Środa 16 Października 2019r. - 289 dz. roku,  Imieniny: Ambrożego, Florentyny

| Strona główna | | Mapa serwisu 

Książka Rudolfa Jaworka

dział: "Na zachodzie bez zmian?"

Wszystkich w dziale: 36, strona 15 z 36
<<<  -  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  -  >>>


Część 15
Skorumpowane możnowładztwo sprzedaje wrogom tron polski

Nie wybrano jego syna królewicza Jakuba na jego następcę, choć ten, jak mówi historia, w swoich dobrach okazał się sprawnym władcą. O pozyskaniu tronu polskiego zadecydowała „gotówka”: czyli korupcja. Tron miał dostać ten, kto za pieniądze najwięcej uzyska stronników. Konkurowali z sobą książę francuski Ludwik de Conti z elektorem saskim Augustem. Więcej, a raczej w bardziej odpowiednim czasie zapłacił August i wygrał, Było to dopełnienie gromadzących się nieszczęść nad Polską.
M. Bobrzyński (op. cit. s.421) pisze o tym królu: ...” hulaka, rozpustnik, trwonił swoje dochody w chwilach najkrytyczniejszych na czcze festyny i szalone orgie, a wywyższając swój dziedziczny kraj Saksonię, bez litości dawał Polsce tylko odstraszający przykład do czego mogą prowadzić absolutne rządy. Wojsko saskie wprowadzone do Polski, zamiast pilnować porządku i ładu, dopuszczało się tylko zdzierstw, grabieży i gwałtów, jakby w nieprzyjacielskim kraju...” Na zaspokojenie potrzeb jego hulaszczego życia i jego otoczenia zabrakło środków w skarbcu grabionego kraju, Zapożyczał się więc ten hulaka u innych władców, zwłaszcza u Piotra Wielkiego, otwierając dlań w zamian szeroko wrota Rzeczypospolitej.
Wojska rosyjskie poruszały się po jej terenie jak po własnym kraju. Toteż polska szlachta doświadczywszy jak okrutne dla niej mogą stać się rządy przywołanych do rządzenia Niemców, zwróciła się w stronę sąsiadującego z krajem, rosnącego w siłę państwa Słowian – Rosji. Skutki tego kroku były równie opłakane. Tak to jest, kiedy nie ceni się rodzimych przywódców, a panowanie nad krajem oddaje się obcym.
W czasie panowania w Polsce Sasów dochodzi do znacznego wzmocnienia dynastii Hohenzollernów. Ma miejsce koronacja ich panującego w Królewcu w 1701r. jako Fryderyka I a w r. 1720 w ręku Prus znalazło się ujście Odry, Szczecin.
Królowie Sascy dążyli do rozszerzenia władztwa swej dynastii, której siłą miały stać się Saksonia i Polska. Mieliśmy więc do czynienia z rywalizacją w Europie Środkowej z trzema dynastiami niemieckimi: Habsburgami, Sasami i Hohenzollernami. Z tej rywalizacji zwycięsko wyszli Ci ostatni (po wojnie północnej).
Polska w tym czasie traci na znaczeniu i przestaje się liczyć w polityce europejskiej. W r. 1740 zmarł cesarz Karol VI Habsburg i w tym samym czasie Fryderyk Wilhelm I. Jego następcą w Prusach był Fryderyk II Wielki. Mamy wówczas do czynienia z zaostrzającą się rywalizacją Austrii i Prus. Fryderyk II zaatakował Śląsk, a przejmując ziemie zyskiwał (po przejęciu Szczecina) kontrolę nad środkowym i górnym biegiem Odry – czyli dawne ziemie piastowskie. Fryderykowi II w jego wojennych zmaganiach mogła zagrozić Polska. Tę ów przebiegły władca usypiał propagandą. Z. Wojciechowski op. cit. s.157 pisze...
„Propruska polityka rosyjska wpłynęła na Augusta III, który złączył się z Austrią przeciw Prusom; w zamian za przymierze otrzymał cesję półmilowego „korytarza” na Dolnym Śląsku. Wszak zabór Śląska uderzał i w elektora saskiego.
Dywersja sasko-polska mogła Fryderykowi zagrozić bardzo poważnie. Trzeba było uspokoić umysły w Polsce i zaręczyć, że król pruski nie walczy z katolicyzmem na Śląsku, że jest przyjacielem Polski, jego wrogiem natomiast są Habsburgowie. Fryderyk II w osobnym manifeście przytaczał „przykłady dotrzymanej wierności Polakom”, zaręczał, że „król pruski (jest) najściślejszym, najbliższym sąsiadem Polski” i wskazywał na „austriackie sąsiedztwo podejrzane Polakom”: „Austria jest niebezpieczna dla Rzeczypospolitej Polskiej, myśli o swym osławionym potrójnym związku, o połączeniu Węgier, Czech i Polski. Należy więc mieć się na baczności i czuwać nad tak potężnym i bliskim sąsiadem, aby wzrost jego potęgi nie obrócił się na zgubę wolności polskiej. Austria stara się wciągnąć Polskę do obcej dla niej wojny, chce ją skłonić do ponoszenia niezmiernych kosztów, chce ją poróżnić z najwierniejszym Polski sprzymierzeńcem – narodem pruskim”
Prawdopodobnie propaganda ta była skuteczna, skoro August II do tych czasów sprzymierzeniec Austrii obrócił się przeciw niej po stronie Fryderyka II. Ten zaś wywiódł swych czasowych sprzymierzeńców w pole i zawarł z Habsburgami pokój wrocławsko-berliński (1742) w wyniku którego otrzymał nieomal cały Śląsk.
Po tych wydarzeniach sytuacja w naszej części Europy szybko zaczęła się zmieniać. Zmarła rosyjska caryca Elżbieta, po niej na tron wstąpił Piotr III, a po jego zamordowaniu tron carski przypadł jego niemieckiej żonie Katarzynie, na którą Fryderyk II miał znaczny wpływ. W Austrii rządziła w tym czasie cesarzowa Maria Teresa, również podatna na argumentacje pruskiego króla. Ten zaś jak wytrawny gracz w szachy kierował przez swe intrygi i pomysły polityką Środkowej Europy. W czasie konfliktu na Bałkanach wykorzystał sytuację, by podsunąć dwóm cesarzowym pomysł rozładowania wzajemnych uprzedzeń kosztem nabytków ziem polskich...”

