Wtorek 17 Września 2019r. - 260 dz. roku,  Imieniny: Franciszka, Narcyza

| Strona główna | | Mapa serwisu 

dodano: 09.02.10 - 11:09     Czytano: [4963]

Ludzie ludziom zgotowali ten los

(Zofia Nałkowska-Medaliony)


W dniu 1 października 1946 r. w procesie norymberskim Międzynarodowy Trybunał Wojskowy skazał na 10 lat zbrodniarza wojennego admirała Karla Dönitza, naczelnego dowódcę Krigsmarine, od 30 kwietnia 1945 r. prezydenta III Rzeszy, ostatniego naczelnego dowódcę Wehrmachtu i zarazem na mocy testamentu Adolfa Hitlera, jego następcę. Skazano go m.in. za wydanie zbrodniczego rozkazu nr 154 „zakazującego ratowania rozbitków, ze storpedowanych przez U-Booty nieprzyjacielskich okrętów wojennych i statków cywilnych”, co w praktyce wiązało to się z uśmierceniem ponad 45 tysięcy rozbitków. Karę odbywał we „względnie dobrych warunkach” w Berlinie, we więzieniu w Spandau.

Warto przypomnieć sobie, jak postępowały sądy PRL po ogłoszeniu stanu wojennego w celu zmiażdżenia Solidarności i innych działaczy opozycji. W dniu 3 lutego 1982 roku w trybie doraźnym, kmdr ppor. sędzia Andrzej Grzybowski z Sądu Marynarki Wojennej w Gdyni, z oskarżenia prokuratura Stanek i potem Wojcieszek (dochodzenie prowadził funkcjonariusz SB Krywoszejew), skazał na karę 10 lat więzienia oraz 5-u lat pozbawienia praw publicznych, panią Ewę Kubasiewicz, bibliotekarkę, wiceprzewodniczącą „Solidarności” z Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni za ... „za zredagowanie i wydrukowanie 1 ulotki - Apelu do społeczeństwa o kontynuowanie walki z bezprawiem władz”. Był to najwyższy w Polsce wyrok stanu wojennego. Ten brutalny, niesprawiedliwy wyrok stał się ponurym symbolem stanu wojennego. Pozostali współorganizatorzy 1,5 dniowego strajku w WSM, w grudniu 1981 r. i sygnatariusze ulotki otrzymali; Jerzy Kowalczyk i Władysław Trzciński po 9 lat; Cezary Godziuk 6 lat; Wiesława Kwiatkowska, Jarosław Skowronek, Sławomir Sadowski, Krzysztof Jankowski po 5 lat, Sąd nie potrafił lub nie chciał uzasadnić swojego stanowiska, zwłaszcza w odniesieniu do surowości kar.

Wymierzoną karę pani Kubasiewicz odbywała w nieludzkich, skandalicznie ciężkich warunkach, w więzieniu w Fordonie pod Bydgoszczą oraz w więzieniu dla recydywistów w Grudziądzu. W tym ostatnim odbywała karę wraz z innymi „więźniarkami sumienia” w celach bez możliwości ich opuszczania, zaś kryminalistki mogły w czasie dnia przebywać poza nimi. Osoby z marginesu społecznego okazywały współczucie i oburzone z surowości wyroku sądu wojskowego i nie były w stanie zrozumieć, tego, że za morderstwo, rozbój i gwałt otrzymały mniejsze wyroki więzienia niż współwięźniarki, za działalność wydawniczą. W związku z tym w więzieniu miały miejsce głośne protesty (walenie w ścianę i krzyki) domagające się złagodzenia warunków odbywania kary, oraz uwolnienia „koleżanek” - więźniów politycznych.

