy dotycz─ůce tempa implementacji unijnego prawodawstwa do krajowego porz─ůdku prawnego. W czwartym roku cz┼éonkostwa odnotowano dalsze post─Öpy w realizacji jednego z cel├│w Strategii Lizbo┼äskiej, tj. tworzenia lepszego prawa (dzia┼éa┼ä zmierzaj─ůcych do uproszczenia obowi─ůzuj─ůcych i tworzonych rozwi─ůza┼ä prawnych, zar├│wno instytucjonalnych, jak i finansowych). Najwi─Ökszym osi─ůgni─Öciem w tej dziedzinie by┼éo przyj─Öcie celu redukcji obci─ů┼╝e┼ä administracyjnych o 25% i regularne mierzenie wspomnianych obci─ů┼╝e┼ä w obowi─ůzuj─ůcym prawie.

• Nale┼╝y odnotowa─ç dalszy post─Öp w obejmowaniu przez obywateli polskich stanowisk urz─Ödniczych w UE i sukcesywnym wype┼énianiu przyznanych Polsce kwot. Wg danych na kwiecie┼ä 2008 r. wype┼énienie puli stanowisk przewidzianych dla obywateli polskich w Komisji Europejskiej wynosi 75%. Za najmniej satysfakcjonuj─ůce w wypadku obsady stanowisk w Komisji Europejskiej nale┼╝y uzna─ç tempo rekrutacji Polak├│w na stanowiska dyrektorskie (44%) i stanowiska ni┼╝szego szczebla kierowniczego (32%). Natomiast systematycznie ro┼Ťnie zatrudnienie obywateli polskich tak┼╝e w pozosta┼éych instytucjach i agencjach UE, ┼║r├│de┼é takich decyzji nale┼╝y tak┼╝e poszukiwa─ç w niestabilno┼Ťci rozwi─ůza┼ä prawnych dotycz─ůcych s┼éu┼╝by cywilnej, czy materialnych warunk├│w zatrudnienia. Kwestie te wymagaj─ů pilnego uregulowania przede wszystkim w kontek┼Ťcie przypadaj─ůcej na 2011 r. prezydencji Polski w Unii Europejskiej.



Koniec

Uwaga: cykl stanowi materiał dyskusyjny.
Praca Rudolfa Jaworka jest pierwszym głosem w rozpoczętej dyskusji.
Temat podj─Öto, poniewa┼╝ ┼╝yj─ů jeszcze w┼Ťr├│d nas ┼Ťwiadkowie wielkiej zmiany systemu socjalistycznego na kapitalistyczny. Ich do┼Ťwiadczenia trzeba wykorzysta─ç dla prawdy historycznej zamulanej opracowaniami i tworzonymi stereotypami
propagandowymi.

Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

    PAMI─ś─ć O CZASACH PRL
    Z biegiem lat pami─Ö─ç dokonuje selekcji, zapomina o wielu drobniejszych niedogodno┼Ťciach, a wyolbrzymia cz─Östo takie, kt├│re szczeg├│lnie silnie nas dotkn─Ö┼éy, trwa┼éy czas d┼éugi, lub kr├│tszy, lecz by┼éy przez nas odczuwane bardzo intensywnie...
    09.03.09 - 12:38 | Czytaj wi─Öcej

  • OCENA TRZECIEJ RP
  • OCENA TRZECIEJ RP c.d.
  • POLSKA W UE

30 Listopada 1868 roku
Zmarł Hipolit Cegielski, polski pedagog i przemysłowiec (ur. 1813)


30 Listopada 1808 roku
Polski 3. szwadron Szwole┼╝er├│w Gwardii przeprowadzi┼é zwyci─Ösk─ů szar┼╝─Ö w bitwie pod Somosierr─ů.


Zobacz wi─Öcej