Sobota 18 Maja 2024r. - 139 dz. roku,  Imieniny: Alicji, Edwina, Eryka

| Strona g┼é├│wna | | Mapa serwisu 

dodano: 11.11.23 - 15:58     Czytano: [830]

Dział: Zakamarki historii

Powrót Piłsudskiego do Polski




Szanowni Państwo,

J├│zef Pi┼ésudski by┼é jednym z najwybitniejszych polskich polityk├│w. Wbrew wszelkim ideologicznym opiniom, cz┼éowiek ten mia┼é niesamowity zmys┼é analityczny, kt├│ry pozwala┼é mu, na podstawie wiedzy i intuicji przewidywa─ç pewne decyzje. To on by┼é jednym, a w zasadzie g┼é├│wnym promotorem tezy, jakoby Polska mia┼éa odzyska─ç niepodleg┼éo┼Ť─ç w wyniku ┼Ťwiatowego konfliktu, w kt├│rej walczy─ç przeciwko sobie b─Öd─Ö zaborcy, kt├│rzy pozbawili Rzeczpospolit─ů suwerenno┼Ťci pod koniec XVIII w. To on te┼╝, gdy wybuch┼éa I wojna ┼Ťwiatowa stan─ů┼é, wraz z wiernymi sobie strzelcami, najpierw po stronie pa┼ästw centralnych czyli Austro-W─Ögier i Niemiec, aby nast─Öpnie odwr├│ci─ç si─Ö od dotychczasowych sojusznik├│w, kiedy wymaga┼éa tego polska racja stanu.

Taka sytuacja mia┼éa miejsce w 1917 r. W├│wczas brygadier Pi┼ésudski zaleci┼é swoim ┼╝o┼énierzom, aby ci nie sk┼éadali przysi─Ögi na "wierne braterstwo broni z Niemcami i Austro-W─Ögrami". Wielu z nich tej sugestii pos┼éucha┼éo, co doprowadzi┼éo do tzw. kryzysu przysi─Ögowego. Efektem tych wydarze┼ä by┼éo m.in. aresztowanie Pi┼ésudskiego, a tak┼╝e internowanie jego strzelc├│w b─ůd┼║ wys┼éanie ich w kamasze do armii austriackiej.

Oprócz brygadiera Niemcy zatrzymali jego najbliższego współpracownika Kazimierza Sosnkowskiego. Obaj mężczyźni zostali aresztowani 22 lipca 1917 r. w Warszawie. Następnie wywieziono ich do Gdańska, a potem do Spandau (wówczas m. pod Berlinem). 6 lipca tego roku., a więc dokładnie trzy lata po wymarszu strzelców Piłsudskiego z krakowskich Oleandrów do Kielc, przyszły marszałek Polski został ulokowany w twierdzy Wesel n. Renem. Następnie Piłsudskiego osadzono w budynku "Stubenhaus" w magdeburskiej twierdzy.

Tymczasem sytuacja na froncie I wojny ┼Ťwiatowej zacz─Ö┼éa bardzo ┼║le wygl─ůda─ç dla pa┼ästw centralnych. Niemcy doznali sromotnej pora┼╝ki w bitwie pod Amiens, kt├│ra przechyli┼éa szal─Ö zwyci─Östwa na stron─Ö pa┼ästw Ententy, czyli m.in. Francji, Stan├│w Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

Jednocze┼Ťnie w polskim spo┼éecze┼ästwie ros┼éa legenda Pi┼ésudskiego. By┼é on przedstawiany jako legionowy Komendant, jeden z przyw├│dc├│w Polskiej Partii Socjalistycznej, kt├│ry przez lata pr├│bowa┼é wywalczy─ç dla Polski wolno┼Ť─ç i niepodleg┼éo┼Ť─ç. S┼éowem stawa┼é si─Ö on g┼é├│wnym kandydatem do obj─Öcia najwa┼╝niejszych funkcji tak politycznych, jak i wojskowych przysz┼éej, suwerennej ju┼╝ Polski. Potwierdza─ç to mog─ů s┼éowa polskiego pos┼éa do niemieckiego parlamentu Wojciecha Korfantego - p├│┼║niej jednego z g┼é├│wnych przeciwnik├│w politycznych Marsza┼éka, kt├│ry 25 pa┼║dziernika 1918 r. stwierdzi┼é: "Przypominam panom, ┼╝e m─ů┼╝, kt├│ry przez powa┼╝n─ů cz─Ö┼Ť─ç narodu polskiego uwa┼╝any za narodowego bohatera, przyw├│dca Legion├│w, Pi┼ésudski, m─ů┼╝, kt├│remu nar├│d polski powierzy┼é ministerstwo wojny, pomimo licznych wniosk├│w i poda┼ä ze strony w┼éadz polskich ci─ůgle jeszcze przetrzymywany jest w twierdzy w Magdeburgu" (23 pa┼║dziernika 1918 r. Pi┼ésudski zosta┼é powo┼éany na stanowisko ministra Spraw Wojskowych w rz─ůdzie J├│zefa ┼Üwie┼╝y┼äskiego, dlatego te┼╝ Korfanty okre┼Ťli┼é Komendanta "ministrem wojny").