Tutaj należy przypomnieć tło tamtych dni. Były to czasy, w których oficjalnie funkcjonowała wszechobecna totalna propaganda (wyłączone telefony, cenzura korespondencji a później rozmów telefonicznych, permanentne aresztowania działaczy opozycji). Ulice miast i osiedli patrolowały czołgi, transportery opancerzone oraz odziały ZOMO, używające pałek potocznie zwanych „bijącym sercem partii”. Wprowadzono godzinę milicyjną, zakaz wyjazdu poza miejsce zamieszkania, zablokowano konta bankowe obywateli, dokonano. 33% wartości rynkowej kupić nowy samochód), talony na artykuły gospodarstwa domowego: pralki, lodówki, telewizory kolorowe. Wprowadzono kartki żywnościowe na podstawowe artykuły spożywcze. na mięso z kością (2,5 -3 kg miesięcznie na osobę), cukier, papierosy, wódkę zamiennie z czekoladę, masło, margarynę, buty-1para na rok a nawet mydło itd.

W ogóle PRL permanentnie borykała się z tzw. przejściowymi problemami. Po prostu, przechodziły one z jednego pokolenia na następne. Chodziło tutaj o niemożliwość poradzenia sobie z takimi drobiazgami, jak np. brakiem papieru toaletowego, sznurka do snopowiązałek mięsa i jego przetworów czy też problemem skupu butelek. Niektórzy obrazowo opisywali taką sytuację jako „sen pijanego schizofrenika w ostatnim delirium”.

To wyłącznie dzięki Radiu Wolna Europa i podziemnej „bibule”, można było poznać prawdę i cokolwiek dowiedzieć się o prawdziwej - faktycznej sytuacji gospodarczej i politycznej panującej w kraju, jak również o sprawach społecznych.: o naruszaniu w PRL-u praw człowieka, czy też o zbrodniach dokonanych przez ówczesny reżim, jakie miały miejsce w kopalniach: Wujek, Manifest Lipcowy, w Zagłębiu Lubin, a także te wcześniejsze sprawy, m.in. sprawa studenta filologii polskiej i filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego Stanisława Pyjasa – opozycyjnego działacza Studenckiego Komitetu "Solidarność" okresu PRL, zamordowanego 7 maja 1977 r. oraz jego kolegi studenta, Stanisława Pietraszko, który za namową adwokata rodziny S. Pyjasa zgłosił się jako świadek do Prokuratury w Krakowie w celu złożenia zeznań. Kilka tygodni później w Zalewie Solińskim znaleziono martwego jedynego świadka prokuratury w tej sprawie. Wg oficjalnego komunikatu krakowskiej prokuratury - „utonął kąpiąc się w Zalewie”, zaś wg IPN…„ jego ciało w kąpielówkach i czepku znaleziono pływające po powierzchni Zalewu (charakterystyczne w wypadku wrzucenia do wody zwłok). Pietraszko cierpiał na alergię wywołującą wodowstręt. Nie pływał. Jego śmierć nastąpiła w dwa miesiące po śmierci Pyjasa”. Właśnie za rozpowszechnianie tego typu ulotek opisujących te i inne fakty, „niezawisłe” sądy PRL bardzo surowo karały działaczy Solidarności i opozycji demokratycznej.

Wówczas to, w 1982 r. międzynarodowa organizacja –„Amnesty International” ogłosiła panią Ewę Kubasiewicz, Więźniem 1982 Roku. W rezultacie jej działań i protestów różnych znanych w świecie osobistości oraz instytucji, pani Ewa „odsiedziała” tylko 1,5 roku. Kilka lat później (w końcu stycznia 1988 r.) postanowiła wyjechać na Zachód. Tam też wyszła za mąż za pana Houée, francuskiego działacza Amnesty International. Pomimo piekła i koszmaru jakie zgotowało jej PRL szczególnie zaś „niezawisły” Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni, pani Ewa Kubasiewicz – Houée reprezentowała „Solidarność Walczącą” na Zachodzie, jak również zajęła się i nadal zajmuje pomocą charytatywną na rzecz polskich dzieci z domów dziecka. W tym dziele wspierają ją: syn M. Czachor i synowa.

