Poniedziałek 9 Grudnia 2019r. - 343 dz. roku,  Imieniny: Anety, Leokadii, Wiesława

| Strona główna | | Mapa serwisu 

dodano: 15.09.07 - 13:25     Czytano: [1614]

Kobieta pracująca

Wielka aktorka, Irena Kwiatkowska kończy w poniedziałek 95 lat. Kobieta, która żadnej roli się nie boi, nigdy nie pałała miłością do wywiadów. Z tych nielicznych wyłania się obraz niezwykle skromnej artystki, głęboko wierzącej w Boga i człowieka, z nieco filozoficznym podejściem do życia i wyjątkowym poczuciem humoru.

AKCEPTACJA - Myślę, że ludzie przyzwyczaili się już do moich ułomności. Jestem akceptowana, to mi daje spokój wewnętrzny. I poczucie, że cel został osiągnięty.

BÓG - Kiedyś pewien ksiądz zapytał mnie, kim będę, odpowiedziałam, że aktorką. A gdy spostrzegłam, że się tym trochę zmartwił, powiedziałam, że kiedyś czytałam dykteryjkę o kuglarzu, który wykonywał różne sztuczki ku czci Matki Bożej. Mówiłam tak, żeby go uspokoić, ale później sama się przekonałam, że wszystko można ofiarować Panu Bogu, także pracę aktorską.

CZTERDZIESTOLATEK - Najczęściej wszyscy przypominają mi rolę z "Czterdziestolatka". I tak zostałam kobietą pracującą, chociaż nie jestem aż tak bardzo pracowita.

DZIECIŃSTWO - Ojciec był bibliofilem, z zawodu drukarzem. Pamiętam takie sceny, że przychodzi ojciec i mówi: "biały kruk, biały kruk!", a mama na to: "dzieci nie mają butów na zimę, a ty mi białe kruki znosisz". Czyli, jak to dowodzi, warunki materialne nie były w domu za mocne.

EGZAMIN - Na egzaminie aktorskim siedziały koło mnie dwie piękne, wspaniale ubrane dziewczyny. Ich nauczyciel był w komisji. Myślałam sobie wtedy, że to już koniec, mnie przecież nikt nie przygotowywał, a do tego jeszcze ubrana jestem w taki zwykły paltocik po starszej siostrze. Szłam na egzamin trochę jak na stracenie. Kiedy Zelwerowicz zobaczył mój występ, powiedział bez entuzjazmu: No, warunki słabe.

GWIAZDY - Ja gwiazdą? A skąd. Gwiazdy to były naokoło mnie, świetne aktorki i aktorzy.

HOROSKOP - Nie miewałam sposobów na szczęście: maskotek, talizmanów. Dzisiaj również nie czytuję horoskopów. Nieszczęścia, kłopoty, zmartwienia przychodzą same. Bez zapowiedzi.

INTENCJA - Współcześni aktorzy grają i prowadzą dialog tylko między sobą i dla siebie. Wydaje mi się, że czasem brakuje tej intencji, żeby wszystko dotarło do widza. Kiedyś - kiedy słowo było bardziej cenione - inaczej się grało. Gest był duży, wyrazisty, teraz mówi się jakby z kieszeni do kieszeni.

JUBILEUSZE - Nie cierpię jubileuszy. Czuję się wtedy jak babcia, którą grzeczny chłopiec chce na siłę przeprowadzić przez ulicę. Bierze ją pod rękę i ciągnie. Babcia się opiera, ale chłopiec nie daje za wygraną. Przechodnie się dziwią, dlaczego ta kobieta tak bardzo się szamoce. Nie rozumieją, że wcale nie miała zamiaru przechodzić na drugą stronę.

KOBIECOŚĆ - Teraz jest inne podejście do kobiecości, ja się na tym już nie znam. Jeżeli młoda osoba uważa, że pokaże kawałek pępka i podbije dzięki temu pół świata męskiego, to jej sprawa.

MUZYKA - Kiedy człowiek słucha dobrej muzyki, jakiegokolwiek gatunku, ona wpływa na jego psychikę. Czyli muzyka może zmieniać człowieka i taką cenię. Ta nowoczesna jakoś do mnie nie przemawia. Mój sąsiad twierdzi, że lubi bawić się przy muzyce. Ale to jest młody człowiek, jeszcze niewinny. Jego wszystko bawi.

NAIWNOŚĆ - Pierwszą rolą, którą mnie obdarzono, był Gałganek w sztuce Niccodemiego -taka sobie dziewczyninka o wrodzonym wdzięku i skromności, ale też i naiwności. A muszę powiedzieć, że naiwność w połączeniu z odpowiednim tekstem bardzo chwyta widza.

OCHOTA - Na studiach wszyscy się przyzwyczaili, że jak Zelwerowicz powie: "kto na ochotnika", to ja już stoję. Więc mówił: "Kto na ochotnika, poza Kwiatkowską!"

PODEJŚCIE - Ja jestem strasznie konkretny człowiek. Nie mam marzeń. Wszystko przyjmuję pozytywnie, takie mam podejście.

ROLNIK - Jest takie powiedzenie: rolnik musi patrzeć przed siebie, a nie za siebie. Nie musiałam nigdy nakłaniać się do takiej postawy, bo ona leży w moim usposobieniu. Niektórzy aktorzy wolą delektować się swoim dorobkiem, niż solidnie przygotować do roli. Może nie słyszeli o nakazie dla rolnika.

SZWY - Widz nie może widzieć szwów - tylko efekt końcowy. Aktorstwo powinno być tak naturalne, by nikomu nie przyszło do głowy: "jak ona długo nad tym siedziała". Wcale nie siedziała. Weszła, mówi coś i to jest ciekawe albo nie.

UCZENIE - Myślę, że umiałam przekazać to, czego sama się nauczyłam. Darmo dostaliście, darmo dajecie. Kiedyś, po mało udanej próbie, powiedziałam do studentów: "Widzicie - ja się staram. Mam zajęcia w Łodzi, ale do was przyjeżdżam. I kiedy wy lekceważycie moje prośby, jest mi przykro". A jeden ze studentów, taki zbuntowany, mówi: "Pani dobrze mówić, bo pani zarabia". A ja na to: "A ty już masz co sprzedać? Ja pracuję tu po to, żebyś ty też zarabiał!".

WRÓBLE - Obok mojego domu jest malutki ogródek. Tam się bawią dzieci, a przy nich podskakują wróble. Dzieci przeważnie jedzą bułki, lecą okruszki, a wróble podlatują, by się pożywić. To dla mnie bardzo piękna scena. Lubię też patrzeć na drzewa. Kiedy jest wiatr -myślę sobie: czy to on porusza drzewami, czy to może one wywołują wiatr?

ZWIERZENIA - Od zwierzeń to ja mam konfesjonał.

Krzysztof Feusette
Rzeczpospolita
Skorzystano z wywiadów dla "Rzeczpospolitej", Telewizji Puls i "Naszego Dziennika".

Wersja do druku

Pod tym artykułem nie ma jeszcze komentarzy... Dodaj własny!

09 Grudnia 2007 roku
W wieku 84 lat zmarł Ryszard Reiff, żołnierz AK, więzień sowieckich łagrów, były prezes PAX, senator III RP, przew. Zw. Sybiraków


09 Grudnia 1991 roku
Radio Maryja rozpoczęło nadawanie programu radiowego z nadajnika w Bydgoszczy, działając jako stacja lokalna.


Zobacz więcej