Pr├│ba wyci─ůgni─Öcia Pi┼ésudskiego z internowania sta┼éa si─Ö w tamtym momencie jednym z najwa┼╝niejszych element├│w gry polskich przyw├│dc├│w, z Rad─ů Regencyjn─ů na czele, a Niemcami. Niemniej przez kilkana┼Ťcie kolejnych dni przedstawiciele pa┼ästw centralnych nie wyra┼╝ali zgody na jego zwolnienie, albo chcieli to uczyni─ç pod pewnymi warunkami. Sytuacja zmieni┼éa si─Ö jednak w pierwszej dekadzie listopada 1918 r. W├│wczas Austro-W─Ögry i Niemcy nie byli w stanie prowadzi─ç dzia┼éa┼ä wojennych. Co wi─Öcej! W Niemczech wybuch┼éa rewolucja, co doprowadzi┼éo ten do kolosalnego kryzysu. Wobec powy┼╝szych postanowiono zwolni─ç Pi┼ésudskiego, licz─ůc, ┼╝e b─Ödzie on potrafi┼é uspokoi─ç nastroje w Polsce.

8 listopada 1918 r., tak przysz┼éy przyw├│dca pa┼ästwa polskiego, jak i Kazimierz Sosnkowski zostali uwolnieni przez hrabiego Harrego Kesslera, kt├│ry wspomina┼é, ┼╝e obaj: "Wiadomo┼Ť─ç o swym uwolnieniu przyj─Öli z grzeczno┼Ťci─ů pe┼én─ů godno┼Ťci - la polonaise". Nast─Öpnie autem udali si─Ö do Berlina, gdzie sp─Ödzili noc. P├│┼║niej, specjalnym poci─ůgiem wyjechali do Warszawy. Do polskiej stolicy oficerowie przybyli 10 listopada 1918 r., o godz. 7.30. Na Pi┼ésudskiego czeka┼éo kilkana┼Ťcie os├│b, w tym cz┼éonek Rady Regencyjnej ks. Zdzis┼éaw Lubomirski. Zaufany Pi┼ésudskiego Adam Koc (Komendant Naczelny POW w Warszawie) tak oto wspomina┼é zachowanie Lubomirskiego: "Ksi─ů┼╝─Ö Lubomirski by┼é bardzo niespokojny i podniecony, powt├│rzy┼é kilka razy: "Wreszcie przyje┼╝d┼╝a, ach, jak to dobrze!". Chodzi┼éo mi o to, bym pierwszy powita┼é Komendanta, gdy wysi─ůdzie z wagonu. Wkr├│tce nadszed┼é poci─ůg. Komendant wyszed┼é z niego w towarzystwie pu┼ékownika Sosnkowskiego. By┼é blady i oczywi┼Ťcie wyczerpany niewol─ů, ale wida─ç by┼éo, ┼╝e si┼éy go nie opu┼Ťci┼éy. Zbli┼╝y┼éem si─Ö do niego i powita┼éem s┼éowami: "Obywatelu Komendancie, imieniem Polskiej Organizacji Wojskowej witam obywatela Komendanta w stolicy". Komendant odsalutowa┼é mi. Ksi─ů┼╝─Ö Lubomirski przeprowadzi┼é go do swego samochodu".

Po powitaniu Lubomirski, Koc oraz Pi┼ésudski pojechali do mieszkania tego pierwszego przy ul. Frascati w Warszawie. P├│┼║niej Pi┼ésudski wyjecha┼é do przygotowanej dla niego kwatery, kt├│ra znajdowa┼éa si─Ö przy ul. Moniuszki. "Ca┼éy dzie┼ä [10 listopada] sp─Ödzi┼éem na ulicy Moniuszki i stara┼éem si─Ö, cho─ç troch─Ö, poorientowa─ç w sytuacji [...] Przychodzi┼éy r├│┼╝ne delegacje z mowami, odbywa┼éa si─Ö pod balkonem manifestacja, do kt├│rej musia┼éem wychodzi─ç. I to wszystko odbywa┼éo si─Ö po dzikich wra┼╝eniach nag┼éego zwolnienia mnie z Magdeburga [...] Kiedy wreszcie oko┼éo godziny dziesi─ůtej wieczorem zakaza┼éem kogokolwiek wpuszcza─ç do mnie i zastanowi┼éem si─Ö nad sytuacj─ů, w kt├│rej znalaz┼éem si─Ö w stolicy Polski, w kt├│rej panowa┼é Beseler, zdecydowa┼éem natychmiast wyjecha─ç z Warszawy [...]" - pisa┼é przesz┼éo dekad─Ö p├│┼║niej przyw├│dca pa┼ästwa polskiego. Niestety plan ten si─Ö nie powi├│d┼é, gdy┼╝ Pi┼ésudskiego odwiedzi┼éa delegacja niemieckiej Rady ┼╗o┼énierskiej, kt├│ra sta┼éa na czele niemieckiego wojska, stacjonuj─ůcego w Warszawie i okolicach. ┼╗o┼énierze ci zg┼éosili gotowo┼Ť─ç poddania si─Ö decyzjom Komendanta, aczkolwiek za┼╝─ůdali ochrony i bezpiecznego powrotu do swojej ojczyzny. Brygadier na powy┼╝sze wyrazi┼é zgod─Ö, aczkolwiek postawi┼é im w├│wczas nast─Öpuj─ůce warunki: oddanie broni oraz sprz─Ötu wojskowego, a tak┼╝e przekazanie taboru kolejowego i ┼é─ůczno┼Ťci.