Kolejnym też, drastycznym przykładem działań „niezawisłego” Sądu Marynarki Wojennej w Gdyni była sprawa bardzo zdolnego syna pani Ewy Kubasiewicz, Marka Czachora. Był on współzałożycielem Niezależnego Zrzeszenia Studentów Polskich na UG, drukarzem pisma NZS UG „Reduta”; kolporterem wydawnictw niezależnych, który w dniach 14-15 XII 1981r. uczestniczył w strajku na UG, gdzie studiował na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Gdańskiego. To on był tym fizykiem, który samodzielnie rozpracował kwestię relatywistycznych poprawek, do tzw. „średniej bellowskiej dla elektronów”, za co prof. J.P. Vigier (ostatni uczeń laureata nagrody Nobla de Broglie’a) proponował mu stypendium rządowe na Uniwersytecie w Paryżu..

Jej syn, Marek Czachor, obecnie dr hab. prof. PG fizyki teoretycznej na Wydziale Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej w Katedrze Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej, taternik, pasjonat fizyki, specjalista kryptografii na Politechnice Gdańskiej, były stypendysta Fulbrighta (-1997 r.) w 1982 r. został uznany przez ww. sąd jako „element antysocjalistyczny, który sporządził, gromadził, przechowywał i kolportował ulotki zawierające nieprawdziwe wiadomości mogące osłabić gotowość obronną PRL”, wywołać niepokój publiczny lub rozruchy” za co został skazany na 3 lata więzienia oraz 2 lata pozbawienia praw publicznych”, z czego „odsiedział” tam niemal rok. W skróceniu kary, podobnie jak jego mamie pomógł interwencje międzynarodowych organizacji takich, jak, np. Amnesty International, protesty różnych znanych i wpływowych europejskich osobistości i instytucji, zaś ostatecznie w wyniku amnestii, po odwołaniu stanu wojennego został zwolniony z więzienia. O jego sprawie informowała również Radio Wolna Europa. Pan M. Czachor, uznany przez ówczesnego prokuratora jako „kryminalista” nie otrzymał od ówczesnej władzy paszportu, w związku z czym nie mógł wówczas studiować za granicą, ale otrzymał od władz P.R.L. tzw.„wilczy bilet”, który uniemożliwiał mu podjęcie pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Reasumując jego rodzina, wg ówczesnych władz to kryminaliści nie zasługujący na podstawowe prawa obywatelskie.

Jego matka Ewa Kubasiewicz (wg „Amnesty International) była „Więźniem Roku 1982”, teść Stanisław Kowalski, opozycjonista, którego imieniem dziś nazwane jest jedno z audytoriów na Politechnice Gdańskiej (też tylko dostał półtora roku więzienia), sam też „siedział” i nawet wziął ślub we więzieniu w Potulicach.

Z takim curriculum nie miał szans na pracę naukową na uczelni. Jako opozycjoniście, magistrowi fizyki nie dano mu specjalnego wyboru, jeśli chodzi o pracę. Należy przypomnieć takie fakty jak: dr Wacław Havel -późniejszy prezydent Czech, pracował jako palacz c.o. zaś premier III RP dr J.K. Bielecki, pracował fizycznie przy wywozie drewna z lasu. Mgr Marek Czachor po ukończeniu studiów podjął pracę fizyczną, jako malarz wysokościowy nie w Spółdzielni „Świetlik” gdzie pracowało wielu opozycjonistów, ale w ASP „Absolwent”. O stypendium rządu francuskiego i studiach w Paryżu, mógł sobie tyko pomarzyć.. I tak pan magister M. Czachor miał duże „szczęście”, ponieważ w końcu po wielu upokorzeniach, dzięki protekcji doc. dr B Jachyma zatrudniono go na Politechnice Gdańskiej, wprawdzie tylko na trzymiesięczny okres próbny i w charakterze pracownika technicznego(wówczas na podjęcie pracy, nie musiał mieć zgody sekretarza PZPR) a praca na wyższej uczelni była warunkiem koniecznym otrzymania stypendium od rządu francuskiego.

