Niedziela 15 Listopada 2026r. - 319 dz. roku,  Imieniny: Amielii, Leopolda

| Strona główna | | Mapa serwisu 

dodano: 23.10.26 - 21:37     Czytano: [266]

Październikowe dziedzictwo


Wspomnienie tego co było

Mówiąc o jesieni, warto jest powspominać miniony czas, ten który nie zawsze odbił się dobrym echem wśród potomnych. Warto jest wrócić zatem do czasów, kiedy to w roku 1772 utraciliśmy część naszych drogich ziem polskich, gdy zaznaczył się w naszej narodowej historii pierwszy rozbiór Ojczyzny.

Gdy zaznaczył się rozwój gospodarczy


Podczas kolejnych lat panowania ostatniego króla polskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego, miał miejsce faktyczny znaczny rozwój gospodarczy i kulturalny w naszym jeszcze tlącym się państwie. Miłość i oddanie dla kraju licznych patriotów, była niejednokrotnie inspiracją do rozwoju nurtu postępowego. Nawet wielu dobrze wyedukowanych i postępowych magnatów polskich, dobrowolnie zlikwidowało na swych włościach pańszczyznę, zamieniając ją na oczynszowanie chłopów. Mimo częściowego rozkwitu Rzeczpospolitej, polska magnateria pozostawała nadal w ostrej opozycji do króla Stanisława Augusta. Wykorzystując zaistniałą sytuację, caryca Katarzyna II, postanowiła zacieśnić swe polityczne stosunki, z opozycją królewską. Po pewnym czasie, powstał nawet 12 tysięczny korpus polski, pod wodzą późniejszego targowiczanina Ksawerego Branickiego, który zostawał pod bacznym okiem carycy Rosji.

Patrioci nie byli obojętni

Zatem obóz patriotyczny, któremu nie był obojętny los ukochanej Polski, naciskał stronnictwo dworskie z królem na czele, aby zwołać jak najrychlej Sejm, który by na swych posiedzeniach podjął odpowiednie uchwały dla ratowania resztek naszej polskości. I tak na arenie historii naszej Ojczyzny, zaistniał październik, jako miesiąc decydujący o losach naszej państwowości. W dniu 7 października 1788 roku, zwołany został w Warszawie Sejm, zwany później Wielkim, lub inaczej mówiąc Czteroletnim, gdyż trwał on aż do 29 maja 1792 roku. Głosząc hasła wolności, równości i braterstwa obywatelskiego, uchwały polskiego Sejmu, stanowiły wielkie zagrożenie dla ościennych monarchii. Społeczna i wielce patriotyczna treść podejmowanych na sejmie postanowień, była niebezpieczną dla wszystkich trzech sąsiadów Rzeczypospolitej, jak również dla naszych magnatów i bogatej szlachty. Gwoździem, do jakichkolwiek ruchów politycznych dla naszych sąsiadów, stała się Uchwała Sejmowa, mówiąca o wieczystym prawie do nienaruszalności terytorium państwa polskiego.

W dniu 3 maja 1791roku

W dniu 3 maja 1791 roku, Sejm Wielki w przyspieszonym tempie, w drodze zamachu stanu, uchwalił nową Konstytucję ustrojową. Część polskiej szlachty, nie zamierzała poddać się nowym prawom, ustanowionym przez Konstytucję 3 Maja i konsolidowała się ze sobą w działaniach przeciwko ich wprowadzeniu. W tym celu, po wcześniejszym porozumieniu się z dworem carskim w Petersburgu, zawiązała się w dniu 14 maja 1792 roku, w przygranicznym miasteczku Targowica na Ukrainie konfederacja, z udziałem magnata Szczęsnego Potockiego, hetmanów Franciszka Ksawerego Branickiego, Seweryna Rzewuskiego i generała Szymona Kossakowskiego. Rząd carski, uniemożliwił wszelkie dążenia gorących Polaków, celem ratowania swojej państwowości. Wykorzystując zaistniałą sytuację, w dniu 25 października 1792 roku, król Prus Fryderyk Wilhelm II zażądał, ekwiwalentu za swe niepowodzenia w walkach z Napoleonem, w postaci przyznania mu Wielkopolski.

Propozycja rozbioru

Żądanie to, przekształciło się wkrótce w propozycję II rozbioru części ziem Rzeczypospolitej, pomiędzy Rosję i Prusy. Doszło do niego dnia 7 kwietnia 1793 roku. Rosja przejęła tereny leżące na wschód od Niemna, Pińska i Zbrucza, a Prusy zaanektowały województwa Poznańskie, Sieradzkie, Kaliskie oraz Gdańsk i Toruń. Za dwa lata w historii Polski, zapisał się kolejny październik, jako data naszego 123 letniego niebytu, na mapie politycznej świata. W październiku 1795 roku, na wniosek cesarza austriackiego Franciszka II, monarchowie Rosji, Prus i Austrii uzgodnili, a następnie przeprowadzili ostatni, pełny III rozbiór Rzeczypospolitej. Po utracie niepodległości państwowej, znaczna część Polaków, zwłaszcza wojskowych, wyemigrowała z kraju, głównie do Saksonii, Włoch i Francji. Wielu z nich związało swe losy z Napoleonem Bonaparte. Z jego inicjatywy i przyzwolenia utworzone zostały w Lombardii w styczniu 1797 roku, dwa Legiony Polskie pod dowództwem generałów Henryka Dąbrowskiego i Karola Kniaziewicza, przy czym w ich skład weszli głównie polscy jeńcy z armii austriackiej. Jak zatem widać, miesiąc październik jest miesiącem przełomowym w naszej historii narodowej. Zarówno w nim to rozpoczął swe obrady Sejm Wielki, a także miały miejsce dwa tragiczne dla nas zabory, po których Państwo Polskie, podźwignął dopiero Józef Piłsudski, w dniu 11 listopada 1918 roku.

Dobry czas

Miesiąc październik to dobry czas na to, aby wspomnieć kampanię wrześniową, której to ostatnia z bitew zakończyła się dnia 5 października 1939 roku. Mowa jest w tym miejscu o bitwie pod Kockiem, która dowodzona była przez generała Franciszka Kleeberga, a oddziałem wojskowym, który szczególnie się w niej wyróżnił, a był to 3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich im. Jana Kozietulskiego. Już w kolejnym roku, dnia 18 października generalny gubernator GG, zażądał aby we wszystkich miastach polskich, getta żydowskie otoczone zostały murem, aby definitywnie odizolować tę społeczność od reszty mieszkańców. W roku 1944, gdy w Warszawie trwały walki powstańcze, dnia 1 października doszło do szczególnych osiągnięć dla biorących udział w powstaniu Polaków. Armia niemiecka, doznała znaczących strat w swoich oddziałach, a nawet utraciła kilka ze swoich czołgów. Wspominając miesiąc październik, nie można nam przeoczyć faktu, że właśnie w tym miesiącu w roku 1946, miał miejsce proces norymberski, który skazał za zbrodnie wojenne wielu z nazistowskich przywódców III Rzeszy.

EWA MICHAŁOWSKA- WALKIEWICZ

Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

15 Listopada 1988 roku
Palestyńska Rada Narodowa jednostronnie proklamowała powstanie państwa palestyńskiego.


15 Listopada 1976 roku
Zmarł Jean Gabin, francuski aktor filmowy.


Zobacz więcej