Wtorek 28 Listopada 2023r. - 332 dz. roku,  Imieniny: Jakuba, Stefana, Romy

| Strona g┼é├│wna | | Mapa serwisu 

dodano: 11.11.23 - 15:58     Czytano: [122]

Dział: Zakamarki historii

Powrót Piłsudskiego do Polski




Szanowni Państwo,

J├│zef Pi┼ésudski by┼é jednym z najwybitniejszych polskich polityk├│w. Wbrew wszelkim ideologicznym opiniom, cz┼éowiek ten mia┼é niesamowity zmys┼é analityczny, kt├│ry pozwala┼é mu, na podstawie wiedzy i intuicji przewidywa─ç pewne decyzje. To on by┼é jednym, a w zasadzie g┼é├│wnym promotorem tezy, jakoby Polska mia┼éa odzyska─ç niepodleg┼éo┼Ť─ç w wyniku ┼Ťwiatowego konfliktu, w kt├│rej walczy─ç przeciwko sobie b─Öd─Ö zaborcy, kt├│rzy pozbawili Rzeczpospolit─ů suwerenno┼Ťci pod koniec XVIII w. To on te┼╝, gdy wybuch┼éa I wojna ┼Ťwiatowa stan─ů┼é, wraz z wiernymi sobie strzelcami, najpierw po stronie pa┼ästw centralnych czyli Austro-W─Ögier i Niemiec, aby nast─Öpnie odwr├│ci─ç si─Ö od dotychczasowych sojusznik├│w, kiedy wymaga┼éa tego polska racja stanu.

Taka sytuacja mia┼éa miejsce w 1917 r. W├│wczas brygadier Pi┼ésudski zaleci┼é swoim ┼╝o┼énierzom, aby ci nie sk┼éadali przysi─Ögi na "wierne braterstwo broni z Niemcami i Austro-W─Ögrami". Wielu z nich tej sugestii pos┼éucha┼éo, co doprowadzi┼éo do tzw. kryzysu przysi─Ögowego. Efektem tych wydarze┼ä by┼éo m.in. aresztowanie Pi┼ésudskiego, a tak┼╝e internowanie jego strzelc├│w b─ůd┼║ wys┼éanie ich w kamasze do armii austriackiej.

Oprócz brygadiera Niemcy zatrzymali jego najbliższego współpracownika Kazimierza Sosnkowskiego. Obaj mężczyźni zostali aresztowani 22 lipca 1917 r. w Warszawie. Następnie wywieziono ich do Gdańska, a potem do Spandau (wówczas m. pod Berlinem). 6 lipca tego roku., a więc dokładnie trzy lata po wymarszu strzelców Piłsudskiego z krakowskich Oleandrów do Kielc, przyszły marszałek Polski został ulokowany w twierdzy Wesel n. Renem. Następnie Piłsudskiego osadzono w budynku "Stubenhaus" w magdeburskiej twierdzy.

Tymczasem sytuacja na froncie I wojny ┼Ťwiatowej zacz─Ö┼éa bardzo ┼║le wygl─ůda─ç dla pa┼ästw centralnych. Niemcy doznali sromotnej pora┼╝ki w bitwie pod Amiens, kt├│ra przechyli┼éa szal─Ö zwyci─Östwa na stron─Ö pa┼ästw Ententy, czyli m.in. Francji, Stan├│w Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

Jednocze┼Ťnie w polskim spo┼éecze┼ästwie ros┼éa legenda Pi┼ésudskiego. By┼é on przedstawiany jako legionowy Komendant, jeden z przyw├│dc├│w Polskiej Partii Socjalistycznej, kt├│ry przez lata pr├│bowa┼é wywalczy─ç dla Polski wolno┼Ť─ç i niepodleg┼éo┼Ť─ç. S┼éowem stawa┼é si─Ö on g┼é├│wnym kandydatem do obj─Öcia najwa┼╝niejszych funkcji tak politycznych, jak i wojskowych przysz┼éej, suwerennej ju┼╝ Polski. Potwierdza─ç to mog─ů s┼éowa polskiego pos┼éa do niemieckiego parlamentu Wojciecha Korfantego - p├│┼║niej jednego z g┼é├│wnych przeciwnik├│w politycznych Marsza┼éka, kt├│ry 25 pa┼║dziernika 1918 r. stwierdzi┼é: "Przypominam panom, ┼╝e m─ů┼╝, kt├│ry przez powa┼╝n─ů cz─Ö┼Ť─ç narodu polskiego uwa┼╝any za narodowego bohatera, przyw├│dca Legion├│w, Pi┼ésudski, m─ů┼╝, kt├│remu nar├│d polski powierzy┼é ministerstwo wojny, pomimo licznych wniosk├│w i poda┼ä ze strony w┼éadz polskich ci─ůgle jeszcze przetrzymywany jest w twierdzy w Magdeburgu" (23 pa┼║dziernika 1918 r. Pi┼ésudski zosta┼é powo┼éany na stanowisko ministra Spraw Wojskowych w rz─ůdzie J├│zefa ┼Üwie┼╝y┼äskiego, dlatego te┼╝ Korfanty okre┼Ťli┼é Komendanta "ministrem wojny").