Jego „szczęście” trwało wyjątkowo krótko, bo tylko kilkadziesiąt godzin. Po trzech dniach pracy na Politechnice Gdańskiej, w Pracowni Dielektryków i Półprzewodników Organicznych, jesienią 1987 r. aresztowano go za działalność opozycyjną (był on współzałożycielem „Solidarności Walczącej”, ale głównie za to, że wcześniej, w proteście przeciwko uwięzieniu jego mamy (Ewy Kubasiewicz), uwikłania polskiego wojska w zbrodnię Grudnia ‘70 i zbrodnie w kopalni Wujek w 1982 r., odesłał on generałowi W. Jaruzelskiemu swoją książeczkę wojskową. Życie jest jednak bardziej skomplikowane i płata figle. Totalitarny reżim już upadał. Na PG i UG po jego aresztowaniu zrobiło się zamieszanie. Jego koledzy zbierali podpisy pod petycjami o jego uwolnienie, poparli go „objectorzy” z ruchu Wolność i Pokój, kolejne osoby odmawiały służby wojskowej, w proteście przeciwko jego uwięzieniu. Uaktywnili się jego przyjaciele i znajomi oraz włączyli się nieznani mu ludzie z zagranicy. List do Sądu Marynarki Wojennej napisał prof. Viger z Paryża, prosząc i apelując o wypuszczenie go z więzienia. Doc. dr B. Jachym z PG „stawał na głowie”, aby uwolnić z więzienia i przywrócić go do pracy. O tej sprawie również informowała Wolna Europa. Ku zaskoczeniu wszystkich zainteresowanych stron, Sąd Marynarki Wojennej zamiast zwyczajowych 3 lat wymierzył mu grzywnę zapłaconą zresztą natychmiast ze społecznych składek i po 42 dniach wypuścił na wolność. Choć było jeszcze kilka procesów i innych perypetii, kres rozprawom przed sądami wojskowymi położyła dopiero amnestia dla więźniów politycznych uchwalona z okazji „okrągłego stołu”, na wiosnę 1989 roku. Po wyjściu z więzienia Marek Czachor nie zaprzestał działalności podziemnej. Współpracował z „Solidarnością Walczącą” oraz Liberalno-Demokratyczną Partią “Niepodległość”. Po aresztowaniu Andrzeja Kołodzieja (w listopadzie 87 r.) przez pewien czas. do momentu wyjścia na wolność Romana Zwiercana), kierował Oddziałem Trójmiasto SW jako Michał Kaniowski. W 1988 roku koordynował - ukrywając się – akcję o charakterze “dywersji ideologicznej”, adresowaną do zawodowych żołnierzy LWP o nazwie „Żołnierz Solidarny”. Gazetki o tej nazwie rozsyłano pocztą i innymi sposobami podrzucano zawodowym wojskowym. Marek Czachor był rozpracowywany (23 VI-14.VII. 1989 r.) przez Wydział III KW MO( od VII 1983 r. WUSW) w Gdańsku w ramach SOR krypt. Cela nr rejestr. 47219 od VII 1989 r. -29 I 1990 roku przez Inspektorat 2 WUSW w Gdańsku w ramach kryptonimu Ośmiornica nr rejestr. 59433.

Jednak mało, kto wie, że trafiła „kosa na kamień”. Marek Czachor, przyszły profesor i specjalista kryptografii na Politechnice Gdańskiej, wybitny umysł ścisły (matematyczno-fizyczny) wraz z kolegami z SW próbował rozpracowywać, SB. Wg niego „SB traktowano poważnie i należy przyznać, że SW odczuwała spory respekt dla przeciwnika. Byli oni coraz sprawniejsi ,dysponowali środkami finansowymi, coraz lepszym sprzętem i wciąż było ich coraz więcej. Niestety w SB było dużo młodych ludzi”. Nasłuchiwano SB, poznano: jej strukturę sposoby pracy i komunikacji, nawet ich „kruczki”.