W nast─Öpnych dniach Rada Regencyjna przekaza┼éa Pi┼ésudskiemu w┼éadze nad Wojskiem Polskim oraz powierzy┼éa misj─Ö utworzenia rz─ůdu. W tym celu do Warszawy ┼Ťci─ůgni─Öto szefa Tymczasowego Rz─ůdu Ludowego Republiki Polskiej - socjalist─Ö Ignacego Daszy┼äskiego. Ten┼╝e przyjecha┼é do polskiej stolicy 14 listopada 1918 r. i zosta┼é przyj─Öty przez Komendanta. To podczas tamtego spotkania Pi┼ésudski skrytykowa┼é Daszy┼äskiego nast─Öpuj─ůcymi s┼éowy: "Wam kury szcza─ç prowadza─ç, a nie polityk─Ö robi─ç". Ostatecznie i tak Daszy┼äski otrzyma┼é misj─Ö tworzenia rz─ůdu, kt├│rej jednak nie wykona┼é. Wobec powy┼╝szych premierem zosta┼é J─Ödrzej Moraczewski - towarzysz Pi┼ésudskiego z PPS, kt├│remu jednak rz─ůd uda┼éo si─Ö sformu┼éowa─ç. Polska zacz─Ö┼éa odzyskiwa─ç niepodleg┼éo┼Ť─ç...

Szanowni Państwo,

11 listopada - Narodowe ┼Üwi─Öto Niepodleg┼éo┼Ťci, to jedno z najwa┼╝niejszych wydarze┼ä na mapie historii Polski oraz najwa┼╝niejsze ┼Ťwi─Öto dla ka┼╝dego polskiego patrioty. Dar niepodleg┼éo┼Ťci otrzymali┼Ťmy od tych, kt├│rzy przez dekady walczyli o woln─ů i suwerenn─ů ojczyzn─Ö, broni─ůc polskiej mowy, zwyczaj├│w i tradycji - walcz─ůc o polsko┼Ť─ç. Ich bezpo┼Ťrednia walka zako┼äczy┼éa si─Ö, jednak pozosta┼é nam ich testament, przekazuj─ůcy warto┼Ť─ç niepodleg┼éej ojczyzny jako wsp├│lnego obowi─ůzku.

Razem brońmy prawdy dla silniejszej Polski!

Reduta dzia┼éa na rzecz prawdy o Polsce i Polakach oraz chroni dobre imi─Ö naszej ojczyzny na r├│┼╝nych p┼éaszczyznach i w szerokim zakresie. Misja Reduty polega na trosce o dobro ojczyzny, co jest mo┼╝liwe dzi─Öki hojno┼Ťci naszych Darczy┼äc├│w, kt├│rym z ca┼éego serca dzi─Ökujemy.

Wierzymy, ┼╝e wsp├│lnie z Pa┼ästwem b─Ödziemy mogli osi─ůgn─ů─ç nasze cele. Dlatego prosimy i zach─Öcamy Pa┼ästwa do regularnego finansowego wsparcia Reduty. Ka┼╝da przekazana dotacja stanowi istotn─ů i realn─ů pomoc, umo┼╝liwiaj─ůc nam nieprzerwan─ů i skuteczn─ů dzia┼éalno┼Ť─ç.

Z powa┼╝aniem,
Zespół Reduty Dobrego Imienia

Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

18 Maja 1944 roku
Zdobycie Monte Cassino przez Wojsko Polskie pod dowództwem gen. Władysława Andersa


18 Maja 1920 roku
Urodził się Karol Wojtyła, polski duchowny katolicki, arcybiskup krakowski, kardynał, papież - Jan Paweł II, od 2014 roku Święty (zm. 2005)


Zobacz wi─Öcej