Czwartek 14 Grudnia 2017r. - 348 dz. roku,  Imieniny: Alfreda, Izydora, Zoriny

| Strona główna | | Mapa serwisu 

dodano: 05.12.17 - 11:59     Czytano: [62]

REMINISCENCJE (Grażyna Tatarska)





Kobiety zasłuchane w mowę ognia,
Moje prababki z sochą w dłoniach,
Zgięte pod pręgierzem zła – były mną.
Matki rodzące ubóstwo pod kopą żyta,
Z usychającą urodą – też były mną.
Waszą miłość pamiętam.
Myślę o was sporadycznie.

Kobiety w falbanach i koafiurach,
Mizdrzące się przed bogactwem – były mną.
Damy na sofach rozpusty,
Księżniczki dające lokajom klucz,
Moje kuzynki w karocach nudy – też były mną.
Waszą pychę pamiętam.
Myślę o was ponuro.

Kobiety z komór śmierci, z ogoloną dumą,
I w kanałach bandażujące cierpienie,
Moje córki miłości – były mną, były.
Właścicielki Wszechświata i pamięci Ziemi,
Nieposłuszne historii – też były mną, też były.
Waszą moc pamiętam.
Myślę o was z dumą.

Kobiety, jędrne łanie, moje siostry smutku,
Małe dziewczynki zapatrzone w swoje piegi,
Chmurne piękności z okładek Playboya – były mną.
Starość spod hali bazaru, z kramem datków,
I te oczy posiwiałe z bólu – też były mną.
Wasz blask pamiętam.
Myślę o was strategicznie.

Kobieta, która urodzi się jutro lub na innej planecie,
Obejmie tron miłości i berło cierpienia – będzie mną.
Jest mną. Była mną.
Moje spadkobierczynie łez i uniesień – uśmiech rozświetla stulecia.


Grażyna Tatarska
Szuflada 1999/2000


……..

SMUGA

Przedwieczorne światło –
Zmienia rysy Hanki i oczu blask,
Zmienia ramiona w czułość a słowa w szept.

W zaułkach nocy czy w obrocie dnia –
Jej nogi są niczym smukłe brzozy.
Czasem jest dalią leżącą na obrusie,
Spragnioną dzbana wody.

A gdy w milczeniu obiera cebulę –
Jest fiołkiem w kuchennej parze,
Ale wciąż oplata spojrzeniem czule
Niczym złota bransoleta nadgarstek.

Przedwieczorne światło –
Harmonijna nuta srebrnej liry –
Niesie w ten liliowy zmierzch
Męskie westchnienia
Do Hanki stóp.


Grażyna Tatarska

Wersja do druku

MariaN - 07.12.17 12:18
To wszystko zależy od wrażliwości ludzi, od wychowania, od domu rodzinnego. Świat jest taki jaki jest, postęp trwa i trwać będzie, ale to nie znaczy żeby zatracać człowieczeństwo. To prawda że człowiek staje się gruboskorny, ale to wina lewackich organizacji i ich mediów że coraz mniej w ludziach wrażliwości. Ale my róbmy swoje, czytajmy poezję, słuchajmy muzyki poważnej bądzmy dobrzy i uczciwi dla innych. Ten zły swiat w końcu sie zawali a nasz pozostanie

Lubomir - 07.12.17 11:13
Coraz mniej poezji w naszym życiu...Coraz bardziej zaciśnięte szczęki i coraz więcej pretensji. Smutne to!. Idealistom po szkole idealistów typu Mao Zedonga i Pol Pota - nie po drodze z poezją. Dobrze, że wciąż nie brakuje poetów... i...poetek?

Wszystkich komentarzy: (2)   

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami naszych Czytelników. Gazeta Internetowa KWORUM nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

14 Grudnia 1989 roku
Zmarł Andriej Sacharow, rosyjski fizyk, dysydent (ur. 1921)


14 Grudnia 1995 roku
Podpisano układ w Dayton kończący wojnę w byłej Jugosławii.


Zobacz więcej