Pr├│ba wyci─ůgni─Öcia Pi┼ésudskiego z internowania sta┼éa si─Ö w tamtym momencie jednym z najwa┼╝niejszych element├│w gry polskich przyw├│dc├│w, z Rad─ů Regencyjn─ů na czele, a Niemcami. Niemniej przez kilkana┼Ťcie kolejnych dni przedstawiciele pa┼ästw centralnych nie wyra┼╝ali zgody na jego zwolnienie, albo chcieli to uczyni─ç pod pewnymi warunkami. Sytuacja zmieni┼éa si─Ö jednak w pierwszej dekadzie listopada 1918 r. W├│wczas Austro-W─Ögry i Niemcy nie byli w stanie prowadzi─ç dzia┼éa┼ä wojennych. Co wi─Öcej! W Niemczech wybuch┼éa rewolucja, co doprowadzi┼éo ten do kolosalnego kryzysu. Wobec powy┼╝szych postanowiono zwolni─ç Pi┼ésudskiego, licz─ůc, ┼╝e b─Ödzie on potrafi┼é uspokoi─ç nastroje w Polsce.

8 listopada 1918 r., tak przysz┼éy przyw├│dca pa┼ästwa polskiego, jak i Kazimierz Sosnkowski zostali uwolnieni przez hrabiego Harrego Kesslera, kt├│ry wspomina┼é, ┼╝e obaj: "Wiadomo┼Ť─ç o swym uwolnieniu przyj─Öli z grzeczno┼Ťci─ů pe┼én─ů godno┼Ťci - la polonaise". Nast─Öpnie autem udali si─Ö do Berlina, gdzie sp─Ödzili noc. P├│┼║niej, specjalnym poci─ůgiem wyjechali do Warszawy. Do polskiej stolicy oficerowie przybyli 10 listopada 1918 r., o godz. 7.30. Na Pi┼ésudskiego czeka┼éo kilkana┼Ťcie os├│b, w tym cz┼éonek Rady Regencyjnej ks. Zdzis┼éaw Lubomirski. Zaufany Pi┼ésudskiego Adam Koc (Komendant Naczelny POW w Warszawie) tak oto wspomina┼é zachowanie Lubomirskiego: "Ksi─ů┼╝─Ö Lubomirski by┼é bardzo niespokojny i podniecony, powt├│rzy┼é kilka razy: "Wreszcie przyje┼╝d┼╝a, ach, jak to dobrze!". Chodzi┼éo mi o to, bym pierwszy powita┼é Komendanta, gdy wysi─ůdzie z wagonu. Wkr├│tce nadszed┼é poci─ůg. Komendant wyszed┼é z niego w towarzystwie pu┼ékownika Sosnkowskiego. By┼é blady i oczywi┼Ťcie wyczerpany niewol─ů, ale wida─ç by┼éo, ┼╝e si┼éy go nie opu┼Ťci┼éy. Zbli┼╝y┼éem si─Ö do niego i powita┼éem s┼éowami: "Obywatelu Komendancie, imieniem Polskiej Organizacji Wojskowej witam obywatela Komendanta w stolicy". Komendant odsalutowa┼é mi. Ksi─ů┼╝─Ö Lubomirski przeprowadzi┼é go do swego samochodu".

Po powitaniu Lubomirski, Koc oraz Pi┼ésudski pojechali do mieszkania tego pierwszego przy ul. Frascati w Warszawie. P├│┼║niej Pi┼ésudski wyjecha┼é do przygotowanej dla niego kwatery, kt├│ra znajdowa┼éa si─Ö przy ul. Moniuszki. "Ca┼éy dzie┼ä [10 listopada] sp─Ödzi┼éem na ulicy Moniuszki i stara┼éem si─Ö, cho─ç troch─Ö, poorientowa─ç w sytuacji [...] Przychodzi┼éy r├│┼╝ne delegacje z mowami, odbywa┼éa si─Ö pod balkonem manifestacja, do kt├│rej musia┼éem wychodzi─ç. I to wszystko odbywa┼éo si─Ö po dzikich wra┼╝eniach nag┼éego zwolnienia mnie z Magdeburga [...] Kiedy wreszcie oko┼éo godziny dziesi─ůtej wieczorem zakaza┼éem kogokolwiek wpuszcza─ç do mnie i zastanowi┼éem si─Ö nad sytuacj─ů, w kt├│rej znalaz┼éem si─Ö w stolicy Polski, w kt├│rej panowa┼é Beseler, zdecydowa┼éem natychmiast wyjecha─ç z Warszawy [...]" - pisa┼é przesz┼éo dekad─Ö p├│┼║niej przyw├│dca pa┼ästwa polskiego. Niestety plan ten si─Ö nie powi├│d┼é, gdy┼╝ Pi┼ésudskiego odwiedzi┼éa delegacja niemieckiej Rady ┼╗o┼énierskiej, kt├│ra sta┼éa na czele niemieckiego wojska, stacjonuj─ůcego w Warszawie i okolicach. ┼╗o┼énierze ci zg┼éosili gotowo┼Ť─ç poddania si─Ö decyzjom Komendanta, aczkolwiek za┼╝─ůdali ochrony i bezpiecznego powrotu do swojej ojczyzny. Brygadier na powy┼╝sze wyrazi┼é zgod─Ö, aczkolwiek postawi┼é im w├│wczas nast─Öpuj─ůce warunki: oddanie broni oraz sprz─Ötu wojskowego, a tak┼╝e przekazanie taboru kolejowego i ┼é─ůczno┼Ťci.