Podział Polski podsunięty przez Fryderyka II zmienia linię polityczną Austrii i Rosji. Rosja, zwycięska na obszarze współczesnej Rumunii, niemniej zwycięsko posuwała się nad Morzem Czarnym. Po zwycięstwie floty rosyjskiej w połowie 1770 r. przyszło w rok później poddanie się Tatarów krymskich Rosji. Nastąpiło to pierwszego lipca 1771 r., w nocy zaś z 6 na 7 lipca zawarty został traktat turecko-austriacki. Dla Fryderyka nadszedł moment działania. Wojny austriacko-moskiewskiej sobie nie życzył, natomiast trudności austriackie Rosji wyzyskał w kierunku nacisku na Rosję. 7 października przesłał Katarzynie plan podziału Polski, a równocześnie skłaniał ją do ustępstw w przedmiocie Mołdawii i Wołoszczyzny. Katarzyna okazała się skłonną do ustępstw; chodziło nie tylko o nowe powikłania austriackie; ale i o sytuację w Polsce, gdzie ciągle toczył się bój z konfederatami barskimi. Sprzeciw okazała tylko w stosunku do Gdańska.

Nie martwił się tym Fryderyk: „Uważam – pisał – tę sprawę za bagatelkę. Avignon należał do papieży, a Francuzi zajęli go. Strassburg był także miastem wolnym, a jednak zabrał go Ludwik XIV. Ileż to wypadków podobnych dostarczy nam historia...”
...

Wszystkich w dziale: 36, strona 15 z 36
<<<  -  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  -  >>>

16 Października 1978 roku
Wanda Rutkiewicz jako trzecia kobieta na świecie oraz pierwsza Europejka weszła na Mount Everest.


16 Października 1805 roku
Urodził się Julian Ordon, oficer Wojska Polskiego (zm. 1887)


Zobacz więcej