Jak widać na ww. przykładzie, dla polskiego niezawisłego sądu, oraz Prokuratury Marynarki Wojennej z Gdyni (m.in. sędziego Andrzeja Grzybowskiego oraz prokuratorzy: Stanek i Wojcieszek, którzy znali werdykt Trybunału w Norymberdze) ciężar gatunkowy sprawy tzn. kolportażu ulotek, był tożsamy ze zbrodniami wojennymi dokonanymi przez adm. Karla Dönitza. Nie pozostaje nic innego, jak tylko pogratulować ówczesnemu wymiarowi sprawiedliwości dobrego samopoczucia i „podziękować” mu za dokonane z pełną premedytacją zbrodnie komunistyczne, Historia udowodniła, że właśnie rację mieli tacy ludzie jak pani Ewa Kubasiewicz i jej syn Marek. Czy ze strony oprawców ich ofiarom za koszmar więzienia, przesłuchań, nieodwracalnej rozłąki z bliskimi, nierzadko pobicia, nie należy się w ramach zadośćuczynienia zwyczajne słowo - przepraszam? O ile wiadomo, to takich słów z ich strony nie było. Czy ww. sędzia i prokurator i prowadzący śledztwo zostali w III RP zweryfikowani? Czy chociaż „spadł im włos z głowy”? Paradoksem tej historii jest to, że obecnie okres spędzony przez byłych więźniów politycznych, w komunistycznych reżimowych więzieniach nie jest zaliczany do tzw. kapitału początkowego niezbędnego do naliczenia wysokości emerytury. Kolejnym paradoksem jest wysokość przyznanych esbekom emerytur. Zdarza się, że część esbeków ( będąc oprawcami) posiadała kilkakrotnie wyższe emerytury od swoich ofiar!

Większość Obywateli uważa, że bez rozliczenia się z aparatem represji państwa totalitarnego, nie da się budować wolnego samorządnego, demokratycznego, Państwa Prawa. Jedną z form tego rozliczenia jest ograniczenie wysokości emerytur pobieranych przez byłych esbeków, prokuratorów i sędziów, w tym z PRL-kich sądów wojskowych. Osobiście, jako inżynier konstruktor uważam, że nie można budować nic trwałego na zgniłych fundamentach.

Edward Roeding


......................................................................................................................


Relacja z procesu Ewy Kubasiewicz, c. Sylwestra, który odbył się w sądzie Marynarki Wojennej w Gdyni 1,2,3.02.1982.
(spisana przez męża Ewy Kubasiewicz, którego wpuszczono na proces)


Ewa Kubasiewicz została oskarżona o to, że wspólnie z Jerzym Kowalczykiem, jako pracownicy WSM i członkowie NSZZ "Solidarność" zorganizowali i kierowali strajkiem w WSM w Gdyni w dniu 14,15.12.1981 r. oraz, że wspólnie z Jerzym Kowalczykiem, Władysławem Trzcińskim, Wiesławą Kwiatkowską, Cezarym Godziukiem, Jarosławem Skowronkiem, Sławomirem Sadowskim i Krzysztofem Jankowskim - w celu rozpowszechnienia - sporządzili, gromadzili, przechowywali i kolportowali ulotki zawierające nieprawdziwe wiadomości mogące osłabić gotowość obronną PRL, wywołać niepokój publiczny lub rozruchy.

Oskarżono też Marka Czachora, syna Ewy Kubasiewicz o udostępnianie im do tego celu mieszkania.

Rozprawę prowadzili: sędzia Grzybowski, lat ok. 45, nazwisko prawdopodobnie fałszywe (prawdziwe, był to istotnie kmdr ppor. Andrzej Grzybowski - przyp. TeSteP) (nie mylić z sędzią Grzybowskim, starszym wiekiem, znanym w Gdyni) oraz sędziowie Głowa i Fiszke. Oskarżał prokurator Henryk Wojcieszek (a także prok. Stanek - przyp. TeSteP). Dochodzenie prowadzili pracownicy SB Krywosiejew ( a może Krywoszajew ? - przyp. TeSteP) i Gaładyn.

Piszę tę relację z pamięci, gdyż sędzia Grzybowski zabronił sporządzania notatek. Wokandy nie były wywieszone.