W nast─Öpnych dniach Rada Regencyjna przekaza┼éa Pi┼ésudskiemu w┼éadze nad Wojskiem Polskim oraz powierzy┼éa misj─Ö utworzenia rz─ůdu. W tym celu do Warszawy ┼Ťci─ůgni─Öto szefa Tymczasowego Rz─ůdu Ludowego Republiki Polskiej - socjalist─Ö Ignacego Daszy┼äskiego. Ten┼╝e przyjecha┼é do polskiej stolicy 14 listopada 1918 r. i zosta┼é przyj─Öty przez Komendanta. To podczas tamtego spotkania Pi┼ésudski skrytykowa┼é Daszy┼äskiego nast─Öpuj─ůcymi s┼éowy: "Wam kury szcza─ç prowadza─ç, a nie polityk─Ö robi─ç". Ostatecznie i tak Daszy┼äski otrzyma┼é misj─Ö tworzenia rz─ůdu, kt├│rej jednak nie wykona┼é. Wobec powy┼╝szych premierem zosta┼é J─Ödrzej Moraczewski - towarzysz Pi┼ésudskiego z PPS, kt├│remu jednak rz─ůd uda┼éo si─Ö sformu┼éowa─ç. Polska zacz─Ö┼éa odzyskiwa─ç niepodleg┼éo┼Ť─ç...

Szanowni Państwo,

11 listopada - Narodowe ┼Üwi─Öto Niepodleg┼éo┼Ťci, to jedno z najwa┼╝niejszych wydarze┼ä na mapie historii Polski oraz najwa┼╝niejsze ┼Ťwi─Öto dla ka┼╝dego polskiego patrioty. Dar niepodleg┼éo┼Ťci otrzymali┼Ťmy od tych, kt├│rzy przez dekady walczyli o woln─ů i suwerenn─ů ojczyzn─Ö, broni─ůc polskiej mowy, zwyczaj├│w i tradycji - walcz─ůc o polsko┼Ť─ç. Ich bezpo┼Ťrednia walka zako┼äczy┼éa si─Ö, jednak pozosta┼é nam ich testament, przekazuj─ůcy warto┼Ť─ç niepodleg┼éej ojczyzny jako wsp├│lnego obowi─ůzku.

Razem brońmy prawdy dla silniejszej Polski!

Reduta dzia┼éa na rzecz prawdy o Polsce i Polakach oraz chroni dobre imi─Ö naszej ojczyzny na r├│┼╝nych p┼éaszczyznach i w szerokim zakresie. Misja Reduty polega na trosce o dobro ojczyzny, co jest mo┼╝liwe dzi─Öki hojno┼Ťci naszych Darczy┼äc├│w, kt├│rym z ca┼éego serca dzi─Ökujemy.

Wierzymy, ┼╝e wsp├│lnie z Pa┼ästwem b─Ödziemy mogli osi─ůgn─ů─ç nasze cele. Dlatego prosimy i zach─Öcamy Pa┼ästwa do regularnego finansowego wsparcia Reduty. Ka┼╝da przekazana dotacja stanowi istotn─ů i realn─ů pomoc, umo┼╝liwiaj─ůc nam nieprzerwan─ů i skuteczn─ů dzia┼éalno┼Ť─ç.

Z powa┼╝aniem,
Zespół Reduty Dobrego Imienia

Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

28 Listopada 1943 roku
Rozpoczęła się Konferencja wielkiej trójki w Teheranie, udział w niej wzięli: Churchill, Roosevelt i Stalin.


28 Listopada 1627 roku
Flota polska i szwedzka stoczy┼éy bitw─Ö pod Oliw─ů.


Zobacz wi─Öcej