Ewa Kubasiewicz i Jerzy Kowalczyk przyznali się do udziału w kierowaniu strajkiem i do zredagowania jednej ulotki zawierającej informację o przebiegu i zakończeniu strajku w WSM oraz ich sprzeciw odwołaniu rektora Kosteckiego i powołaniu rektora komisarycznego Rymarza. Tym zostali obciążeni przez sąd i za to skazani:

Ewa Kubasiewicz na 10 lat pozbawienia wolności + 5 lat utraty praw publicznych; Jerzy Kowalczyk na 9 lat pozbawienia wolności + 5 lat utraty praw publicznych. Sąd całkowicie zignorował:

1. krótki (ok. 30 godzin) czas trwania strajku;
2. dołączone do akt poręczenie rektora Rymarza - wystawione w obecności i za aprobatą członka WRON, kontradmirała Glińskiego, negocjujacego ze strajkującymi - zapewniające całkowite bezpieczeństwo uczestnikom strajku w wypadku jego natychmiastowego przerwania;
3. przerwanie strajku po otrzymaniu poręczenia (chociaż bez związku z nim - przyp. TeSteP);
4. zeznania świadków, które nie potwierdzały zarzutów stawianych Ewie Kubasiewicz i Jerzemu Kowalczykowi (nawoływanie do kontynuowania strajku).

Sąd nieprawidłowo interpretował treść ulotki informującej rzeczowo o stanie faktycznym, a podciągniętej pod art.48 p.1,2,3 jako podburzająca i zawierająca nieprawdziwe informacje. Przewód sadowy pozwalał przypuszczać, że oskarżeni zostaną uniewinnieni, o co wnosili obrońcy (Urbaniak, Łapicki i Witulski - przyp. TeSteP). Tymczasem wymiar kary stoi w tak rażącej dysproporcji do działalności oskarżonych oraz do innych dotychczas wydawanych, w podobnych sprawach wyroków, że budzi zdumienie i oburzenie. Sąd nie potrafił lub nie chciał uzasadnić swojego stanowiska, zwłaszcza w odniesieniu do surowości kar.

Pozostali oskarżeni nie przyznali się do stawianych im zarzutów i niczego nie zdołano im udowodnić. Nie znaleziono powielacza, ani papieru, na którym rzekomo powielono ulotki. Nikogo nie schwytano na gorącym uczynku (drukowanie i kolportowanie ulotek). Wszyscy świadkowie oskarżenia zeznawali na korzyść oskarżonych. Mimo to wyroki zapadały równie surowe (trochę mniej: "tylko" po 5 - 6 lat - przyp. T.St.P.).

Na uwagę zasługują metody prowadzenia śledztwa i przewodu sądowego.
- główny świadek oskarżenia, Sołtys (student UG - przyp. TeSteP) podczas przewodu odwołał swoje zeznania, jako wymuszone w śledztwie; został postawiony przez Sąd w stan oskarżenia, ale jego zeznania utrzymano w mocy;
- oskarżeni zeznawali, że przesłuchiwani byli pod groźbą pistoletu przystawianego do głowy, lub leżąc twarzą do ziemi z rękami założonymi na głowę - Sąd udawał, że nie słyszy tych wypowiedzi;

- wbrew przepisom, w budynku sądu i na sali rozpraw znajdowała się duża liczba uzbrojonych w pałki milicjantów (oprócz konwojentów), którzy radośnie i głośno wyrażali swój zachwyt dla wysokości kar;
- niektórzy, jak np. pracownik SB Krywosiejew, martwili się ... niskimi, ich zdaniem, karami; oczekiwali dwa razy wyższych;
- żenujące były rozmowy sędziów (uśmieszki) w czasie przemówień obrońców, którzy musieli je z tych powodów przerywać, oraz w czasie zeznań na korzyść oskarżonych;
- na rozprawę dopuszczono tylko po jednej osobie z rodzin oskarżonych, przy czy były one szykanowane.

Gdynia, 4 luty 1982.
( na podstawie rękopiśmiennej relacji)


(przyg. ZS)

Wersja do druku

Toronto, Kanada - 10.06.10 0:59
cz1.
"Zydzi zydom zgotowali ten los" - tak brzmialo orginalne haslo, ktore nastepnie zydowska cenzura w PRL zmienila na "Ludzie ludziom zgotowali ten los".
Prof.H.Arendt (zydowka) po zakonczonym procesie A.Eichmanna (niemieckiego zyda, odpowiedzialnego za transport zydow do obozow koncentracyjnych; wczesniej A.Eichmann byl odpowiedzialny za emigracje niemieckich zydow do Palestyny w celu utworzenia tam panstwa zydowskiego, zgodnie z porozumieniem podpisanym przez III Rzesze i liderami organizacjii syjonistycznych, ktore obowiazywalo prawie do konca 1941r) w Jerozolimie powiedziala: "ZYDZI ZYDOM ZGOTOWALI HOLOCAUST".
Jej slowa znajduja potwierdzenie w archiwach amerykanskiego, angielskiego i francuskiego wywiadu.
O stosunku zydow zachodnich (sefardyjskich) do zydow z Europy wschodniej (askenazyjskich) moze swiadczyc wypowiedz rabina podczas obrad "Amerykanskiej Rady Pomocy Zydom" (zydowska organizacja w USA) , ktory powiedzial: "Jedna krowa w Palestynie jest wiecej warta niz wszyscy zydzi w Europie wschodniej".
c.d. w cz2

Toronto, Kanada - 10.06.10 0:58
cz.2
Zydowska finansjera z USA finansowala Adolfa Hitlera i rozbudowe potegi militarnej Niemiec, podobnie jak finansowala Rewolucje 1905 i 1917r w Rosji i nazwiska amerykanskich zydow sie powtarzaja:
Rockefeller, Rothschild, Schiff, Morgan, Harriman etc.
Mnie intrygowalo kiedys zagadnienie, dlaczego zydzi-komunisci zwalczaja zydo-liberalow i odwrotnie, uzywajac do tego "slowianskiej choloty" jak pisal K.Marks w 1848r i dal jednoczesnie odpowiedz, ze jest to robione w celu realizacji celow "rewolucji" oraz realizacji zydowskich dazen kontroli nad calym swiatem i gojami co jest celem SYJONISTOW - jednym z bardziej znanych byl wegierski zyd T.Herzel, przewodniczacy swiatowego zjazdu syjonistow jaki odbyl sie w Bazylei (Szwajcaria) w 1897r, gdzie powstal plan zorganizowania REWOLUCJI i WOJEN w celu realizacji zydowskich dazen. Bo jak mozna wytlumaczyc inaczej powstanie KKK (Klubu Krzywego Kola), ktorego zalozycielka byla plk UB Luna Brystygierowa - zydowska specjalistka od kopania wiezniow w genitalia az do utraty nieprzytomnosci, w ktorym skupiala sie zydowska awangarda liberalno-masonska ?
Solidarnosc byla organizacja robotnicza, ale w pierwszej fazie jej powstania i dzialania, bo w momencie przejecia jej przez zydow z KOR-u przestala spelniac swoje zadania, ktorej glownym celem byla REALIZACJA POSTULATOW STOCZNIOWYCH z sierpnia 1980r; Solidarnosc stala sie pozniej odskocznia do wladzy dla POLSKOJEZYCZNYCH ZYDOW.

Joanna d'Arc - 11.02.10 19:17
Nick, jak Ringabulina i inne.Jako Joanna d'Arc lub Ciemnogrodzianka komentuję np. Wolnych Mediach, Niezależnej czy Konserwatyzmie.Mogę już oczekiwać odpowiedzi na moje pytanie?

Ringabulina - 11.02.10 7:15
Kolejne pytanie do Joannyd'Arc.
Dlaczego Joanna d'Arc odpowiada nie na temat?
Przypomnę pytanie Czy Joanna d"Arc to jest Wasz pseudonim operacyjny?

Joanna d'Arc - 10.02.10 22:51
Lubomir mi schlebia, proszę mi wierzyć-NA RAZIE, nic z tych rzeczy, może w przyszłości... Ciekawam, dlaczego mój komentarz wywołał tak krytyczny oddzwięk?

Lubomir - 10.02.10 20:29
Re: Joanna d'Arc. Nie wyglądasz na francuską świętą ale raczej na osobistego TW Angeli Merkel i stypendystkę Fundacji Rządowej BRD - Fundacji Eberta, tak jak typowy platformers.

Joanna d'Arc - 10.02.10 16:28
Jestem realną osobą, mieszkającą w Polsce. Niedawno, poprzez stronę Gajowego Maruchy, odkryłam Kworum. Jeśli niebo, jak sugeruję w poprzednim poście zaludnione będzie przez PRL-owskich sędziów i Lubomirów, to może dla mnie nie starczyć miejsca.Na weryfikację trzeba nieco poczekać. O jej wyniku postaram się powiadomić. Do spotkania!

Ringabulina - 10.02.10 10:18
Czy Joanna d'Arc to jest Wasz pseudonim operacyjny? Jestem pewny, że tak.
Również ciekaw jestem,tego, w ktorym kręgu "Piekla Dantego"znajduje się obywatel podający się za Joannę d'Arc?

Ringabulina

Joanna d'Arc - 09.02.10 17:19
Panie Edwardzie Roeding- dlaczego Pan , cyt. Lubomira: "pielęgnuje nienawiść polsko-polską i porównuje zbrodniarzy hitlerowskich do ofiar polskich konfliktów?" No, właśnie... Czy nie rozumie Pan, że przypominanie faktów z przeszłości i upominanie się o strzęp sprawiedliwości, jest budzeniem nienawiści? Czy sędziowie , którzy niegdyś bronili socjalizmu, jak niepodległości, zasłużyli na jakikolwiek dyskomfort sumienia ? Kto ma poczucie sprawiedliwości, czuje, że roznoszenie ulotek, czy proklamowanie strajku jest zbrodnią większą, niż pozbawienie życia Niemców uratowanych z U-Bootów.Dziwi zatem, łagodność polskich sędziów, bo wrogom socjalizmu winni wymierzyć , co namniej kary dożywocia.Do tego, p. Ewę i jej syna objęła jakaś amnestia! Taka niesprawiedliwość. Ale jest Boże miłosierdzie.Mimo popełnionych przez p. Ewę i jej rodzinę niegodziwości, Bóg zlituje się nad nimi. Myślę, że nie będą jednak wprowadzeni do tych samych kręgów niebieskich, w których wiecznej szczęśliwości zażywają/ będą zażywać sprawiedliwi sędziowie i ich zwierzchnicy. Nie wątpię, że w wybranym kręgu nieba jest również miejsce dla miłującego pokój - Lubomira.

Lubomir - 09.02.10 13:53
Nie przepadam za pielęgnowaniem nienawiści polsko-polskiej. Ton Edwarda Roedinga kojarzy mi się jednoznacznie z głosem neohitlerowca, stawiającego na jednej płaszczyżnie zbrodnie hitlerowskich ludobójców i ofiary polskich konfliktów. Były i są w ojczyżnie rachunki krzywd, ale obca dłoń ich nie przekreśli. Skoro potrafimy przebaczać niemieckim ludobójcom, to nie możemy ziać nieustającą nienawiścią do swoich rodaków. Braterskie przebaczenie i napomnienie jest tym, co wg mnie powinno nam zawsze towarzyszyć w życiu. Chyba, że zwątpiliśmy już we wszystko, również w miłosierdzie Boże i w moc sprawczą bezinteresownej miłości i dobroci.

Wszystkich komentarzy: (10)   

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami naszych Czytelników. Gazeta Internetowa KWORUM nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

17 Września 1895 roku
Zmarł Zygmunt Szczęsny Feliński, metropolita warszawski (ur. 1822)


17 Września 1939 roku
Agresja ZSRS na Polskę. Na mocy paktu Ribbentrop - Mołotow z 23.08.1939 r. Sowieci i Niemcy dokonali IV rozbioru Polski


Zobacz więcej